Έντυπη Έκδοση

Ελληνική σοδειά

Η Ιστορία δίνει τον τόνο σε πολλά από τα ελληνικά μυθιστορήματα που κυκλοφορούν. Δεν λείπουν όμως κι εκείνα για τα υπαρξιακά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου

*Κώστας Βρεττάκος

«Περαστικός από το Ρέικιαβικ» («Ποταμός»)

Το μελαγχολικό όσο και περιπαιχτικό ταξίδι ενός άντρα εν αποστρατεία σε γεγονότα των τελευταίων εξήντα χρόνων, με τη μορφή επιστολών στις γυναίκες που αγάπησε. Η εκ βαθέων εξομολόγηση ενός «περαστικού από τη ζωή» χωρίς ιδιαίτερες φιλοδοξίες, συντονισμένη με τη διαδικασία μετάλλαξης της Ελλάδας από... παράγκα σε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

*Δημοσθένης Βουτυράς

«Το καράβι του θανάτου και άλλες ιστορίες» («Τόπος»)

Μια βεντάλια ιστοριών από

την τεράστια δεξαμενή του πρώτου αριστερού μοντερνιστή έλληνα διηγηματογράφου, ανθολογημένων και σχολιασμένων από τον επιμελητή των Απάντων του, Βάσια Τσοκόπουλο. Σκοτεινές ιστορίες που παραπέμπουν στη λογοτεχνία του τρόμου και του φανταστικού, με μεταφυσικές υποβολές, ονειρικές ατμόσφαιρες κι εφιαλτικές εικόνες.

*Ρέα Γαλανάκη

«Φωτιές του Ιούδα, Στάχτες του Οιδίποδα» (Καστανιώτης)

Οι περιπέτειες μιας ελληνοεβραίας δασκάλας σ' ένα χωριό που θυμίζει τα Ζωνιανά, σε μια πολυπρισματική σύνθεση εμπνευσμένη από έναν μύθο που φορτώνει στον Ισκαριώτη όλα τα κρίματα του κόσμου. Η πρώτη φορά που η Γαλανάκη εμπνέεται από την επικαιρότητα, για να εξερευνήσει τις ρίζες του ρατσισμού και του αντισημιτισμού σ' έναν τόπο κλειστό, με τους δικούς του άγραφους κανόνες.

*Βασίλης Γκουρογιάννης

«Κόκκινο στην πράσινη γραμμή» («Μεταίχμιο»)

Το πιο συζητημένο κι ένα από

τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς, δίνει φωνή στους φαντάρους που βρέθηκαν να πολεμούν το '74 στην Κύπρο, κουβαλώντας έκτοτε τη ρετσινιά του «προδότη» και του «φασίστα». Ενα υπαρξιακό μυθιστόρημα πυροδοτημένο «από το δικό μας Βιετνάμ«, με αγνοημένες ηρωικές όσο και ντροπιαστικές μάχες.

*Νίκος Δαββέτας

«Η Εβραία νύφη» («Κέδρος»)

Μια καταβύθιση στη «βουλωμένη λεκάνη» της Ιστορίας όπου επιπλέουν ακόμη συλλογικά εγκλήματα και ενοχές, μπολιασμένη με μαρτυρίες θεσσαλονικιών εβραίων που είδαν τις περιουσίες τους ν' αφανίζονται, και αρθρωμένη γύρω από το ερωτικό συναπάντημα δύο νέων σημαδεμένων από τις επιλογές των πατεράδων τους στα κατοχικά και τα μετεμφυλιακά χρόνια.

*Λουκία Δέρβη

«Ομπρέλες στον ουρανό»

(«Μελάνι»)

Νουβέλα επικεντρωμένη στην οδύσσεια των ελλήνων εβραίων επί γερμανικής κατοχής, που, παρά το δραματικό της περιεχόμενο, ακουμπάει την πραγματικότητα με ανάλαφρους τόνους.

*Σωτήρης Δημητρίου

«Τα ζύγια του προσώπου»

(Πατάκης)

Είκοσι πέντε σύντομα διηγήματα από το ανεξάντλητο «ορυχείο» ενός συγγραφέα που επιμένει να σκύβει πάνω στους απόβλητους της κοινωνίας και σε ανθρώπους τραυματισμένους ψυχικά, φέρνοντας στην επιφάνεια

τα βαθύτερα ένστικτά τους και τη δική τους αλήθεια.

*Βασιλική Ηλιοπούλου

«Σμιθ» («Πόλις»)

Η μουντή καθημερινότητα των ηττημένων αριστερών στην Αθήνα του '50, μέσα από τα μάτια ενός εντεκάχρονου παιδιού που ανακαλύπτει στο υπόγειο του σπιτιού του ένα όπλο και, μαζί, τις απόπειρες των ενηλίκων γύρω του να συμβιβάσουν τους κοινωνικούς καταναγκασμούς με τις προσωπικές τους επιθυμίες.

*Παύλος Κάγιος

«Και με κλειστά μάτια θα βλέπω» (Καστανιώτης)

Η πολυκύμαντη ζωή ενός ζευγαριού από τον μεσοπόλεμο ώς τη μεταπολίτευση, κι από την Καλαμάτα και τη Βόρειο Ηπειρο στη σημερινή Αθήνα, με την αγάπη τους να λειτουργεί ως οχυρό απέναντι στο κυνηγητό των ισχυρών, την ανέχεια και την αδιαφορία των βολεμένων.

*Ισμήνη Καπάνταη

«Με θέα τη ζωή» (Καστανιώτης)

Οικογενειακή σάγκα που διασχίζει τον 20ό αιώνα, μέσα απ' τα μάτια ενός πλάσματος που κουβαλά την ετικέτα του προβληματικού, και μια απόπειρα εξερεύνησης ταυτόχρονα του θεσμού της οικογένειας στην ελληνική κοινωνία, όπου, εκτός από προστατευτικό κουκούλι, λειτουργεί κι ως νοσηρή, σχεδόν, φυλακή.

*Μένης Κουμανταρέας

«Σ' ένα στρατόπεδο στην άκρη της ερημιάς» («Κέδρος»)

Ατμοσφαιρική νουβέλα για την ανατρεπτική δύναμη της τέχνης απέναντι σε κάθε μορφής εξουσία που διαβάζεται και σαν αλληγορικό παραμύθι, με πρωταγωνιστές έναν άξεστο Στρατηγό, τη φιλόδοξη νεαρή σύζυγό του κι έναν αλαφροΐσκιωτο φαντάρο-ζωγράφο που ανοίγει με τα πινέλα του δρόμους προς την ελευθερία.

*Ευσταθία Ματζαρίδου

«Ενας κόμπος όλα» («Μεταίχμιο»)

Ο λαχανιαστός μονόλογος μιας μοναχικής έως μονόχνοτης γυναίκας που, λίγο πριν απ' την εμμηνόπαυση, καθώς συμφιλιώνεται με μιαν αναπάντεχη εγκυμοσύνη, καταφέρνει ν' αποδεσμευτεί από τα συμπλέγματα της επαρχιώτικης καταγωγή της και από τον ομφάλιο λώρο της τυραννικά επικριτικής μητέρας της.

*Νίκος Μουρατίδης

«Η βραχονησίδα» («Τετράγωνο»)

Η περιπέτεια δύο οικογενειών που πήραν τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψουν την Αθήνα, αναζητώντας καταφύγιο σ' ένα αιγιοπελαγίτικο νησί, μικρό σαν βραχονησίδα. Σύγχρονα προβλήματα, ανεπιτήδευτη γραφή, και ήρωες που πάνω απ' όλα λαχταρούν «να ξαναγίνουν άνθρωποι».

*Γιάννης Ξανθούλης

«Η εκδίκηση της Σελάνας» («Ελληνικά Γράμματα»)

Η επεισοδιακή εφηβεία του συγγραφέα στην Αλεξανδρούπολη, από τις σχολικές αταξίες του μέχρι την απώλεια της παρθενιάς του και το πάθος του για τη στιχουργική, δοσμένα με ολοζώντανες εικόνες.

*Ελενα Χουζούρη

«Πατρίδα από βαμβάκι» («Κέδρος»)

Η ιστορία ενός γιατρού του Δημοκρατικού Στρατού που μετά την ήττα του '49 αναζήτησε καταφύγιο στο Ουσμπεκιστάν, για να βιώσει εκεί έναν δεύτερο εμφύλιο ανάμεσα στους έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες και τις εγκληματικές πρακτικές του σταλινικού καθεστώτος. Το ταξίδι της αναχώρησής του από την Ελλάδα καθώς και η απόπειρα επιστροφής του σ' αυτήν, εν έτει 1967, σ' ένα μεταμοντέρνας υφής μυθιστόρημα, που επιχειρεί να συλλάβει τον ψυχισμό ενός ανθρώπου που εξορίστηκε διπλά - και από την πατρίδα και από το κόμμα.

*Αλέξης Σταμάτης

«Σκότωσε ό,τι αγαπάς» (Καστανιώτης)

Επιτυχημένος πενηντάχρονος σκηνοθέτης εν μέσω υπαρξιακής κρίσης κι έτοιμος να γυρίσει την πιο αυτοβιογραφική ταινία του, από ένα παιχνίδι της τύχης -ένα τροχαίο ατύχημα- καλείται να σκάψει βαθύτερα μέσα του και να δει διαφορετικά ό,τι θεωρούσε ώς τότε δεδομένο.

*Γεωργία Σωτηροπούλου

«Η ωραία Ελλάς» (Λιβάνης)

Το πάρε-δώσε των νεοελλήνων με πάσης φύσεως αρχές -αστυνομικές, δικαστικές, πολεοδομικές- σε μια αλυσίδα σπαρταριστών επεισοδίων. Επτά διηγήματα αντλημένα από την εμπειρία ζωής μιας καταξιωμένης βιοχημικού που συνθέτουν μια σύγχρονη ηθογραφία.

*Ερση Σωτηροπούλου

«Εύα» (Πατάκης)

Μια μάλλον συνηθισμένη γυναίκα, με ασυνήθιστα τεντωμένες, όμως, τις κεραίες

της ευαισθησίας της, αναμετριέται με τα υπαρξιακά της αδιέξοδα σε μια ολονύχτια περιπλάνησή της στο κέντρο της Αθήνας, έπειτα από ένα αποτυχημένο χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν. Μια βραδιά γεμάτη σκουπίδια, απρόσμενες συναντήσεις και μαγεία, που με το φως του ήλιου θα χαθούν χωρίς να ξεχαστούν.

*Γιώργος Σκαμπαρδώνης

«Μεταξύ σφύρας και Αλιάκμονος» («Ελληνικά Γράμματα»)

Είκοσι επτά σύντομα διηγήματα, τα περισσότερα εμπνευσμένα από αληθινές ιστορίες. Λαϊκοί ήρωες με περιπετειώδη βίο, καθημερινοί άνθρωποι σε οριακές καταστάσεις, ιστορικά γεγονότα που διαβρώνουν το παρόν, σ' ένα αφηγηματικό σύμπαν παιγνιώδες, υπαινικτικό κι ενίοτε σουρεαλιστικό.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Πενέλοπε Κρουζ
Moulin Cruz
Μουσική
Χριστούγεννα με τη Σου Μορένο
Παράσταση
Καραγκιόζης σινεμασκόπ
Θέατρο
Ιστορία μιας βλασφημίας
Ονειρα στον «Βυσσινόκηπο»
Κινηματογράφος
Ο Σκρουτζ με πίξελ
Συνέντευξη: Νίκος Παπάζογλου
«Η οικογένεια και η ορχήστρα μου είναι το πλήρωμά μου»
Βιβλίο
Μίζες και μπίζνες
Αφιέρωμα
Γύρνα σελίδα!
Ιτε, παίδες
Οταν η Σαγκάν «συνάντησε» τον Κύρκο
Άλλες ειδήσεις
Ελληνική σοδειά
Ιστορίες από Ανατολή και Δύση