Έντυπη Έκδοση

Γάμος με τα όλα του

Ο γερο-Μπάρτολο (Τάσος Παλαντζίδης) είναι ερωτευμένος με τη νεαρή Ροζίνα (Θάλεια Προκοπίου), η οποία αγαπά το νεαρό κόμη Αλμαβίβα (Γιάννης Αϊβάζης).

Με συμμάχους τους υπηρέτες (Ιωάννα Δελάκου-Αντώνης Καλογήρου) και το δάσκαλο μουσικής (Νίκος Δαδινόπουλος), ο Μπάρτολο οργανώνει το γάμο του. Λογαριάζει, όμως, χωρίς τον παμπόνηρο Φίγκαρο (Γιώργος Παρτσαλάκης), που διευθύνει μαστορικά όλη τη δράση.

Με το έργο του Μπομαρσέ «Οι γάμοι του Φίγκαρο» το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης έκανε πρεμιέρα στα Χανιά και συνεχίζει με 63 παραστάσεις σ' όλη την Ελλάδα.

Το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης με 200 χιλιάδες ευρώ επιχορήγηση από το ΕΚΕΘΕΧ και άλλες 200 από το δήμο ανεβάζει τρεις παραγωγές το χρόνο. Ο διευθυντής του Μιχάλης Αεράκης περηφανεύεται ότι το θέατρο δεν χρωστά ούτε ένα ευρώ. Στην πόλη λένε ότι κάνει καλό κουμάντο. Δεν έπεσε στην παγίδα να σκηνοθετεί ο ίδιος, ενώ έχει επιστρατεύσει ένα μικρό «στόλο» μόνιμων χορηγών όπως την ΑΝΕΚ, τον ΟΠΑΠ, την Τράπεζα Πειραιώς, Χανίων και άλλες εταιρείες. «Είπα ότι δεν θα παίξω ή θα σκηνοθετήσω για να καλύψω τις καλλιτεχνικές μου ανεπάρκειες. Κι αυτό ωφέλησε το θέατρο. Κάποτε παίζαμε με 150 θεατές όπου οι 50 ήταν προσκλήσεις και επτά χρόνια τώρα κάνουμε τρεις παραστάσεις με το θέατρο γεμάτο».

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Θανάσης Θεολόγης δεν έφερε το έργο στο σήμερα: «Το άφησα στην εποχή του, όπου το μήνυμα είναι εξίσου δυνατό. Δεν πρόκειται για μια απλή ερωτική κωμωδία. Το πολιτικό υπονοούμενο είναι συνεχώς παρόν: η ίντριγκα, η συκοφαντία, η αλαζονεία της εξουσίας. Επίσης, η παρουσία τού υπηρέτη είναι ανατρεπτική. Πρώτη φορά δεν βλέπουμε τον δουλικό υπηρέτη, αλλά το πρόσωπο που προαναγγέλλει τη Γαλλική Επανάσταση».

Ο Γ. Παρτσαλάκης μετά τον «Ερωτόκριτο», την «Ερωφίλη», τον «Κατά φαντασίαν ασθενή» και τον «Δον Καμίλο» πρωταγωνιστεί πέμπτη φορά σε παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. «Ο ρόλος», λέει, «είναι δύσκολος γιατί είναι... εύκολος. Στην ηλικία μου και με τα κιλά μου δεν είναι απλό να παίζω ένα τριαντάχρονο παλικάρι. Κουράζομαι γιατί έχω να κάνω μ' ένα σπινθηροβόλο πλάσμα γεμάτο κίνηση, λόγο και πνεύμα. Επειδή, όμως, όλα αυτά τα χρόνια παίρνω δύναμη από την ίδια τη σκηνή, κάνω την υπέρβαση. Ο Φίγκαρο είναι μια λύτρωση».

- Εχετε κάνει πολλή τηλεόραση. Επηρέασε αυτό την καριέρα σας στο θέατρο;

«Ο Ν. Κούρκουλος με φώναξε για την "Ειρήνη" μετά από την τηλεοπτική επιτυχία "Κι οι παντρεμένοι έχουνε ψυχή". Τι σημαίνει αυτό; Οτι έγινα ηθοποιός μετά τους "Παντρεμένους", όπου τα κείμενα έρχονταν κάθε μέρα και τα μαθαίναμε στο γύρισμα; Απ' την άλλη, τι σχέση έχει ένα τηλεοπτικό σουξέ με τη δουλειά των Βόκοβιτς, Τζόγια και άλλων που αφιέρωσαν εαυτούς στο αρχαίο δράμα; Κι έπειτα, δεν ήμουν άλλος ηθοποιός στους "Παντρεμένους" κι άλλος όταν έπαιζα τον Τρυγαίο. Απλώς το Εθνικό Θέατρο είχε την τακτική: ποιος έκανε φέτος σουξέ; Δώσ' του έναν Αριστοφάνη».

- Τελευταία συμμετέχετε συνεχώς στις παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.

«Και είμαι περήφανος γι' αυτό. Οταν ορφανέψεις, νιώθεις την ανάγκη επιστροφής στον τόπο σου. Επειτα, θέλω να στηρίζω το θέατρο της πατρίδας μου. Ο Αεράκης το ξανάστησε απ' το μηδέν. Η θεατρική μοίρα μου είναι επίσης συνδεμένη με την Κρήτη. Την "Πανώρια" του Χορτάτση με την Εταιρεία Θεάτρου Κρήτης είχε δει το 1976 ο Μινωτής στο Λυκαβηττό και με φώναξε».

- Δεν κυνηγάτε άλλες, πιο προκλητικές προτάσεις;

«Την Επίδαυρο, για παράδειγμα; Δεν είμαι οπισθοδρομικός ούτε συμμερίζομαι την άποψη του Μινωτή ότι μετά το θάνατό του το θέατρο έπρεπε να κλείσει. Με κούρασαν, όμως, οι απονενοημένες σκηνοθετικές απόπειρες της πρωτοπορίας... Είδα εγκληματικά πράγματα στη θητεία μου στο Εθνικό. Οι "παραξενιές" απευθύνονται συνήθως στις πρώτες σειρές των πολιτικών και αφήνουν το δύστυχο θεατή να αναρωτιέται. Δεν είναι τυχαίο που κάποτε έπαιζαν με μάσκες και κοθόρνους. Δεν μ' ενδιαφέρει αν ο Οιδίποδας φορά τζιν, μια κάλτσα κόκκινη και μια μπλε, ούτε αν Μήδεια πλατσουρίζει σε πισίνα. Δυόμισι χιλιάδες χρόνια τα κείμενα είναι αυτά που ζουν και μάλιστα σκηνοθετημένα απ' τους συγγραφείς τους». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Οι αναμνήσεις δεν έγιναν καπνός
Ψωμί, έρωτας, ελευθερία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συναυλίες
Ποιοι λύνουν και δένουν
Χορός
Ο χημικός του χορού
Συνέντευξη: Μελίνα Τανάγρη
Η Μελίνα στη χώρα του χιπ-χοπ
Συνέντευξη
Michel le Grand!
Κινηματογράφος
Το αντάρτικο της ελληνικής οθόνης
Συνέντευξη: Πολ Σρέιντερ
«Σήμερα έχουμε μόνο δράση και εφέ»
Μόδα
Ο ράφτης του σινεμά
Θέατρο
Οι αναμνήσεις δεν έγιναν καπνός
Γάμος με τα όλα του
Ψωμί, έρωτας, ελευθερία
Συνέντευξη: Αμος Γκιτάι
«Η αισιοδοξία είναι μονόδρομος»
Ενάλιες Αρχαιότητες
Βυθισμένες πολιτείες
Εικαστικά
Τα αντικείμενα του πόθου
Βιβλίο
Ο θάνατός της η ζωή του
Υπερπαραγωγές στο χαρτί