Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Οσα παίρνει ο Βαρδάρης

  • Μια «μεταπολίτευση» για τη Θεσσαλονίκη

    Ολο και πιο συχνά στα εισερχόμενά μου βρίσκω με χαρά προσκλήσεις για εκδηλώσεις και επιστολές παρέμβασης προς υπογραφή που επιθυμούν μια «άλλη» Θεσσαλονίκη.

    Μερικοί από τους πιο αξιόλογους συμπολίτες μου αναζητούν με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση έναν άλλο τρόπο για να υπάρξει αυτή η πόλη. Σε αυτό το πλαίσιο κινούνται πολλά από τα κείμενα του Βαρδάρη, στα 18 χρόνια που απλώνεται στις σελίδες της εφημερίδας αυτής. Τα τελευταία δύο χρόνια τα κείμενα για τον καθορισμό της ταυτότητας της πόλης και των κατοίκων της και η αναζήτηση ενός διαφορετικού τρόπου για να υπάρξουμε έχουν πυκνώσει. Διαβάζοντας όμως τα κείμενα κινητοποίησης και παρέμβασης ή συμμετέχοντας σε διαδικασίες όπως αυτές που προσπαθούν να εφαρμόσουν το μοντέλο της Πράσινης Ανάπτυξης στη Θεσσαλονίκη, νιώθω πως πρέπει να ορίσουμε ποια είναι η Θεσσαλονίκη που θέλουμε να αντικαταστήσουμε με μια «άλλη» ή, για να το πώ διαφορετικά, δεν νομίζω πως το μοναδικό πρόβλημα της πόλης είναι η πολιτική κηδεμονία μιας ορισμένης κουλτούρας που φλερτάρει με τη συντήρηση. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε τα πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν αυτή την κουλτούρα, τα περισσότερα από τα οποία είναι εκλεγμένα μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες που δεν αμφισβητούνται. Επίσης είναι βέβαιο πως το «πρόβλημα» της πόλης, όπως συνηθίζουμε να το λέμε στα πηγαδάκια, δεν θα αλλάξει αν αλλάξουν μόνο τα πρόσωπα που το στοιχειοθετούν και το τρέφουν.

    Μια πρώτη παρατήρηση είναι, λοιπόν, πως αναζητώντας την «άλλη» Θεσσαλονίκη, αναζητώντας τη συμβολική μετάβαση προς μια νέα συλλογική ταυτότητα, είμαστε παρόντες, κινητοποιούμε, δρούμε, συμμετέχουμε στη δημόσια σφαίρα και αυτή η διαδικασία από μόνη της μοιάζει να είναι ικανή να λύσει πολλά από τα ζητήματα που κρατούν την πόλη δέσμια. Γιατί το πρόβλημα δεν αφορά πρόσωπα ούτε συγκεκριμένες πολιτικές κουλτούρες αλλά κυρίως την αποστροφή των πολιτών της Θεσσαλονίκης προς τη συλλογική δράση, την αποφυγή της εγρήγορσης προκειμένου να αποκωδικοποιούν την πραγματικότητα και να της προσφέρουν κατάλληλες απαντήσεις.

    Μια δεύτερη παρατήρηση είναι ότι οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς· πρέπει από την αρχή να ορίσουμε πως το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται αφορά και συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους αλλά και συγκεκριμένους προσωπικούς στόχους, οι οποίοι επιβάλλεται να μη μείνουν κρυφοί. Γιατί είναι κοινό μυστικό αυτό που αποκάλυψε ο Ν. Δεμερτζής πριν από 20 χρόνια, πως η ελληνική πολιτική κουλτούρα της μεταπολίτευσης καθορίζεται από έναν ιδιάζοντα ατομικισμό που μεταμορφώνει την πολιτική πράξη, τη δράση και την κινητοποίηση σε εργαλείο επίτευξης ιδιωτικών και όχι δημόσιων στόχων. Ασχολούμαστε με τα κοινά για να αλλάξουμε τα προσωπικά και αυτό συσσώρευσε πλήθος προβλημάτων, που τώρα μας πνίγουν. Και για να είμαι σαφής, δεν λέω πως είναι κακό κάποιος να έχει φιλοδοξίες ή συγκεκριμένους στόχους, λέω πως είναι καλό αυτές οι φιλοδοξίες και οι στόχοι να είναι ομολογημένοι, ρητοί και διαφανείς για να κριθούν από όσους παρακινούμε να δράσουν και να συμμετάσχουν. Προτείνω λοιπόν, πως πριν αλλάξουμε την πόλη είναι σοφό να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη σχέση μας με την πόλη και την ενασχόλησή μας με τη δημόσια σφαίρα. Γιατί έχω την υποψία πως εάν αλλάξουμε εμείς, τότε θα αλλάξει και το είδωλο που δείχνει η πόλη, στο οποίο καθρεφτίζεται και αποτυπώνεται η ύπαρξή μας. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Το τελευταίο παράδοξο του Μπέκετ λέγεται Καλατράβα
Πάρτε την Disney στα χέρια σας
Κριτική θεάτρου
Ο μικρός χώρος δίνει αισθαντικότητα στην τραγωδία
Ο Τσέχοφ γύρισε σπίτι
Συνέντευξη: Γ. Αρβανίτης
«Δεν επιτρέπω στους σκηνοθέτες να με καταργούν»
Κινηματογράφος
Μες στου Αιγαίου τα νερά κάμερες φτερουγίζουν
Συνέντευξη: Μπάρι Πέρβις
Εποχή του Avatar, κι αυτός παίζει ακόμα κούκλες
Συνέντευξη: Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμαντίς
Η Μαρίνα στον ουρανό με τα διαμάντια
Συνέντευξη: Γιώργος Σκαμπαρδώνης
Υπάρχουν άνθρωποι που εκτίουν τα ισόβια του μυαλού τους