Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Οι άντρες που φοβούνται τους άντρες

    ...Ζητήστε από έναν Αγγλο ποδοσφαιριστή ό,τι (σχεδόν) θέλετε.

    Να δώσει την ψυχή του στο γήπεδο. Να φτύσει αίμα για την ομάδα του. Να πιει μέχρι πρωίας σε κάποια παμπ. Να μεθύσει με τους φίλους του, κι αν χρειαστεί να φτάσει μέχρι και στα χέρια με όποιον ενοχλητικό θαμώνα.

    Ζητήστε του να πειράξει ή ν' απλώσει τα χέρια του πάνω στη συνοδό κάποιου άλλου, ας είναι και συμπαίκτη του: και πάλι θα το κάνει. Μην τον ρωτήσετε όμως ποτέ εάν θα ήθελε να συμμετάσχει σε κάποια διαφημιστική καμπάνια με θέμα τις προκαταλήψεις (μας) εναντίον των gay, γιατί θα εξατμιστεί κι εξαφανιστεί από προσώπου γης.

    Ζητήστε του λοιπόν ό,τι άλλο (σχεδόν) θέλετε, αλλά μην του αναφέρετε ποτέ τη λέξη ομοφυλόφιλος κι ακόμη χειρότερα (;), τις λέξεις ποδοσφαιριστής και ομοφυλόφιλος. Τα ταμπού τους και ο συντηρητισμός τους είναι απροσπέλαστα και η ύπαρξη ανδρών που έλκονται ερωτικά από άλλους άντρες, αδιανόητη.

    Δεν το βλέπουν όμως όλοι έτσι. Εκτός από τους διάσημους και πλούσιους Αγγλους ποδοσφαιριστές, που μιλώντας για τους gay φοβούνται ότι θα χάσουν τον (αθλητικό, αλλά κι όχι μόνο) σεβασμό. Οτι τα γήπεδα ξαφνικά θ' αδειάσουν. Πως ο κόσμος δεν θα ξαναπάει να τους χειροκροτήσει. Φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν τους χορηγούς τους, τη φήμη και το ίματζ τους.

    Ομως για ποιο ακριβώς ίματζ μιλάμε; Ή είσαι άντρας ή δεν είσαι. Πάρτε για παράδειγμα τον Ντέιβιντ Μπέκαμ: τόσα γράφτηκαν ή ειπώθηκαν για τα βίτσια του στο κρεβάτι με τη σύζυγό του Βικτόρια. Οτι του αρέσει να φοράει τα εσώρουχά της, ότι, ότι, ότι. Ε και; Επαθε τίποτα ο ανδρισμός του; Αντιθέτως. Κι ούτε κλονίστηκαν η φήμη ή η καριέρα του όταν ο σύλλογος των Αγγλων ομοφυλόφιλων τον ψήφισε ως ίνδαλμά τους. Ο Μπέκαμ όμως με την Premiership έχει ήδη κλείσει και για τη συγκεκριμένη, διαφημιστική καμπάνια η Ενωση των Αγγλων ποδοσφαιριστών ήθελε μόνο παίκτες που αγωνίζονται αυτή την εποχή σε συλλόγους της Γηραιάς Αλβιώνας.

    Ούτε ένας όμως δεν απάντησε θετικά. Εστω ένας, ρε παιδί μου, να πει, «ναι, εντάξει, θα δω, θα το σκεφτώ και θα σας ειδοποιήσω». Οι περισσότεροι το ξέκοψαν εξ αρχής μ' ένα ξερό «δεν μπορώ» ή «δεν γίνεται».

    Απογοητευμένη, αλλά κι ενοχλημένη, η Ενωση πήρε το ίδιο το αίμα της πίσω δημιουργώντας ένα σποτάκι μ' εντελώς άγνωστους ποδοσφαιριστές κι έναν αστέρα της οβάλ μπάλας. Το θέμα του ήταν οι άντρες που αγαπάνε το football, γιατί είναι ένα άθλημα για ανθρώπους με ατσαλένιους μυς, αλλά χωρίς ψυχή, κι άντρες που αγαπάνε το rugby όπου επίσης χρειάζονται ατσαλένιοι μύες, αλλά παίζεται από ανθρώπους με ευγένεια κι ανώτερο μορφωτικό επίπεδο. Ποιος κρατούσε την οβάλ μπάλα; Ο Γκάρεθ Τόμας, ίσως ο μεγαλύτερος παίκτης που ανέδειξε ποτέ η Ουαλία και που ύστερα από χρόνια πάλης και ψεμάτων, με και προς τον ίδιο του τον εαυτό, βρήκε το θάρρος να παραδεχτεί την ομοφυλοφιλία του. Και ξέρετε τι έγινε; Οι φίλαθλοι που τον αγαπούσαν διπλασιάστηκαν. Χωρίς ο ίδιος να χάσει το παραμικρό από το ίματζ, τη φήμη ή τους χορηγούς του...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Παναθηναϊκός
«Ιδιο πάθος και στην Τούμπα»
ΠΑΟΚ
Με Τούμπα και κίνητρο
Ιταλία
«Ρόμα, τι σοκ!»
Διεθνή
Επαφές Ρεάλ με Μουρίνιο
Ολυμπιακός
Πίστη για τίτλο
Ηρακλής
Ολα για το τρίποντο ο Ηρακλής
Σούπερ Λίγκα
Στα... δύο η Τούμπα
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
Ηττα για Πλούσενκο
ΑΕΚ
Υπογράφει... ακόμα ως πρόεδρος της ΑΕΚ ο Θανόπουλος
Αρης
Χωρίς Κάμπορα
Μπάσκετ
Ζητούνται τρόπαιο και γόητρο
Άλλες ειδήσεις
Στην έξοδο και οι τρεις