Έντυπη Έκδοση

24η ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ. 11 - 27 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ

Υπαρξιακός τρόμος

Πριν από εννέα χρόνια, ο αφηγητής ενός διηγήματος του Ανδρέα Μήτσου αγαπούσε τις σφήκες, τώρα, ο ήρωας του καινούριου βιβλίου του είναι ο αγαπημένος των μελισσών. Οι συγγραφικές εμμονές παραμένουν οι ίδιες, οι ιστορίες, όμως, αλλάζουν άρδην. Το πρόσφατο είναι ένα άρτιο μυθιστόρημα, που αναπτύσσεται σε έκταση νουβέλας, όπως και το προ τριετίας βιβλίο του, «Ο κύριος Επισκοπάκης».

Πλήρες θέμα...

  • Κριτική βιβλίου

    • Το πένθος ταιριάζει στον καλλιτέχνη
      Το ρέκβιεμ, ως μουσικό είδος, είναι συνδεδεμένο με τη νεκρώσιμη ακολουθία της Καθολικής Εκκλησίας («Requiem aeternam dona eis Domine»: ανάπαυση αιώνια δος αυτοίς, Κύριε).
    • Η ευαίσθητη οξυδέρκεια του Γιάννη Δάλλα
      Φιλόλογος, κριτικός, αλλά, πρωτίστως, ποιητής, ο Γιάννης Δάλλας επιχειρεί μιαν επαναπροσέγγιση της καβαφικής ποίησης· καλύτερα, επιχειρεί ένα «ξανάγγιγμα» του σώματος κάποιων καβαφικών ποιημάτων, πρόσφορων για την επισήμανση των σταδίων της «κατασκευής» τους, από τη στιγμή της σύλληψής τους ώς τις τελευταίες διορθωτικές επεμβάσεις του δημιουργού τους.
    • Εν τη ρίμα του λόγου / Μαρία Βουμβάκη
      Η Μαρία Βουμβάκη, εντός πεδίου επιρροής του Χατζιδάκι, που την εντόπισε για πρώτη φορά στους Αγώνες τραγουδιού Καλαμάτας με τα τραγούδια Η ιστορία και η ευτυχία και το Τέλος της γραμμής, έφτιαξε μια σύντομη ανθολογία αυτοτελών ποιημάτων και αποσπασμάτων ντυμένη με τα φθινοπωρινά ρούχα τής (κατά βάση) ηλεκτρονικής μουσικής.
    • Αυτοπροσωπογραφίες και σκιές
      Θρυλική μορφή του ρεπορτάζ, που το συγγένεψε με τον μύθο της λογοτεχνίας, και κορυφαίος δημοσιογράφος, ο Ρίτσαρντ Καπισίνσκι συστήνεται εδώ μέσα από μια συλλογή αποσπασμάτων συνεντεύξεων και διαλέξεων, με πολύ πάθος και ένα υφέρπον δέος. Γεννημένος το 1932 στο Πινσκ της Πολωνίας, ξεκίνησε την καριέρα του σε μια εποχή που «δεν υπήρχε τηλεόραση, ο κόσμος άκουγε λίγο ραδιόφωνο, και αυτό που κυριαρχούσε ήταν ο έντυπος λόγος».
    • Τραγούδια και θρύλοι
      Τα μεγάλα έπη των λαών, η καταγωγή των οποίων πρέπει να αναζητηθεί στην αυγή του κόσμου, όταν ο homo sapiens άρχισε, έστω και υποτυπωδώς, να συνειδητοποιεί τον εαυτό του και το περιβάλλον του, δεν παραπέμπουν μόνο στη χαμένη μνήμη της ανθρωπότητας, σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα, αλλά μέσω της «εξωλογικής» ομορφιάς τους και της ανάλογης «παραμυθένιας» μυθολογίας τους ρίχνουν ένα αποκαλυπτικό βλέμμα στο μυστηριώδες, αινιγματικό ανθρώπινο τοπίο.
    • Το τραύμα Πουλαντζάς
      Ο Νίκος Πουλαντζάς ήταν από τους κορυφαίους μαρξιστές θεωρητικούς του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Οι αναλύσεις του για το Δίκαιο και το Κράτος, για τον καπιταλισμό και τον δημοκρατικό σοσιαλισμό θεωρούνται ακόμη έργα μείζονος σημασίας.
    • Περιεχόμενο εναντίον μορφής: Μια αντι-ρομαντική σύλληψη στην καρδιά του ρομαντισμού
      Ενα ακόμα κλασικό της ευρωπαϊκής σκέψης προστέθηκε προσφάτως στην ελληνόγλωσση βιβλιογραφία: η μεγάλη Αισθητική του Χέγκελ, που μεταφράζεται για πρώτη φορά ολόκληρη από τον λόγιο νομικό Σταμάτη Γακουμή, ο οποίος νωρίτερα είχε μεταφράσει τις Βασικές κατευθύνσεις της φιλοσοφίας του δικαίου του Χέγκελ (Δωδώνη, Αθήνα 2004).
    • Τι ξέρουμε για τον Σαίξπηρ;
      Πριν από τουλάχιστον 200 χρόνια, ο ιστορικός Τζορτζ Στίβενς παρατήρησε ότι όσα γνωρίζουμε για τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ περιορίζονται σε κάποια σκόρπια γεγονότα. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στο Στράτφορντ-απόν-Εϊβον και ότι στο μέρος αυτό έκανε οικογένεια. Γνωρίζουμε ότι πήγε στο Λονδίνο και ότι έγινε ηθοποιός, επέστρεψε στο Στράτφορντ, έκανε τη διαθήκη του και πέθανε.
    • Γέλιο σαν κοφτερό λεπίδι
      Ενας παππούς σηκώνεται απ' το κρεβάτι. «Ανάβει ένα κερί, ανοίγει το ψυγείο, βρίζει το ψύχος που εκλύεται από μέσα του, βάζει το αναμμένο κερί στην κατάψυξη, και κλείνει θολωμένος το πορτάκι της». Χρειάζεται άραγε και άλλες λέξεις η απόγνωση; Μια γριά παρακαλεί έναν γείτονά της να αφοδεύσει στο διαμέρισμά της.
    • Πλουσιοπάροχα τοξικό
      Στον πρόλογο της μετάφρασής του των Βακχών του Ευριπίδη ο Γιώργος Χειμωνάς συνδέει την τραγικότητα με την απόλαυση ως εξής: «Ενας ανεπαίσθητος, διάχυτος έρως του πένθους περιβάλλει ολόκληρη την τραγωδία - όλα τα πρόσωπά της (δράστες, χορός, εξάγγελοι) αποδέχονται υποφέροντας - αλλά προπαντός ησυχάζοντας το τετελεσμένο της πτώσης».
    • Ερωτες και δρόμοι
      Στην πρώτη του «ιντερνετική νουβέλα» ο Μπουκάι, ακριβής και γλαφυρός, μας θυμίζει πως στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται να κλείνουμε τα μάτια μας στον έρωτα, όπως το συνηθίζουμε, το αντίθετο ακριβώς: ο έρωτας μου ζητά ανοίγοντας τα μάτια μου καλά να δω ποιος είσαι, και αντίστοιχα κι εσύ να με κοιτάξεις και να δεις ποιος είναι μέσα μου. Ο άνθρωπος δηλαδή να δει τον άνθρωπο στ' αλήθεια.
  • Μουσική

    • Στο ντιβάνι του δισκαναλυτή
      ELECTRIC LITANY HOW ΤΟ ΒΕ Α CHILD AND WIN ΤΗΕ WAR Οι Electric Litany φτιάχτηκαν στο Λονδίνο από τον 27χρονο Κερκυραίο Αλέξανδρο Μίαρη, τον Βρετανό Richard Simic και τον Τεξανό Duane Petrovich. Στη μουσική τους εμπεριέχονται ο Nick Cave, οι Joy Division και η θρηνητική λιτανεία του Αγιου Σπυρίδωνα. Τραγουδούν στα αγγλικά, με τους στίχους του Μίαρη να χρωστούν πολλά στους βρετανούς ρομαντικούς ποιητές, στους δικούς μας του Μεσοπολέμου και στον Jim Morrison των Doors. Αφιερώνουν το πρώτο τους cd, με τον υπέροχο τίτλο How to be a child and win the war (Πώς να είσαι παιδί και να κερδίζεις τον πόλεμο), στην αναρχία και στην κοινωνική απελευθέρωση. Μια καλή αφορμή για να καθίσουν στο Ντιβάνι του Δισκαναλυτή με τη Λένα και τον bosko, αφήνοντας τα δέκα τραγούδια τους να μιλήσουν εκ μέρους των ιδίων.
  • Συνέδριο για τη Θεοφαγία - Ανθρωποφαγία

    • Παραίνεση για την θεραπεία της ψυχής από τον Κύριο Κανίβαλο
      Ευχαριστώ θερμά τον αγαπητό κύριο Καγγελάρη, που για δεύτερη -συνεχή θαρρώ- φορά μου κάνει την τιμή να με καλέσει στο συμπόσιό του. Το θέμα για το οποίο κληθήκαμε να μιλήσουμε είναι πολύ ενδιαφέρον και, θα έλεγα, επίκαιρο, γιατί αυτό που ζούμε τις τελευταίες ημέρες μάς φέρνει πολύ κοντά στην έννοια και στην πρακτική του κανιβαλισμού.
  • Από τις 4:00 στις 6:00

  • Αρχαίο δράμα