Έντυπη Έκδοση

Κρίσεις για την κρίση

*ΤΖΟΖΕΦ ΣΤΙΓΚΛΙΤΣ

«Ο Θρίαμβος της Απληστίας - Η ελεύθερη αγορά και η κατάρρευση της παγκόσμιας

οικονομίας»

(μετάφραση Νίκος Ρούσσος,

εκδ. «Παπαδόπουλος»)

------------

Οικονομολόγος βραβευμένος με Νόμπελ, πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας και σύμβουλος αρκετών πολιτικών, ανάμεσά τους και του δικού μας πρωθυπουργού, ο Στίγκλιτς τα τελευταία χρόνια επιδίδεται σε μια ανελέητη κριτική της διαχείρισης της κρίσης και της κερδοσκοπίας των μεγάλων οικονομικών οργανισμών. Ως άνθρωπος του ίδιου του συστήματος ξέρει πολύ καλά γι' αυτό που μιλάει, γι' αυτό και η μελέτη του όπου επιτίθεται στη «νέα καπιταλιστική τάξη πραγμάτων», όπως την αποκαλεί, είναι καίρια και αποκαλυπτική.

*ΧΑ-ΤΖΟΥΝ ΤΣΑΝΓΚ

«23 αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό»

(μετάφραση Τάσος Σαμουηλίδης, εκδόσεις «Καστανιώτη»)

Είναι πραγματικά ο καπιταλισμός το μόνο βιώσιμο μοντέλο οικονομίας; Υπάρχει κάποια πιο δίκαιη εναλλακτική λύση; Η ψηφιακή τεχνολογία αποτέλεσε μια καινοτόμο επανάσταση; Ο Χα-Τζουν Τσανγκ, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας της Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αναλύει τον κόσμο μας όπως διαμορφώνεται και καταρρίπτει πολλούς μύθους της αποκαλούμενης νεοφιλελεύθερης οικονομίας, ακόμα και τον στυλοβάτη της ιδεολογίας της, την περιβόητη ελεύθερη αγορά.

* «Ο χάρτης της κρίσης. Το τέλος της αυταπάτης»

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ

(εκδόσεις «Τόπος»)

Αυτή η συλλογή παρεμβάσεων ξεχωρίζει, γιατί αναλύει ξεκάθαρα την ελληνική κατάσταση. Στοχαστές, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι εξηγούν πολύ απλά αυτό που όλοι αναρωτιούνται, πώς, δηλαδή, φτάσαμε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Και έπειτα προτείνουν και κάποιες εναλλακτικές λύσεις για την αποφυγή της, χωρίς φυσικά την καταπάτηση των εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων.

*ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΜΟΡΕΝ

«Ενας κόσμος χωρίς τη Wall Street;»

(μετάφραση Αριστέα Κομνηνέλλη,

εκδόσεις «Μεταίχμιο»)

Στη Γουόλ Στριτ, τον μικρό δρόμο του νότιου Μανχάταν, συγκεντρώνεται η αφρόκρεμα των χρηματιστηριακών αγορών. Από την εποχή ακόμα του πρώιμου αμερικανικού καπιταλισμού είναι συνώνυμο της οικονομικής ελίτ, των κολοσσών που λεηλατούν τον πλούτο ανθρώπων και χωρών και συσσωρεύουν διαρκώς κέρδη. Ο Μορέν, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Τουλούζ, δεν προτείνει κάτι ρηξικέλευθο. Απλώς, συνειδητοποιώντας πόσο κοντόφθαλμοι στάθηκαν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες που νόμιζαν ότι η ύφεση θα ξεπεραστεί με κάποιες ρυθμίσεις και ξέροντας καλά ότι το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα απορρυθμίστηκε, προτείνει κάποιες πιο ολοκληρωμένες παρεμβάσεις από τα κράτη, προειδοποιώντας ότι η οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις.

*ΑΛΕΝ ΤΟΥΡΕΝ

«Μετά την κρίση. Από την κυριαρχία των αγορών στην αναγέννηση της κοινωνίας»

(μετάφραση Μαρία Μαλαφέκα, εκδόσεις «Μεταίχμιο»)

Βετεράνος του Μάη του '68, ο γάλλος κοινωνιολόγος γράφει ένα περιεκτικό δοκίμιο, προτρέποντας τους ανθρώπους, σε μια στείρα και επικίνδυνη εποχή, να διεκδικήσουν τα αυτονόητα μέχρι τώρα δικαιώματά τους. Ο Τουρέν προειδοποιεί τους λαούς ότι η ύφεση θα έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις που θα διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό όπως τον ξέραμε. Επομένως το κλειδί για την ανατροπή της κατάστασης είναι η δημοκρατική αλληλεγγύη και η συνεργασία των ανθρώπων πέρα από τους θεσμικούς πολιτικούς σχηματισμούς.

*ΡΑΦΑΕΛΕ ΣΙΜΟΝΕ

«Το μειλίχιο τέρας: Γιατί η Δύση δεν πηγαίνει προς τα αριστερά»

(μετάφραση Μιχάλης Μητσός, εκδόσεις «Πόλις»)

Εδώ δεν έχει τόση σημασία η ανάλυσή του για τα σφάλματα της αριστεράς και την αδυναμία διαμόρφωσης ενός συνολικού πολιτικού σχεδίου, που την οδήγησαν τώρα σε μια οικτρή θέση, όση η θεσπέσια συγκροτημένη παρουσίαση του «μειλίχιου τέρατος». Με τη φράση του Τόκβιλ, ο ιταλός γλωσσολόγος Ραφαέλε Σιμόνε εξηγεί πώς η μαζική κουλτούρα των είκοσι τελευταίων χρόνων, το σύγχρονο λάιφσταϊλ, αποτέλεσε το προσωπείο της Νέας Δεξιάς. Πώς δηλαδή ο παλιός φασισμός, με τα λάβαρα του εθνικισμού και του ρατσισμού, μεταμορφώθηκε σε ένα ελκυστικό προϊόν, που υπόσχεται την αέναη κατανάλωση και την πλήρη ευφορία. Γι' αυτό και κερδίζει διαρκώς έδαφος.

*ΣΛΑΒΟΪ ΖΙΖΕΚ

«Πρώτα σαν τραγωδία

και μετά σαν φάρσα»

(μετάφραση Νεκτάριος Καλαϊτζής, εκδόσεις «Scripta»)

Περισσότερο ευφυής και διορατικός προβοκάτορας, παρά με συγκροτημένο πολιτικό λόγο, ο Ζίζεκ με αυτό το δοκίμιο επιτίθεται στην αριστερά των καιρών μας. Σε μια κρίσιμη στιγμή, όπου όλες οι πολιτικές δυνάμεις λεηλατούν θεωρίες και πρακτικές από το οπλοστάσιο της αριστεράς, εκτός από την ίδια, ο σλοβένος μαθητής του Χέγκελ και του Λακάν επιμένει στην αναγκαιότητα της επιστροφής στον Ροβεσπιέρο και τον Λένιν. Αλλιώς, επισημαίνει, όλη η υφήλιος θα οδηγηθεί στη βαρβαρότητα, καθώς το μόνο μοντέλο που αναμένεται να κυριαρχήσει είναι αυτό του κινέζικου καπιταλισμού, με τον κρατικό έλεγχο της οικονομίας και τη φτηνή εργασία.

*ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΖΙΝ

«Αυτοβιογραφία - Δεν μπορείς να είσαι ουδέτερος σ' ένα τρένο που κινείται»

(μετάφραση Νίκος Σταμπάκης, εκδόσεις «Αιώρα»)

Θα είχε μείνει στην ιστορία και μόνο για τη συγγραφή της «Ιστορίας του Λαού των Ηνωμένων Πολιτειών», όπου γράφει την ιστορία των άγνωστων αγώνων των απλών ανθρώπων της Αμερικής. Μόνο που ο Ζιν δεν ήταν ένας ιστορικός που ξόδευε τον χρόνο του στις βιβλιοθήκες. Από την εποχή που πιτσιρίκος είδε τις πρώτες συγκρούσεις αστυνομικών και εργατών στο Μπρούκλιν συμμετείχε σε όλους τους αγώνες για ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη, προσηλωμένος πάντα στην αρχή της μη βίας. Εδώ απλώς τα διηγείται.

*ΤΟΝΙ ΝΕΓΚΡΙ

ΚΑΙ ΜΑΪΚΛ ΧΑΡΝΤ

«Πλήθος - Πόλεμος και δημοκρατία στην εποχή της Αυτοκρατορίας»

(μετάφραση Γιώργος Καράμπελας,

εκδόσεις «Αλεξάνδρεια»)

Στο πρώτο τους βιβλίο, την πολυσχολιασμένη «Αυτοκρατορία», οι δύο στοχαστές επεσήμαναν το τέλος του έθνους κράτους και τον ερχομό της πολυεθνικής κυριαρχίας. Σε αυτό το δεύτερό τους βιβλίο, που έρχεται λίγο αργά στη χώρα μας, αναλύουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, εξηγώντας γιατί ο παλιός καλός ιμπεριαλισμός του 19ου αιώνα συνεχίζει να είναι σημαντικό εργαλείο για την ανάπτυξη του κεφαλαίου. Το «πλήθος», το επαναστατικό υποκείμενο, κατά τους ίδιους, είναι «μια πάντα υπαρκτή κοινωνική δύναμη που επιμένει στην ίδια της την ελευθερία, αρνείται την εξουσία, σπάει τις αλυσίδες της». Και αποτελεί τη μόνη ελπίδα.

*ΣΤΕΦΑΝ ΕΣΕΛ

«Αγανακτήστε»

(μετάφραση Σώτη Τριανταφύλλου,

εκδόσεις «Πατάκη»)

Παράδοξο το πώς ένα ολιγοσέλιδο βιβλιαράκι ενός 93χρονου Γάλλου, πρώην διπλωμάτη, αποτέλεσε τη θρυαλλίδα για την έκρηξη των συγκεντρώσεων στις πλατείες των ευρωπαϊκών πόλεων. Ο Εσέλ δεν είπε κάτι ριζοσπαστικό, απλώς κάλεσε τους λαούς σε μια συλλογική ειρηνική εξέγερση, που θα πιέσει τους πολιτικούς ηγέτες τους ώστε να βρούνε δίκαιες λύσεις για να βγούνε οι χώρες από το οικονομικό αδιέξοδο που οι ίδιοι δημιούργησαν. Μια απλοϊκή παρότρυνση, που φαίνεται τελικά ότι πολλοί την είχαν ανάγκη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Καταφύγιο στα βιβλία
Ιστορίες έρωτα και εξουσίας
Αγκαλιά με τον δολοφόνο
Επί προσωπικού
Τα παιδία διαβάζει
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Το κράτος κάνει φάλτσα
Πάθη και λάθη στη σκηνή...
Το αύριο των ορχηστρών
Φεστιβάλ Αθηνών
Χριστός πάσχων
Θέατρο
Υπόθεση εργασίας
Κριτική βιβλίου
Καταφύγιο στα βιβλία
Κρίσεις για την κρίση
Ιστορίες έρωτα και εξουσίας
Αγκαλιά με τον δολοφόνο
Επί προσωπικού
Τα παιδία διαβάζει