Έντυπη Έκδοση

Ο Γιώργος Διαλεγμένος, ενώ ολοκληρώνει το τελευταίο θεατρικό του και ετοιμάζεται να ξανανεβάσει το «Μάνα, μητέρα, μαμά«, σχολιάζει θυμωμένος την επικαιρότητα

«Συνιστώ στη Μέρκελ να ζητήσει και το γνήσιο της υπογραφής»

Ο Γιώργος Διαλεγμένος αναζητά εναγωνίως τον τελευταίο κρίκο που θα δέσει το σχεδόν έτοιμο ύστατο και τελειότερο, όπως λέει, θεατρικό έργο του, τις «Αυτόκλητες Παραστεκάμενες».

«Να ζει κανείς ή να μη ζει». Το ερώτημα για τον Γ. Διαλεγμένο δεν είναι ρητορικό. Το ζει καθημερινά σπίτι του με μια νεκροκεφαλή «Να ζει κανείς ή να μη ζει». Το ερώτημα για τον Γ. Διαλεγμένο δεν είναι ρητορικό. Το ζει καθημερινά σπίτι του με μια νεκροκεφαλή Κι ενώ ετοιμάζεται να ξανανεβάσει στη σκηνή το αγέραστο «Μάνα, μητέρα, μαμά», παρακολουθεί θυμωμένος την καυτή επικαιρότητα. Λυπάται τον Παπαδήμο για τα «λυκόρνια» που τον πλαισιώνουν στην κυβέρνηση της οποίας ηγείται και ζητά «γονατιστός» μέσω της «Ε» από τη Μέρκελ «ισόβια επιτήρηση του ελληνικού κράτους».

- Ησασταν κι εσείς καθηλωμένος στους τηλεοπτικούς δέκτες για το θρίλερ της συγκρότησης νέας μεταβατικής κυβέρνησης;

«Ναι. Αν και εμείς μια χαρά περνάμε και ακυβέρνητοι. Και που έχουμε κυβέρνηση νιώθετε ότι κάτι προχωρά στη χώρα; Ετσι κι αλλιώς, η καινούργια κυβέρνηση έγινε για να πάρουμε την 6η δόση. Για τέσσερις μήνες στην ουσία δεν υπάρχει στη χώρα κυβέρνηση. Δεν υπάρχει περίπτωση ο Παπαδήμος να κάνει κάτι πέρα από όσα του υπαγορεύουν. Μόλις πάρουμε την 6η δόση, θα ψάχνουμε την επόμενη κομπίνα για να πάρουμε την 7η. Γιατί είμαστε Ανατολίτες, εμείς. Πάντα κοιτάζουμε πώς θα ξεγελάσουμε τον διπλανό μας. Οι Εβραίοι ένα λαό φοβούνται, τους Ελληνες. Και μετά θα πάμε για την 8η δόση. Αυτό δεν θα τελειώνει. Από δόση σε δόση θα χωνόμαστε ολοένα πιο βαθιά».

- Αυτό το 4μηνο γινόμαστε εντολοδόχοι μιας κυβέρνησης εκτός ελληνικών συνόρων...

«Εγώ θα τολμούσα να πω, όσο τραβηγμένο και επικίνδυνο κι αν είναι, ότι η χώρα αυτή τη στιγμή ήθελε έναν στρατιωτικό νόμο. Δεν μπορείς κύριε, ενώ καταβαραθρώνεται η χώρα σου και γίνεται εξαιτίας σου χαμός και στην Ευρώπη, να κάνεις τη μία διαδήλωση πίσω από την άλλη. Να παραλύει το σύμπαν. Δεν γίνεται το ΠΑΜΕ να μην αφήνει τον κόσμο να δουλέψει έστω δύο μήνες! Είναι παράνοια. Πρέπει να μπει ένας φραγμός».

- Βάσει όσων λέτε, θα έπρεπε ακόμη και το κίνημα των Αγανακτισμένων να κατασταλεί.

«Εννοείται. Οι Αγανακτισμένοι είναι υπεύθυνοι για την κατάντια μας. Κύριε, εσύ τον ψήφισες. Τι τον μουντζώνεις τώρα; Εσύ τον ξαναέβγαλες. Αγανακτισμένος θα έπρεπε να είμαι μόνο εγώ που δεν τους ψηφίζω. Εγώ, που με χαρατσώνουν ενώ δεν έχω ούτε ένσημα ούτε καταθέσεις ούτε τίποτα. Ο Αγανακτισμένος με αναγκάζει να τρώω στη μάπα αυτόν που ψηφίζει ξανά και ξανά. Καταλαβαίνετε σε τι χώρα βρισκόμαστε;»

- Σε μια χώρα που η νέα κυβέρνηση έχει και πρώην μέλος της ΕΠΕΝ. Δεν είναι κατάντια για τη Δημοκρατία μας;

«Αυτή τη στιγμή χρειάζονται και ο Παπαδόπουλος και ο Ιωαννίδης στην κυβέρνηση! Εγώ λυπάμαι τον Παπαδήμο με όλα αυτά τα λυκόρνια δίπλα του που είχαν το χέρι στο Ευαγγέλιο! Ο Βούρος, αυτό το καραγκιοζάκι, 15 μέρες διαφήμιζε τον εαυτό του ότι δεν θα ψηφίσει και τελικά ψήφισε. Κι η Βάσω, με τα κροκοδείλια δάκρυα. Στην Ελλάδα οι υπουργοί και οι βουλευτές τη συνείδησή τους την έχουν για πέταμα. Πρώτα είναι η καρέκλα, μετά το κόμμα, μετά το χρήμα. Στον πάτο η συνείδηση. Μπράβο στην Κατσέλη που τήρησε το λόγο της και διεγράφη».

- Επρεπε να μπούμε εξαρχής, και με τους επαχθείς όρους που συνέβη, σε επιτήρηση υπό το ΔΝΤ;

«Οχι μόνο αυτό. Θα παρακαλούσα γονατιστός τη Μέρκελ η Ελλάδα να είναι σε μόνιμη επιτήρηση. Για πάντα. Ετσι θα κοπεί ο δρόμος στα λαμόγια. Ποιος θα ήθελε να είναι τότε υπουργός; Κανένας. Συνιστώ στην κ. Μέρκελ, εκτός από τις υπογραφές που ζητά, να ζητήσει και το γνήσιο της υπογραφής. Καμία εμπιστοσύνη δεν μπορεί να έχει στον Ελληνα».

- Στην προηγούμενη συνέντευξή σας στην «Ε» μού λέγατε «τον Γιωργάκη τον συμπαθώ αλλά έχει βεβαρημένο παρελθόν. Ελπίζω να μπορέσει να αποποινικοποιήσει το όνομά του». Το κατάφερε;

«Ο Γιωργάκης και ο Σαμαράς δεν είναι κακοί άνθρωποι. Αλλά αν με ρωτούσαν σε ποια θέση θα τους έβαζες, θα τους έκανα έφορους προσκόπων. Αυτοί είναι παιδιά των κολεγίων. Οπως λέει ο Καρατζαφέρης "παιδιά της Βοστόνης". Αλλο το θρανίο, άλλο η πράξη, όμως».

- Θεωρείτε ότι ως πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου έκανε κακό στη χώρα;

«Τι κακό με το το χάλι που ήδη είχε! Ο επικίνδυνος, κατά τη γνώμη μου, είναι το εκλογικό σώμα. Οι Ελληνες που ψηφίζουν μόνο από εκδίκηση. Εκδικούνται πάντα τον προηγούμενο κι ας ξέρουν ότι θα είναι χειρότερος ο επόμενος».

- Επομένως, τώρα θα ψηφίσουν εκδικούμενοι τον Σαμαρά;

«Ναι. Χωρίς να τον πιστεύουν. Αν και η βλακεία του Σαμαρά δεν έχει καμία ήττα στο ενεργητικό της. Ωστόσο, πρέπει κάποιος να δώσει την πρωθυπουργία έστω για ένα μήνα. Εχει τέτοια πρεμούρα για την εξουσία!»

- Αδικείτε τον Βενιζέλο. Η πρεμούρα του είναι ακόμα μεγαλύτερη...

«Ασ' τον αυτόν. Ο Βενιζέλος αυτό τον καιρό είναι ακίνδυνος. Το θράσος της Ν.Δ. να επιμένει να γίνει κυβέρνηση μετά την κατάρρευση που έφερε στη χώρα, με τη βοήθεια του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, είναι απέραντο. Είναι θρασύτατοι! Θα έπρεπε να κρύβονται!»

- Η κυρία Μπακογιάννη εξαιρείται;

«Η Ντόρα έκανε ένα περιπτεράκι με τρεις τουφεκισμένους και παρουσιάζεται ως αρχηγός κόμματος. Είναι τρελό!»

- Αυτή κι αν έχει... τρελό πόθο για πρωθυπουργία!

«Λύσσα. Κι ο άλλος, ο Κουβέλης ο καημένος έχει κάνει κι αυτός κομματάκι! Κι ο Καρατζαφέρης με 3,5-5%! Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Εδώ έχω φτάσει να λέω στη γυναίκα μου τη Σοφία, "έχουμε τρεις - τέσσερις φίλους, γιατί δεν κάνουμε κι εμείς ένα κόμμα;"»

- Ο Παπανδρέου πάντως κινδυνεύει να βρεθεί ακόμη κι εκτός προεδρίας του ΠΑΣΟΚ!

«Δεν θα τον πειράξει κανένας τον Παπανδρέου. Εχουνε ανάγκη τη φίρμα. Εδώ διαλύεται ένα μαγαζί αλλά τη φίρμα την κρατάνε. "Στρογγυλός". "Παπανδρέου". Δεν είναι τρελοί να χάσουν την πελατεία! Ο Παπανδρέου τρία λάθη έκανε: το δημοψήφισμα, πισώπλατη μαχαιριά, την πρόταση να αναλάβει πρωθυπουργός ο Πετσάλνικος, ντροπής πράγμα. Και ότι δέχτηκε να γίνει υπουργός Αμυνας ο Αβραμόπουλος, που ούτε διαχειριστή στην πολυκατοικία μου δεν θα τον έβαζα».

- Εχουν απαξιωθεί τελείως η πολιτική και οι πολιτικοί. Στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου προπηλάκισαν λεκτικά τον Παπούλια.

«Δεν τον έβριζαν επειδή είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος είναι για να κόβει κορδέλες και να παρουσιάζεται στις παρελάσεις. Τον έβρισαν για το παρελθόν του, επειδή συνεργάστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτά δεν ξεχνιούνται! Οσο για τους μαθητές που μούντζωναν, έχω να πω ότι δεν υπάρχει 15άρης που να είναι πολιτικοποιημένος. Μούντζωνε ο πατέρας του και είπε θα μουντζώνω κι εγώ. Πώς παίρνει ο πατέρας το παιδί στο γήπεδο και το κάνει, χωρίς να του εξηγεί το λόγο, ΑΕΚτζή ή Παναθηναϊκό».

- Η αγανάκτηση του κόσμου δεν έχει βάση;

«Ξέρετε τι συνέβη; Ο Ελληνας έχασε τα πολλά και έμεινε με τα λίγα. Μια χαρά περνούσε και σου λέει "τώρα τι κάνουμε; Από 10 θα έχω 5; Εγώ έχω μάθει να είμαι τζιπάτος και σκαφάτος". Εβλεπα στην Πατησίων να περνάνε η μία Τζάγκουαρ μετά την άλλη κι εξοργιζόμουν. Αλλά τι να έκανα; Τουρίστας αυτής της χώρας ήμουν και τουρίστας παραμένω».

- Εσάς η κρίση, τα χαράτσια δεν σας άγγιξαν;

«Οχι. Γιατί ούτε έχω δανειστεί από τράπεζα ούτε έχω να πληρώνω δόσεις για αυτοκίνητο. Εχω ένα ποδήλατο μόνο και έχω μάθει να ζω με τα λίγα. Δεν έχω τίποτα να χάσω ακόμη κι αν γίνει δηνάριο το νόμισμά μας. Αν πλούσιος είναι αυτός που δεν χρωστάει, εγώ είμαι βαθύπλουτος. Ποια κρίση; Εγώ μπορώ να αντέξω ακόμα και Κατοχή. Στην κυριολεξία. Εχω δαμάσει τόσο πολύ τον εαυτό μου. Μια χαρά είναι η ζωή και χωρίς λεφτά. Αλλά ο Ελληνας είναι ανίατη περίπτωση. Θεωρεί ότι περνά μια δύσκολη φάση. Για λίγο καιρό ξαποσταίνει και μετά προς τη δόξα τραβά».

- Συνεχίζετε να πιστεύετε ότι κάθε κωμόπολη θα έπρεπε να έχει τη «17 Νοέμβρη» της;

«Εννοείται. Αν άφηναν τη "17 Νοέμβρη" ελεύθερη, δεν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει κανένας τους. Οταν θα πήγαινε ο εκάστοτε Χριστοφοράκος, Βουλγαράκης ή Τσοχατζόπουλος να κλέψει, θα σκεφτόταν ότι υπάρχουν πέντε παλικάρια που τον περιμένουν στη γωνία. Αλλά αφού δεν μπορεί αυτό να γίνει, η χώρα πρέπει να τελεί σε ισόβια κοινοτική επιτήρηση. Θα είχα στρατολογηθεί κι εγώ στη 17Ν αλλά κανείς τους δεν με πλησίασε. Για τους Ξηρούς και τον Κουφοντίνα πρέπει να ήμουνα από την αρχή ένα καμένο χαρτί. Επειδή έβγαινα και έλεγα διάφορα, ότι ψηφίζω "17 Νοέμβρη", θα σκέφτονταν "άσ' τον αυτόν. Τον παρακολουθούνε". Κι έτσι ποτέ δεν με προσέγγισαν».

- Στη συνέντευξη που πριν από δυο χρόνια μού δώσατε για την «Ε» μού είχατε πει: «Αν ήμουν εξουσία, θα πέταγα έξω όλους τους ξένους». Συνεχίζετε να έχετε την ίδια ρατσιστική άποψη;

«Βεβαίως. Λέει "έχουνε χαρτιά". Ποιος τους τα έδωσε; Και γιατί τους τα έδωσε; Είχαμε ανάγκη από εργατικά χέρια; Εδώ η χώρα παρέλυσε.Την αφήσανε ξέφραγο αμπέλι. Και ήρθαν όλα τα αποβράσματα. Δεν ήρθε και κανένας άνθρωπος της τέχνης και του πνεύματος, κανένας Παναχί, να πω "να και κάποιος που ζήτησε άσυλο στην Ελλάδα". Εχουμε μαζέψει όλο το κατακάθι της Ανατολής και της Ασίας».

- Μόνο χρυσαυγίτες υποστηρίζουν όσα λέτε.

«Ας με πούνε και φασίστα και χρυσαυγίτη. Χαίρομαι. Τα έχω όλα. Πειράζει; Αυτοί μού χάλασαν τη χώρα μου».

- Τι γίνονται οι «Αυτόκλητες Παραστεκάμενες» που φέτος θα ήταν έτοιμες;

«Το έργο είναι σχεδόν έτοιμο. Λείπει απλώς ο κρίκος που θα δέσει την αλυσίδα. Τον περιμένω να έρθει. Εχω βρει αρχή - μέση - τέλος. Εχει ένα γαϊτανάκι στο οποίο χορεύουν η Ιουλιέτα, ο Ρωμαίος, ο Μακμπέθ, ο Βασιλιάς Λιρ κι ο Ριχάρδος, με χορούς ηπειρώτικους και τραγούδια της Μπέλλου και του Βαμβακάρη. Ενα πολύ τρελό πράγμα. Διαρκώς ψάχνω να βρω αυτό τον συνδετικό κρίκο. Ψάχνω στους φίλους να δω τι τους έχει συμβεί ώστε κάποια στιγμή να πω "απ, εδώ είναι ο κρίκος"»

- Κλέβετε δηλαδή ζωές;

«Είμαι μεγάλο κλεφτρόνι. Αγάπη μου, δεν έχουμε ζήσει άλλη ζωή. Από πού θα τα βγάλουμε, από τον Αρη;»

- Το θέατρο μέσα σ' αυτό το χάος τι μπορεί να πει;

«Τίποτα. Βλέπω όλες αυτές τις πρεμιέρες που έχουμε και φέτος, ιδίως το θέατρο του Νέου Κόσμου του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου μου θυμίζει τους Πακιστανούς. "Τέλις ρολόι;" "Τέλις κινητό;" Φαστ φουντ θίατερ. Δεν είναι το μόνο. Ολοι τρελοί στην έρημο. Αλλά το ψώνιο ούτε στην κρίση κωλώνει».

- Ανεβαίνει στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών το «Μάνα, μητέρα, μαμά». Γιατί το συγκεκριμένο έργο δεν σταματάει να παρουσιάζεται;

«Γιατί είναι πάρα πολύ λαϊκό, είναι ελληνικό, δεν είναι εξυπνακίστικο. Είναι απλό έως απλοϊκό κι έχει πολύ χιούμορ. Μια και δεν είχα εγώ μητέρα, κατασκεύασα μία, η οποία μου δίνει κάθε τόσο κάποια χρήματα. Με ζει η φανταστική μητέρα μου!»

- Δύσκολα σας βλέπω να παίρνετε λεφτά. Τα ΔΗΠΕΘΕ χρωστάνε αμοιβές ακόμη και οκτώ χρόνων...

«Κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Τα λεφτά τα έχω ήδη πάρει. Οι πρόβες του έργου δεν αρχίζουν αν δεν έχω πληρωθεί!»

- Φυλάγεστε απ' το ελληνικό Δημόσιο.

«Δεν είστε καλά! Είναι η ευχή του πεθερού μου πριν πεθάνει. "Ποτέ εμπιστοσύνη στο κράτος το ελληνικό", είπε. Κι έκλεισε τα μάτια του».

* info:Το «Μάνα, μητέρα, μαμά» του Γ. Διαλεγμένου ανεβαίνει στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη, με τους Ιλιάνα Παναγιωτούνη, Γιάννη Κρανά, Χρήστο Μωραΐτη, Μαρίνα Γαζετά και Μαρία Μπενάκη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Βικτόρια Χίσλοπ
«Η Ελλάδα είναι για μένα πηγή έμπνευσης, είναι η μούσα μου»
Αρχαιολογία
Στρατιωτικός χαιρετισμός σε μινωικά ειδώλια
Κινηματογράφος
Η βία στο σελιλόιντ
Κριτική μουσικής
Ροκ ταξίδι στην έρημο
Νέες κυκλοφορίες
Τάνγκο στα ερείπια του Τείχους
Ερευνα
Τα στρατόπεδα της τέχνης αναδιατάσσονται
Συνέντευξη: Γιώργος Διαλεγμένος
«Συνιστώ στη Μέρκελ να ζητήσει και το γνήσιο της υπογραφής»
Συνέντευξη: Λόρενς Κάρντις
«Ο κινηματογράφος είναι η πιο λαϊκή μορφή τέχνης»
Μουσική
Ενα άλμπουμ, ένα live
Τα συγκροτήματα που έδωσαν το παράδειγμα
Κομικ(ς)οδρόμιο
Lucien: η συμμορία ενός αμετανόητου