Έντυπη Έκδοση

Αλβιν Εϊλι, η νέα γενιά

Νέοι, ωραίοι, αθλητικοί, ταλαντούχοι, άψογοι. Ενα μπουκέτο από εικοσάρηδες χορευτές που εκφράζουν τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Αμερικής αλλά και τις σύγχρονες τάσεις του χορού, η νέα γενιά των περίφημων μπαλέτων του Αλβιν Εϊλι έρχεται στην Ελλάδα για παραστάσεις. Στη Θεσσαλονίκη (22, 23 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής) και στη συνέχεια στην Αθήνα (25, 26, 27/11 στο θέατρο «Παλλάς») τα Alvin Ailey ΙΙ θα παρουσιάσουν το ιστορικό «Revelation» -ένα έργο σταθμό για την αφροαμερικάνικη ταυτότητα- και επτά ακόμα εναλλασσόμενες χορογραφίες που πατούν στην παράδοση, πιάνουν τον παλμό του σήμερα και επιταχύνουν τα βήματα προς το μέλλον.

Συγκεκριμένα θα δούμε τη γεμάτη ηλεκτρισμό και πάθος χορογραφία «Shards» του Ντόναλντ Μπερντ, το «Splendid Isolation ΙΙ» της Τζέσικα Λανγκ, έναν ύμνο στη γυναίκα, το «The Hund» του Ρόμπερτ Μπατλ, που αναπαράγει την αγριότητα της ανθρωπινης φύσης. Αντικρουόμενες καταστάσεις, όπως σύγχυση και ανταγωνισμός αλλά και γιορτή και ευημερία, εκφράζει το έργο «Refe-rence Point» του Τρόι Πάουελ. Ο Τανγκ Νταο αναμοχλεύει τη μνήμη με το «Echoes», ενώ η Κάιλι Αμπραμς αναμειγνύει το χιπ χοπ με τον κλασικό χορό για να περιγράψει τη ζωή στο περιθώριο.

Εχουν περάσει πάνω από 50 χρόνια από τότε που ο καινοτόμος Αλβιν Εϊλι παρουσίασε στη Νέα Υόρκη, σε μια εποχή με έντονα τα συμπτώματα του ρατσισμού, το «Revelation» (Αποκαλύψεις), που βασίζεται σε νέγρικα θρησκευτικά τραγούδια τα οποία πάντρεψε περίτεχνα με το δυτικό, θεατρικό, στιλιζαρισμένο χορό, θέλοντας να υπογραμμίσει τη δύναμη της αφροαμερικανικής ψυχής αλλά και του ανθρώπινου σώματος. Εξέφρασε πανανθρώπινα συναισθήματα που απορρέουν από τις παιδικές του αναμνήσεις στην εκκλησία των μαύρων του Νότου, ενώ ανέδειξε μια ιδιαίτερη κινησιολογική γλώσσα, που απελευθερώνει το σώμα.

Παρ' ότι δεν ενσωμάτωσε στην προσωπική του αφήγηση κάποιου είδους «πολεμική» όσον αφορά το ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων, ο Εϊλι κατάφερε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, να προβάλει ως ισότιμη και ανεξάρτητη τη «Μαύρη Αμερική» και να γίνει ένα σύμβολο του αγώνα για ισοπολιτεία και αξιοπρέπεια.

Πριν γίνει ο αναμορφωτής του μοντέρνου αμερικανικού χορού και ο πιο διάσημος μαύρος χορογράφος, ο Εϊλι έζησε δύσκολα χρόνια, τριγυρνώντας ξυπόλυτος στους δρόμους, σε συνεχή αναζήτηση στέγης και τροφής. Αρχικά άρχισε να εκφράζεται με τη ζωγραφική, ενώ γρήγορα τον κέρδισε ο χορός. Καταλυτική υπήρξε η γνωριμία του με τον Λέστερ Χόρτον, με τον οποίον έκανε μαθήματα χορού στο Λος Αντζελες, αλλά και με τη Μάρθα Γκράχαμ, άλλη μια ιέρεια του μοντέρνου, ενώ παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής με τη Στέλα Αντλερ.

«Ο Αλβιν Εϊλι έκανε τους ανθρώπους να δουν διαφορετικά τον χορό: ως αντανάκλαση του εαυτού τους» μας λέει η καλλιτεχνική διευθύντρια των Alvin Ailey ΙΙ, Σίλβια Γουότερς. «Ανέδειξε την αφροαμερικανική κληρονομιά και την αξία του μοντέρνου χορού. Διεύρυνε το ρεπερτόριο της ομάδας συμπεριλαμβάνοντας έργα άλλων χορογράφων. Ενθάρρυνε την έκφραση διαφορετικών χορευτικών στυλ και επιδίωξή του ήταν αυτό που ονόμαζε "ολικός χορευτής" -αυτός που ισάξια έχει ικανότητες στον κλασικό, μοντέρνο, τζαζ και έθνικ χορό. Επίσης από νωρίς η ομάδα ήταν πολυπολιτισμική, καθώς συμμετείχαν χορευτές από πολλά έθνη και φυλές. Μια αληθινή έκφραση του τι σημαίνει να είσαι Αμερικανός».

Να πώς το έθετε ο ίδιος: «Να προαγάγουμε τον χορευτικό πολιτισμό, διαφυλάσσοντας αλλά και εμπλουτίζοντας την παράδοση. Να γνωρίσουμε την ιστορία της τέχνης μας για να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τις τάσεις της. Να καλλιεργήσουμε την ελευθερία επιλογής ανάμεσα στο κλασικό και στο μοντέρνο και κυρίως να ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή του κοινού σε αυτή τη διαδικασία, εμπνέοντας και ενώνοντας ανθρώπους κάθε φυλής, γένους και ηλικίας. Ονειρό μας να εκφραστεί η ανθρώπινη φύση, μέσα από την κίνηση».

Μέχρι σήμερα τα μπαλέτα του συνεχίζουν δυναμικά την πορεία τους, καθώς έχουν δώσει παραστάσεις μπροστά σε 30 εκατομμύρια ανθρώπους σε 75 χώρες, στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Οι χορευτές όμως δεν διστάζουν να βγουν και στον δρόμο και να «συστήνονται» στους περαστικούς. «Ο Αλβιν πάντα ήθελε η ομάδα του να είναι αποδεκτή από όλα τα ακροατήρια» συνεχίζει η Σ. Γουότερς. «Δεν πίστευε ότι ο χορός είναι υψηλή τέχνη. Πίστευε ότι πρέπει να κεντρίζει, να εκπαιδεύει και να ψυχαγωγεί. Συχνά έλεγε: "Ο χορός προήλθε από τους ανθρώπους και πρέπει να τον δώσεις πάλι πίσω σε αυτούς"».

Ασφαλώς το να μπει κάποιος στα φιντάνια της σχολής των Alvin Ailey ΙΙ δεν είναι εύκολο. «Χρειάζεται σκληρή δουλειά, το πρόγραμμα είναι πολύ απαιτητικό» τονίζει η καλλιτεχνική διευθύντρια. «Συμβουλεύω τους μαθητές να είναι αφοσιωμένοι, ειλικρινείς, να εκφράζουν τον χορό από μέσα τους προς τα έξω». 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Χορός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Χορός
Αλβιν Εϊλι, η νέα γενιά
Εικαστικά
Στο ΜΟΜΑ δυο, δυο
Κινηματογράφος
Οι Έλληνες στο επίκεντρο
Συνέντευξη: Σάρα Ντράιβερ
«Δεν υπάρχει σοβαρή κουλτούρα σήμερα»
Θέατρο
Διπλός Μπέκετ στο «Τόπος Αλλού»
Το κουαρτέτο των απελπισμένων
Μουσική
Η ιστορία ενός άλμπουμ
Βιβλίο
Ορκισμένος αμφισβητίας
Στην γκρίζα ζώνη του καπιταλισμού
Άλλες ειδήσεις
«Κοντινό» σε τέσσερα πρόσωπα