Έντυπη Έκδοση

Διαδικτυακό εικονοστάσιο

Θωμαή Παυλίδου

Το πρόσωπο μιας κούκλας βιτρίνας διαφαίνεται μισοβυθισμένο πίσω από το καθάριο υδάτινο προπέτασμα μιας λίμνης. Η υπόλοιπη είναι εντελώς βυθισμένη. Το σώμα της από τον λαιμό και κάτω, μέσα στο νερό. Μοιάζει με σώμα ναυαγισμένου αγάλματος. Φαίνεται αχνά τυλιγμένη (η κούκλα) με το μυστήριο του δυσεπίλυτου αινίγματος της ύπαρξης ζωής μέσα της. Είναι καθηλωμένη, όμως δημιουργούνται ρυτιδώσεις στη θέση του ωραίου κεφαλιού σαν να μετακινείται ολόκληρο το σώμα της. Επικρατεί απόλυτη νηνεμία, η υδάτινη βιτρίνα αδιατάρακτη αναμοχλεύει το φαντασιακό μας να βγει στην επιφάνεια και να διεκδικήσει για λίγες στιγμές την παράκαμψη του λογικού. Αυτοί οι μυστηριώδεις αναπαλμοί, περιοδικοί, σαν τον χτύπο της καρδιάς που ζωογονεί το σώμα, εμφωλεύουν μέσα στη σκέψη του παρατηρητή της φωτογραφίας, σαν μια αμετακίνητη πεποίθηση πως αν υπάρχει κάτι ζωντανό μέσα στη λίμνη, αυτό είναι η κούκλα. Από τους κυματισμούς της κούκλας ξεκινάει ο χορός των παράξενων εικόνων-απηχήσεων της ιερής μανίας μιας σπουδαίας φωτογράφου. Κούκλες πιο ζωντανές από τα πλάσματα που ζουν και συνυπάρχουν στην ίδια φωτογραφία μαζί τους. Κούκλες που στέκονται στον κόσμο των ζωντανών αναδεικνύοντας με την πιο απαράμιλλη ομορφιά μια τραγική αλήθεια. Οι ζωντανοί είναι ανδρείκελα. Μαριονέτες σ' ένα θέατρο του παράλογου μιας ζωής που επιμένει να ξαστοχεί ταυτίζοντας την ευτυχία με τον αισθητηριακό κόσμο. Οι κούκλες της Θωμαής Παυλίδου είναι εδώ πιο ζωντανές, ικανές να κοιτάξουν σ' έναν άλλο κόσμο. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις τη γαλήνη τους, παρά με την παραδοχή ότι φέρουν αυτούσιο τον σπόρο του Θεού ως μάτια του που στέργουνε τον άνθρωπο να βρει τον δρόμο προς αλλού. Link: http://www.flickr.com/photos/47659369@Ν02

Στέφανος Καλαμάρης

Ο Στέφανος Καλαμάρης φωτογραφίζει την Αθήνα. Εναν παραπαίοντα Ελληνισμό. Εναν καινούριο ακμάζοντα στη θέση του πρώτου, που είναι στην ακμή του μια παρηκμασμένη εκδοχή των όσων ποτέ ονειρεύτηκες. Μια απάνθρωπη αντιστροφή των αξιών στην οποία συναινούμε όλοι, γιατί η ζωή δεν βγαίνει αλλιώς. Οι φωτογραφίες του Στέφανου Καλαμάρη ξέρουν καλά να δουλεύουν και να προκαλούν μέσα σου ζυμώσεις αρκετό καιρό από τότε που τις πρωτοείδες. Το αρχικό σκίρτημα της απ' ευθείας οπτικής επαφής γίνεται μετείκασμα που πλανάται στα μάτια για ημέρες. Μέχρι να γίνει δάκρυ ή κραυγή, φωνή και δράση για τους αναξιοπαθούντες της καταραμένης ανθολόγησης φωτογραφιών του Καλαμάρη, που παρά την ολοκληρωτική πτώση τους, οι αναξιοπαθούντες φέρουν μέσα τους την εξαγνιστική ήρεμη δύναμη των αγγέλων. Γι' αυτό και γράφω ανθολόγηση. Οι εικόνες του Στέφανου Καλαμάρη, που απεικονίζουν τις άσχημες πλευρές της ζωής, είναι διάτρητες για να περάσει η ακτίνα από φως. Για να περάσει η ελπίδα. Η εικονοποιία του Στέφανου Καλαμάρη δεν είναι σκοτεινή. Είναι αληθινή, πολλές φορές μάλιστα είναι ανυπέρβλητα φωτεινή. Συγκινησιακά οι πιο δυνατές του φωτογραφίες είναι οι πολιτικές του φωτογραφίες. Από τη φύση τους τέτοιες, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία για σκηνοθεσία. Η Ελλάδα ωριμάζει μέσα της σπόρους που μας συνεπαίρνουν να τους καταστρέψουμε. Ο Στέφανος Καλαμάρης φωτογραφίζει τους δρόμους. Τους δρόμους με τους ανθρώπους. Ανθρώπους να χαμογελάνε, να σκέφτονται, ν' απογοητεύονται. Ανθρώπους στο μεταίχμιο της ζωής και του θανάτου σε μοναδικές στιγμές τους. Στιγμές μεταφυσικές που φλερτάρουν ήδη με την αιωνιότητα, γιατί ο φωτογράφος είναι ιδαλγός αρχέτυπων ιδεών, από τη φύση τους συναοιδίες με την πλάση. Η κατ' επίφαση πολυμορφία στις εικόνες του Στέφανου Καλαμάρη είναι στην ουσία η μία και μοναδική παλλόμενη χορδή της ζωής. Εκείνη που γεννά τις μορφές για να επιστρέψει μαζί τους στο απόλυτο Ενα.

Links: http:// www.apikonisi. blogspot.com/ * http://stefanos-k.tumblr.com/ * http://naturalbodies. wordpress. com/

Αλέξανδρος Μπαϊραμίδης

Από την περιδιάβασή μου στα διαδικτυακά εικονοστάσια δεν θα μπορούσα να μη γράψω κάτι για τον Αλέξανδρο Μπαϊραμίδη. Εδώ η εικονοποιία του φωτογράφου ξεπερνά τα όριά της και γίνεται αξιοζήλευτη κορυφή. Οι υπόλοιπες εικαστικές τέχνες και οι άλλες τέχνες γενικότερα, η λογοτεχνία, ο χορός, η μουσική και το τραγούδι μπορούν να σταθούν δίπλα στην τέχνη του συγκεκριμένου φωτογράφου, στην πλειονότητά τους, συμπληρωματικά και βοηθητικά. Στα χέρια του Αλέξανδρου η φωτογραφία αποκτά τη δύναμη του μέσου που καταγράφει εικόνες. Εικόνες που όταν εμφανιστούν στον καμβά της οθόνης του υπολογιστή, επεξεργασμένες με άοκνη υπομονή από τα χέρια του φωτογράφου, καταλύουν ολοκληρωτικά το Είναι σου. Στη δηωμένη μέσα πόλη σου σε ό,τι άφησε η προέλαση των εικόνων, καινούρια συναισθήματα, πιο δυνατές συγκινήσεις, αναπάντητα ερωτήματα, υπάρχει για να μείνουν και ν' απαγκιάσουν οι άστεγοι του Αλέξανδρου Μπαϊραμίδη. Οι ζογκλέρ και οι μίμοι του. Εδώ και περίπου δύο χρόνια που παρακολουθώ το έργο του φωτογράφου έχει επιδοθεί στην καταγραφή των ανθρώπων αυτών με αλύγιστη θέληση. Συνήθως οι φωτογραφίες του εκτίθενται σε μαύρο φόντο για να λάμψει στο πρόσωπο των εικονιζόμενων ανθρώπων ως εξ αντανακλάσεως η λάμψη του Θεού. Μια λάμψη που φωτίζει τις παρειές σαν να 'ναι βράχοι που τους τρώει ο άνεμος. Μια λάμψη που φωτίζει το μέτωπό τους και το πλαταίνει σαν κόλλα χαρτιού για να χαραχτούν οι ρυτίδες, εγχάρακτο σφράγισμα της σοφίας τους που παγιώθηκε στα πιο ζωντανά νεκροταφεία. Γεμάτα ζωντανούς. Οι άστεγοι που απαθανατίζει με τον φακό του ο Αλέξανδρος Μπαϊραμίδης μοιάζουν να κατέβηκαν από έργα του αξεπέραστου Μιχαήλ Αγγελου στη Γη. Εκπτωτοι γίγαντες που συγκλονίζουν τον θεατή με το μεγαλείο της θωριάς τους. Γίγαντες ερχόμενοι στις πόλεις μας από τις πιο δύστηνες εποχές της Γης. Λιοντάρια του μέλλοντος που η αγέρωχη φύση τους σ' αφήνει με ανικανοποίητη την επιθυμία να τους γνωρίσεις. Προμηθείς σιβυλλικών απαντήσεων με το ζητούμενο της μέθεξης σ' αυτές να παραμένει ανέφικτο.

Links: http://www. flickr.com/photos/unregisteredminds/ * http:// unregisteredminds.com/ *

Γιάννης Γαμβέτας

Πανέμορφα χρώματα που απομακρύνουν τον θεατή από τις δίνες των ανθρώπινων παθών και τον προσανατολίζουν σε μια νέα αστική εναρμόνιση. Η εσωτερική αρμονία δεν θέλει χώμα για να ανθήσει. Βρίσκει τον χώρο της μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες και αναρριχάται όπως ο κισσός ή φύεται πάνω στα βράχια, εκεί που ήλπιζες πως δεν θα είχε κάτι όμορφο να δεις. Τα χρώματα του Γιάννη Γαμβέτα έρχονται να μας απολυτρώσουν από το μούχρωμα της σύγχρονης ζωγραφικής και πρωτίστως της ίδιας της ζωής. Ανθρωποι που «κοιτάζουν» με ηρεμία τον θεατή. Φυλακισμένοι και συνάμα απέλευθεροι. Φρόντισαν τα χέρια του ζωγράφου γι' αυτό. Με μερικές ανάερες πινελιές απαλών χρωμάτων έδωσαν χαμόγελο αγαλλίασης στη σκλάβα μητέρα. Στη μητέρα που ζητιανεύει με το μωρό της. Χωρίς εμφανείς επιρροές από άλλους ζωγράφους ο καλλιτέχνης πορεύεται στη λατρεία της τέχνης του αυτόφωτος. Η ειρήνη, η αδιατάρακτη γαλήνη, η συναισθηματική νηνεμία είναι τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ανθρώπων, και των νεκρών φύσεων του ζωγράφου. Τα χρώματα πλέκονται μεταξύ τους με παροιμιώδη συνέχεια. Τα υφάσματα των ρούχων που φοράνε οι άνθρωποι μοιάζουν παρέκταμα των σωμάτων και των ψυχών τους. Συμπληρώνουν μια μυστική τους αινιγματική επίτευξη που τους κάνει να μας κοιτάζουν με πραότητα. Από την άλλη, τα χρώματα πάνω στους ανθρώπους είναι το ηχηρό προανάκρουσμα που αρμόζει να ηχήσει στη σιωπή του λιτού φόντου. Το βλέμμα μας στρέφεται προς το φόντο για να συναντήσει τις καμπύλες που ξεκουράζουν το μάτι, όπως οι όμορφοι ζωντανοί και οι άψυχοι πρωταγωνιστές του πίνακα. Τα έργα του Γιάννη Γαμβέτα είναι θεραπευτικές ασκήσεις στο ματαιοκόπημα της εποχής.

Link: http://yannisgamvetas.deviantart.com/ gallery/ 10979807

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Φωτογραφία
Εικαστικά
Πληροφορική και διαδίκτυο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη:Ιουλίτα Ηλιοπούλου
Οδυσσέας Ελύτης - 100 χρόνια από τη γέννησή του
Κριτική βιβλίου
Ολα στη φύση μοιάζουν σοφά
Το Εθνικό θέατρο και οι αρχαίοι τραγικοί
Ο Παπαδιαμάντης ως μεταφραστής
«Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί»
Εύληπτη κοινωνική μελέτη
Το απολωλός πρόβατο
Οψεις της ανάγνωσης
Θα επηρεάσει η κρίση τα εξώφυλλα και την εμφάνιση των βιβλίων;
Λεξικό
Αναγωγή στις ρίζες!
Η Τρίτη Ανάγνωση
Ανίχνευση της ελληνικότητας
Από τις 4:00 στις 6:00
Τα ποτάμια... γυρίζουν πίσω στη μουσική
Ο βασιλιάς συνθέτης των Pink Floyd
Άλλες ειδήσεις
Ο μετρ
Διαδικτυακό εικονοστάσιο
Ο John Lennon και ο Δρόμος
Το εγχείρημα της χειραφέτησης του πνεύματος στον αιώνα του Διαφωτισμού