Έντυπη Έκδοση

«Καθολικός» σημαίνει «οικουμενικός»

Jean-Pierre Moisset

Ιστορία του καθολικισμού

μτφρ.: Μιχάλης Ρούσσος, Αιμίλιος Βαλασιάδης,

Μάρκος Ρούσσος, Γιάννης Κώστας, επιμέλεια:

Θεόδωρος Κοντίδης,

Κωνσταντίνος Αγόρας

εκδόσεις Πόλις, σ. 486, ευρώ 28

Σύμφωνα με τα θεμελιώδη πιστεύω του καθολικισμού, που εκφράστηκαν στις πρώτες Οικουμενικές Συνόδους τού 4ου αιώνα, στη Νίκαια το 325 και στην Κωνσταντινούπολη το 381, ο Ιησούς είναι ταυτόχρονα αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος. Εζησε, πέθανε στον σταυρό και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα. Ως μονογενής Υιός του Θεού, απαρτίζει με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Αγιο έναν Θεό, ο οποίος διακρίνεται σε τρία πρόσωπα διαφορετικά μεταξύ τους. Η πίστη αυτή στο μυστήριο της Αγίας Τριάδος δεν αρκεί για τη διάκριση του καθολικισμού εντός της μεγάλης χριστιανικής οικογένειας. Θα πρέπει να προστεθεί μια διοικητική αρχή η οποία αποτελεί ιδιαίτερο γνώρισμά του: η εξουσία του πάπα. Η εξουσία αυτή που τον τοποθετεί υπεράνω των άλλων επισκόπων, που επιτρέπει, θεωρητικά, να είναι ο εγγυητής της ενότητας της πίστης.

Ρωμαϊκός ως προς την οργάνωσή του, ο Καθολικισμός είναι οικουμενικός ως προς τις φιλοδοξίες του. Ο ελληνικός όρος «καθολικός» σημαίνει πράγματι «οικουμενικός». Η παλαιότερη γραπτή χρήση του συναντάται σε επιστολή του επισκόπου Αντιοχείας Ιγνατίου (' περί το 107), με αποδέκτη τη χριστιανική κοινότητα της Σμύρνης. Στα μέσα του 4ου αιώνα, ένας άλλος επίσκοπος, ο Ιεροσολύμων Κύριλλος, χρησιμοποίησε συστηματικά και επικύρωσε τον όρο «καθολικός» στις περί βαπτίσματος Κατηχήσεις του. Σε αυτές διακηρύσσει ότι η Εκκλησία είναι καθολική επειδή τείνει απολύτως προς την οικουμενικότητα. Η διακήρυξη πάντως της οικουμενικότητας της Εκκλησίας, ήδη από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους, δεν άντεξε στα σχίσματα. Το «ανατολικό Σχίσμα» του 1054 και η Μεταρρύθμιση του 16ου αιώνα ήταν οι δύο μεγαλύτερες διαστάσεις της χριστιανοσύνης, χωρίς να είναι οι μόνες.

Νηφάλια ή όχι, πολλά βιβλία εξιστόρησαν το παρελθόν του καθολικισμού, από την εποχή του επισκόπου Καισαρείας Ευσεβίου, συγγραφέα της πρώτης Εκκλησιαστικής Ιστορίας στις αρχές του 4ου αιώνα. Ο δυναμισμός της σύγχρονης έρευνας, υποκινούμενος από τις ραγδαίες αλλαγές της κοινωνίας αλλά και της καθολικής θρησκείας, άνοιξε νέες ερευνητικές προοπτικές, όπως, για παράδειγμα, το ενδιαφέρον για τους καθολικούς του Τρίτου Κόσμου. Η ιστορία των ιεραποστολών προϋπήρχε, αλλά, υπό την επίδραση της χειραφέτησης των πληθυσμών των πρώην αποικιών, έχασε τον ευρωκεντρικό της χαρακτήρα, λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές αντιδράσεις.

Ο Ζαν-Πιερ Μουασέ -αναπληρωτής καθηγητής της Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μπορντό ΙΙΙ- προσφέρει με αφηγηματικά συναρπαστικό τρόπο μια ιστορία δύο χιλιετιών, ιστορία που συχνά περιορίζεται σε σκόρπιες ημερομηνίες και ποικίλες εικόνες, αιματοβαμμένες ή ειρηνικές. Πρόκειται για μια ιστορία που αφορά αναμφίβολα το παρελθόν -αλλά και το παρόν και το μέλλον- τόσο των χριστιανών και των οπαδών άλλων θρησκευμάτων όσο και των άθεων.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Η χαμένη γενιά
Η ευκολία του εγκλήματος
Η χαμένη μάχη της μνήμης
Παράλληλοι δρόμοι στον Γάγγη
Εξεγερμένες ψυχές σε Κέρκυρα, Λέσβο, Σμύρνη, Πόλη
Εργα συλλεκτικά και ακριβοθώρητα
Γνώριζε ο Ομηρος το αλφάβητο;
Πτυχώσεις του Πραγματικού
Η διαχρονικότητα των δημοτικών τραγουδιών
Fuoco di Etna / Αταξινόμητο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Η χαμένη γενιά
Η ευκολία του εγκλήματος
Η χαμένη μάχη της μνήμης
Παράλληλοι δρόμοι στον Γάγγη
Εξεγερμένες ψυχές σε Κέρκυρα, Λέσβο, Σμύρνη, Πόλη
Εργα συλλεκτικά και ακριβοθώρητα
Γνώριζε ο Ομηρος το αλφάβητο;
«Καθολικός» σημαίνει «οικουμενικός»
Πτυχώσεις του Πραγματικού
Η διαχρονικότητα των δημοτικών τραγουδιών
Fuoco di Etna / Αταξινόμητο
Διήγημα
Στιγμές
Συνέντευξη
Ο Γιάννης Λειβαδάς και η τέχνη της γραφής του
Η τρίτη ανάγνωση
Εγώ, ο Κλαύδιος
Από τις 4:00 στις 6:00
Απορίες που ζητούν απαντήσεις
Η απόλυτη μπάντα του κάντρι ροκ
Άλλες ειδήσεις
Η λογοτεχνία στα 35 m.m.
Εκδήλωση για τον Οδυσσέα Ελύτη στη Ζάκυνθο
Η ομίχλη τα φυλάει