Έντυπη Έκδοση

Η Κύπρος και το δυνάμει θανάσιμο ιστορικό κώνειο

Αδυσώπητη μάχη χρόνου - γεωγραφίας

«Τελικά η δυναμική του χρόνου νομιμοποιεί ακόμη και την παρανομία...» Σατομπριάν

Η επετειακή (αυτές τις μέρες) αναψηλάφηση του ανεπούλωτου κυπριακού τραύματος συμπίπτει φέτος με τη βάναυση χρεοκοπική καθήλωση και των δύο κρατικών πυλώνων του Ελληνισμού. Ελλάδος δηλαδή και Κύπρου, με δυναμικές μοιραίας υποτροπής και με προοπτικές άδηλες. Οι οποίες και (όχι αδικαιολόγητα) περισπούν εν πολλοίς την αναγκαία εθνική μέριμνα, α) για την αποτροπή ολοκληρώσεως του σιαμαίου εγκλήματος που οδήγησε στη γεωπολιτική κρεούργηση της μεγαλονήσου και β) για την προαγωγή αποδεκτού ιστορικού συμβιβασμού, που ενώ θα επιλύει, δεν θα δημιουργεί συνθήκες αναπαραγωγής νέων εθνικών τραγωδιών. Οι οποίες και αν υπάρξουν, θα επανεισπραχθούν ως ολέθρια μετεξέλιξη. Με ό,τι αυτό σημαίνει.

Ούτε λοιπόν η συνήθης (κι ευχερής) λίπανση των λέξεων ωφελεί. Ούτε η περιστασιακή πάχυνση των συνθημάτων σώζει. Η εφετινή επισήμανση των αφετηριών της κυπριακής τραγωδίας (πραξικοπήματος-εισβολής) μάς συναντά στις παρυφές ενός τραυματικού (κι ενδεχομένως μοιραίου) επιλόγου. Που δυστυχώς θα έχει δυνάμει προδιαγραφές τετελεσμένων. Εδαφικών και άλλων. Και που εάν δεν τον διαχειρισθούμε σωστά, δεν θα έχει πια σημασία ούτε τι έγινε ούτε πώς συνέβη. Απλώς θα επισφραγίσει την αποδοχή ενός ακόμη εθνικού ακρωτηριασμού.

Δεν θα υπάρχει δηλαδή αντικείμενο άλλο, πέραν μιας εκ των υστέρων κι επί των ιστορικών ερειπίων αγόνου διερευνήσεως του αντεθνικού εγκλήματος και των συνακολούθων του. Καθώς αυτά που συντελούνται, οδηγούν με βεβαιότητα προς ραγδαίες και μη αναστρέψιμες διαμορφώσεις.

Και κυριολεκτικώς έωλες μεταλλάξεις, οι οποίες ήδη αδυσωπήτως νομιμοποιούν ευρύ φάσμα όσων εθεωρούντο από εμάς (και που όντως είναι) απαράδεκτα, ως απόρροια του διδύμου εκείνου εγκλήματος.

Γιατί δυστυχώς, όταν οι δυναμικές χρόνου και τετελεσμένων συναντώνται και αλληλοσυνάπτονται, αποβαίνουν δηλητηριώδες μίγμα για τα εκ των πραγμάτων ανίσχυρα σκέλη τέτοιων ανισοσθενειών. Οπως ακριβώς συμβαίνει στα καθ' ημάς. Η πικρή αλήθεια. Με μόνη -αλλά πολυσήμαντη στρατηγικώς- διαφορά, το γεγονός της ενσωματώσεως της de facto διαιρεμένης Κύπρου, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις κοινοτικές προοπτικές, στη σύνολή της επικράτεια. Οπόταν και για πρώτη φορά μετά την καταστροφή εκείνου του Ιουλίου, αποκτήσαμε ως Κυπριακή Δημοκρατία (και ως Ελληνισμός γενικότερα) πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα. Που και αν δεν αναστρέφει την εκτροπή και δεν παλινορθώνει, τουλάχιστον μπορεί αποτελεσματικώς να την ανακόψει. Κι αυτό αποβαίνει σήμερα το πρωταρχικό εργαλείο στρατηγικής διαχειρίσεως του Κυπριακού. Σ' αυτό δε το ευρωπαϊκό πλεονέκτημα πρέπει να προστεθούν και τα νέα δεδομένα, που απορρέουν από τις προοπτικές των υποθαλάσσιων ενεργειακών αποθεμάτων. Τα οποία και καθιστούν την Κύπρο υπολογίσιμο παίκτη στο νέο πεδίο περιφερειακών ισορροπιών που τείνει να διαμορφωθεί. Χωρίς όμως αυταπάτες. Και χωρίς να παραβλέπονται ή να υποτιμώνται κίνδυνοι που ενεδρεύουν σε άλλα πλέον επίπεδα και με άλλους τρόπους.

Γιατί τριάντα εννιά χρόνια μετά (που από αύριο θα γίνουν σαράντα) είτε την επέτειο της Ιουλιανής προδοσίας αναψηλαφεί ένας είτε την αυτάδελφό της τουρκική επιδρομή ανατέμνει, δεν συναντά παρά την εξουθενωτική συνωμοσία μιας μεσοπροθέσμου απορριζώσεως του κυπριακού Ελληνισμού από τη φυσική του γεωγραφία. Τα υπόλοιπα δεν είναι παρά λεπτομέρειες όσων συνωμοτήθηκαν. Και που μόνον αφελείς νομίζουν ότι συνετελέσθησαν και παρήλθαν.

Αυτό που άρχισε με αδιστακτότητα πολύ πριν από τις 8 το πρωί της αποφράδος εκείνης Δευτέρας, στις 15 Ιουλίου 1974 ως συνωμοσία, συνεχίζεται ακόμη κι επί του εδάφους κι επί άλλων επιπέδων. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, που οποιαδήποτε κακοήθης νεοπλασία επενεργεί.

Εδώ που έχουμε οδηγηθεί (και προπαντός με τη δημογραφική ανατροπή που αδίστακτα συντελείται) μόνο με σοβαρό προβληματισμό και κυρίως μόνο με λειτουργική συλλογικότητα στη διαχείριση των προοπτικών μας, μπορεί, εάν όχι να επιτύχουμε κάποιες σωστικές υπερβάσεις, τουλάχιστο ν' αποτρέψουμε οριστική κρεούργηση της Κύπρου. Κυρίως μια de jure αποδοχή της διαιρέσεώς της. Κι αυτοί πρέπει να είναι οι κυρίαρχοι δείκτες των σημερινών επετειακών σηματοδοτήσεων. Καθώς ο αδυσώπητος χρόνος (συν τα τετελεσμένα) συνιστά για μας ιστορικό κώνειο.

Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει κατάθεση των όπλων, με την έννοια της μοιρολατρικής παραδόσεως. Και μάλιστα παραδόσεως σε ό,τι απαιτούν από εμάς. Με τουρκική δηλαδή κυριαρχία στα Κατεχόμενα και κηδεμονευτική επικυριαρχία στο υπόλοιπο της Κύπρου. Δεν σημαίνει να υψώσουμε τα χέρια μπροστά σε στυγνές εξελίξεις και αδήριτες αναγκαιότητες. Αυτό δεν μπορεί να είναι για μας επιλογή. Απλούστατα γιατί συνιστά τελικά διέξοδο αυτοχειριασμού.

Σημαίνει όμως στρατηγική ρεαλιστικής υπερβάσεως. Και απο-ομηροποιήσεως, τόσο από έωλες αντιλήψεις όσο και από λανθασμένες πρακτικές, σε ό,τι αφορά, όχι ασφαλώς αντικειμενικούς στόχους, αλλά διαδικασίες αντιστάσεως.

Οπως εξελίσσονται λοιπόν τα πράγματα, η μάχη μας είναι σήμερα καθαυτό μάχη με το χρόνο και τη γεωγραφία. Με τον πρώτο, γιατί επιδρά εμπεδωτικώς όσον αφορά τα τετελεσμένα. Με τη δεύτερη, γιατί αποδυναμώνει δυνατότητες. Κι αυτό συνάπτεται άμεσα προς την απόπειρα να οριστικοποιηθεί τουρκική στρατηγική κηδεμονία στη σύνολη περιοχή.

Αφ' ενός με απονεύρωση της ελληνικής παρουσίας και του ρόλου. Και αφ' ετέρου με αναβάθμιση του ψευδοκράτους, ως του στρατηγικού προγεφυρώματος της Αγκυρας.

Υπό το φως αυτών ακριβώς των διαλεκτικών, είναι καιρός, αφού αφήσουμε κατά μέρος τις άγονες ομφαλοσκοπήσεις, ν' αποδεσμευθούμε από παγίως λιπαινόμενες ψευδαισθήσεις κι επικίνδυνους περισπασμούς. Τους οποίους επιδεινώνουν τα υφέρποντα διχαστικά σύνδρομα που μας κατατρύχουν.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
Κυπριακό
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Εκβιάζει μέσα, ελπίζει έξω
Τρόικα
Τελειώνουν οι δόσεις, αρχίζει η στέρηση
ΣΥΡΙΖΑ
Θλιβερός και βουβός μπροστά στον Σόιμπλε
Η συνισταμένη τής καρδιάς τους
Νέος γραμματέας και Πολιτική Γραμματεία
Πολιτικοί αρχηγοί
Το «γαμώ το» του... μουνόδρομου
Σόιμπλε
«Εχουν τρελαθεί τελείως αυτοί οι Ελληνες;»
Κύπρος
Επέτειος τουρκικής εισβολής, με αξιολόγηση της τρόικας
Κυπριακό
Η Κύπρος και το δυνάμει θανάσιμο ιστορικό κώνειο
ΑΟΖ
Βενιζέλος με Νταβούτογλου για ΤΑΡ-ΑΟΖ
Δικαστικό ρεπορτάζ
Απολογία τον Σεπτέμβριο ζητά ο Ακης
ΕΡΤ
Βαρύ το «μαύρο» της ΕΡΤ