Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Δυο ματιές την εβδομάδα

  • Οπισθοδρομική κομπανία άδουσα «καλή χρεοκοπία»

    Το μεγαλύτερο έγκλημα της σημερινής κυβέρνησης είναι όσα έλεγε προεκλογικά, ως αντιπολίτευση. Τότε που, αντί να προετοιμάσει τον κόσμο γι' αυτά που έρχονταν, έλεγε διάφορες ανοησίες, όπως ότι θα... επανακρατικοποιούσε τον ΟΤΕ. Τα έλεγε ενώ ήξερε ότι πρώτο μέλημά της θα ήταν να αποφύγει τη χρεοκοπία.

    Αυτό είναι το πρόβλημα που βρίσκει σήμερα μπροστά της. Διασώζεται μόνο επειδή ένα μεγάλο (ακόμα) ποσοστό πολιτών αναγνωρίζει ότι, παρά τις παλινωδίες και τα λάθη, προσπαθεί να συμμαζέψει την κατάσταση. Αυτοί οι νοήμονες πολίτες βλέπουν ότι έχει απέναντί της ένα ετερόκλητο πλήθος -από την... αντιμνημονιακή Ν.Δ. του Σαμαρά ώς την αφασική αριστερά- που, ως άλλη οπισθοδρομική κομπανία, άδει «καλή χρεοκοπία».

    Η σημερινή Ν.Δ. είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Λίγους μήνες μετά την απώλεια της εξουσίας, η νέα ηγεσία της είχε όλες τις λύσεις στο τσεπάκι της. Εννοείται, αυτές τις λύσεις που δεν έλεγε όσο ήταν στην κυβέρνηση, μπας κι έπειθε τον Καραμανλή να κάνει κάτι για να μας γλιτώσει από τη χρεοκοπία.

    Ούτε τώρα μας λέει ο Σαμαράς πώς επί δύο κρίσιμα χρόνια (2008 και 2009) η κυβέρνηση, στην οποία ήταν υπουργός, επιδόθηκε σε ένα όργιο κρατικής σπατάλης, αντί να επιβάλει ένα ελληνικό Μνημόνιο, μπας και συγκρατούσε το τσουνάμι που ερχόταν. Διότι το Μνημόνιο που μας επέβαλε η τρόικα των δανειστών έπρεπε να είχε επιβληθεί μετά τις εκλογές του 2007 και είναι βέβαιο ότι τότε θα ήταν πολύ λιγότερο επώδυνο.

    Τώρα οι ντελάληδες της οπισθοδρομικής κομπανίας, οι οποίοι δεν είχαν βγάλει κιχ για το όργιο του «επανιδρυμένου» κράτους της διετίας 2008-2009, ανακάλυψαν ότι ο Παπανδρέου ήθελε να μας βάλει στο ΔΝΤ από την αρχή της θητείας του, ενώ δημοσίως άλλα έλεγε. Εντάξει, να τον χτυπήσουμε σαν χταπόδι για όσα έλεγε, αλλά όχι επειδή έκανε αυτό που έπρεπε. Και η βολιδοσκόπηση του Στρος-Καν και του ΔΝΤ ήταν ενδεδειγμένη κίνηση, όταν έβλεπε ότι οι Ευρωπαίοι σφύριζαν αδιάφορα. Τι να έκανε, δηλαδή, να σταύρωνε τα χέρια και να περίμενε το μοιραίο (χρεοκοπία);

    Προφανώς αυτό ήθελαν τα μέλη της οπισθοδρομικής κομπανίας. Τα δεξιά μέλη της, για να τη φορτωθεί (τη χρεοκοπία) η νέα κυβέρνηση. Και τα αριστερά, για να... δικαιωθούν (τρομάρα τους) ιδεολογικώς. Ομως, όσοι βουλευτές και άλλα στελέχη κομμάτων κάνουν λόγο για «κατοχή» από την τρόικα και άλλες ανοησίες, γνωρίζουν πολύ καλά ότι χωρίς τις δόσεις του δανείου της, δεν θα μπορούσαν να παίρνουν το βουλευτικό ή κομματικό μισθό τους. Και οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι θα έμεναν απλήρωτοι, θα τους κυνηγούσαν ώς τα σκαλιά της Βουλής ή των κομματικών γραφείων τους.

    Αφού, λοιπόν, πέρσι διασωθήκαμε με το δάνειο των 110 δισεκατομμυρίων, η ίδια κομπανία, διευρυμένη πλέον, θεωρεί ότι τώρα δεν πρέπει να γίνει τίποτα. Κι ότι οι άλλοι θα μας δίνουν συνεχώς δάνεια, για να μπορούν αυτοί να άδουν αδαπάνως.

    Τίποτα να μη γίνει. Να μη συνενώσουμε κανένα σχολείο. Για να μη λιγοστέψουν οι διευθυντικές θέσεις, για να έχουμε σχολεία 20 μαθητών με πέντε-έξι δασκάλους και καθηγητές, για να εξακολουθούν κάποιοι να φεύγουν στις 12, για να μπορεί κάθε χωριό και κωμόπολη να έχει το δικό του σχολείο (άντε και... πανεπιστήμιο!). Ακόμα και ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, αντιμνημονιακός κι αυτός, συνέταξε περισπούδαστο άρθρο με τίτλο «το Μνημόνιο σκοτώνει τα σχολεία»! Ελεος...

    Φυσικά, δεν πρέπει να αξιοποιήσουμε τίποτα. Ν' αφήσουμε την κρατική περιουσία να χορταριάζει, όπως στο Ελληνικό, όπου ο αριστερός δήμαρχός του μας είπε ότι πρέπει να γίνει πάρκο που να «το πληρώσει η κοινωνία» (με πορδές βάφονται αβγά;). Επίσης, ν' αφήσουμε τις καταπατημένες εκτάσεις του Δημοσίου και τα παρατημένα κτίριά του αναξιοποίητα, για να μην «ξεπουληθούμε». Για να μην έρθουν οι κακοί ξένοι να μας τα πάρουν, όπως τότε -ποιος το θυμάται;- που ήθελαν να μας πάρουν τη... θρησκεία μας με τις «ταυτότητες»!

    Να τα αφήσουμε, λοιπόν, όλα ακίνητα. Ωσπου να 'ρθει ένα ωραίο πρωί ένας άλλος Στρος-Καν και να μας ξαναπεί «βουλιάξατε στα σκατά». Ή ένας άλλος Ολι Ρεν για να μας ευχηθεί (όχι «καλό κουράγιο», αλλά) «καλή χρεοκοπία».

    Επικίνδυνη ασυδοσία

    Ενα αστείο e-mail, που έστειλε κάποιος φαντασιόπληκτος και αναδημοσίευσαν ελαφρά τη καρδία κάμποσα «μπλογκ» του Διαδικτύου, αναστάτωσε την περασμένη εβδομάδα ένα μέρος της οικονομικής ζωής. Αποτέλεσμα; Περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ «έφυγαν» από τις ελληνικές τράπεζες, για να προλάβουν τη «χρεοκοπία», που θα ερχόταν στις 25 Μαρτίου, σύμφωνα με τον «προφήτη» αποστολέα. Το περιστατικό αναδεικνύει, άλλη μια φορά, το πρόβλημα της ασυδοσίας που επικρατεί στο Διαδίκτυο. Κι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με την ελευθερία της έκφρασης, την οποία επικαλούνται διάφοροι πονηροί, για να παίζουν τα παιχνίδια τους. Τα οποία είναι, συνήθως, ανόητα, αλλά κάποια στιγμή γίνονται επικίνδυνα.

  • Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και οι αδιάφοροι πολίτες

    Στην Ελλάδα έχουμε μια περίεργη αντίληψη για τα πράγματα. Σπεύδουμε να αποδώσουμε ευθύνες για όλα τα δεινά και ν' αναζητήσουμε μερίδιο στις επιτυχίες. Είναι μέρος της νοοτροπίας που έχουμε ανατραφεί και αυτό.

    Το τελευταίο διάστημα κάποιοι πολιτικοί, τυχαία ή στοχευμένα δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, έχουν βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να ακούν γιουχαΐσματα, όπως ο Γιάννος Παπαντωνίου προχθές το βράδυ, να ασπρίζουν από τα γιαούρτια όπως ο Θόδωρος Πάγκαλος την Τετάρτη, αλλά και να δέχονται ανελέητα χτυπήματα, όπως ο Κωστής Χατζηδάκης τον περασμένο Δεκέμβριο.

    Ανεξάρτητα από τους λόγους που κάθε φορά κάποιοι επιτίθενται κατά πολιτικών, υπάρχει η κοινή λογική. Τους πολιτικούς είτε τους ψηφίζεις είτε δεν τους ψηφίζεις. Δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να τους αντιμετωπίσεις. Πολλοί, πιθανότατα οι περισσότεροι, συμφωνούν με τις φραστικές επιθέσεις γιατί υπαγορεύονται από ένα είδος αγανάκτησης για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.

    Για το σάπιο όμως δεν ευθύνονται μόνο οι πολιτικοί. Λίγο ή πολύ ευθύνονται όλοι. Οι πολιτικοί έχουν επενδύσει στις νοοτροπίες. Δεν τις έχουν εμφυσήσει.

    Στην Ελλάδα, και δεν είναι νέο αυτό, παράγονται ελάχιστα. Σε μια χώρα που ο αγροτικός πληθυσμός έχει συνηθίσει για δεκαετίες στη μονοκαλλιέργεια, αυτό που καλλιεργούσαν πριν πενήντα χρόνια οι γονείς κάποιων το συνέχισαν οι ίδιοι μέχρι σήμερα. Τι κι αν το προϊόν δεν είναι ανταγωνιστικό; Υπήρχαν οι επιδοτήσεις. Για το μέλλον βλέπουμε, ας βρουν λύση οι πολιτικοί. Η Ελλάδα εισάγει από πατάτες έως πορτοκάλια. Δεν ανακυκλώνει τα σκουπίδια της και ψηφίζει την ίδια πολιτική εδώ και δεκαετίες. Εχει κάνει το Δημόσιο μικρό θεό και περιμένει τη μονιμότητα για να σωθεί. Φταίει ο κάθε Πάγκαλος γι' αυτό;

    Κάθε απόφαση που λαμβάνει η σημερινή κυβέρνηση την καταγγέλλει η αντιπολίτευση, όπως γινόταν όταν οι αντίστροφες θέσεις. Ομως χρόνια τώρα εναλλάσσονται στην κυβέρνηση δύο κόμματα. Ποιοι τους ψηφίζουν;

    Κρίση, κρίση, κρίση ακούς παντού και οι τιμές στα σούπερ μάρκετ δεν πέφτουν, ο καφές ξεκινά από τρία ευρώ και μία έξοδος για δύο άτομα, αν δεν τα ξεπερνάει, αγγίζει τα 100 ευρώ. Μετά τους Ολυμπιακούς του 2004, οι τουρίστες στην Αθήνα αντί να αυξάνονται κάθε χρόνο μειώνονται. Τι να κάνει κάποιος σε μια ακριβή και βρώμικη πόλη που δεν σέβονται οι πολίτες της;

    Στην επαρχία οι πολίτες έχουν ευθύνες γιατί γνωρίζουν. Οπως γνωρίζουν ποιος μένει δίπλα τους, ξέρουν πού βρήκε τα λεφτά για να αγοράσει ακίνητα ο πρώην βουλευτής, ο πρώην νομάρχης, ο πρώην δήμαρχος. Αλλά δεν έχουν πρόβλημα να τον επαναφέρουν στην εξουσία στο μέλλον. Γιατί αυτός θα τους εγγυηθεί ότι θα τους βρει δουλειά στο Δημόσιο ή θα μεσολαβήσει για να τους δώσει φορολογική ενημερότητα ο έφορος αν και δεν τη δικαιούνται. Αυτά γίνονται στα μικρά μέρη και τα γνωρίζουν οι περισσότεροι. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στην πρωτεύουσα; Ποιος από τους δημότες της Αθήνας δεν γνώριζε, για παράδειγμα, το διακομματικό πάρτι στο ραδιόφωνο του Δήμου εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες;

    «Δεξιοί», «κεντρώοι», «αριστεροί» εργάστηκαν ή απλώς περνούσαν κάθε 15 μέρες από το ταμείο για να εισπράξουν το μισθό τους. Το ραδιόφωνο του δήμου λειτουργούσε σαν μια άλλη ΕΡΤ. Εγινε υπερτροφικό και ζημιογόνο. Και αυτό το γνώριζαν όλοι. Ο εκάστοτε δήμαρχος μαζί με την αντιπολίτευση στο σύνολό της. Μαζί και οι πολίτες. Το στιγμάτισε κανείς αυτό το φαινόμενο ή όσοι διοικούσαν το δήμο έκαναν τους διορισμούς που...αναλογούσαν στο ποσοστό που έλαβαν; Οχι για να δώσουν δουλειά σε ανέργους, αλλά σε άλλους που είχαν δύο και τρεις δουλειές και θα μπορούσαν να τους προβάλουν και σε άλλα Μέσα.

    Ο Παπαντωνίου, ο Πάγκαλος, ο Χατζηδάκης και όλοι οι πολιτικοί βρέθηκαν στη Βουλή γιατί κάποιοι τους ψήφισαν. Δεν έπεσαν από τον ουρανό. Είναι μέρος μιας πραγματικότητας που σε κάποιες περιπτώσεις είναι δυσάρεστη. Αλλά ένα μέρος αυτής της πραγματικότητας είμαστε και εμείς.

    Ποια δημοσιογραφία;

    Στις αρχές της δεκαετίας του '90 στο επάγγελμα της δημοσιογραφίας άνοιξαν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Τηλεοπτικοί σταθμοί και ραδιόφωνα προστέθηκαν στις εφημερίδες της εποχής. Η πλασματική ευφορία όμως δεν κράτησε ούτε 20 χρόνια. Πολλά ΜΜΕ, φούσκες εμφανίστηκαν, εκδότες της συγκυρίας διέπρεψαν, ενώ ο χώρος έπρεπε να προετοιμάζει το μέλλον του. Αυτή η είναι πιο δύσκολη περίοδος για τη δημοσιογραφία και τα επαγγέλματα που την αλληλοσυμπληρώνουν.

    Και όλοι δείχνουν ανέτοιμοι για την επόμενη ημέρα, εκδότες και σωματεία. Το μέλλον του χώρου δεν ανήκει σε όλους.

    Θα καταφέρουν να επιβιώσουν όσοι συνεχίσουν να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του κόσμου. Οι υπόλοιποι; Θα φανεί στο μέλλον...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Αποκρατικοποιήσεις
Πράσινοι με «κόκκινες γραμμές» για τις αποκρατικοποιήσεις
Αμοιβή 1,1 εκατ. για το σύμβουλο
«Ασύμφορη για το Δημόσιο η πώληση της ΕΥΔΑΠ»
Βουλή
ΟΠΑΠ: Πληρώνει και ιδιωτικά σχολεία
Αλληλοκατηγορίες για θατσερισμό και συντηρητισμό
Εικονικό το λίφτινγκ για τη δίωξη υπουργών
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Επί ποδός κινητοποιήσεων οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ
Επίθεση με γιαούρτια
Γιαούρτια στον Πάγκαλο
Θ. Πάγκαλος - ΣΥΡΙΖΑ
Σύγκρουση με ΣΥΡΙΖΑ μέσω ανακοινώσεων
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Μήνυμα Παπούλια προς την Αγκυρα
Νέα Δημοκρατία
Σαμαράς: Θα έχουμε περισσότερα λουκέτα
Ν.Δ. - ΛΑΟΣ
Χάθηκε στη Συγγρού... μεταξύ Ν.Δ. και ΛΑΟΣ
Δημοκρατική Συμμαχία
Η φίλη της Ντόρας ενάντια στα «μειράκια» της Ν.Δ.
Δικαστικό ρεπορτάζ
Πόρισμα ΣΔΟΕ για τις μίζες υποβρυχίων
Ακης Τσοχατζόπουλος
Ασφαλιστικά μέτρα Ακη κατά «Spiegel»
Τουρκία
Τα σχολεία, τα παιδιά και τα ντουβάρια της Πόλης
Βιβλίο
Πολιτική ανυπακοή και διανοούμενοι
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Φανοποιός ύποπτος για τη «χρεοκοπία» της χώρας...
Άλλες ειδήσεις
«Μεγάλη προσπάθεια»