Έντυπη Έκδοση

Καραγκιόζης σινεμασκόπ

Ο Δήμος Αβδελιώδης παρουσιάζει τον μύθο του Μεγαλέξανδρου και του καταραμένου Δράκου, συνδυάζοντας το θέατρο σκιών με το σινεμά

Ο Καραγκιόζης, στα χέρια του Δήμου Αβδελιώδη, αποκτά ένα νέο πρόσωπο. Και δεν είναι μόνο ότι ο γνωστός σκηνοθέτης χρησιμοποιεί ηθοποιούς αντί για φιγούρες. Στην παράστασή του «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος», που παίζεται στο Μπάντμιντον, ο Δ. Αβδελιώδης συνδυάζει θέατρο, κινηματογράφο και θέατρο σκιών, με στοιχεία και από το βωβό σινεμά. Για να δημιουργήσει, όπως μας είπε, μια «λαϊκή όπερα που απευθύνεται σε άτομα ηλικίας από 3,5 έως 103,5 χρόνων».

Ο χιώτης δημιουργός, στην παράσταση αυτή του ΔΗΠΕΘΕ Αιγαίου, βασίστηκε σε ένα προσφιλές μοτίβο: το θάνατο του δράκου από τον Απόλλωνα και αργότερα από τον Αη Γιώργη. Και δημιούργησε ένα μουσικό παραμύθι, με πρωταγωνιστές πέντε ηθοποιούς και τέσσερις μουσικούς. Πρόκειται, άλλωστε, για την μοναδική παιδική παράσταση που η μουσική παίζεται ζωντανά επί σκηνής. Και τι σκηνή... Αλήθεια, το Μπάντμιντον δεν παραείναι μεγάλος χώρος για μια παράσταση Καραγκιόζη -έστω και «πειραγμένη»;

«Το αντίθετο. Το έργο είναι στημένο σαν ένα σινεμασκόπ κινηματογραφικό πλάνο. Σαν να έχεις μπροστά σου μια μεγάλη οθόνη μήκους 15 μέτρων και ύψους 5 μέτρων. Ετσι, ακόμα κι όσοι κάθονται πίσω έχουν την αίσθηση του σινεμά». Σε αυτό βοηθά βέβαια και η χρήση μάσκας από τους ηθοποιούς.

Το έργο, που έχει παιχτεί σε διάφορους χώρους από το 2007 (τα τραγούδια κυκλοφορούν σε CD από τον Παντελή Θαλασσινό), ανεβαίνει τώρα με νέους ηθοποιούς (πλην του πρωταγωνιστή) και έναν επιπλέον μουσικό. «Η παράσταση είναι ακόμα πιο ζωντανή και βιωματική», εξηγεί ο δημιουργός της. «Δεν μπορώ να αναπαράγω δουλικά τον εαυτό μου».

Με τον Καραγκιόζη βέβαια, ο Αβδελιώδης έχει παρελθόν. Είχε ανεβάσει και την παράσταση «Λίγο απ' όλα», άλλη μια δουλειά υψηλής εικαστικής ομορφιάς με την Αννα Κοκκίνου... Καραγκιόζη. Τώρα πάντως «δεν θα δείτε έναν μουσειακό Καραγκιόζη, αλλά ένα σύγχρονο παραμύθι όπου λείπουν τα φολκλορικά στοιχεία. Ο μπαρμπα-Γιώργος για παράδειγμα δεν εμφανίζεται ως ο γραφικός τύπος που κατέβηκε από το βουνό αλλά ως ένας άνθρωπος με αθώα καρδιά και αφέλεια. Η κίνηση και η ντοπιολαλιά κρατήθηκαν αλλά όχι με πρόθεση να γελάσουμε με αυτές κοροϊδευτικά. Περισσότερο χρησιμοποιήθηκαν σαν στοιχεία της ταυτότητας του χαρακτήρα».

Παλεύοντας με τους φόβους μας

Ο μύθος της δρακοκτονίας εδώ αποκτά μια λιγότερο ηθογραφική και περισσότερο αλληγορική σημασία, συμβολίζοντας την καθημερινή πάλη που καλούμαστε να δώσουμε απέναντι σε κάθε φόβο που ορθώνεται μέσα μας, σαν δράκος. «Ειδικά στη συγκυρία που βιώνουμε σήμερα, που ανησυχούμε για το αν θα επιβιώσουμε σε έναν πλανήτη που απειλείται από πυρηνικά, έλλειψη καθαρού νερού και τροφής».

Δεν είναι λοιπόν άσχετη με την πραγματικότητα που βιώνουμε η επιθυμία του Καραγκιόζη για ρέγκες και νερό: το υδραγωγείο φυλάσσεται από τον τρομερό δράκο, που κατά τον σκηνοθέτη δεν συμβολίζει την κοινωνικού τύπου εξουσία αλλά μια «φυσικής τάξεως εξουσία: σεισμούς, πυρκαγιές, τρικυμίες, γρίπες. Φόβους δηλαδή που μας δημιουργούν οι άλλοι, και χωρίς τους οποίους θα εξουσιαζόμασταν αλλιώς...».

Ο Καραγκιόζης του Αβδελιώδη είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας: «Το κομμάτι που αν δεν φάει κι αν δεν πιει, θα πεθάνει. Το πνευματικό στοιχείο του είναι ο Μεγαλέξανδρος: μαζί δίνουν τη μάχη απέναντι στο φόβο».*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Πενέλοπε Κρουζ
Moulin Cruz
Μουσική
Χριστούγεννα με τη Σου Μορένο
Παράσταση
Καραγκιόζης σινεμασκόπ
Θέατρο
Ιστορία μιας βλασφημίας
Ονειρα στον «Βυσσινόκηπο»
Κινηματογράφος
Ο Σκρουτζ με πίξελ
Συνέντευξη: Νίκος Παπάζογλου
«Η οικογένεια και η ορχήστρα μου είναι το πλήρωμά μου»
Βιβλίο
Μίζες και μπίζνες
Αφιέρωμα
Γύρνα σελίδα!
Ιτε, παίδες
Οταν η Σαγκάν «συνάντησε» τον Κύρκο
Άλλες ειδήσεις
Ελληνική σοδειά
Ιστορίες από Ανατολή και Δύση