Έντυπη Έκδοση

Οικονομία

Αντι-Οικονομικά

  • «Ασήκωτοι» όλοι, αναμένουν άνωθεν

    Το οικονομικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, που αποτέλεσε το κέντρο της ομιλίας του Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ, το περασμένο Σάββατο, δεν ήταν μόνο μια αξιοπρεπής εναλλακτική, σαφής και προσεκτική πρόταση εξόδου από την οικονομική κρίση και ένα ενδιαφέρον πείραμα συνδυασμού σταθεροποίησης με ανάπτυξη για την έξοδο της χώρας από τη δημοσιονομική κρίση, η οποία οφείλεται στην αποτυχία της οικονομικής πολιτικής της Ν.Δ. και εν μέρει στη διεθνή κρίση.

    Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ ήταν και ένα εγερτήριο σάλπισμα προς παραγωγικές τάξεις, συνδικαλιστικούς φορείς και πνευματικούς ταγούς να δοκιμάσουν τα «κότσια» τους και να συστρατευθούν στην πρσπάθεια για ανόρθωση της χώρας. Να συναισθανθούν δηλαδή ότι είναι ώρα ευθύνης και πρέπει και αυτοί να δώσουν το «παρών», μαζί και τα κόμματα της Αριστεράς, που θέλουν προοδευτική διέξοδο από την κρίση, με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες για τους εργαζομένους.

    Δυστυχώς, ενώ το οικονομικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι οραματικό, εφικτό και σαφές, η συστράτευση απουσιάζει. Ακόμη και αν η συστράτευση δεν είναι εφικτή επειδή εκπρόσωποι παραγωγικών φορέων έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες και πιστεύω, θα μπορούσε να ακολουθήσει, ακόμη και στην προεκλογική περίοδο και μετά, ένας γόνιμος διάλογος, με συναινέσεις, αντιπαραθέσεις, ακόμη και πολεμικές. Διότι όπως δείχνουν τα πράγματα και οι δημοσκοπήσεις, εμπεδώνεται αν όχι η πεποίθηση, τουλάχιστον η αίσθηση ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ θα είναι αύριο η οικονομική πολιτική της νέας κυβέρνησης. Αρα, όσο γρηγορότερα αρχίζει η συζήτηση γι' αυτή, τόσο καλύτερα θα σχεδιαστεί η οικονομική στρατηγική της επόμενης μέρας.

    Καμιά κίνηση δεν σημειώθηκε. Μόνον τα γνωστά -και μάλλον χωρίς ενδιαφέρον για τον κόσμο της εργασίας- κονταροχτυπήματα έλαβαν χώρα, πότε μεταξύ των κ. Κουμουτσάκου και Παπακωνσταντίνου πότε μεταξύ Παπαθανασίου και Λούκας Κατσέλη, ενώ προσφάτως άρχισε να θέτει ρητορικά ερωτήματα στον κ. Παπανδρέου ο κ. Καραμανλής.

    Σιωπή. Ούτε θέση ούτε αντίθεση ούτε συμβολή. Αδράνεια ή κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας; Ή οι παραγωγικοί φορείς θέλουν ο καθένας να κάνει την «αρπαχτή» του και να κάτσει στ' αυγά του, αφήνοντας τους άλλους (που κανένας τους δεν θέλει) να βγάλει το φίδι από την τρύπα; Φοβούμαστε ότι δεν πρόκειται για αδράνεια ή αμηχανία, ή έστω φόβο προς το «καινούργιο» που έρχεται.

    Από τις συζητήσεις που έχουμε κάνει με τους υπευθύνους τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ, προκύπτει ότι αμφότερα τα κόμματα διαπίστωσαν ότι οι παραγωγικοί φορείς ήθελαν να διατηρήσουν και να κατακτήσουν μόνον «δικά» τους. Γαία πυρί μειχθήτω για τους «άλλους», για την οικονομία, την ανεργία, τις απολύσεις, την έξοδο από την κρίση. Τι αποκόμισαν εν τέλει οι κ. Καραμανλής και Παπανδρέου από τις συναντήσεις που είχαν ενόψει ΔΕΘ;

    Μιζέρια, εμμονή στα κεκτημένα, ζήτηση για χρήματα από κοινοτικά προγράμματα και τραπεζικές ρυθμίσεις, επιδοτήσεις από το κράτος και... διενέξεις μεταξύ τους. Οι κλαδικοί σύνδεσμοι των επιχειρηματιών δεν χωνεύουν τον ΣΕΒ, και ο ΣΕΒ κατηγορείται ότι δεν ενδιαφέρεται για τις μικρότερες επιχειρήσεις. Αλλά και ο ΣΕΒ, όπως προέκυψε από τις συζητήσεις, φαίνεται να έχει διχαστεί ανάμεσα σε εκείνους που εκπροσωπούν το λεγόμενο χρηματιστικό κεφάλαιο και σ' εκείνους που εκπροσωπούν την παραγωγή και αγωνίζονται ενάντια στη γραφειοκρατία και πλείστα όσα εμπόδια. Εχουν διαπιστωθεί ακόμη και διαφορές απόψεων μεταξύ ΣΕΒ και Συνδέσμου Βιομηχανιών Βόρειας Ελλάδας, με τους εκπροσώπους του δεύτερου να έχουν περισσότερο φρέσκιες ιδέες και να είναι ευεπίφοροι σε αλλαγές που χρειάζεται η κοινωνία.

    Οπως, πάντως, και να έχει το πράγμα, οι λεγόμενοι παραγωγικοί φορείς δεν είναι διατεθειμένοι -ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται- να σηκώσουν το βάρος της «επανεκκίνησης» που ζήτησε ο κ. Παπανδρέου. Δεν μπορούν να σηκωθούν από το βάρος των ποδιών τους. Μοιάζουν να είναι χωμένοι στο τσιμέντο της απραξίας, μας είπε ένας απ' αυτούς, που μετέσχε στις συναντήσεις με τους δύο αρχηγούς των κομμάτων εξουσίας.

    Αποδυναμωμένο και χωρίς σοβαρή νομιμοποίηση (λόγω του μικρού αριθμού των συνδικαλισμένων) εμφανίζεται και το συνδικαλιστικό κίνημα. Και το χειρότερο είναι ότι ούτε οι πνευματικοί άνθρωποι κινητοποιούνται και, επιπλέον, δεν νιώθουν καν την ανάγκη να εξηγήσουν δημόσια τη στάση τους.

    «Ασήκωτοι» όλοι. Η λύση πιθανόν να πρέπει να δοθεί από τα άνω.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Υποσχέσεις & λόγια
Φλας μπακ στην πενταετία της «νέας διακυβέρνησης»
Συνέντευξη Γ. Αλογοσκούφης & Λ. Κατσέλη
«Οικονομία στο κράτος» εναντίον «πράσινης ανάπτυξης»
Απασχόληση
4.300 απολύσεις κάθε εργάσιμη επί 12 μήνες
Βιομηχανία
Ψυχρολουσία βιομηχανικής: -27,8%
Γ΄ΚΠΣ
Κρύβουν 1 δισ. ευρώ του Γ' ΚΠΣ
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
Εκανε πίσω από το ΔΝΤ ο Χρ. Χατζηεμμανουήλ των 500.000 ευρώ
Προϋπολογισμός
Δανείζονται ήδη το ποσόν για το οποίο κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ
Άλλες ειδήσεις
Επιμένουν αγωνιστικά οι ελαιοπαραγωγοί
Μετά τις εκλογές η επιστροφή ΦΠΑ