Έντυπη Έκδοση

Αρθρωση - φθογγολογία: πιθανές διαταραχές κατά την εξέλιξη του λόγου

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε πριν από κάποια χρόνια από την ΩΡΛ Κλινική του ΠεΠαΓΝΗ εξέτασε 300 παιδιά Α' Δημοτικού από διάφορα γεωγραφικά μέρη τη Κρήτης. Η μελέτη αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος που καλύπτει την ωτορινολαρυγγολογική, ακοολογική και τη σχέση με άρθρωση λόγου κατάσταση του πληθυσμού.

Η μελέτη παρουσιάζει ότι 22 - 28% του εξεταζόμενου πληθυσμού έχει διαταραχές άρθρωσης και εξετάζει την πιθανή σχέση αυτών με τη μαθησιακή διαδικασία στο σχολικό περιβάλλον. Επίσης παρουσιάζει την επιρροή της οικογένειας στην εξέλιξη της άρθρωσης των παιδιών που ήδη έχουν λανθασμένες αρθρωσιακές εκφορές, καθώς και το τι γνωρίζουν και κάνουν δάσκαλοι και γονείς για τα παιδιά που παρουσιάζουν τέτοιες διαταραχές.

Από τα εξεταζόμενα παιδιά, εκείνα που βρέθηκαν να παρουσιάζουν διαταραχή στην άρθρωση (22 - 28% του πληθυσμού) εξετάστηκαν ξανά στη Β' Δημοτικού. Το ποσοστό μειώθηκε στο 10%. Ωστόσο από το υπολειπόμενο 12 - 18% μόνο 5% δεν παρουσίασαν κανένα γλωσσικό πρόβλημα. Το 7 - 15% παρουσιάζουν ποικίλες μαθησιακές δυσκολίες.

Τα ακουστικά όρια των φθόγγων, το πώς δηλαδή οι φθόγγοι διαχωρίζονται ο ένας από τον άλλο εκούσια, καθορίζονται σε πολύ μικρή ηλικία, όπως π.χ. στα 3 χρόνια.

Ενα παιδί γεννιέται σχεδόν tabula rasa φθογγολογικά. Αρχίζει και μπορεί να εκτίθεται ακουστικά σε απεριόριστη ποικιλία φθόγγων.

Τελικά δημιουργεί μια τράπεζα φθόγγων, οι οποίοι ανήκουν στη γλώσσα του και στους οποίους εκτίθεται συστηματικά. Τους ήχους αυτούς μπορεί να διακρίνει ευκολότερα και να τους προφέρει επίσης.

Εάν στη διαδικασία πρόληψης ή εκφοράς κάτι δεν πάει καλά και η τράπεζα δεν εμπλουτιστεί κατάλληλα, τότε όλη η διαδικασία γλωσσικής ανάπτυξης διαταράσσεται.

Μειωμένος αριθμός φθόγγων σημαίνει και μικρότερο πλούτο λεξιλογίου, μια που οι λέξεις που τους περιέχουν δεν μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν. Σημαίνει επίσης δυσκολία στη μορφολογία και το συντακτικό, μια και πολλές καταλήξεις ή «μικρές» συνδετικές λέξεις σχηματίζονται με βάση τους φθόγγους αυτούς. Εάν το παιδί δεν τους προφέρει και δεν τους κατανοεί ακουστικά, τότε επακόλουθα δυσκολεύεται στη χρήση τους, όπου υπάρχουν συντακτικά και μορφολογικά.

Και μόνο η προσπάθεια του παιδιού να προφέρει και να κατανοήσει τους φθόγγους αυτούς το αποσπά από τη λειτουργία μάθησης των υπολοίπων δομών του λόγου.

Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι έχουμε μια απλή διαταραχή της άρθρωσης χωρίς εμπλοκή κατ' αρχήν των άλλων λειτουργιών του λόγου, τούτη μπορεί να εξελιχθεί μοιραία εάν δεν προληφθεί.

Εάν η δομή της πρότασης έχει διασαλευτεί, είτε σε επίπεδο κατανόησης είτε σε επίπεδο εκφοράς, σαφώς πρέπει να αναλύσουμε και να δούμε ποια είναι εκείνα τα συντακτικά και μορφολογικά σημεία που είτε εννοιολογικά (ως ουσιαστική κατανόηση των όρων του τόπου, τρόπου, χρόνου, αριθμού, αντίθεσης, μετάβασης πράξης) το παιδί αγνοεί ή δυσκολεύεται να συλλάβει.

Τούτα πρέπει να διδάξουμε με γλωσσικές προτεραιότητες αλλά και με βάση την ιδιομορφία της παθολογίας/διαταραχής του συγκεκριμένου περιστατικού.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Υγεία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Υγεία της έντυπης έκδοσης
Αισθητική χειρουργική
Πώς να αποκτήσετε επίπεδη κοιλιά μετά τις γιορτές
Σμιλευμένη σιλουέτα με λεμφικό μασάζ (Endermologie)
Παχυσαρκία
Παχυσαρκία απαντήσεις σε συνήθη ερωτήματα
Παχυσαρκία τέλος - Μια νέα ζωή ξεκινά
Δερματολογία
Αυξητικοί παράγοντες κατά της γήρανσης του προσώπου
Ψυχολογία
Οικογένεια: βάλσαμο στην παιδική ψυχή
Άλλες ειδήσεις
Οστεοπόρωση: η «σιωπηλή επιδημία»
Η Ελαστογραφία, κεντρικό θέμα ημερίδας
Σιαλόρροια: ένα πρόβλημα με ιατρική και κοινωνική διάσταση
Αρθρωση - φθογγολογία: πιθανές διαταραχές κατά την εξέλιξη του λόγου