Έντυπη Έκδοση

Η Μαρίνα στον ουρανό με τα διαμάντια

Μισή Ελληνίδα και μισή Ουαλή, η 27χρονη που υπογράφει ως Marina and the Diamonds, κατέκτησε ήδη με το ντεμπούτο της, «The Family Jewels», τη μουσική σκηνή. Το BBC την κατέταξε δεύτερη στη λίστα με τ' ανερχόμενα αστέρια του 2010

«Γράφω τραγούδια για να θέτω ερωτήματα και να αμφισβητώ τα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Δεν με απασχολεί αν θα γίνω διάσημη σε όλο τον κόσμο και τα τραγούδια μου επιτυχίες παντού. Δεν σημαίνει κάτι για μένα. Μέσα από τα τραγούδια φιλοσοφώ, ανατρέπω τη βεβαιότητα. Μου είναι πολύ πιο οικείο αυτό από το να γράφω στίχους τού στιλ "σε αγαπάω μωρό μου"».

Από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής η Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμαντίς, η εικοσιτριάχρονη που υπογράφει ως Marina & The Diamonds, μας μιλάει λίγο πριν από την κυκλοφορία του ντεμπούτου της, «The Family Jewels». Ηδη ο αγγλικός Τύπος γράφει διθυράμβους γι' αυτή την πιτσιρίκα, που γεννήθηκε στην Ουαλία από Ελληνα πατέρα και Ουαλή μητέρα. Ηταν υποψήφια για τα φετινά Brit Awards, ενώ πήρε τη δεύτερη θέση σε μια ψηφοφορία του BBC για τα ανερχόμενα αστέρια στη μουσική σκηνή του 2010.

«Ωραία είναι όλα αυτά τα δημοσιεύματα», απαντάει η Μαρίνα. Δυσανασχετεί, όμως, όταν τη συγκρίνουν με τη Λίλι Αλεν ή τη Florence & The Machine. «Επειδή είμαι κι εγώ γυναίκα δεν σημαίνει ότι έχω κάποια σχέση μ' αυτές. Οι δημοσιογράφοι πάντα θέλουν να σε βάλουν σε μια κατηγορία. Ασε και το μπέρδεμα με το Diamonds. Τα "διαμάντια" που συνοδεύουν το όνομά μου δεν είναι η μπάντα μου. Είναι οι θαυμαστές μου, αυτοί που με ανακάλυψαν μέσα στο myspace και έστελναν μηνύματα, αυτοί που με ακολουθούν στις συναυλίες, αυτοί είναι τα δικά μου κοσμήματα».

Οσο για τον τίτλο τού δίσκου, «The Family Jewels», «τον ονόμασα έτσι επειδή είναι πολύτιμος για μένα», εξηγεί. «Πιστεύω στ' αλήθεια ότι η οικογένεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχεις. Αυτό τουλάχιστον έμαθα μέχρι τώρα».

Η μουσική της Μαρίνας είναι ένα αλλόκοτο χαρμάνι. Μια κεφάτη ντίσκο συνοδεύεται από μια ελεγεία στο πιάνο, ενώ ύστερα από ένα κομμάτι με ακουστική κιθάρα ακολουθεί ένας ήχος που θυμίζει καμπαρέ. «Περισσότερο πειραματίζομαι, στο κάτω κάτω είναι ο πρώτος μου δίσκος», λέει. «Δεν έχω και πολλά ακούσματα. Ξεκίνησα ακούγοντας τους δίσκους της μητέρας μου, από Ντόλι Πάρτον μέχρι Eurythmics και Τζορτζ Μάικλ. Μόνο μετά τα δεκαεννιά μου σταμάτησα να ακούω αυτήν την εμπορική ποπ και άρχισα στα σοβαρά πια να ακούω Πι Τζέι Χάρβεϊ η Πάτι Σμιθ». Επιρροές της είναι και άλλες, όπως η πανκ σχεδιάστρια μόδας Βίβιαν Γουέστγουντ. «Ναι, τη σέβομαι, με εμπνέει η στάση της. Γιατί δεν μπήκε στον χώρο για να γίνει διάσημη αλλά για να βάλει την προσωπική της φιλοσοφία».

Κάτι αντίστοιχο επιθυμεί να κάνει στη μουσική σκηνή. «Ακούγεται λίγο παράλογο, αλλά χρησιμοποιώ τη μουσική ως όχημα για να πω αυτά που θέλω. Δεν ξέρω μουσική, δηλαδή να γράφω νότες. Είχα ξεκινήσει να γράφω τραγούδια όταν ήμουν μικρή και ξανάρχισα επαγγελματικά πια στα δεκαεννιά μου, χωρίς να ξέρω κάποιο μουσικό όργανο. Είμαι αυτοδίδακτη».

Γι' αυτό μιλάει περισσότερο για τους στίχους της παρά για τη μουσική της. Το σινγκλ «Hollywood», ένας από τους προπομπούς του δίσκου της, μιλάει, όπως μας λέει, «για όλη αυτή την πλαστή εικόνα του αμερικανικού ονείρου που εκπροσωπούν οι σταρ. Οπως και για το γεγονός ότι κάτω από αυτή την κατασκευασμένη ευτυχία κρύβεται συχνά η τραγωδία. Ενώ το "Ι' m not a robot" είναι μια κριτική όλων αυτών των προτύπων της βιομηχανίας, όπου επιτυχία σημαίνει να πουλάς και να πουλάς πολύ».

Ακόμα και τώρα, με το όνομά της να βρίσκεται παντού στα βρετανικά μίντια, η Μαρίνα θέτει όρους στη βιομηχανία. «Δεν κάνω παρά τα δύο τρίτα από όσα πρέπει να κάνει ένας καλλιτέχνης για να προωθήσει τη δουλειά του», υποστηρίζει. «Αποφεύγω τις συνεντεύξεις όσο μπορώ και προτιμώ να δίνω συναυλίες για να γίνει γνωστός ο δίσκος. Μου φαίνεται πολύ πιο φυσικό να είμαι στη σκηνή και να τραγουδάω. Τον υπόλοιπο χρόνο ετοιμάζω τα νέα μου τραγούδια». Αλλωστε ο βρετανικός Τύπος φαίνεται να λατρεύει μια γόησσα, που μόλις έβγαλε ένα δίσκο, αλλά λέει παντού: «Οταν γίνω τριάντα θα τα παρατήσω και θα κάνω οικογένεια».

Ο επόμενος δίσκος της θα είναι έκπληξη. Ηδη δουλεύει γι' αυτόν στο Λος Αντζελες με μια παράξενη παρέα, τον Ντέιβ Σίτεκ, κιθαρίστα των TV On the Radio, και τον παραγωγο Μπένι Μπλάνκο, παραγωγό της Κάτι Πέρι και της Μπρίτνεϊ Σπίαρς. «Παράτησα για λίγο την ηχογράφηση, αλλά θα συνεχίσω μόλις βρω χρόνο», λέει. «Δεν θα περιμένω να δω τι ανταπόκριση θα έχει το "The Family Jewels". Δεν ακολουθώ τους κανόνες».

*Το «The Family Jewels» κυκλοφορεί τη Δευτέρα

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Το τελευταίο παράδοξο του Μπέκετ λέγεται Καλατράβα
Πάρτε την Disney στα χέρια σας
Κριτική θεάτρου
Ο μικρός χώρος δίνει αισθαντικότητα στην τραγωδία
Ο Τσέχοφ γύρισε σπίτι
Συνέντευξη: Γ. Αρβανίτης
«Δεν επιτρέπω στους σκηνοθέτες να με καταργούν»
Κινηματογράφος
Μες στου Αιγαίου τα νερά κάμερες φτερουγίζουν
Συνέντευξη: Μπάρι Πέρβις
Εποχή του Avatar, κι αυτός παίζει ακόμα κούκλες
Συνέντευξη: Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμαντίς
Η Μαρίνα στον ουρανό με τα διαμάντια
Συνέντευξη: Γιώργος Σκαμπαρδώνης
Υπάρχουν άνθρωποι που εκτίουν τα ισόβια του μυαλού τους