Έντυπη Έκδοση

Οίκτος σε κοινή θέα

Ο οίκτος πηγαίνει στα γηρατειά, αυτή τη συμφωνία των ρυτίδων και του λευκού.

Η πατίνα του χρόνου γαληνεύει και τις πιο σκληρές όψεις. Αυτές τις σκέψεις ίσως και να γεννά μία φωτογραφία του δικτάτορα της Αργεντινής Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, τραβηγμένη κατά τη διάρκεια της πρόσφατης δίκης του. Εχει το βλέμμα του αδικημένου, του θύματος που υπομένει καρτερικά το μαρτύριο. Και είναι ειλικρινές τούτο το βλέμμα, οι δηλώσεις του, δηλώσεις ανθρώπου που όχι μόνο δεν μετάνιωσε, αλλά κατηγορεί ως τρομοκράτες τους κρατούντες, είναι του βλέμματός του η φωνή. Ερχεται καιρός που το βλέμμα του αδικημένου βλασταίνει στην καρδιά του αδικητή και ανεβαίνει στην όψη, σκέψεις φιλεύσπλαχνες τότε κάνουν το φιλέκδικο αίσθημα να υποχωρεί στην καρδιά μας, αναλογιζόμαστε πως δίκες τέτοιας φύσης έχουν θέση στον ουρανό, όπου θα ακούγονταν οι φωνές των νεκρών. Οι συνειρμοί αυτοί ίσως δεν είναι τυχαίοι, όχι, σίγουρα δεν είναι τυχαίοι, αφού πολλά από τα θύματα της αργεντίνικης δικτατορίας, τα καταδικασμένα δίχως να δικαστούν, στα μέσα μιας πτήσης μακάβριας πάνω από τον Ατλαντικό ωκεανό επέστρεψαν, ως πεπτωκότες άγγελοι, στη γη. Απήχθησαν μέσα στη νύχτα, βασανίστηκαν, οι αρχές αρνούνταν σταθερά οποιαδήποτε ανάμειξη, οι συγγενείς τους παραφρόνησαν από την αβεβαιότητα ή τρελαμένοι από την ανησυχία καθώς σέρνονταν στα νεκροτομεία να αναγνωρίζουν παραμορφωμένα πτώματα που ξεβράστηκαν στις ακτές. Τα παιδιά των εξαφανισθέντων, τα παιδιά που γέννησαν στην αιχμαλωσία οι κρατούμενες μητέρες, δίνονταν σε άκληρους υποστηρικτές του καθεστώτος, κάποτε και στους ίδιους τους βασανιστές και εκτελεστές, και όταν η αλήθεια αποκαλύφθηκε, τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά επέστρεψαν στις φυσικές τους οικογένειες. Ενα κορίτσι προτίμησε να μείνει με τους θετούς γονείς του, με τον θετό πατέρα, μ' αυτόν που βασάνισε ενδεχομένως ή και εκτέλεσε τους φυσικούς του γονείς. Πώς να σηκώσει το βάρος μιας τέτοιας αλήθειας ένα παιδί; Ηταν κάποιος αξιωματικός που μίλησε πρώτος για τις μεθόδους του βρόμικου πολέμου στην Αργεντινή της δεκαετίας του '70. Θεώρησε πως αδικήθηκε από τους ανωτέρους του: Με μετέτρεψαν σε εγκληματία, είπε, με χρησιμοποίησαν και μετά με πέταξαν. Γιατί να τους καλύψω; Ο ανώτερος όλων, υπό την προστασία του νόμου που αρνήθηκε στα θύματά του, υπερασπίστηκε δημοσίως το έργο του, ξέρουμε όσα είπε στην αίθουσα και όσα θα πει ο Βιδέλα από 'δώ και στο εξής, δεν θα μάθουμε ποτέ τι είπαν τα θύματά του, με το βλέμμα του αυτό απέκτησε δικαίωμα στον οίκτο μας, με το βλέμμα του αυτό πλησίασε, επιτέλους, τα θύματά του. Σε καμία φωτογραφία στο παρελθόν δεν κοιτά έτσι. Δικαιοσύνη.

Ηλίας Λ. Παπαμόσχος, Καστοριά

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Λογοτεχνία
Πειραιάς
La Chunga, του Mario Vargas Liosa
Για τους ποιητές της δράσεως και του λόγου
Ο βυσσινόκηπος
Στο ντιβάνι του Δισκαναλυτή
Το εγχείρημα της χειραφέτησης του πνεύματος στον αιώνα του Διαφωτισμού
Κριτική βιβλίου
Συγκομιδή μιας δεκαετίας
Αρχαίες και νεότερες ημέρες τέχνης
Η θεμελιακή διαστροφή του δυτικού πολιτισμού
Οταν το πνεύμα μας δομείται πάνω σε αντιθέσεις
Νόημα και θεμέλια της ορθολογικότητας
Πιστός στις αντιφάσεις του
Μονόδρομος μιας παράλογης ειμαρμένης
Τα χαμένα χρόνια. Ελληνες εναντίον Ελλήνων όπως πάντα
Γυναικείες μορφές στο θέατρο του Σαίξπηρ και της Αναγέννησης
Αποκρυφιστικό, υπαρξιακό θρίλερ
Δωρητές και παρακολουθήσεις για μυστήρια ταλέντα
Πρωτοποριακά μηνύματα από τις σελίδες της Βίβλου και των βιβλίων
Η ψυχή του Δημήτρη Μητρόπουλου
Παιδικά βιβλία
Τα μάτια της γης με θησαυρούς στον Μαραθώνα
Συνέντευξη:Γιώργος Αριστηνός
Επειδή αιχμαλωτίστηκα από τον λόγο
Αφανής αναγνώστης
Διά βίου μάθηση
Από τις 4:00 στις 6:00
Ντροπή, ένα πανάρχαιο συναίσθημα με λίγους αποδέκτες
Εγραφε τραγούδια από καρδιάς
Άλλες ειδήσεις
Μονόλογος της λογικής για την τρέλα (όψη κι ανάποδη)
Οίκτος σε κοινή θέα