Έντυπη Έκδοση

Ανάλυση στα γεγονότα

  • Το «ουδέν κακόν αμιγές καλού» του δείπνου

    Τα αρχεία των πάλαι ποτέ φυλακών Αβέρωφ (τις γκρέμισε η χούντα και εκεί έχουν ανεγερθεί ο Αρειος Πάγος και το Εφετείο) έχουν μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού.

    Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο των «εισερχομένων» διαβάζει κανείς στον κατάλογο των προφυλακισθέντων το 1946 το όνομα Λεωνίδας Κύρκος, φοιτητής της Ιατρικής, 22 ετών. Είχε προφυλακιστεί με την κατηγορία του «προμελετημένου φόνου».

    Ηταν η ανώμαλη εποχή με τις διώξεις των κομμουνιστών και των αριστερών από το κράτος της μετακατοχικής εποχής, με τις κατασκευασμένες κατηγορίες και το άγριο κυνηγητό, με τις δίκες, τις καταδίκες εις θάνατον, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις μόνο για τις ιδέες και το φρόνημα του διωκόμενου. Είναι αμφίβολο αν γνωρίζει κανείς από τους συνδαιτυμόνες του Λ. Κύρκου, πριν από λίγες μέρες στο δείπνο του Ζαππείου, τη λεπτομέρεια αυτή από την ιστορία του. Το βέβαιον είναι ότι ουδείς έχει να επιδείξει ανάλογη ιστορία, με διώξεις, με βασανιστήρια, με καταδίκες εις θάνατον, με φυλακίσεις, με εξορίες. Κάποιοι έχουν διωχθεί, είναι όμως ελάχιστοι μέσα στην παρέα των συγκεντρωθέντων και κάποιος, επιχειρηματίας, έχει υποστεί δίωξη για αδικήματα κοινού ποινικού δικαίου, όχι όμως κατασκευασμένα, όπως το 1946 με την προφυλάκιση του Λ. Κύρκου. Το δείπνο ήταν περιορισμένο, δηλαδή από μια άποψη «κλειστό» όσον αφορά τους προσκεκλημένους και, μετά, τους αποδεχθέντες την πρόσκληση και προσελθόντες, αλλά ήταν εξαιρετικά ανοιχτό με την προβολή που είχε στα ΜΜΕ, και κυρίως στην τηλεόραση. Και εστιάστηκε, με τις ομιλίες που έγιναν και προβλήθηκαν, στην προσέγγιση, συνεργασία κ.λπ. μεταξύ των πολιτικών χώρων του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού. Εδώ ακριβώς φαίνεται πως βρίσκεται το κέντρο του ζητήματος και ο λόγος για τον οποίο έγινε. Σε μια δύσκολη περίοδο της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οποία, τουλάχιστον προς τα αριστερά της, αισθάνεται έντονη την κριτική και την πολεμική, εν πολλοίς για την πολιτική της, για τις επιλογές της και για την ανακολουθία της, έγινε η σύναξη και η «προσέγγιση» του Γ. Παπανδρέου με τον Λ. Κύρκο. Πρόφαση και πρόσχημα πάντοτε εφευρίσκονται. Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν το προσδοκώμενο, κυρίως από την πλευρά προς την οποία πρωτίστως ήταν σχεδιασμένη η επιδίωξη, δηλαδή από την πλευρά της Αριστεράς. Δεν βρέθηκε ούτε ένας, δεν γράφτηκε ούτε μία αράδα, δεν ακούστηκε ούτε μία φράση, που να επιδοκιμάζει αυτό το δείπνο και, βεβαίως, τον επιδιωκόμενο σκοπό, την περίφημη προσέγγιση, σύγκλιση κ.λπ. Τουναντίον, όπως φαίνεται, το δείπνο συσπείρωσε τον κόσμο του Συνασπισμού, σ' όποια τάση και πτέρυγα και αν ανήκει, τους ψηφορόφους, τους οπαδούς, που έχουν τις απόψεις τους τόσο για τα εσωκομματικά πράγματα όσο και για την πολιτική κατάσταση.

    Εδώ ακριβώς φαίνεται πως ανταποκρίνεται στα πράγματα τού «ουδέν κακόν αμιγές καλού», το οποίο μεταφράζεται (ή σημαίνει) ότι «δεν υπάρχει δυσάρεστο, που να μην έχει και ευχάριστες πλευρές» (Γ. Μπαμπινιώτης).

    Το κακό, το δυσάρεστο ήταν το δείπνο, αυτή η μάζωξη, την οποία απέφυγαν με διάφορα προσχήματα ή απλώς με την άρνησή τους άλλοι προσκληθέντες, κυρίως από την Αριστερά και τη Δεξιά, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Γιατί να πηγαίνανε αυτοί;

    Για να συμβάλουν με την παρουσία τους σ' αυτόν τον επιδιωκόμενο σκοπό; Για «να βάλουν πλάτη»;

    Το καλό, οι ευχάριστες πλευρές, είναι η αποδοκιμασία που συνάντησε αυτή η προσπάθεια και που έφερε κοντά τον κόσμο του χώρου του Συνασπισμού, χωρίς να εξαιρούνται απ' αυτήν την αντίδραση και ορισμένοι που παραβρέθηκαν στο δείπνο.

    Ηταν ένα «σχέδιο» για να πουλήσει. Αυτό το «σχέδιο» φανερώνεται και από την κατοπινή γραπτή δήλωση του Λ. Κύρκου, με την οποία όχι μόνο διαψεύδει, αλλά κακίζει τους λεγόμενους «κύκλους» και «συνεργάτες» που εμφανίστηκαν αυτόκλητοι.

    Ωστόσο, στον βαθμό που «σύρθηκε» ή δεν έδωσε το δέον βάρος στο οργανωμένο δείπνο και στις συνέπειες, τον αντίκτυπο που όφειλε να σταθμίσει ότι θα είχε ο ίδιος, το τιμώμενο πρόσωπο έχει την ευθύνη του. Αλλο πράγμα οι απόψεις και άλλοι οι πράξεις. Και εδώ ακριβώς είναι που όφειλαν να σταθμίσουν τα πράγματα και τις συνέπειες οι εκ του Συνασπισμού έχοντες ίσως παρεμφερείς απόψεις περί προσεγγίσεως.

    Οφειλαν οι ίδιοι να προστατεύσουν τον ηλικιωμένο σύντροφό τους και όχι να τον αφήσουν στη μάζωξη με τη μισή κυβέρνηση, με ορισμένους «περίεργους» επιχειρηματίες και με ορισμένους επιλεγμένους δημοσιογράφους - διευθυντές ή στέλεχη.

    Το θέμα μας δεν είναι οι απόψεις που έχει και που είχε στο παρελθόν ο Λ. Κύρκος. Είναι ποιος, ποιοι και πώς εκμεταλλεύονται την προσωπικότητα και την ιστορία του.

    Κι ακόμα, είναι πώς αντιδρά ο ίδιος. Δεν έδειξε τα αντανακλαστικά του στην προκειμένη περίπτωση. Μπορεί να λειτούργησαν πάλι η εμμονή στις απόψεις του και η επιμονή του, κάτι το οποίο τον χαρακτηρίζει, ως φαίνεται, στη διαδρομή της ζωής του και σ' αυτό στηρίζεται ό,τι έχει κάνει και όπως έχει περπατήσει.

    Το «σχέδιο» αποκαλύπτεται και από το ότι δεν προσκλήθηκε ούτε ο γιος του, που ζει στην Αθήνα, ενώ δεν είναι βέβαιο ότι γνώριζε ποιος είναι ο προσκληθείς επιχειρηματίας Δημ. Μελισσανίδης. Κι ακόμη, δεν υπάρχει καν θέμα εορτής για τα γενέθλιά του, δεδομένου ότι αυτά είναι στις 11 Οκτωβρίου.

    Ηταν μια εκδήλωση, «παράσταση», κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, γι' αυτό και περίσσεψαν τα χαμόγελα από την πλευρά αυτή των παρευρεθέντων. Αν μιλήσει κανείς για υποκρυπτόμενη πολιτική ιδιοτέλεια και εκμετάλλευση, θα κάνει λάθος; Μα, το λάθος -εσκεμμένο, προμελετημένο- είναι ότι δεν προσκλήθηκε ο Αλ. Τσίπρας. Κι αυτό όμως γύρισε ανάποδα τόσο στους διοργανωτές όσο και στους χαμογελαστούς, εύχαρεις παρευρεθέντες. Είναι ευγενής άνθρωπος ο Λεωνίδας. Και είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να δεχθείς ότι γνώριζε και δεν προσκλήθηκε ο πρόεδρος του Συνασπισμού. Επειδή είναι ευγενής δεν είχε απαντήσει υβριστικά (που θα ήταν δικαιολογημένο) πριν από τριάντα χρόνια στον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν μίλησε στη Βουλή για «αριστερούς των σαλονιών».

    Είναι πείσμων και επίμονος στις απόψεις του, όσο μειλίχιος κι αν είναι και φέρεται. Ωστόσο, άλλο πράγμα η εμμονή και η επιμονή του και άλλο σήμερα η περίπτωση με το δείπνο. Συγκρούστηκε, και μάλιστα άγρια, με συντρόφους του, είχε κινήσεις και πράξεις πολιτικά λανθασμένες γι' όσους δεν συμφωνούσαν μαζί του. Προξένησε πικρία, ήρθε σε αντίθεση και πολέμησε συντρόφους του μένοντας πίσω και πάνω στο πείσμα του.

    Δεν μπορεί όμως κανείς να του προσάψει ιδιοτέλεια. Το αποδεικνύει η διαδρομή του από την ΕΠΟΝ και την προφυλάκιση του 1946 ώς τις φυλακές και εξορίες στη δικτατορία της χούντας και μετά, όταν υπερασπιζόταν τα οράματα και τις απόψεις του από το ΚΚΕ Εσωτερικού. Κι ακόμα, πως ήταν από τις σημαίες της ανανέωσης του Κομμουνιστικού Κόμματος. Τι κέρδισε, το ωφελήθηκε, όταν τόσοι και τόσοι εκμεταλλεύτηκαν καταστάσεις, επωφελήθηκαν και άλλαξαν στρατόπεδα; Είχαμε και μαζί πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις. Ε, και; Αυτά είναι μέσα στον χώρο που επιλέγουμε. Χρειάζεται προστασία, ναι. Δεν μπορείς όμως να ξεχάσεις τις ωραίες στιγμές, πολλές στιγμές, της συμβίωσης στις φυλακές, ακόμα και με τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις για το πού πάει το κίνημα, ποια είναι η προοπτική, ποια πολιτική χρειάζεται κι είναι αναγκαία. Και, βέβαια, δεν ξεχνιέται η ανοιχτή αγκαλιά με την οποία υποδέχτηκε, μαζί με τον Χρόνη Μίσσιο, την ομάδα των Ρηγάδων, όταν τον Ιούνιο του 1968 προφυλακίστηκαν στου Αβέρωφ καταβασανισμένοι, και πώς συνέβαλαν στην οργάνωση της δίκης τους στο έκτακτο Στρατοδικείο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Νέα Δημοκρατία
Ο πονοκέφαλος των πρώην
Διχάζει τη Ν.Δ. το νομοσχέδιο για τα καμένα της Αττικής
ΣΥΝ & ΣΥΡΙΖΑ
Στα μαχαίρια με αφορμή τον Κουβέλη
Τέσσερα στελέχη μιλούν για τη νέα κρίση
Εκδήλωση με Αλαβάνο και Βεργόπουλο
Ασφαλιστικό
Για κεφαλικό... πόρο προϊδεάζει ο Λοβέρδος
Ψήφισμα συνεδρίου ΚΕΔΚΕ
Οριοθέτηση, αρμοδιότητες, οφειλόμενα ζητούν οι δήμαρχοι
Ε.Ε.
Ξανά Ευρωπαίος διαμεσολαβητής ο Διαμαντούρος
Κύπρος
Πανικός και χάος με την υπόθεση Οραμς
«Στη λύση όχι, αλλά ναι στα διαβατήρια »
Τουρκία
Σχεδίαζαν κρίση με την Ελλάδα για ανατροπή Ερντογάν
Άλλες ειδήσεις
Εκδήλωση