Έντυπη Έκδοση

«This is our night»!

Μπορεί πολλοί να μην ενδιαφέρονται για τη Eurovision όμως όλα τα αρσενικά ζηλεύουν αυτές τις ημέρες τον Σάκη Ρουβά.

«Σάκη, θα μου συστήσεις τις φίλες σου;» «Σάκη, θα μου συστήσεις τις φίλες σου;» Γιατί είναι ένας επιτυχημένος τραγουδιστής. Οπερ σημαίνει ότι έχει πρόσβαση σ' ένα πολύ μεγαλύτερο αριθμό θηλυκών απ' ό,τι ο μέσος αρσενικός .

Τη σχέση μεταξύ μουσικής και αναπαραγωγής την είχε ήδη επισημάνει από τον 19ο αιώνα ο μεγάλος επιστήμονας Κάρολος Δαρβίνος στο βιβλίο του «Η καταγωγή των ειδών».

Ως παράδειγμα έφερε το κελάηδημα των πουλιών. Σε πολλά είδη πτηνών τα αρσενικά κελαηδούν για να γοητεύσουν τα θηλυκά, τα οποία από την πλευρά τους ελκύονται από τα αρσενικά εκείνα που έχουν το πιο πλούσιο «ρεπερτόριο». Αρα το κελάηδημα στα πτηνά όπως και η μουσική στους ανθρώπους είναι ένα χαρακτηριστικό που προέκυψε μέσω της φυλετικής επιλογής - επειδή δηλαδή άρεσε στα θηλυκά.

Την άποψη του Δαρβίνου για τη σχέση μουσικής και αναπαραγωγής ανέπτυξε περαιτέρω ο Αμερικανός καθηγητής Εξελικτικής Βιολογίας Geoffrey Miller. Αναλύοντας 6.000 άλμπουμ μουσικής τζαζ ο Miller ανακάλυψε ότι το 90% είχε παραχθεί από άνδρες που φτάνουν στο ζενίθ της δημιουργικής τους δραστηριότητας στην ηλικία των 30, δηλαδή στην ηλικία όπου κορυφώνεται και η ερωτική δραστηριότητα του ατόμου. Με άλλα λόγια, η έρευνα έδειξε ότι η παραγωγή των μουσικών ακολουθεί τη σεξουαλική καμπύλη των ανθρώπων. Αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς μετά την εφηβεία, φτάνει στο ζενίθ στη νεότητα και μετά αρχίζει να μειώνεται.

Αυτό δεν είναι καθόλου αυτονόητο. Σε αντίθεση με την ικανότητα της παραγωγής μουσικής, η ικανότητα π.χ. του μαγειρέματος δεν εξαρτάται από την ηλικία. Ο άνθρωπος από τη στιγμή που έμαθε να μαγειρεύει συνεχίζει να το κάνει με τους ίδιους ρυθμούς μέχρι να πεθάνει ή μέχρι να μην έχει τη φυσική δυνατότητα να το κάνει.

Με τη σειρά του ο Κωνσταντίνος Κασκάτης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης στο διδακτορικό του έδειξε ότι η ανάλυση του Miller ισχύει και για τους κλασικούς συνθέτες του 19ου αιώνα, καθώς και για τους σημερινούς μουσικούς τής ποπ.

Ο μουσικός ή ο τραγουδιστής είναι ελκυστικός στο γυναικείο φύλο, διότι η ικανότητα να συνθέτεις μουσική ή να τραγουδάς σηματοδοτεί καλά γονίδια. Η ικανότητα να παράγεις ενδιαφέρουσες μελωδίες σηματοδοτεί ευστροφία και δημιουργικότητα, ενώ η ικανότητα να χορεύεις μέχρις εξαντλήσεως (χορός και τραγούδι, όπως μπορούν να σας διαβεβαιώσουν τα παιδιά σας, πάνε πάντα μαζί) σηματοδοτεί αντοχή. Αυτά τα χαρακτηριστικά ήταν πολύ σημαντικά για την επιβίωση του ατόμου και κάθε γυναίκα θα ήθελε να περάσουν στα παιδιά της. Γι' αυτούς τους λόγους οι μουσικοί ήταν πάντοτε περιζήτητα ταίρια -ορισμένοι όπως ο Τζίμι Χέντριξ και ο Μικ Τζάγκερ εκμεταλλεύτηκαν ως γνωστόν στο έπακρο αυτή την προτίμηση των θηλυκών.

Αυτον το φαινόμενο έχει μελετηθεί αναλυτικά στο ζωικό βασίλειο.

Σε μια από τις πιο πρόσφατες μελέτες, δύο βιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ εξέτασαν τα «τραγούδια» των αρσενικών υράκων που ζουν στην έρημο της Ιουδαίας. Ο ύρακας είναι ένα μικρό τριχωτό ζωάκι που μοιάζει με το ινδικό χοιρίδιο και είναι ο πλησιέστερος συγγενής του ελέφαντα (φωτογρ.). Οι αρσενικοί ύρακες τραγουδούν για να προσελκύσουν τα θηλυκά και όταν ζευγαρώσουν σταματούν. Επί τρία χρόνια οι Ισραηλινοί βιολόγοι μαγνητοφωνούσαν και μελετούσαν τη συμπεριφορά 18 αρσενικών υράκων και επίσης συγκέντρωναν δείγματα από τις γούνες τους για ορμονική ανάλυση.

Τα αποτελέσματα των ερευνών τους, που δημοσιεύθηκαν στο Behavioural Ecology and Sociobiology, ήταν πολύ ενδιαφέροντα. Οι αρσενικοί ύρακες μεταφέρουν με το «τραγούδι» τους στις υποψήφιες συντρόφους τους σημαντικές πληροφορίες που αφορούν σωματικό βάρος, μέγεθος, υγεία, κοινωνική θέση, ορμονικά επίπεδα.

Το τραγούδι του ύρακα τυπικά ξεκινάει μ' ένα σκούξιμο που μεταφέρει πληροφόρηση για το βάρος του τραγουδιστή. Οσο πιο πολύ σκούζει ο τραγουδιστής τόσο πιο βαρύς είναι. Στα μέσα του τραγουδιού εμφανίζονται κάτι ηχητικά «πετάγματα» τα οποία μεταφέρουν πληροφορίες για το μήκος του σώματος, τη διάμετρο του κεφαλιού του τραγουδιστή, καθώς επίσης για τα επίπεδα του στρες που βιώνει (που μετριούνται στα επίπεδα κορτιζόνης). Το τραγούδι του ύρακα τελειώνει με μια σειρά από ρουθουνίσματα που σχετίζονται άμεσα με ορισμένες αρσενικές ορμόνες του τραγουδιστή. Τέλος οι ερευνητές βρήκαν ότι η συχνότητα των ρουθουνισμάτων μετέφερε πληροφορίες για τη θέση του ζώου στην κοινωνική ιεραρχία της ομάδας και για την κατάσταση της γούνας του.

Στη βάση λοιπόν αυτών των πληροφοριών που περιέχει το τραγούδι οι θηλυκοί ύρακες έχουν στη διάθεσή τους ένα αξιόπιστο προφίλ των ισχυρών και των αδύνατων σημείων του φλερτάκια και μπορούν να επιλέξουν αν θα ζευγαρώσουν μαζί του ή αν θα τον απορρίψουν.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Η πάλη του σπέρματος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Το Ελληνικό Φεστιβάλ τιμά το Γιάννη Ρίτσο
Γιάννης Ρίτσος: σε τέσσερις διαστάσεις
Δεν έχει πια πολιτική δύναμη
Φαίδρα, μια ερωτική γυναίκα του 2009
Ιδού το «8 ½» του Ρίτσου
Η μοναξιά και η αγωνία της «Σονάτας»
Επέτειος για τα 40 χρόνια του Woodstock
Κανένα πάρτι για το Woodstock
Μια ταινία, ένα βιβλίο και μια συναυλία
Ολα του ριμέικ δύσκολα
Τα 40ά γενέθλια θα κόστιζαν 8-10 εκ. δολάρια
3ο Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου
Ελληνικό σινεμά στο Χόλιγουντ
Εικαστικά
Κάτω η θεωρία της τέχνης, ζήτω οι αισθήσεις
Κριτική θεάτρου
Η βαθιά πληγή κάθε επανάστασης
Μάντω Οικονομίδου
Η αρχόντισσα των νομισμάτων