Έντυπη Έκδοση

«Τι φόρεμα θέλεις, Λούλα, να φορέσω;»

Δεύτερη επίσκεψη στην Καψάλη 1, στο σπίτι της Λούλας Αναγνωστάκη. Στην πρώτη κοινή συνάντησή της με όλη την ομάδα τού «Ο Γιώργος ως Αμλετ». Τον σκηνοθέτη Θοδωρή Γκόνη και την πρωταγωνίστρια Ρένη Πιττακή. Κοιτάζουν μαζί το κείμενο και συζητούν για τις δυο «διαστάσεις» του αλλά και τις δια-κειμενικές «εμβολές» τού Χειμωνά. «Τα κείμενά του είναι σαν υποδείξεις υποκριτικής. Είναι σαν να σκηνοθετεί», παρατηρεί ο Θ. Γκόνης.

Ρένη Πιττάκη, Θοδωρής Γκόνης και Λούλα Αναγνωστάκη στην πρώτη ανάγνωση του θεατρικού τής τελευταίας Ρένη Πιττάκη, Θοδωρής Γκόνης και Λούλα Αναγνωστάκη στην πρώτη ανάγνωση του θεατρικού τής τελευταίας Η Ρένη Πιττακή ρωτά απ' την πρώτη στιγμή λεπτομέρειες όπως «Τι φόρεμα θέλεις, Λούλα, να φοράω;». Η συγγραφέας δεν απαντά. Δεν έχει ακόμη «εικόνα». Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι θέλει να επιλέξει η ίδια τις μουσικές της παράστασης. «Αγαπώ τη μουσική του Μεσοπολέμου», λέει. «Και φυσικά το ροκ».

«Υπάρχει μια συγγένεια μες στον χρόνο», παραδέχεται λίγο αργότερα η Ρ. Πιττακή για τη σχέση της με τη Λ. Αναγνωστάκη, που ξεκινάει την περίοδο της χούντας. «Υπάρχει μια συγγένεια και με τις γυναίκες της».

Πρωτοσυναντήθηκαν στην παράσταση «Αντώνιος ή το μήνυμα» το '72. Ενώ η Αναγνωστάκη είχε μιλήσει στην ηθοποιό για τον ρόλο της, φιλενάδες έγιναν αργότερα, στη «Νίκη» το '78. «Η "Νίκη" ήταν για μένα σταθμός. Ηταν και έργο-σταθμός», αποκαλύπτει η Πιττακή. «Μέχρι τότε έκανα ντάμες, ευγενείς κυρίες. Εδώ έπρεπε να υποδυθώ μια λαϊκή γυναίκα, τη Βάσω. Αλλά λαiκιά με τον τρόπο της Λούλας, όχι με την μπουγαδοκοφίνα». Το '87 ήρθε ο «Ηχος του Οπλου». «Ηταν αξέχαστο και το "Ταξίδι μακριά" το '95. Και μετά το 2003 το "Σε εσάς που με ακούτε"». «Το έργο που αγαπώ περισσότερο απ' όλα όσα έγραψα», αποκαλύπτει η Λούλα Αναγνωστάκη.

Τελευταία συνάντηση της πρωταγωνίστριας με τη δραματουργία της Αναγνωστάκη ήταν ο μονόλογος «Ουρανός Κατακόκκινος», το 2008, στο Φεστιβάλ Αθηνών. «Είναι ένας μονόλογος που θέλω να επαναλάβω», προσθέτει η Ρ. Πιττακή. «Είμαι πραγματικά ευτυχισμένη με αυτά τα κείμενα. Μ' αυτές τις γυναίκες. Αυτά τα τέρατα. Γιατί οι γυναίκες της Λούλας είναι άγγελοι και τέρατα μαζί. Τα έχουν όλα. Τις νομίζεις λεπτεπίλεπτες, φευγάτες και ευαίσθητες, αλλά συγχρόνως είναι εντελώς γειωμένες. Πρόσωπα αντιφατικά !».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Φεστιβάλ
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Ο αντιφατικός Γιώργος Χειμωνάς μέσα από τα μάτια της συντρόφου του
«Η έντασή του μου προκαλούσε πανικό»
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Aerosmith
Το ροκ εν ρολ, σαν τη φωτιά, μαζεύει γύρω του τους ανθρώπους
Μουσείο της Ακρόπολης
Α short guide, και πολύ σας πέφτει
Φεστιβάλ Νάξου
Ενας πύργος γεμάτος τέχνη
Κριτική θεάτρου
Ενας κόσμος που πεθαίνει σαν θέαμα
Χιούμορ και μελαγχολία του βωβού κλόουν
Συνέντευξη: Εντμουντ Κίλι
Είμαι ένας αγράμματος με φάτσα νεοελληνιστή
Συνέντευξη: Σαΐκα Τεκάντ
Είμαστε όλοι ένας Αντι-Προμηθέας, αιχμάλωτος του συστήματος
Θέατρο
Ο αντιφατικός Γιώργος Χειμωνάς μέσα από τα μάτια της συντρόφου του
«Τι φόρεμα θέλεις, Λούλα, να φορέσω;»
«Η έντασή του μου προκαλούσε πανικό»