Έντυπη Έκδοση

Η ιστορία ενός άλμπουμ

Μεσάνυχτα στις 19 Νοεμβρίου 1991, πριν από είκοσι χρόνια ακριβώς. Το «Happening», το ιστορικό δισκάδικο της Χαριλάου Τρικούπη, άνοιγε τις πόρτες του αποκλειστικά για την κυκλοφορία ενός άλμπουμ.

Στη βιτρίνα, στους τοίχους, στα ράφια, ακόμα και στα σκαλιά του ημιώροφου υπήρχε ένας μόνο δίσκος. Το «Achtung Baby». Από νωρίς άλλωστε, περισσότεροι από τριακόσιοι ανυπόμονοι φίλοι των U2 είχαν μαζευτεί έξω από το μαγαζί περιμένοντας να αγοράσουν, ταυτόχρονα με όλο τον υπόλοιπο κόσμο, το καινούργιο βινύλιο του συγκροτήματος, με τις πολλές μικρές φωτογραφίες στο εξώφυλλο. Τότε οι εποχές ήταν πιο αγνές και σούπερ γκρουπ υπήρχαν ακόμα. Οσο για το Ιντερνετ, αυτό ήταν στα σπάργανα για να διαρρεύσει το άλμπουμ πριν από την ημερομηνία της επίσημης κυκλοφορίας.

Οχι και πως τότε δεν είχαμε διαρροή. Ή, για την ακρίβεια, κλοπή. Οι πρώιμες ηχογραφήσεις του άλμπουμ εκλάπησαν από ένα ξενοδοχείο στο οποίο είχε καταλύσει το γκρουπ, κοντά στο Δουβλίνο. Το υλικό κυκλοφόρησε ως μπούτλεγκ με τον τίτλο «The Salome Sessions», από ένα τραγούδι που τελικά δεν συμπεριελήφθη στην τελική έκδοση. Τριπλό βινύλιο, το πιο επιτυχημένο μπούτλεγκ στην ιστορία τους και το οποίο, εκ των πραγμάτων, προκάλεσε τη μήνιν του Μπόνο και του Εντζ. Ηταν ένα μόνο από τα πολλά επεισόδια που σημάδεψαν την ηχογράφηση του «Achtung Baby», ενός άλμπουμ σταθμού στην καριέρα των U2.

Ηταν ένας δίσκος διαφορετικός. Πιο ηλεκτρονικός, περισσότερο εναλλακτικός και βιομηχανικός στον ήχο του, ξένισε πολλούς από τους ορκισμένους οπαδούς του συγκροτήματος. Από το εναρκτήριο κομμάτι «Ζοο Station» φάνηκε η διαφορά. Ενα επίτηδες ακραίο και διαστρεβλωμένο τραγούδι, με στόχο «να κάνει τους ακροατές να θεωρήσουν πως είτε είχε κάποιο πρόβλημα ο δίσκος είτε είχαν κάνει λάθος και δεν ήταν άλμπουμ των U2 αλλά ενός άλλου συγκροτήματος», όπως σημείωνε εύστοχα ο δημοσιογράφος Μπιλ Γουάιμαν. Αλλά και στο «Love Is Blindness», το τελευταίο τραγούδι, «η κιθάρα του Εντζ μοιάζει με τροχό οδοντιάτρου».

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε το 1990 και το 1991, στο Βερολίνο και το Δουβλίνο. Την παραγωγή υπέγραφαν ο Ντανιέλ Λανουά και ο Μπράιαν Ινο. «Ηταν μια εποχή κατά την οποία το κοινό είχε αρχίσει να χάνει την εμπιστοσύνη του στο συμβατικό ήχο του rock and roll, το συμβατικό ήχο της κιθάρας» σημείωνε ο Εντζ. «Αναζητήσαμε λοιπόν έναν ρυθμό πιο φρέσκο, περισσότερο ζωντανό». Ηταν η εποχή, επίσης, που έβρισκε το συγκρότημα σε μια φάση εσωστρέφειας. Και ας γευόταν την πιο μεγάλη εμπορική επιτυχία του. Τα εκατομμύρια σε πωλήσεις των «The Joshua Tree» και «Rattle And Hum», το βάρος της επιτυχίας, τους οδήγησε σε ένα είδος καλλιτεχνικού αδιεξόδου.

Τα πρώτα δείγματα του «Achtung Baby» πάντως τους απογοήτευσαν, ειδικά κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, στο Βερολίνο. Ευτυχώς ο Μπράιαν Ινο έσωσε την παρτίδα πείθοντάς τους ότι δεν είναι και τόσο άσχημα τα συγκεκριμένα τραγούδια. Ασχέτως αν αργότερα και σε μία πιο ήρεμη περίοδο τα χαρακτήρισε «ολοκληρωτική καταστροφή». Ευτυχώς στις ηχογραφήσεις, στο Δουβλίνο, η κατάσταση ήταν πιο ήρεμη. Λειτούργησε θετικά και η ιδέα που είχε ο Ντανιέλ Λανουά να μετατρέψουν σε στούντιο έναν παλιό πύργο ώστε η ηχογράφηση να γίνει πιο ατμοσφαιρική.

Ηταν το έβδομο άλμπουμ των U2. Γνώρισε και αυτό μεγάλη επιτυχία βγάζοντας συνολικά πέντε σινγκλ, το «Mysterious Ways», το «One», το «Even Better Than The Real Thing», το «Who's Gonna Ride Your Wild Horses» και, τέλος, το «The Fly» που ενέπνευσε και τον Μπόνο στον χαρακτήρα του ως «μύγα». Μια εναλλακτική περσόνα που βασίστηκε σε ένα ζευγάρι υπερμεγέθη μαύρα γυαλιά τα οποία φόρεσε πρώτη φορά στο στούντιο με σκοπό να χαλαρώσει λίγο το κλίμα. Στη συνέχεια έβαλε κι ένα δερμάτινο μπουφάν και ο χαρακτήρας αυτός αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην επόμενη περιοδεία τους.

Το άλμπουμ επανακυκοφορεί τώρα σε διάφορες μορφές. Ως απλό cd, cd σε deluxe έκδοση, διπλό βινύλιο αλλά και ως ένα ακριβό box set που περιέχει έξι cd (με ρεμίξ και άφθονο ακυκλοφόρητο υλικό), τέσσερα dvd (με βίντεο κλιπ αλλά και τις περιοδείες τους), ένα βιβλίο 92 σελίδων και 16 σπάνιες κάρτες του συγκροτήματος. Το τελευταίο τεύχος του βρετανικού περιοδικού «Q» προσφέρει ένα cd με ολόκληρο το άλμπουμ, με διασκευασμένα τα τραγούδια του από καλλιτέχνες όπως οι Killers, Πάτι Σμιθ, Nine Inch Nails, Τζακ Γουάιτ κ.ά. Το άκουσε ο Μπόνο και, χαριτολογώντας, δήλωσε: «Είναι καλύτερο ακόμα και από το πρωτότυπο».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Χορός
Αλβιν Εϊλι, η νέα γενιά
Εικαστικά
Στο ΜΟΜΑ δυο, δυο
Κινηματογράφος
Οι Έλληνες στο επίκεντρο
Συνέντευξη: Σάρα Ντράιβερ
«Δεν υπάρχει σοβαρή κουλτούρα σήμερα»
Θέατρο
Διπλός Μπέκετ στο «Τόπος Αλλού»
Το κουαρτέτο των απελπισμένων
Μουσική
Η ιστορία ενός άλμπουμ
Βιβλίο
Ορκισμένος αμφισβητίας
Στην γκρίζα ζώνη του καπιταλισμού
Άλλες ειδήσεις
«Κοντινό» σε τέσσερα πρόσωπα