Έντυπη Έκδοση

Παραμύθι με πικρή γεύση ουτοπίας

Η υπογραφή του Κωνσταντίνου Ρήγου δίπλα στη χορογραφία του «Καρυοθραύστη» προϊδεάζει για μια «αιρετική» ή τουλάχιστον διαφορετική ανάγνωση του αριστουργήματος του Τσαϊκόφσκι.

«Στην πραγματικότητα ο ξύλινος πρίγκιπας παραμένει ξύλινος. Απλώς εμείς για ένα μικρό διάστημα του δίνουμε ζωή και χρώμα», λέει ο Κ. Ρήγος «Στην πραγματικότητα ο ξύλινος πρίγκιπας παραμένει ξύλινος. Απλώς εμείς για ένα μικρό διάστημα του δίνουμε ζωή και χρώμα», λέει ο Κ. Ρήγος Στην εκδοχή του χορογράφου της «Οκτάνας» για το γλυκό χριστουγεννιάτικο παραμύθι -για τη μικρή Κλάρα που ζωντανεύει στον ύπνο της τον καρυοθραύστη που της δώρισαν και μαζί του έναν ολόκληρο μαγικό κόσμο- κυριαρχεί μάλλον η πικρή γεύση της χαμένης ουτοπίας. Το κορίτσι είναι πλέον ενήλικο και ζει σε έναν παραληρηματικό κόσμο μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Μια μοναχική ταξιδιώτις που αναμετράται με τους φόβους και τις επιθυμίες της, ενώ έχει χάσει τη μνήμη της. Πόσες παραμονές Χριστουγέννων έχουν περάσει; Πότε έπαψε να είναι παιδί; Τι απέγινε ο νεανικός της έρωτας; Ποιο ήταν το μυστικό της ευτυχίας;

Η δουλειά του Κωνσταντίνου Ρήγου -όσες κι αν είναι οι κατά καιρούς αντιρρήσεις που έχουν εκφραστεί- εξακολουθεί να κατακτά το ζωηρό μας ενδιαφέρον. Ο ίδιος δεν νιώθει την ανάγκη να δικαιολογηθεί για τίποτε. Ούτε για την επιμέλεια προγραμμάτων σε μεγάλες πίστες, ούτε για τη σκηνοθεσία βίντεο-κλιπ λαϊκοπόπ αστέρων, ούτε φυσικά για την επιλογή του να δώσει το ρόλο της Κλάρας στη Μυρτώ Κοντονή, στην πρώτη της παράσταση ως γυναίκα. Ως Παναγιώτης Κοντονής είχε υπογράψει τον «Υιό» στο Φεστιβάλ Χορού της Αθήνας.

Οσοι δεν γνωρίζουν τη δεκάχρονη συνεργασία σας ενδεχομένως να σας κατηγορήσουν για επικοινωνιακά τερτίπια.

«Ο καθένας μπορεί να με κατηγορήσει για ό,τι επιθυμεί. Χορογραφώντας εκτίθεμαι έτσι κι αλλιώς. Για εμένα, όμως, έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία να συνεχίσει να δουλεύει η Μυρτώ όπως και πριν. Θα ήταν ρατσιστικό να την αποκλείσω επειδή έκανε μια προσωπική επιλογή. Αλλωστε, ο ρόλος τής ταιριάζει απόλυτα. Ασχολούμαι με τον "Καρυοθραύστη" σχεδόν εξαιτίας της».

Με τον «Καρυοθραύστη» ολοκληρώνετε μια τριλογία Τσαϊκόφσκι που ξεκίνησε με την «Ωραία κοιμωμένη» (1999) και συνεχίστηκε με τη «Μνήμη των κύκνων» (2002). Είναι και μια ευκαιρία για απολογισμό;

«Ο απολογισμός γίνεται σε κάθε βήμα. Υπάρχουν περιπτώσεις που διαπιστώνεις πως το παλιό είναι πιο καινούργιο από το καινούργιο. Η μουσική του Τσαϊκόφσκι είναι τόσο έντονη, που σε μεγάλο βαθμό σε απελευθερώνει, αλλά από την άλλη σε εγκλωβίζει. Είναι δύσκολο να φέρεις στα μέτρα που θέλεις αυτά τα έργα χωρίς να τα αναιρέσεις».

Νιώθετε πως έχετε αλλάξει και προσωπικά;

«Σίγουρα. Μέσα από το χορό έμαθα να σκέφτομαι, να έχω πολιτική βούληση, να λειτουργώ μέσα σε μια κοινωνία, να μιλάω μέσα από τη δημιουργία. Οταν ξεκίνησα, απλώς μου άρεσε να χορεύω. Τώρα δυσκολεύομαι, δεν βρίσκω καν το λόγο να το κάνω».

Αποφεύγετε τις πολιτικές ή κοινωνικές προεκτάσεις στα έργα σας και ενοχλείστε με όσους το κάνουν. Παράλληλα, σας ενδιαφέρει πολύ η εικόνα. Μήπως, τελικά, αυτή είναι και η τάση της εποχής;

«Το ότι η Κλάρα, στη δική μου εκδοχή, δεν ξυπνάει, δεν ζει τον απόλυτο έρωτα των παραμυθιών, αλλά παραμένει ολομόναχη στον κόσμο, είναι πολύ περισσότερο πολιτικό από το να βάλεις ένα στοιχείο και να νομίζεις πως κάνεις πολιτική πράξη. Από την άλλη, είναι δεδομένο πως ζούμε στην εποχή των εικόνων και είναι περίεργο να το συζητάμε πια. Είμαστε μέσα σε αυτό και δεν μπορούμε να το δούμε απ' έξω».

Γιατί δεν ξυπνά η Κλάρα;

«Επειδή είναι πιο κοντά σε αυτό που ζούμε όλοι μας. Στην πραγματικότητα ο ξύλινος πρίγκιπας παραμένει ξύλινος. Απλώς για ένα μικρό διάστημα του δίνουμε τη ζωή και το χρώμα που επιθυμούμε να του δώσουμε».

info: Πρεμιέρα απόψε, θέατρο Θησείον (Τουρναβίτου 7, Ψυρρή. τηλ. 210-3255444). Είσοδος 20, 15 ― φοιτ. Εως 3 Ιανουαρίου *

Μ. Κοντονή: «Δεν προσπαθώ να πείσω για το φύλο μου»

Είναι η πρώτη φορά που θα χορέψετε ως γυναίκα. Σε τεχνικό επίπεδο αλλάζει κάτι; Σε συναισθηματικό;

«Νιώθω πιο ήσυχα σε σχέση με τη φύση μου, αλλά αυτό είναι προσωπικό. Στον σύγχρονο χορό η τεχνική είναι κοινή. Ποτέ δεν σκέφτηκα πως κάνω κάτι καινούργιο. Η μεγαλύτερη αγωνία μου είναι να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του έργου και του Κώστα και να συνεχίσω να χορεύω με τον προσωπικό μου τρόπο. Δεν προσπάθησα καθόλου να αλλάξω κάτι. Ούτε να φανώ πιο ευαίσθητη ούτε τίποτα. Δεν αισθάνομαι ότι πρέπει να πείσω για το φύλο μου».

Η ελληνική κοινωνία ανοίγει σιγά σιγά;

«Είναι τρομερά ανοιχτή, αλλά υπάρχει αρκετή υποκρισία. Μεμονωμένα σε αποδέχονται πιο εύκολα, ενώ σε αρνούνται σε έναν μεγαλύτερο κοινωνικό κύκλο. Τα βήματα στην Ελλάδα γίνονται πολύ αργά».

Υπάρχουν ρόλοι που ονειρεύεστε να ερμηνεύσετε από εδώ και στο εξής;

«Ονειρεύομα ό,τι ονειρεύεται ο Κώστας για μένα. Είναι μέντοράς μου, αλλά και ο λόγος που δεν έφυγα στο εξωτερικό για περαιτέρω σπουδές. Αποφοίτησα από την ΚΣΟΤ, ξεκίνησα να χορεύω για την Οκτάνα».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Χορός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Χορός
Παραμύθι με πικρή γεύση ουτοπίας
Εικαστικά
«Χρωστάει» τις ομπρέλες στη γυναίκα του
Θέατρο
Δυο βασίλισσες ενωμένες με μίσος και έρωτα
Αρχιτεκτονική
Οι Ρωμιοί αρχιτέκτονες έφεραν στην Πόλη δυτικό αέρα
Λογοτεχνία
Ερωτας από το Γέιλ μέχρι τα Ταμπούρια
Τηλεόραση
Κάποιοι απεργάζονται συρρίκνωση της ΕΡΤ
Κάλλιο αργά παρά ποτέ
Νέος κύκλος Californication
Προκήρυξη για 26 θέσεις
Άλλες ειδήσεις
Ημερίδα για την ψηφιακή τηλεόραση