Έντυπη Έκδοση

www.τελείακαιπαύλα.enet

  • Παπαγάλος αστέρι!

    Παίζει γκολφ, μπορεί να προσποιηθεί τον «ψόφιο κοριό», καμώνεται πως παίζει μπάσκετ πιάνοντας τη μικροσκοπική μπάλα με το ράμφος του και βάζοντάς τη σε μια λιλιπούτεια μπασκέτα, κάνει «βαρελάκια» και ακόμα ένα σωρό κόλπα!

    Ανταποκρίνεται αμέσως στις εντολές του ιδιοκτήτη του και μοιάζει να απολαμβάνει και ο ίδιος δραστηριότητες που φαινομενικά δεν ταιριάζουν σε ένα... πράσινο πουλί!

    Ομως ο πανέξυπνος αυτός παπαγάλος δεν αρκείται στο να επαναλαμβάνει λέξεις και έχει προχωρήσει αρκετά βήματα παραπέρα καταπλήσσοντας όσους παρακολουθούν τα απίστευτα κατορθώματά του. Καμαρώστε τον στο:

    www.youtube.com/watch?v=L3tfAsO8Κ2w

  • Επαναστάσεις τού ενός

    Οι επαναστάτες δεν γεννιούνται. Αναδύονται μέσα από καταστάσεις. Και δεν είναι ατρόμητοι. Φοβούνται όσο όλοι. Ισως μάλιστα να φοβούνται περισσότερο. Μόνο που ο δικός τους φόβος κάποια στιγμή μετουσιώθηκε σε πράξη.

    Ο ένας μπορεί να είναι άντρας ή γυναίκα, ή και παιδί, να ανήκει σε οποιαδήποτε τάξη, να πιστεύει σε οποιονδήποτε θεό, να κάνει οποιοδήποτε επάγγελμα. Κάποια απροσδιόριστη στιγμή έκανε ένα βήμα μπροστά από τα ανθρώπινα, βάζοντας την ασφάλεια του σε δεύτερη μοίρα.

    Ας δούμε παρέα μερικούς μόνο από τους μοναχικούς επαναστάτες που στην πορεία της Ιστορίας όρθωσαν το ανάστημά τους ενάντια σε κάθε είδους αδικία. Είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε πως οι αγώνες δεν χρειάζεται πάντα να είναι συλλογικοί για να πετύχουν. Μερικές φορές αρκεί μόνο ένας.

    ***Rosa McCauley Parks: όρθωσε ανάστημα... καθιστή

    Μια παγωμένη μέρα του Δεκεμβρίου του 1955, στο Μοτγκόμερι της Αλαμπάμα, η 42χρονη τότε Αφροαμερικανή Ρόζα Παρκς καθόταν στο λεωφορείο και γύριζε σπίτι της. Οταν συνέβη κάτι που συνέβαινε καθημερινά: ο οδηγός του λεωφορείου, Τζέιμς Μπλέικ, της ζήτησε να σηκωθεί για να κάτσει ένας λευκός. Εκείνη την μέρα όμως η Ρόζα αρνήθηκε να δώσει τη θέση της. Και παρέμεινε καθισμένη. Φυσικά συνελήφθη. Η ανυπακοή της αυτή όμως οδήγησε στο νέο κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ΗΠΑ. Και έδωσε ακόμη ένα καθοριστικό χτύπημα στις απολιθωμένες απόψεις των περιχαρακωμένων στη μυωπική τους ισχυρογνωμοσύνη Αμερικανών σχετικά με την ισότητα των φυλών.

    ***Ο «άνθρωπος-τανκ»: ο ήρωας της Τιεν Αν Μεν

    Ξημερώματα 4ης Ιουνίου 1989, η κυβέρνηση της Κίνας αποφασίζει να καταστείλει -κατεβάζοντας τανκς- κινητοποιήσεις των φοιτητών και διανοουμένων που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στην πλατεία Τιεν Αν Μεν στο Πεκίνο ζητώντας μεταρρυθμίσεις. Ξαφνικά, και με τα τανκς να προχωρούν προς τους συγκεντρωμένους, μια μορφή ξεχώρισε από το πλήθος. Δεν μάθαμε ποτέ το όνομά του, δεν είδαμε ποτέ το πρόσωπό του. Ο άνδρας αυτός στάθηκε μπροστά στα τανκς βάζοντας ασπίδα το κορμί του. Στάθηκε ακίνητος αποσυντονίζοντας τον φαντάρο που οδηγούσε το πρώτο τανκς, για περίπου 5 λεπτά. Μπορεί να μην κατάφερε να αποτρέψει τελικά το αιματοκύλισμα που ακολούθησε. Ομως κατάφερε να παγώσει τον χρόνο και η εικόνα του έμεινε χαραγμένη στις συνειδήσεις. Ενας μοναχικός ανώνυμος επαναστάτης ενάντια στην αυθαιρεσία.

    **Zackie Achmat: αρνήθηκε να λάβει θεραπεία

    Με την ασθένεια να ξεκληρίζει χιλιάδες κόσμου στην πατρίδα του, τη Νότιο Αφρική, ανθρώπους που θα μπορούσαν να ζουν αν λάμβαναν την κατάλληλη αγωγή, ο Zackie Achmat απλά θεώρησε ανήθικο να παίρνει ο ίδιος φάρμακα για το AIDS μόνο και μόνο επειδή είχε χρήματα να τα αγοράσει. Ηθελε να μπορούν όλοι να έχουν την ίδια πρόσβαση. Και προκειμένου να πιέσει κυβερνήσεις και να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο, αρνήθηκε τη θεραπεία μέχρι αυτή να χορηγείται σε όλους. «Δεν είμαι περήφανος που διατυμπανίζω την αρρώστια μου. Είμαι ειλικρινής. Και δεν θεωρώ εξυπνάδα την πράξη μου. Είναι απλά θέμα ηθικής. Δεν συμβουλεύω κανέναν να κάνει το ίδιο», έλεγε. Και έγινε σύμβολο στον αγώνα κατά του AIDS στη Νότιο Αφρική.

    **Κώστας Γεωργάκης και Γιαν Πάλαχ: αυτοπυρπολήθηκαν για τη δημοκρατία

    «Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, είναι ένας άνθρωπος σαν τους άλλους, ίσως μάλιστα να φοβάμαι και λίγο περισσότερο...» έγραφε στον πατέρα του ο Κώστας Γεωργάκης, φοιτητής στη Γένοβα της Ιταλίας, το βράδυ της 18ης Σεπτεμβρίου του 1970. Τα ξημερώματα της επομένης πήγε στην πλατεία Ματεότι της Γένοβας, λούστηκε με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε, καταγγέλλοντας παγκοσμίως με την κίνησή του τις αυθαιρεσίες της χούντας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα. Στο σημείο, εκείνη την ώρα, βρίσκονταν μόνο εργάτες καθαριότητας που προσπάθησαν να βοηθήσουν τον φοιτητή, αλλά ήταν αργά. Λένε ότι όσο τον τύλιγαν οι φλόγες , φώναζε «Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα». Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου και πέθανε λίγες ώρες μετά. Φυσικά η χούντα αποσιώπησε το γεγονός και χρειάστηκε να περάσουν 4 μήνες για να επιτραπεί η μεταφορά της σορού του Γεωργάκη στην Κέρκυρα. Η αυτοκτονία του έστρεψε όμως την παγκόσμια προσοχή στην Ελλάδα.

    Η σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968 και τα επακόλουθά της ήταν που ώθησαν τον Τσέχο φοιτητή Γιαν Πάλαχ να αυτοπυρποληθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας, σοκάροντας την κοινή γνώμη, και στηλιτεύοντας την εισβολή. Ο θάνατος του νεαρού ήταν η σπίθα που πυροδότησε σειρά διαμαρτυριών, ενώ στο σημείο που κατακάηκε ζωντανός υπάρχει μνημείο που θυμίζει την ηρωική του στάση.

    **Vedran Smajlovic: ο τσελίστας των ερειπίων

    Οταν μια βόμβα σκότωσε 22 άτομα που περίμεναν στην ουρά για ψωμί, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Σαράγεβο, ο Vedran Smajlovic πήρε το τσέλο του, ντύθηκε με το καλύτερό του κουστούμι, και επί 22 μέρες -μία για κάθε νεκρό- έπαιζε μουσική στα ερείπια. Ο «τσελίστας του Σαράγεβο» εναντιώθηκε με τον μόνο τρόπο που ήξερε: τη μουσική. Μέλος της Φιλαρμονικής πριν από τον πόλεμο, άντεξε το κρύο, την πείνα και τους συνεχιζόμενους βομβαρδισμούς στη χώρα του. Εκείνη η βόμβα όμως που καμία σχέση δεν είχε με πολεμική επιχείρηση και στόχευε κατευθείαν σε πεινασμένους πολίτες, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το δικό του ποτήρι.

    Για περισσότερες πληροφορίες δείτε και τα:

    *www.time.com/time/europe/hero/zackieachmat.html

    *http://myhero.com/go/hero.asp?hero=vedrans

    *www.quangduc.com

    *http://montgomery.troy.edu/rosaparks/museum

    *www.corfu.gr/web/guest/visitor/history/greece_integration

    *www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=2222

  • Κάντε κλικ

    ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

    www.photojpl.com

    Υπάρχουν αρκετά sites που μας επιτρέπουν να επισκεπτόμαστε διαδικτυακά γωνιές του κόσμου. Μέσα από φωτογραφίες, web κάμερες και βίντεο μπορούμε ανά πάσα στιγμή να κάνουμε βόλτα στη Ρώμη, να πεταχτούμε μέχρι τη Σκοτία, να σουλατσάρουμε στις όχθες του Σηκουάνα, να θαυμάσουμε τον Ναό της Notre Dame, να δούμε με κάθε λεπτομέρεια το Big Ben, να ξεκινήσουμε για σαφάρι στην Αφρική και ένα σωρό ακόμα διαδικτυακά ταξίδια από την άνεση του... καναπέ μας. Το συγκεκριμένο site, όμως, διαθέτει και κάτι επιπλέον που θα μαγνητίσει κάθε φανατικό ταξιδιώτη. Οσο βλέπετε εικόνα, ακούτε παράλληλα ήχους της περιοχής. Περπατάτε δηλαδή κάτω από τον Πύργο του Αϊφελ και από τα ηχεία σας ακούτε ό,τι θα ακούγατε αν ήσασταν εκεί. Οσο πιο κοντά στο πραγματικό γίνεται!

    GRAFFITY

    www.graffiti.org

    Το γκράφιτι είναι μορφή σύγχρονης τέχνης. Το συναντάμε παντού, στα πιο απίθανα σημεία, και τις περισσότερες φορές «τραβάει» τις ματιές μας. Ο ιστότοπος αυτός θα σας μυήσει σε αυτή την ιδιότυπη μορφή τέχνης και θα σας ανοίξει παράθυρα σε sites από όλο τον κόσμο που εξειδικεύονται στα γκράφιτι. Θα ανακαλύψετε απίστευτες φωτογραφίες, θα δείτε εκπληκτικά βίντεο και θα πάρετε μια πλούσια γεύση για το πώς διαμορφώνονται τα γκράφιτι, ανάλογα με τη χώρα προέλευσής τους.

  • Αριστερές ευθύνες

    Μπορεί να μην έχουν κυβερνήσει τον τόπο, δεν είναι όμως άμοιροι ευθυνών.

    Διαβάστε στο http://navarino-s.blogspot.com μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για τις ευθύνες της Αριστεράς στην πορεία της χώρας μας προς την παραλίγο χρεοκοπία:

    «Ολες, μα όλες οι συντεχνιακές διεκδικήσεις της δημοσιοϋπαλληλικής "τζάμπα μαγκιάς" των τελευταίων 30 χρόνων είχανε πάντα την αμέριστη υποστήριξη όλου του φάσματος της Αριστεράς. Και όλο το βάρος του συνδικαλισμού στην Ελλάδα ρίχτηκε εκεί. Ποιος δεν θυμάται τα αεροπλάνα της Ολυμπιακής που αράζανε με ξαφνικές απεργίες μέσα στο Πάσχα και το καλοκαίρι, τα τηλέφωνα του ΟΤΕ που νεκρώνανε και τους λεβιέδες της ΔΕΗ που κατέβαιναν με τα "δίκαια" πάντα αιτήματα των απεργών, μεταξύ των οποίων και η πληρωμή των ημερών απεργίας που διαρκώς κερδιζόταν; (...)

    Μέχρι και οι κρουπιέρηδες του καζίνου της Πάρνηθας -οι γνωστοί τοκογλύφοι- που απέργησαν πριν από κάποια χρόνια με αφορμή την ιδιωτικοποίησή του, χρίστηκαν από την Αριστερά: "σκληρά εργαζόμενοι" ...και έπιαναν την κοιλιά τους από τα γέλια οι τζογαδόροι! Και αν δεν θυμάστε αυτά, ας πάμε πιο πρόσφατα: στη γνωστή Καμόρα των "λιμενεργατών" με τις 160.000 ευρώ ετήσιες απολαβές που διορίζουνε τα παιδιά τους και χειρίζονται μόνο τους γερανούς και για τα χαμαλίκια προσλαμβάνουν ανασφάλιστους μετανάστες!

    Ενώ την ίδια ώρα έξω στην αγορά εργασίας μια λαίλαπα που όλο δυνάμωνε άρχισε να σαρώνει τα πάντα! Αφημένοι οι άνθρωποι του πραγματικού μόχθου στην τύχη τους και με τον φόβο της απόλυσης, βλέποντας από πάνω και τους εργατοπατέρες να εξαργυρώνουν με βουλευτιλίκια και υπουργικούς θώκους τις θέσεις τους, έγιναν εύκολα θύματα της πιο σκληρής εκμετάλλευσης. Χαθήκανε όλα αυτά που κατακτήθηκαν με αγώνες. Δεν πληρώνονται πια οι υπερωρίες και το ωράριο κοντεύει να φτάσει τις 12 ώρες, ενώ στις μεγάλες και νομότυπες εταιρείες οργιάζει η ωρομίσθια 4ωρη απασχόληση των 400 ευρώ τον μήνα χωρίς δώρα και άδειες.

    Και φτάσαμε να διαβάζουμε τώρα ότι το 65% των συντάξεων του ΙΚΑ είναι κάτω από τα 600 ευρώ και ότι στη ΔΕΗ υπάρχουν συντάξεις των 5.500 ευρώ το μήνα!».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Επιστήμη & Τεχνολογία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Επιστήμη & Τεχνολογία της έντυπης έκδοσης
Διαιτολογία
Πώς να αντιμετωπίσουμε την υπερφαγία;
Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών
Ιστορία, φιλοσοφία, διδακτική των επιστημών και... παιχνίδια επιστήμης στο ΕΙΕ
Ερευνα
Και οι χιμπαντζήδες βιώνουν ως οδυνηρή απώλεια τον θάνατο
Παλαιοντολογία
Η μυστηριώδης γυναίκα των πάγων