Έντυπη Έκδοση

Οι Έλληνες στο επίκεντρο

«Θέλουμε να δούμε ελληνικές ταινίες!» έλεγαν φέτος οι ξένοι επισκέπτες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (που ολοκληρώθηκε την Κυριακή), στους υπεύθυνους του ελληνικού τμήματος. Και ρωτούσαν: «Τώρα με την κρίση, τι γίνεται; Επηρεάστηκε το ελληνικό σινεμά;»

«SUPER DIMITRIOS» «SUPER DIMITRIOS» Γκραν σουξέ ο ελληνικός κινηματογράφος. Κάτι οι διεθνείς μας επιτυχίες έξω, κάτι η κρίση που έφερε την Ελλάδα -για όλους τους λάθος λόγους- στο προσκήνιο... Πολύ αμφιβάλλουμε, όμως, αν φέτος οι ξένοι ανακάλυψαν έναν νέο Λάνθιμο όπως ίσως ήλπιζαν.

Κάποιοι άλλοι, πάλι, δικοί μας, βρήκαν ευκαιρία να εξάρουν ένα διαφορετικό, πολύ πιο πληθωρικό σινεμά, όπως αυτό που πρεσβεύει ο Μένελαος Καραμαγγιώλης στο πολυαναμενόμενο (και απαιτητικό από πλευράς παραγωγής) «J.Α.C.Ε.». «Τετοιες ταινίες πρέπει να μας εκπροσωπούν έξω και όχι κλεμμένα σενάρια!» αναφώνησε μια συνάδελφος στην πρεμιέρα της ταινίας. Κάποιοι άλλοι πάλι δεν πίστευαν στα μάτια τους παρακολουθώντας, λίγα λεπτά νωρίτερα, έναν κινηματογραφικό βομβαρδισμό τόσο ακραίων συμβάντων που θα ζήλευαν ακόμα και αυτά τα τούρκικα σίριαλ: γονείς που σκοτώνονται μπροστά στα έντρομα παιδιά τους σε κάθε δυνατή παραλλαγή, μεταμοσχεύσεις οργάνων από ανήλικους δότες, αιμομειξίες, ετοιμόγεννες γυναίκες που πυροβολούνται στην κοιλιά, ανάπηροι σαδιστές κ.λπ.

Ταινίες για την κρίση πάντως οι ξένοι είδαν. Οι περισσότεροι άλλωστε από τους έλληνες σκηνοθέτες (άρρενες κατ' αποκλειστικότητα φέτος...) γύρισαν την ταινία τους με το τίποτα. Αμιγώς ανεξάρτητη ήταν και η μικρή έκπληξη του φεστιβάλ «Η πόλη των παιδιών» (Γ. Γκικαπέππας), που έφυγε με τα δυο βραβεία των κριτικών. Ακόμα και ο Κώστας Καπάκας γύρισε ένα low budget road movie με δύο τύπους που σχολιάζουν την Ελλάδα της κρίσης...

Αλλοι, πάλι, όπως ο Θάνος Τσαβλής, έκαναν ταινία με λιγότερα από 100 ευρώ. Οπως άλλωστε, φανταζόμαστε, και ο Γιώργος Παπαϊωάννου με το «Super Dimitrios», μια παρωδία του «Σούπερμαν» διαδραματιζόμενη στη Θεσσαλονίκη. Αν και ανήκει στην κατηγορία των «ταινιών-χαβαλέ», είχε κάποιες σπαρταριστές στιγμές, όπως αυτή που ο Σούπερ Δημήτριος, ως από μηχανής θεός, προσφέρει σε μια φτωχή γυναικα (που ταλαιπωρείται από την απεργία των... τραπεζιτών) ένα τσεκ με συντάξεις έξι μηνών (!). Η ταινία πήρε το βραβείο κοινού. Ο κόσμος έχει απελπισμένη ανάγκη από μια καλή παρωδία. Και από καλό σινεμά εν γένει. Ισως γι' αυτό οι περισσότερες βραδινές προβολές ήταν sold out. Παρεμπιπτόντως ο χώρος του λιμανιού όπου έγιναν οι προβολές ήταν χάρμα: φυτεύτηκαν ελιές, πλακοστρώθηκε, γέμισε ποδήλατα...

Οι περισσότεροι, πάντως, είχαν έναν καλό λόγο να πουν για την Ελλάδα: από τον ελληνικής καταγωγής χολιγουντιανό σκηνοθέτη Αλεξάντερ Πέιν, που δήλωσε θιγμένος από τη δυσφήμηση της χώρας μας έξω, μέχρι την αντισυμβατική, ανεξάρτητη κινηματογραφίστρια Σάρα Ντράιβερ, τη σύντροφο του Τζάρμους, που είπε σε συνέντευξη της: «Στενοχωριέμαι φοβερά για τα νέα παιδιά που δεν μπορούν να σπουδάσουν. Πώς να το κάνουν με τόσα χρέη;» Και πρόσθεσε: «Νομίζω πάντως πως εδώ στην Ελλάδα βοηθά κάπως η Εκκλησία...». Αυτό πάλι πώς της ήρθε;

Κατά τ' άλλα δεν έλειψαν οι καβγάδες (βλέπε Γιάνναρη εναντίον Κακαβά), η ανακοίνωση ενός νέου χρηματοδοτικού προγράμματος υποστήριξης ελληνικών ταινιών (και τηλεταινιών) από την ΕΡΤ και αρκετές ενστάσεις ως προς το ελληνικό κομμάτι του φεστιβάλ, που θεωρήθηκε από πολλούς υποβαθμισμένο φέτος. Αφενός διότι ο Δ. Εϊπίδης εξόρισε στο μάρκετ αρκετές ελληνικές ταινίες (ανάμεσά τους και μερικές άπαιχτες στο κοινό), και αφετέρου διότι μοίρασε τις υπόλοιπες σε διάφορα προγράμματα του φεστιβάλ. «Εντάξει, καταργήθηκαν τα κρατικά βραβεία», σχολίασε κάποιος, «αλλά χάθηκε να δίδονται 2-3 βραβεία από το ίδιο το φεστιβάλ στο ελληνικό σινεμά;»

Οσο για τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη, «πρωταγωνιστή» της φετινής διοργάνωσης (που φιλοξένησε αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του), ήταν διπλά κερδισμένος, αφού ο Λόρενς Κάρντις, ανώτερος επιμελητής κινηματογράφου στο ΜΟΜΑ της Ν. Υόρκης, θα παρουσιάσει στο φημισμένο μουσείο τα «μικρά», νεανικά ταινιάκια του.

Πάντως, η συννεφιασμένη Θεσσαλονίκη, γοητευτική όπως πάντα, προσφέρει από μόνη της άπειρα κινηματογραφικά -και ενίοτε μακάβρια- ερεθίσματα: ακριβώς μπροστά στο ξενοδοχείο μας, οι ανασκαφές του μετρό ανέδειξαν ένα πλήθος αρχαίων... σκελετών (ανάμεσά τους ενός παιδιού κι ενός σκυλιού). Στο δε διπλανό ξενοδοχείο, διαδραματιζόταν ένα άλλου τύπου δράμα: Λίβυοι τραυματίες που φιλοξενούνταν εκεί παρενοχλούσαν, σύμφωνα με μαρτυρίες, σεξουαλικά πελάτισσες του ξενοδοχείου (ανάμεσά τους και προσκεκλημένες του φεστιβάλ) ζητώντας πιεστικά «sex for money». Για να ανέβουν δε οι ερωτικές «μετοχές» τους, έδειχναν στις κοπέλες βίντεο από το κινητό τους, όπου πόζαραν οι ίδιοι πλάι στο πτώμα του Καντάφι... 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Χορός
Αλβιν Εϊλι, η νέα γενιά
Εικαστικά
Στο ΜΟΜΑ δυο, δυο
Κινηματογράφος
Οι Έλληνες στο επίκεντρο
Συνέντευξη: Σάρα Ντράιβερ
«Δεν υπάρχει σοβαρή κουλτούρα σήμερα»
Θέατρο
Διπλός Μπέκετ στο «Τόπος Αλλού»
Το κουαρτέτο των απελπισμένων
Μουσική
Η ιστορία ενός άλμπουμ
Βιβλίο
Ορκισμένος αμφισβητίας
Στην γκρίζα ζώνη του καπιταλισμού
Άλλες ειδήσεις
«Κοντινό» σε τέσσερα πρόσωπα