Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Επ-ένδυση

  • Επίσημη «πρώτη» της HELLENIC COUTURE

    Με χάρτινη δημιουργία της Εριφύλης, η χορεύτρια Σμαραλία Καρακώστα άνοιξε το χορό των «Αγγέλων του Χιονιού», που για την περίσταση ντύθηκαν στα βαριά σατέν και τις ολομέταξες οργάντζες, με πολύ κοντά φορέματα ή μακριά ώς το έδαφος σχεδόν νυφικά, ψηλόμεσες φούστες τρισδιάστατες, ολόσωμες φόρμες, αλλά και σορτσάκια.

    Κορσάζ από ντελικάτη δαντέλα, γούνες στο κεφάλι και τους ώμους, κρύσταλλα σε χειροποίητα κοσμήματα συμπλήρωναν τη νέα συλλογή υψηλής ραπτικής της σχεδιάστριας που πολύ μας έλειψε πέρυσι. Ζωή σε ρούχα και κοινό έδωσε με τη μουσική και multimedia παρέμβασή του ο Κωνσταντίνος με δημιουργίες σε άσπρο, μαύρο και μπεζ που απαντούν ιδανικά στην ερώτηση: «Τι θα φορέσω σήμερα;». Καλοφτιαγμένα, σύγχρονα και αεί φορέσιμα.

    Δέρμα, μεταλλικά υφάσματα και κρύσταλλα Swarovski ήταν οι πρώτες ύλες της Φρίντας Καραδήμα. Βαθιά ντεκολτέ στην πλάτη μετέφεραν την προσοχή στο πίσω μέρος του σώματος, ενώ για το ανφάς τη ματιά έκλεβαν οι φαρδιές ζώνες-κορσάζ από κρύσταλλα. Ελαστικά παντελόνια καμπάνα από βαμβακολίκρα ή δέρμα φορεμένα με τοπ ή σακάκια ώς τη μέση του μηρού ήταν τα χαρακτηριστικά μιας mid γραμμή του οίκου Kathy Heyndels που μπορεί να φορεθεί όλες τις ώρες. Ξέρουμε όμως ότι ο Γιάννης Τόγκος έχει και πολλά βραδινά στη φαρέτρα του. Το «επίσημο» κομμάτι δουλειάς του, ήτοι απαστράπτουσες τουαλέτες με πολύ χειροποίητο κέντημα, παρουσίασε ο Κωνσταντίνος Simeoni. Είδαμε μεταλιζέ υφάσματα με χρώμα, πουά, χρυσές παγιέτες, λεπτομέρειες με φιόγκους και ασύμμετρα κοψίματα. Το κέντημα δούλεψε στη συλλογή του υψηλής ραπτικής «The return» και ο οίκος Νίκος-Τάκης, ενώ ο Μιχάλης Ασλάνης έμεινε πιστός στην παράδοση που τον θέλει να παρουσιάζει τα περισσότερα ρούχα από κάθε άλλον σχεδιαστή. Σε τέσσερις ενότητες ήταν η παρουσίαση της συλλογής υψηλής ραπτικής του Μάκη Τσέλιου. Εμπνευσμένα από τις δεκαετίες του '50 και του '60 τα θηλυκά φορέματα που τονίζουν τη μέση απλικαρισμένα με θαυμάσιες δαντέλες σαντιγί για τη γυναικεία συλλογή, ανδρικά Tselios Homme που περιελάμβαναν σακάκια τύπου ναυτικού επενδύτη, αλλά και τα «καλά» κοστούμια κοντά στο σώμα, εσώρουχα σε άσπρο-μαύρο για άνδρες και γυναίκες και γυναικεία υποδήματα. Υφος σοφιστικέ αναδύθηκε από τη συλλογή του Βασίλη Ζούλια, που διακρίθηκε όχι μόνο για την κομψότητα που απέπνεε, αλλά για τα εξαιρετικά υφάσματα: μετάξι, ταφτάς, σατέν ντουσέζ και σουά σοβάζ. Αγριο μετάξι και σατέν χρησιμοποίησε ανάμεσα σε άλλα και ο Χρήστος Πετρίδης για τον Οίκο Faliacos, αποθεώνοντας το χρώμα: κόκκινο, φούξια, ροζ, τιρκουάζ, λαχανί. Στον αντίποδα του χρώματος, συλλογή σε total black -με λίγα δείγματα σε γκρι σουρί και ένα λευκό- έδειξε η Αντρια. Είδαμε φορέματα πολύ κοντά και με έναν ώμο, αλλά το highlight της ήταν τα σακάκια και τα μπολερό απλικαρισμένα με τρέσες, λωρίδες και λάστιχα ή με εξωραφές. Πάλλευκη η παλέτα της Μελίνας Πίσπα, με φορέματα σε σατέν και μετάξι, με φτερά και κρύσταλλα, πτυχώσεις, όγκο και τριαντάφυλλα. Ολα θα μπορούσαν να είναι νυφικά. Για πιο... άγριες ώρες στη ζωή μιας γυναίκας έραψε πρετ α πορτέ ο Χριστόφορος Κοτέντος, που διατηρεί μεσαιωνική έμπνευση με ματιές από το '80. Ογκος και γεωμετρία σε μίνι φορέματα με παγιέτες και ροκ κοστούμια σε μπλε, μαύρο, καφέ και πράσινο.

    Μια έκτακτη συμμετοχή, αυτή της Ιόλης, μου άρεσε πολύ. Τα ρούχα της σε πιο βαριά χειμωνιάτικα υφάσματα, όπως το μαλλί και το κοτλέ, ήταν ραμμένα έτσι ώστε να μοιάζουν φορεμένα μαζί. Φούστες και φορέματα ώς το γόνατο, κλος και σε γραμμή άλφα, ώμοι ελαφρώς τονισμένοι στα πανωφόρια, καρό, πουά και γήινα χρώματα. Αξιοπρόσεκτη και η παρουσία της Ευαγγελίας εξαιτίας της αίσθησης του φουρό σε όλα της τα ρούχα. Ογκος, ιδιαίτερα κοψίματα και πολύ προσεγμένο φοδράρισμα, τα χαρακτηριστικά της. *

    »

    Η Hellenic Couture στη Θεσσαλονίκη με την «ομπρέλα» του Συλλόγου Ελλήνων Σχεδιαστών ήταν μια καλή ιδέα, που κατά την εκτίμησή μου στόχο είχε -μεταξύ άλλων- να καταδείξει ότι οι εποχές του διχασμού, της συμμετοχής σε διαφορετικές διοργανώσεις και με διαφορετικούς παραγωγούς είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

    Είδαμε, έτσι, στο εμπορικό κέντρο της Βόρειας Ελλάδας σημαντικούς σχεδιαστές, μέλη του συλλόγου, να επιβραβεύουν την κίνηση παρουσιάζοντας τις συλλογές τους.

    » Το σκηνικό ήταν το Παλέ Ντε Σπορ, διαμορφωμένο με τρόπο τέτοιο ώστε να παρέχει θέαση της επίδειξης από σχεδόν όλες τις γωνίες περί την πασαρέλα. Η κατασκευή δεν ήταν κακή. Θα μπορούσε όμως να είναι ακόμα πιο «μαζεμένη», για να εξυπηρετεί το ρούχο, τη δημιουργία. Ηταν όμως αυτό το ζητούμενο ή μήπως δεν υπήρξε καθόλου ζητούμενο εξαρχής; Η αίσθηση που αποκόμισα από τη διοργάνωση της Hellenic Couture ήταν ότι παρά την πολύ μεγάλη προσπάθεια των μελών του Συλλόγου Ελλήνων Σχεδιαστών, αυτός που ευεργετήθηκε ήταν ο περαστικός επισκέπτης της Εκθεσης Θεσσαλονίκης. Που είχε την ευκαιρία να δει και κάτι άλλο πέραν των περιπτέρων και των συναυλιών. Ενα είδος συμπληρωματικής ψυχαγωγίας δηλαδή, που αμφιβάλλω αν προσφέρει κάτι περισσότερο στους ίδιους τους σχεδιαστές, τους δυνάμει αγοραστές των δημιουργιών τους ή ακόμα και την ηγετική ομάδα της ΔΕΘ.

    » Η ελληνική μόδα, ωριμάζοντας, έχει πολλά να προσφέρει και σε πολλούς. Εκ των μειζόνων, η βελτίωση της δημιουργίας και φυσικά θέσεις εργασίας. Στην πασαρέλα είδαμε πολύ pret-a-porter, ολίγον pret-a-porter de luxe και ακόμα λιγότερη υψηλή ραπτική. Εξ ορισμού, η εμπορική έκθεση της Θεσσαλονίκης μπορεί να αποτελέσει γόνιμο έδαφος για περισσότερα. Η Hellenic Couture, που τάσσομαι υπέρ της συνέχισής της, μένει να βρει μια καθαρή ταυτότητα. Γιατί να μην είναι αυτός ο χώρος όπου η δημιουργία θα συνδεθεί με την παραγωγή, με τους μεγάλους κατασκευαστές, με τα εργοστάσια που προμηθεύουν αλυσίδες καταστημάτων; Με ένα μεστό, πιο περιεκτικό και αποσαφηνισμένο πλαίσιο θεωρώ ότι και οι χορηγοί θα βρουν πεδίο δόξης λαμπρόν.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Το παιδί που... έφυγε με το μπάντζο
Θέατρο
Αύξηση του κατά κεφαλήν θεατρικού εισοδήματος
Κριτική θεάτρου
Ο Αριστοφάνης και η επιθεώρηση
Συνέντευξη Γρηγόρης Βαλτινός
Δεν ξέρω πολλούς που πήγαν κόντρα στη φύση ή το πεπρωμένο
Εικαστικά
Αέναη μεταμόρφωση τόπων και προσώπων
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Ντοκουμέντα του Γιάννη Ρίτσου
Αρχιτεκτονική
Λαϊκή τέχνη και τουριστική αυτοχειρία
Συνέντευξη Αννα Κατερίνα Αντονάτσι
Η μόδα του Μποτσέλι είναι επικίνδυνη για την όπερα