Έντυπη Έκδοση

Το όνειρο του Πεσόα

Την πλέον αντιπροσωπευτική ποιητική φωνή της Πορτογαλίας του 20ού αιώνα, τον πολυγραφότατο, μυστηριώδη, λυρικό, ανήσυχο ταξιδιώτη της εσωτερικής περιπέτειας Φερνάντο Πεσόα (1888-1935) τον γνωρίζουμε από αρκετές συλλογές του κι ορισμένα δοκιμιακά κείμενά του.

Ο μεταφραστής του Πεσόα Ο μεταφραστής του Πεσόα Πρόσφατα κυκλοφόρησε το θεατρικό του έργο «Ο ναυτικός» (το μόνο ολοκληρωμένο του από τα έξι που έχει γράψει) από τις εκδόσεις «Σοκόλη-Κουλεδάκη» σε μετάφραση Γιάννη Σουλιώτη.

Εμπειρος μεταφραστής και μελετητής του Πεσόα (έχει μεταφράσει έξι βιβλία του), ο Σουλιώτης αναφέρει στην εισαγωγή του ότι γράφτηκε μέσα σε μια νύχτα (11-12 Οκτωβρίου 1913). Θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα του ευρωπαϊκού συμβολισμού, μ' αρκετά στοιχεία από το θέατρο του παραλόγου, που θυμίζουν Μπέκετ. Ενα «στατικό δράμα», όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, όπου κυριαρχούν το όνειρο και ο φόβος της αλήθειας.

Σ' έναν παλιό πύργο, τρεις νεαρές κοπέλες ξαγρυπνούν τη νύχτα κοντά στο παράθυρο έχοντας μπροστά τους ένα φέρετρο με μια νεκρή κοπέλα. Προσπαθώντας να «ξεγελάσουν τον χρόνο» έως το πρωί προσπαθούν να θυμηθούν το παρελθόν τους μιλώντας αποσπασματικά, αναζητώντας ένα νόημα που τους διαφεύγει.

Τη μερίδα του λέοντος έχει το όνειρο της δεύτερης σχετικά μ' ένα ναυαγό ναυτικό σε μακρινό νησί. Για ν' αποφύγει τη νοσταλγία του τόπου του, υφαίνει για χρόνια σαν όνειρο την καινούργια του πατρίδα λαξεύοντας δρόμους, συνοικίες, λιμάνια, πλάθοντας ανθρώπους που δεν τους ήξερε καθόλου. «Ολη του η ζωή δεν ήταν άλλη απ' αυτή που είχε ονειρευτεί... Το να ονειρεύεται κανείς δεν είναι άλλο τι παρά αυτό το αβέβαιο πράγμα που εγώ ονομάζω ζωή». Η αίσθηση της ματαιότητας και του φόβου τις ταλανίζει προς το τέλος.

Τα υπόλοιπα πέντε ανολοκλήρωτα θεατρικά έργα του Πεσόα (αμετάφραστα στην Ελλάδα) είναι: «Φάουστ», «Διάλογος στον κήπο των ανακτόρων», «Σαλώμη», «Ο θάνατος του πρίγκηπα», «Σακιαμούνι».

* Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφόρησε παράλληλα ο ιδιόμορφος θεατρικός μονόλογος του Γιάννη Σουλιώτη «Θυμάσαι πως μύριζαν οι μανόλιες στη Νικαράγουα;».

Ενας έρημος άντρας στέλνει σε διάστημα τριών χρόνων διάφορες ηλεκτρονικές επιστολές σε απομακρυσμένο φίλο του, που σιωπά. «Το ημερολόγιο των ερειπίων μιας σχέσης... με την υπόκωφη ελπίδα μιας συνάντησης, από τη μεριά του αποστολέα τουλάχιστον» σημειώνει στον πρόλογο του έργου ο θεατρικός συγγραφέας Ακης Δήμου.

Λόγος εκμυστηρευτικός, λεπταίσθητος, τρυφερά σκληρός για την απουσία, με αναφορές στο προσπέρασμα της ευτυχίας, την περιπλάνηση, τη μοναξιά, την απώλεια, το θάνατο, τη θάλασσα, την ομορφιά, την αγάπη (στο κείμενο υπάρχουν εμβόλιμα στίχοι και φράσεις του Πεσόα).

Να θυμίσουμε ότι το έργο αυτό του Σουλιώτη πρωτοπαρουσιάστηκε τον περασμένο Μάιο στο ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», σε σκηνοθεσία Γιώργου Καραμίχου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Κι αυτά...
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κόμικς
Βάγκνερ με το πενάκι του κομίστα
Φεστιβάλ «Πρωτόλεια Δρώμενα»
Λίγα χρήματα, πολύ ταλέντο
Συνέντευξη: Ντόναλντ Κέιγκαν
Ο σύμβουλος του Μπους μελετάει Θουκυδίδη
Βασίλης Ανδρεόπουλος
Βασίλης Ανδρεόπουλος, μια ζωή γεμάτη τέχνη
Νέες ταινίες
Οταν ξεκινούσε η νουβέλ βαγκ
ΜΜΕ
Απεργιακές κινητοποιήσεις
Οι σειρές που τρέλαναν τα μηχανάκια