Έντυπη Έκδοση

Ποιοι λύνουν και δένουν

Την ώρα που ο κόσμος χόρευε με το «Black Magic Woman» στη συναυλία του Κάρλος Σαντάνα στο Ολυμπιακό Στάδιο, κάποιοι ίσως εύχονταν να τελειώσει η γιορτή μια ώρα αρχύτερα. Ήταν εκείνοι που, μετά το τέλος της, έπρεπε να αρχίσουν το ξεστήσιμο της σκηνής.

Την ώρα που άλλοι κατεβάζουν τις σκαλωσιές, μαζεύουν τις τέντες και συγκεντρώνουν τα πάνελ, καθαριστές αναλαμβάνουν με ειδικές φυσούνες την απομάκρυνση των σκουπιδιών από το χώρο. Την ώρα που άλλοι κατεβάζουν τις σκαλωσιές, μαζεύουν τις τέντες και συγκεντρώνουν τα πάνελ, καθαριστές αναλαμβάνουν με ειδικές φυσούνες την απομάκρυνση των σκουπιδιών από το χώρο. Με το «καληνύχτα, Αθήνα» του Σαντάνα πετάχτηκαν ακόμα και οι τεχνικοί που κοιμόντουσαν πάνω στα βαρέλια· κάποια τεράστια βαρέλια γεμάτα με νερό, που ζυγίζουν δύο τόνους, πίσω από τη σκηνή, χρησιμεύουν ως αντίσταση στους ανέμους για τα πανό και τις σκαλωσιές. Πετάχτηκαν κι άρχισαν τη δουλειά, γιατί γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Ιδίως όταν ο καλλιτέχνης βρίσκεται σε περιοδεία και τη μεθεπομένη πρέπει να παίξει σε άλλη χώρα.

Κάτω από μεγάλη πίεση

«Πρώτο βήμα ήταν να φορτωθεί ο εξοπλισμός στα φορτηγά ώστε να αποσταλεί στον επόμενο προορισμό» μας λέει ο Γαληνός Τσακιρίδης, διευθυντής παραγωγής της Eleven Group, της καινούριας εταιρείας του Ντέμη Νικολαΐδη, που διοργάνωνε τη συναυλία.

«Ξεκινούν αμέσως τη δουλειά» επιβεβαιώνει και ο Τάσος Τρύφων από την εταιρεία διοργάνωσης συναυλιών Show What. «Αλλωστε μπορεί να πρέπει να ελευθερωθεί και ο χώρος. Στις μεγάλες παραγωγές απαιτείται μία κενή μέρα για τις απαραίτητες εργασίες».

Ο Βασίλης Νικολαράκος, production manager της Ανωσης και χρόνια πολλά διευθυντής του κλαμπ «Ρόδον» μας λέει ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζει σε συναυλίες τέτοιου μεγέθους: «Το βασικότερο είναι πόσο χρόνο σου δίνει το γήπεδο ή το venue για να στήσεις και να ξεστήσεις. Μου έχει τύχει να γίνεται ποδοσφαιρικός αγώνας 24 ώρες πιο πριν, οπότε είχα να αντιμετωπίσω μεγάλη πίεση. Ενα γήπεδο δεν είναι όπως τα κλαμπ, όπου μπαίνεις και τα βρίσκεις όλα έτοιμα· ή που αποχωρείς στη συνέχεια και τα αφήνεις όπως είναι, χωρίς να χρειάζεται να κάνεις το παραμικρό».

Στις μεγάλες παραγωγές τύπου AC/DC ή Σαντάνα, όλα ακολουθούν μια σειρά. Στην αρχή και για ένα δίωρο περίπου φεύγουν τα μηχανήματα και οι κονσόλες. Κατόπιν, τεχνικοί και εργάτες με τη βοήθεια γερανών κατεβάζουν ένα ένα τα φώτα και τα τοποθετούν στα κουτιά τους. Κάποιοι δένονται από τις σκαλωσιές, άλλοι αψηφούν τον κίνδυνο.

Στη συνέχεια ξηλώνεται το δάπεδο της σκηνής κι αποσυναρμολογούνται οι μεγάλες πλευρικές σκαλωσιές. «Κατά σειρά απομακρύνονται ο ηχητικός και ο φωτιστικός εξοπλισμός, η εξέδρα του stage καθώς και τα ικριώματα στήριξης» εξηγεί ο Γαλ. Τσακιρίδης. Και χωρίς μάλιστα το stage του Σαντάνα να είναι από τα μεγαλύτερα.

«Στο "Terra Vibe" της Μαλακάσας η σκηνή είναι πολύ πιο μεγάλη. Αλλά αυτή στήνεται μία φορά, στην αρχή του καλοκαιριού, και ξεστήνεται πάλι στο τέλος της σεζόν» μου έλεγε ένας τεχνικός αμέσως μετά το τέλος της συναυλίας του Σαντάνα.

Η σκηνή στη Μαλακάσα είναι όντως τεράστια. Αλλωστε η Didi Music είναι η μόνη εταιρεία στην Ελλάδα που έχει επενδύσει σε επιπλέον τεχνικό εξοπλισμό, όπως μπαριέρες, stage κ.λπ. «Ολα τα θέματα παραγωγής είναι πια λυμένα στην Ελλάδα» επισημαίνει ο Βασ. Νικολαράκος. «Παλιότερα δεν υπήρχε ο απαραίτητος ηχητικός και φωτιστικός εξοπλισμός και αναγκαζόμασταν να φέρνουμε τα μηχανήματα από το εξωτερικό. Ή προχωρούσαμε σε ειδική συμφωνία με τον καλλιτέχνη να τα φέρει αυτός μαζί του. Τώρα υπάρχουν γιγαντοοθόνες, ηχεία, κονσόλες, ηχητικές και φωτιστικές, όλα εν αφθονία».

Ετοιμα για ανακύκλωση

Την ίδια ώρα που τεχνίτες δουλεύουν στη σκηνή, άλλοι σκορπίζονται γύρω από αυτή: «Εάν η συναυλία πραγματοποιείται σε αγωνιστικό χώρο γηπέδου, είναι πολύ σημαντικό να απομακρυνθεί γρήγορα το μεγαλύτερο μέρος του προστατευτικού υλικού δαπέδου, καθώς καταπονεί ιδιαίτερα τον χλοοτάπητα» εξηγεί ο Γ. Τσακιρίδης.

Για τις βαριές δουλειές, που χρειάζονται σωματική δύναμη, όπως τα δάπεδα και οι μπάρες, μετά τη συναυλία του Σαντάνα ανέλαβαν δράση κάτι Ρώσοι με ζηλευτή σωματική διάπλαση. Είχαν όμως προηγηθεί οι καθαριστές. Αν αναρωτιέστε πόσο χρειάζεται για να συμμαζευτούν τα χιλιάδες πλαστικά ποτήρια και μπουκάλια, νάιλον καλύμματα κ.ά., ησυχάστε: Ενας τύπος με μια τεράστια φυσούνα συγκεντρώνει όλα τα σκουπίδια σ' ένα σημείο.

Ακολουθούν άλλοι για την επεξεργασία και τη διαλογή τους. Στην περίπτωση της Eleven Group, τα ανακυκλώσιμα υλικά μπαίνουν σε ξεχωριστούς κάδους. Μόλις καθαρίζεται πλήρως ο χώρος, φορτώνονται το δάπεδο και οι μπάρες, με γερανούς, σε μεγάλα φορτηγά.

Πόσα άτομα και πόσος χρόνος για όλ' αυτά; «Για μεγάλες παραγωγές, συνήθως μιλάμε για 24 με 36 ώρες μέχρι να παραδοθεί ο χώρος όπως ακριβώς ήταν. Στην περίπτωση του Σαντάνα διήρκεσε γύρω στις 20 ώρες. Στη συγκεκριμένη συναυλία δούλεψαν γύρω στα 150 άτομα» λέει ο Γ. Τσακιρίδης. Το στήσιμο πάντως παίρνει περισσότερη ώρα. «Ε, ναι, πιο εύκολα γκρεμίζεις κάτι» λέει γελώντας ο Τάσος Τρύφων της Show What. «Οχι όμως πως έχει μεγάλες διαφορές. Αν δηλαδή το στήσιμο μιας μεγάλης συναυλίας θέλει μια δυο μέρες, θα χρειαστείς μιάμιση μέρα για να τη "διαλύσεις" μετά. Αποτελεί νόμο, πάντως, το στήσιμο μιας μεγάλης συναυλίας να ξεκινάει δυο τρεις μέρες πριν, ώστε αν προκύψουν κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες να υπάρχει χρόνος να ξεπεραστούν. Λόγου χάριν για τους Nine Inch Nails, που παίζουν αύριο στο "Θέατρο Βράχων", ξεκινήσαμε το στήσιμο από χθες το πρωί». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συναυλίες
Ποιοι λύνουν και δένουν
Χορός
Ο χημικός του χορού
Συνέντευξη: Μελίνα Τανάγρη
Η Μελίνα στη χώρα του χιπ-χοπ
Συνέντευξη
Michel le Grand!
Κινηματογράφος
Το αντάρτικο της ελληνικής οθόνης
Συνέντευξη: Πολ Σρέιντερ
«Σήμερα έχουμε μόνο δράση και εφέ»
Μόδα
Ο ράφτης του σινεμά
Θέατρο
Οι αναμνήσεις δεν έγιναν καπνός
Γάμος με τα όλα του
Ψωμί, έρωτας, ελευθερία
Συνέντευξη: Αμος Γκιτάι
«Η αισιοδοξία είναι μονόδρομος»
Ενάλιες Αρχαιότητες
Βυθισμένες πολιτείες
Εικαστικά
Τα αντικείμενα του πόθου
Βιβλίο
Ο θάνατός της η ζωή του
Υπερπαραγωγές στο χαρτί