Έντυπη Έκδοση

Ενα αντίο στον Εκτορα Κακναβάτο που έσυρε πίσω του τα τείχη

Ποιητής από αυτούς που η ποίηση τους επιστρέφει το δώρο επαυξημένο και έτσι μεγαλοθυμούν χωρίς να ξεβολεύονται, ενώ κεντρίζουν σαν βελονιστές την πλατυποδία καυκαλιασμένων ομοτέχνων τους, ο Εκτωρ Κακναβάτος πήρε τη βάρκα του και ξανοίχτηκε.

Αφησε πίσω του το ομοίωμά του: μια βιογραφία πλήρη ποιημάτων και ερώτων, όπως και μια ολόφρεσκια φιλία και ομόνοια με τον ομότεχνό του Δ. Παπαδίτσα, και ακολούθησε ευθεία τον δρόμο που ανοίγει το αυλάκι των λέξεων, που έχοντας αποσπαστεί από τη συνολική προφητεία του κόσμου, διαποτίζουν ανεξακρίβωτες αλήθειες με σφρίγος εντιμότητας.

Οχι που θα περίμενε ακμαίος στα ενενήντα του να τον ανακαλύψουμε.

Ελειψε ως να εκλάπη, όπως φυγαδεύει με ένα νεύμα ο Νοέμβριος τον Αύγουστο

«Η χθεσινή μου ιδέα μ' άφηνε πισωπατώντας

Μόνο τη φωνή μου κράτησαν

Στο τελωνείο...»

(Κατασκευή, Ακαρεί, 2001)

Φωνή που όσο ξέμεινε στην αναμονή, ανακάλυψε την εξής ερώτηση:

«Γιατί μ' απόκοψες από τον ουρανό;

Ισως να ήμουν η αιώνια μνήμη των τριγώνων

Ισως η έναρξη της Λέσβου

Ισως να εφεύρισκα τη λέξη σύννεφο

γεμάτη αυγά χειροβομβίδων».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Για να μη διαβούν οι Μήδοι
Εις το όνομα του πατρός
Μουσική
Η τέχνη ως κάθαρση και αυτογνωσία
Βιβλία για το 2011
Τα βιβλία σβήνουν την τηλεόραση
Ξεχασμένη φρουρά με ιδιαίτερα παιδιά
Μαφίες, σε ανθρώπινα μεγαλεία τόπων
Με αντρική σκέψη ή συναίσθημα
Λίστες, μάνες και άγιοι χωρίς να θέλουν
Ανευ όρων και ορίων χαρά ζωής
Ενα ρεμπέτικο που σπάει κόκκαλα
Ασυνήθιστες στόφες
Τα «μικρά τίποτα» της καθημερινότητας
Αγόρια σε τόπους μαρτυρίας
Γκρο πλαν στο γυμνό σώμα
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ 2011
Από τις 4:00 στις 6:00
Αυτό είναι το βιβλίο των τραγουδιών
Ο James Dean της τζαζ
Άλλες ειδήσεις
Το ποίημα του λιονταριού
Ενα αντίο στον Εκτορα Κακναβάτο που έσυρε πίσω του τα τείχη
ΘΗΣΕΙΑ