Έντυπη Έκδοση

Σκληρό μπρα ντε φερ επιχειρήσεων-τραπεζών

Το «παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι» παίζεται το τελευταίο διάστημα μεταξύ τραπεζών και υπερχρεωμένων επιχειρήσεων.

Η διολίσθηση της οικονομίας σε μία παρατεταμένη ύφεση (το ΑΕΠ της χώρας συρρικνώνεται επί οκτώ συνεχή τρίμηνα), σε συνδυασμό με την περιορισμένη ρευστότητα που υπάρχει στο σύστημα, πιέζει ασφυκτικά τις επιχειρήσεις, οι οποίες προσπαθούν να επιβιώσουν, κατανέμοντας το λιγοστό «οξυγόνο» που τους έχει απομείνει σε πιστωτές και εργαζόμενους. Οι τράπεζες από την άλλη πλευρά, ενόψει και του νέου ελέγχου που θα υποστούν από την τρόικα τις επόμενες ημέρες, έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου, προκειμένου να συγκρατήσουν με κάθε τρόπο τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια, τα οποία έχουν διπλασιαστεί τα τελευταία δύο χρόνια αγγίζοντας το 10%.

Οι υποθέσεις του ξενοδοχείου «Πεντελικόν» και της Ridenco, που «έσκασαν» την προηγούμενη εβδομάδα, σκιαγραφούν τις δύο όψεις του σύγχρονου ελληνικού δράματος. Η μία αφορά στις επιχειρήσεις που αναγκάζονται να προσφύγουν στην όποια προστασία μπορεί να τους προσφέρει ο νέος πτωχευτικός κώδικας. Η άλλη όψη αφορά στις τράπεζες, οι οποίες, έχοντας εξαντλήσει κάθε μέσο, προκειμένου να ανακόψουν το επερχόμενο κύμα επισφαλειών, αναγκάζονται να προσφεύγουν πλέον σε ένδικα μέσα, για να περισώσουν μέρος των κεφαλαίων τους.

Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην «Οικονομία» ανώτατο τραπεζικό στέλεχος, «όταν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτιναχθεί στο 10%, δεν μπορεί ευλόγως να αποτελεί προτεραιότητα για τις τράπεζες να πάρουν το σπίτι του δανειολήπτη ή του επιχειρηματία. Οι περίπου 80.000 αναχρηματοδοτήσεις που έχουν κάνει μέχρι στιγμής οι τράπεζες σε δάνεια ιδιωτών που κινδυνεύουν να μπουν στο κόκκινο, αποδεικνύουν εμπράκτως τις προθέσεις μας. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι οι τράπεζες έχουν την ευχέρεια να πετούν τα χρήματα από το παράθυρο».

Είναι γεγονός ότι οι τράπεζες επιβιώνουν χάρη στη ρευστότητα που τους παρέχει το Δημόσιο, μέσω των εγγυήσεων. Αρκετοί επιχειρηματίες διαμαρτύρονται ότι η ρευστότητα αυτή δεν φθάνει μέχρι την αγορά και η κυβέρνηση από την πλευρά της κάνει λόγο για τη «σύναψη ενός συμβολαίου», όχι με το λαό, αλλά με τις τράπεζες, προκειμένου να αυξηθούν οι χορηγήσεις. Σε μια τέτοια κατάσταση, δεν είναι εύκολο να αποδώσεις το ρόλο του θύτη και του θύματος.

Σαφώς ο «θάνατος» χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τα λουκέτα που πληθαίνουν καθημερινώς στην αγορά, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα. Οι τραπεζίτες, από την πλευρά τους, θεωρούν ότι όλοι οι παραπάνω αποτελούν «θύματα της κρίσης και όχι του τραπεζικού συστήματος». Ισχυρίζονται ότι με το μνημόνιο επιχειρείται μία «βίαιη προσαρμογή της οικονομίας σε ένα νέο μοντέλο, στο οποίο δεν χωρούν όλοι οι παραδοσιακοί πρωταγωνιστές του προηγούμενου».

Βέβαια αυτό δεν απαλλάσσει τις τράπεζες από τις ευθύνες που έχουν οι ίδιες, καθώς και αυτές συνέβαλαν στη δημιουργία υπερχρεωμένων επιχειρήσεων. Η ανταγωνιστική φρενίτιδα που είχε καταλάβει τα πιστωτικά ιδρύματα στις αρχές τις δεκαετίας, είχε ως αποτέλεσμα να χορηγηθεί πακτωλός πιστώσεων χωρίς να παρέχονται πάντα τα εχέγγυα της αποπληρωμής τους. Κατά συνέπεια, στην παρούσα φάση οι τράπεζες καλούνται να πληρώσουν τα δικά τους λάθη.

Μέχρι στιγμής, το λάθος αυτό έχει «κοστίσει» στις τράπεζες περίπου 4 δισ. ευρώ από τα κέρδη τους, διαγράφοντας επισφαλείς απαιτήσεις. Εύλογα λοιπόν δημιουργείται το ερώτημα κατά πόσο θα κατόρθωναν οι τράπεζες να περιορίσουν τις επισφάλειες αυτές εάν παρείχαν πρόσθετη βοήθεια στις επιχειρήσεις.

Η απάντηση δεν είναι εύκολη ούτε και μονοσήμαντη. Οι τραπεζίτες υποστηρίζουν ότι αρκετοί επιχειρηματίες, έχοντας αντιληφθεί ότι οι τράπεζες είναι στριμωγμένες και προσπαθούν με κάθε μέσο να αποφύγουν τη διόγκωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, εμφανίζουν σχεδόν εκβιαστική συμπεριφορά. Οι τράπεζες, αναγνωρίζοντας τη στενότητα στην αγορά, έχουν ρίξει πολύ νερό στο κρασί τους, όμως -όπως λένε οι ίδιοι- υπάρχουν κάποια έσχατα όρια, τα οποία δεν μπορούν να τα υπερβούν. Κυρίως όταν οι επιχειρήσεις καταρρέουν, ενώ οι επιχειρηματίες-μέτοχοι απολαμβάνουν προκλητικό πλούτο και χλιδή...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Τράπεζες & χρηματοπιστωτικό σύστημα
Οικονομική κρίση
Επιχειρήσεις
Σχετικά θέματα: Αγορά
Η ύφεση έφτασε στο ρετιρέ και φέρνει νέα γενιά προβληματικών
Πολυεργαλείο το άρθρο 99, αλλά όχι και πανάκεια...
Το παρασκήνιο μιας κρίσης πολλών αστέρων
Κλονίστηκε, αλλά ελπίζει ο όμιλος Ridenco
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Φορολογία
Η περαίωση βήμα βήμα
Δεύτερο κύμα αλλαγών
Σενάρια για κορσέ ΔΝΤ και μετά το έτος 2013
Δύσπιστη η τρόικα για περαίωση-φόρους
Με αυξημένη ταχύτητα οι μεταρρυθμίσεις
Αλλους πείσαμε, άλλους όχι
Τράπεζες
Χρυσή εφεδρεία η Εθνική για την κυβέρνηση
Τα σχέδια των τραπεζιτών για το Τ.Τ.
Ζητούνται εκατοντάδες δισ. για να καλυφθούν οι κανόνες της «Βασιλεία ΙΙΙ»
Δύο όψεις έχει η κατοχή κρατικών ομολόγων
Το όποιο πρόβλημα θα εμφανιστεί στο μέλλον
Διεθνή
Νορβηγική ψήφος εμπιστοσύνης στα ομόλογα του ευρωπαϊκού Νότου
Γαλλία: Οι εταιρείες μετρούν υπερκέρδη και η αγορά ανέργους
Ζιζάνια και πάλι για τα ομόλογα του Νότου
Σερβίρουν φούσκες στα πιάτα μας
Αγορά
Η ύφεση έφτασε στο ρετιρέ και φέρνει νέα γενιά προβληματικών
Σκληρό μπρα ντε φερ επιχειρήσεων-τραπεζών
Πολυεργαλείο το άρθρο 99, αλλά όχι και πανάκεια...
Το παρασκήνιο μιας κρίσης πολλών αστέρων
Κλονίστηκε, αλλά ελπίζει ο όμιλος Ridenco
Τουρισμός
Πόκερ ελλήνων ξενοδόχων και ξένων τουρ οπερέιτορ
Σχέδια για αεροπορική ομπρέλα χαμηλού κόστους
Πέτυχε το «τεστ ντράιβ»
Επιχειρήσεις
Η βιομηχανία αναζητά διέξοδο στις εξαγωγές
Ασφάλιση
Τα μυστικά της εξαγοράς πλασματικών ετών
Νομοσχέδιο "fast-track"
Πρώτα οι επενδύσεις, μετά το περιβάλλον
Fast track σε... αργή κίνηση
5+1 οικολογικές ανησυχίες για τις διαδικασίες-εξπρές
Κομβικός ο ρόλος της Invest in Greece