Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Ο... εξωγήινος των ράλι

    ΤΙ παιχνίδια σου παίζει, βρε παιδί μου, ο αθλητισμός.

    Μέχρι το 2002, οι λάτρεις των μηχανοκίνητων σπορ ασχολούνταν αποκλειστικά και μόνο με το ποιος θα κατάφερνε να ισοφαρίσει το μέχρι τότε αδιανόητο ρεκόρ των 5 παγκοσμίων τίτλων της Φόρμουλα 1 που είχε κατακτήσει ο Χουάν Μανουέλ Φάντζο τις χρονιές '51, '54, '55, '56 και '57.

    Θα το καταφέρει κάποιος;, στοιχημάτιζαν πολλοί. Αποκλείεται, απαντούσαν οι περισσότεροι, τουλάχιστον μέχρι την ημέρα που βρέθηκε ένας Μίχαελ Σουμάχερ και το ρεκόρ του μεγάλου Αργεντινού πήγε περίπατο: 7 τα παγκόσμια του Γερμανού, τα δύο με Μπενετόν, τα πέντε συνεχόμενα (από το 2000 έως το 2004) με Φεράρι κι άντε πιάστε τον. Προσπάθησαν οι Αλόνσο, Φέτελ, αλλά είναι ακόμη κολλημένοι στις δύο επιτυχίες. Θα βάλουν τα δυνατά τους και οι Μπάτον, Χάμιλτον, ακόμη όμως στάσιμοι με μία.

    Τέσσερις ρόδες, βέβαια, δεν σημαίνουν αποκλειστικά και μόνο Φόρμουλα 1, αλλά και ράλι. Οπου ο μετρ του είδους, ας πούμε ο Σουμάχερ της κατηγορίας, είναι ο Γάλλος-Αλσατός Σεμπάστιαν Λεμπ, που ειρωνεία της τύχης μοιράζεται με τον «Σούμι» την ίδια, μαγευτική θέα της λίμνης της Γενεύης. Είναι όμως ακόμη καλύτερος από τον διασημότερο γείτονά του, γιατί κατάφερε να βάλει στην τσέπη 8 παγκόσμια πρωταθλήματα -και τα 8 συνεχόμενα και τα 8 στο τιμόνι της Σιτροέν (από τα οποία, τα 3 με Xsara, τα 4 με C4)-, επίτευγμα που τον εκτοξεύει στην κορυφή της λίστας των μεγαλύτερων οδηγών όλων των εποχών.

    «...Κι άντε να πω τώρα εγώ τον πόνο μου: ότι το μεγαλύτερο όνειρο της ζωή μου ήταν να κατακτήσω έναν παγκόσμιο τίτλο στο Moto Gp!», θα πει ο 38χρονος από το Αγκενό, που πιτσιρικάς ονειρευόταν με ταχύτητα και πάθος στους δρόμους της μικρής κωμόπολης στα γαλλογερμανικά σύνορα και... καβάλα στη μυθική «Mobylette» να γίνει ο νέος Τζάκομο Αγκοστίνι, ο απόλυτος ρέκορντμαν των δύο τροχών με 15 τίτλους στα 500 κ.κ. Φανταστείτε, 8 περισσότερους απ' όσους ο «ντοτόρε» Βαλεντίνο Ρόσι.

    «Καλύτερος εγώ του Σουμάχερ; Κάντε μου τη χάρη. Αλλο η Φόρμουλα 1 και άλλο τα ράλι. Σαφώς πιο δύσκολα κι επικίνδυνα», προσθέτει ο άνθρωπος που από το 2004 έως και το 2011 εμπλούτισε την τροπαιοθήκη του με 8 συνεχόμενα παγκόσμια, συν τα ρεκόρ των 67 νικών, των 103 βάθρων ή των 1.256 βαθμών.

    Ενας πραγματικός «ανθρωποφάγος» του είδους που με την εξωπραγματική του οδήγηση (δεν τον αποκαλούν εξάλλου τυχαία «εξωγήινο»), ανέκαθεν πλάι στον πιστό του συνοδηγό Ντανιέλ Ελενά, κατάφερε σταδιακά να σβήσει από τον χάρτη εξίσου μεγαθήρια του σπορ, όπως η προικισμένη φινλανδική φουρνιά των Κανκούνεν, Τοϊβόνεν, Βατάνεν, Μάκινεν, Σαλόνεν και Μάρκου Αλεν. Σταδιακά σβήνοντας και το μύθο του Ισπανού Κάρλος Σάινθ, «αιώνιου», αλλά μέχρι ενός σημείου, αντιπάλου του...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ποδόσφαιρο
Η ώρα της αλήθειας...
Σύνθημα νίκης από τον Φερέιρα: «Είμαστε καλύτεροι και πρέπει να το δείξουμε και πάλι»
Του πάει το Ηράκλειο
«Θα δούμε ανοιχτό θεαματικό ματς»
Ο Ζαγοράκης στην προπόνηση, μονόδρομος η νίκη για ΠΑΟΚ
Για επτά στα επτά
Παρελθόν ο Εστογιανόφ
Ξεκίνημα στη Λετονία
Διεθνή
Παιχνίδια για μεγάλους
Μπάσκετ
Ντέρμπι «αιωνίων», μέρος δεύτερο
Ντόπινγκ
Ενοχος ο Μάλινγκς