Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Αρθρο

  • Νέος φορολογικός νόμος και αναζήτηση δικαίου

    Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου επέλεξε να βασιστεί σε συγκεκριμένους χρηματιστηριακούς και τραπεζικούς κύκλους Τον Νοέμβριο του 2012 άρχισε η συζήτηση για το νέο Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ), αλλά, αντί να εισαχθεί τότε το νομοσχέδιο στη Βουλή, τον Ιανουάριο του 2013 ψηφίζεται ο φορολογικός νόμος 4110/2013, που επέφερε μεν σημαντικές αλλαγές στον ΚΦΕ, πλην όμως παρέπεμπε την ψήφιση του νέου ΚΦΕ για αργότερα.

    Τότε δεν είχε γίνει δεκτή ούτε μία τροπολογία της ΔΗΜΑΡ. Παρ' όλα αυτά η ΔΗΜΑΡ, για να μην προκαλέσει κυβερνητική κρίση, ψήφισε το φορολογικό νόμο 4110/2013.

    Στα τέλη Ιανουαρίου του 2013 με απόφαση του κ. Μαυραγάνη συγκροτήθηκε επιτροπή, και με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ, για την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος. Στο πεντάμηνο που πέρασε δεν έγινε δεκτή καμία πρότασή μας, με μόνη εξαίρεση την πρόταση για τη φορολόγηση των αγροτικών συνεταιρισμών και των ομάδων παραγωγών με φορολογικό συντελεστή 13%, αντί για 26%.

    Ο νέος ΚΦΕ που ήρθε στη Βουλή εισάγει καινοφανή στοιχεία. Εισάγει τη φορολόγηση στην πηγή (με 13 διαφορετικούς συντελεστές) και όχι στο συνολικό προσωπικό εισόδημα. Επομένως: α) φορολογούμενοι με ίδιο συνολικό προσωπικό εισόδημα, επειδή τα εισοδήματά τους έχουν διαφορετική προέλευση, δεν θα πληρώνουν τον ίδιο φόρο, β) επιχειρήσεις με ίδια καθαρά κέρδη, αλλά με διαφορετική νομική μορφή θα φορολογούνται διαφορετικά (με χαμένη την ατομική επιχείρηση), γ) ο αριθμός των μελών μιας οικογένειας δεν λαμβάνεται διόλου υπόψη για να εξευρεθεί το φορολογητέο εισόδημα, δ) οι φορολογικές εκπτώσεις θα ισχύουν μόνο για αυτούς που έχουν εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες και συντάξεις...

    Συγχρόνως, φορολογεί εισοδήματα που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, όπως αυτά ορίζονται από την ίδια την ΕΛΣΤΑΤ. Καταργεί το αφορολόγητο των παιδιών και παύει να θεωρεί ως εξαρτώμενα μέλη τα ενήλικα παιδιά έως 25 ετών που σπουδάζουν. Παύει να θεωρεί ως εκπιπτόμενες δαπάνες τα ενοίκια της κύριας κατοικίας και της κατοικίας των παιδιών που σπουδάζουν, καθώς και τους τόκους των στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας.

    Θα αναρωτηθεί κάποιος: Μα γιατί τέτοιες καταφανώς άδικες φορολογικές ρυθμίσεις;

    Η απάντηση είναι απλή. Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου επέλεξε να βασιστεί απολύτως σε συγκεκριμένους χρηματιστηριακούς και τραπεζικούς κύκλους, γι' αυτό βάζει στο στόχαστρο όχι μόνο τα εισοδήματα από την εργασία, αλλά και το επενδεδυμένο κεφάλαιο σε ακίνητα και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Η Δημοκρατική Αριστερά οφείλει να υπερασπίσει όχι μόνο τον αδύναμο, όχι μόνο τον άνθρωπο της εργασίας, αλλά και το επενδεδυμένο κεφάλαιο στην πραγματική οικονομία και τις επιχειρήσεις.

    Η ΔΗΜΑΡ προτείνει:

    1) Μία, ενιαία και προοδευτική φορολογική κλίμακα για το σύνολο του προσωπικού εισοδήματος των φυσικών προσώπων. Η ενιαία αυτή φορολογική κλίμακα να αποκτήσει δύο ακόμη, τουλάχιστον, φορολογικά κλιμάκια: ένα για τα εισοδήματα κάτω από 25.000 ευρώ και ένα για τα εισοδήματα πάνω από 42.000 ευρώ.

    2) Εναν και μοναδικό φορολογικό συντελεστή για τα μη διανεμόμενα κέρδη, κάθε μορφής επιχείρησης. Και φυσικά ο φορολογικός νόμος να αντιμετωπίζει διαφορετικά την επιχειρηματική δραστηριότητα και διαφορετικά τα φυσικά πρόσωπα ως φορείς εισοδημάτων.

    3) Η αυτοτελής φορολόγηση εισοδημάτων να προβλέπεται μόνο σε τρεις περιπτώσεις: α) εισοδήματα φυσικών προσώπων που έχουν έκτακτο χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένης και της υπεραξίας που προκύπτει από τη μεταβίβαση ακινήτων και τίτλων, β) εισοδήματα που αποκτούν στην Ελλάδα φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν στην Ελλάδα τη φορολογική τους κατοικία και, κατά συνέπεια, δεν υποβάλλουν στην Ελλάδα φορολογική δήλωση, γ) μερίσματα ανωνύμων εταιρειών.

    4) Κανένα προσωπικό εισόδημα να μη φορολογείται αν το οικογενειακό εισόδημα στο οποίο συμμετέχει βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας, όπως αυτά κάθε φορά ορίζονται από την ΕΛΣΤΑΤ.

    5) Εκπτωση από το φόρο σε ποσοστό ίσο με το χαμηλότερο συντελεστή της φορολογικής κλίμακας των εξόδων για ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη, των ενοικίων κύριας κατοικίας και κατοικίας των παιδιών που σπουδάζουν, καθώς και των τόκων των στεγαστικών δανείων για κύρια κατοικία.

    Ενας άδικος φορολογικός νόμος ενισχύει τη φοροάμυνα και τη φοροδιαφυγή και το τελικό αποτέλεσμα είναι η μείωση των δημοσίων εσόδων. Η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας έχει άμεση σχέση με την αίσθηση δικαίου που πρέπει να αποπνέει ένας φορολογικός νόμος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Εκβιάζει μέσα, ελπίζει έξω
Τρόικα
Τελειώνουν οι δόσεις, αρχίζει η στέρηση
ΣΥΡΙΖΑ
Θλιβερός και βουβός μπροστά στον Σόιμπλε
Η συνισταμένη τής καρδιάς τους
Νέος γραμματέας και Πολιτική Γραμματεία
Πολιτικοί αρχηγοί
Το «γαμώ το» του... μουνόδρομου
Σόιμπλε
«Εχουν τρελαθεί τελείως αυτοί οι Ελληνες;»
Κύπρος
Επέτειος τουρκικής εισβολής, με αξιολόγηση της τρόικας
Κυπριακό
Η Κύπρος και το δυνάμει θανάσιμο ιστορικό κώνειο
ΑΟΖ
Βενιζέλος με Νταβούτογλου για ΤΑΡ-ΑΟΖ
Δικαστικό ρεπορτάζ
Απολογία τον Σεπτέμβριο ζητά ο Ακης
ΕΡΤ
Βαρύ το «μαύρο» της ΕΡΤ