Έντυπη Έκδοση

Eagles

Η απόλυτη μπάντα του κάντρι ροκ

Πραγματικά είναι αρκετά περίεργο το να ασχολείται κανείς το 2011 με ονόματα που κυριάρχησαν στη μουσική πριν από περίπου 40 χρόνια και να μην προκαλεί πια καμία αντίδραση, αφού καλλιτέχνες που ξεπέρασαν τα 60 χρόνια σε ηλικία θεωρούνται ακόμη κορυφαία ονόματα και αποτελούν κομμάτι τής σύγχρονης μουσικής επικαιρότητας.

Αν όμως το αναλύσουμε βαθύτερα, θα διαπιστώσουμε ότι αυτό συμβαίνει μόνο με συγκεκριμένα ονόματα από το παρελθόν, που είχαν την ποιότητα να ξεχωρίσουν και να παραμείνει η μουσική τους επίκαιρη στο πέρασμα του χρόνου.

Η παρακολούθηση πρόσφατα μιας συναυλίας των Eagles με έπεισε απόλυτα, γιατί αυτοί οι αιώνιοι νεανίες καταφέρνουν να συγκινούν, όχι μόνο τους συνομήλικούς τους, αλλά και νέους που δεν είχαν γεννηθεί όταν αυτοί ουσιαστικά διαλύθηκαν το 1981 και έκτοτε παρουσίασαν μόνο δύο στούντιο άλμπουμ με νέα τραγούδια σε περίοδο 32 ετών.

Αρχικά μέλη τους ήταν ο γεννημένος στο Ντιτρόιτ Glenn Frey, που αποφάσισε να εγκαταλείψει το κρύο του Βορρά και να δοκιμάσει την τύχη του στην Καλιφόρνια, εμπνευσμένος από τις αναζητήσεις του Jack Kerouac, και ο Don Henley, που γεννήθηκε στο Τέξας και τα μπλουζ και η κάντρι ήταν, όπως είναι φυσικό, τα ραδιοφωνικά του ακούσματα. Στα ενδιαφέροντά του και η αγγλική λογοτεχνία, κάτι που φαίνεται σε αρκετά από τα μετέπειτα τραγούδια του με το συγκρότημα.

Την πρώτη βραδιά που βρέθηκε στο Λος Αντζελες, ο Henley πήγε στο κλαμπ «Troubadour», όπου συναντώντας ονόματα όπως οι Neil Young, Graham Nash και τη Linda Ronstadt να χορεύει ξυπόλητη, πίστεψε ότι βρισκόταν στον Παράδεισο.

Η γνωριμία του με τον Glenn Frey έγινε όταν ένα βράδυ αυτός τον κάλεσε στο τραπέζι του ρωτώντας τον «Πώς πάει;». Στη συνέχεια της συζήτησης αναφέρθηκαν οι καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες και αποφάσισαν να συνεργαστούν μουσικοί της Linda Ronstadt, με αμοιβή 200 δολάρια την εβδομάδα.

Η βασική παρέα της εποχής αποτελούνταν από τους Eagles, την Linda Ronstadt, τον Jackson Browne και τον J. D. Souther, η επιτυχία όμως οδήγησε στη σταδιακή απομάκρυνση του ενός από τον άλλο.

Η αγάπη του Bernie Leadon για την κάντρι και το μπλούγκρας ήταν η βασική πηγή έμπνευσης στα πρώτα βήματα του συγκροτήματος και ουσιαστικά ο Leadon, που γεννήθηκε στη Μινεάπολη, ήταν αυτός που έδωσε την κατεύθυνση στο συγκρότημα.

Ο Randy Meisner από τη Νεμπράσκα είχε πιο ροκ καταβολές.

Γαλουχημένοι στη μάνα τού κάντρι ροκ περιοχή του Λος Αντζελες, οι Eagles ξεκίνησαν ως η μπάντα που συνόδευε την Linda Ronstadt στο άλμπουμ της Silk Purse, που κυκλοφόρησε το 1970.

Πριν από αυτό τα μέλη τους είχαν παίξει με ονόματα όπως οι Flying Burrito Brothers, Poco, Bob Seger και οι Stone Canyon Band του Ricky Nelson.

Η γνωριμία τους λίγο αργότερα με τον David Geffen τους έφερε κοντά σε καλλιτέχνες όπως οι Joni Mitchell, Crosby, Stills and Nash, η επιτυχία των οποίων πείσμωσε το συγκρότημα στο να προσπαθήσει να τους ανταγωνισθεί σε καλλιτεχνικά επιτεύγματα.

Το ροκ των Eagles κυριάρχησε στη δεκαετία του '70, γιατί είχε όλα αυτά που ήθελαν να ακούσουν οι νέοι της εποχής. Σκληρό κιθαριστικό ήχο, διανθισμένο με έξυπνους στίχους, που περνούσαν στους νέους μια εικονική παρανομία μέσα από τραγούδια όπως τα Hotel California, Life In The Fast Line, που προχώρησαν από το πρώτο κιόλας άλμπουμ τους, που ηχογραφήθηκε στην Αγγλία με παραγωγό τον Glyn Johns, το κάντρι ροκ των Byrds και Flying Burrito Brothers ένα βήμα πιο μπροστά.

Στο πρώτο τους άλμπουμ υπάρχει το Take It Easy, που έγραψε ο Glenn Frey με τον φίλο του Jackson Browne, τραγούδι που έγινε αμέσως χρυσό και τους καθιέρωσε.

Το Take It Easy άρχισε να το γράφει ο Browne το 1971 για το πρώτο του άλμπουμ, αλλά όταν το άκουσε ο γείτονάς του Glenn Frey, αποφάσισε να του το δώσει να το τελειοποιήσει κι αυτός το έβαλε στο πρώτο άλμπουμ των Eagles, ενώ η ερμηνεία τού Browne κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα, το 1973 στο άλμπουμ του For Everyman.

Το τραγούδι έγινε κάτι σαν σύνθημα, όχι μόνο για τη γενιά του '70, και οι Eagles το παίζουν πάντα σε κάθε συναυλία τους.

Το δεύτερο άλμπουμ τους Desperado ήταν ενιαίο θεματικά και περιείχε, εκτός από το ομώνυμο τραγούδι, και το Tequila Sunrise, που τους χάρισε άλλη μία επιτυχία, προκάλεσε μάλιστα το ενδιαφέρον του γνωστού σκηνοθέτη Sam Peckinpah, που είχε σκοπό να το κάνει μία από τις πολλές ταινίες Western που είχε στο ενεργητικό του, αλλά οι συζητήσεις δεν είχαν επιτυχία.

Ακολούθησε το On The Border με νέο παραγωγό τον Bill Szymczyk και την προσθήκη στο συγκρότημα του Don Felder, που έπαιζε πριν με μουσικούς όπως ο Graham Nash και ο Dave Crosby.

Η εμφάνιση του Felder έδωσε όμως έναν πιο ροκ ήχο στους Eagles, γεγονός που δεν άρεσε στον Bernie Leadon, που αποχώρησε από το συγκρότημα αμέσως μετά την ηχογράφηση του άλμπουμ One Of These Nights, μην αντέχοντας τη φαινομενική δημοκρατία που υπήρχε σε ένα συγκρότημα όπου οι Glenn Frey και Don Henley έκαναν στην ουσία ό,τι ήθελαν, και στη θέση του ήλθε ο γνωστός κιθαρίστας Joe Walsh, που μετά την καριέρα του στους James Gang είχε ακολουθήσει προσωπική πορεία. Ιδιαίτερα χαρισματικός κιθαρίστας, ο Walsh είχε την ικανότητα να παίζει οποιοδήποτε τραγούδια από την ιστορία του ροκ, από Eric Clapton, Jimi Hendrix, Jimi Page μέχρι και ριδμ εντ μπλουζ από ονόματα όπως οι Drifters.

Με τη νέα μορφή το συγκρότημα ηχογράφησε το πιο πετυχημένο του άλμπουμ, το Hotel California, και η αποχώρηση του Meisner φέρνει στους Eagles τον Timothy Β. Schmit, που είχε αντικαταστήσει παλαιότερα τον Meisner και στους Poco, όταν αυτός αποχώρησε για να πάει στους Eagles.

Το άλμπουμ The Long Run ήταν το τελευταίο που ηχογράφησαν στο στούντιο στην πρώτη τους περίοδο και τα μέλη τους αποφάσισαν έκτοτε να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στον εαυτό τους και να συναντιούνται περιοδικά στα επόμενα χρόνια για να κάνουν κάποιες περιοδείες.

Η διάλυσή τους τότε προήλθε από το γεγονός ότι από μία μπάντα που ηχογραφούσε ένα άλμπουμ σε τρεις εβδομάδες, δεν ήταν εύκολο να ηχογραφήσει ένα δίσκο σε τρία χρόνια, η επιτυχία τούς στέρησε τη χαρά που ένιωθαν όταν έγραφαν και ηχογραφούσαν εύκολα το κάθε τραγούδι. Κάθε φορά που κυκλοφορούσαν ένα δίσκο σκέφτονταν πόσα αντίτυπα θα πουλήσει σε σύγκριση με το προηγούμενο άλμπουμ και είχαν το συναίσθημα ότι ήταν υποχρεωμένοι να προστατέψουν την επιτυχία τους, γεγονός ιδιαίτερα ψυχοφθόρο.

Το άλμπουμ τους Their Greatest Hits 1971-1975 έχει ξεπεράσει τα 26 εκατομμύρια αντίτυπα μόνος τις ΗΠΑ και είναι η πιο πετυχημένη συλλογή άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής.

Οι εμφανίσεις τους, που είναι σχετικά σπάνιες, έχουν αρκετά ακριβό εισιτήριο, πάντα έχουν όμως μεγάλη εμπορική επιτυχία· και όλα αυτά για ένα συγκρότημα που τα τελευταία 30 χρόνια έχει κυκλοφορήσει 1 ½ στούντιο άλμπουμ, το Hell Freezer Over του 1994, στο οποίο υπήρχαν μερικά καινούρια τραγούδια μαζί με ζωντανές ηχογραφήσεις κάποιων επιτυχιών τους, και το Long Road Of Eden, που κυκλοφόρησε το 2007. Καθόλου άσχημα για ένα συγκρότημα που έκανε διάσημη τη μουσική από την Καλιφόρνια, με μοναδικό μέλος τους τον Timothy Β. Schmit να έχει γεννηθεί εκεί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Απορίες που ζητούν απαντήσεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Η χαμένη γενιά
Η ευκολία του εγκλήματος
Η χαμένη μάχη της μνήμης
Παράλληλοι δρόμοι στον Γάγγη
Εξεγερμένες ψυχές σε Κέρκυρα, Λέσβο, Σμύρνη, Πόλη
Εργα συλλεκτικά και ακριβοθώρητα
Γνώριζε ο Ομηρος το αλφάβητο;
«Καθολικός» σημαίνει «οικουμενικός»
Πτυχώσεις του Πραγματικού
Η διαχρονικότητα των δημοτικών τραγουδιών
Fuoco di Etna / Αταξινόμητο
Διήγημα
Στιγμές
Συνέντευξη
Ο Γιάννης Λειβαδάς και η τέχνη της γραφής του
Η τρίτη ανάγνωση
Εγώ, ο Κλαύδιος
Από τις 4:00 στις 6:00
Απορίες που ζητούν απαντήσεις
Η απόλυτη μπάντα του κάντρι ροκ
Άλλες ειδήσεις
Η λογοτεχνία στα 35 m.m.
Εκδήλωση για τον Οδυσσέα Ελύτη στη Ζάκυνθο
Η ομίχλη τα φυλάει