Έντυπη Έκδοση

Δυο ματιές την εβδομάδα

  • Αλήθειες, μύθοι, συνταγές για την κρίση στον Τύπο

    Διαπίστωση πρώτη: Η κρίση χτυπάει όλες τις πλευρές της επιχειρηματικής δραστηριότητας, άρα δεν θα άφηνε ανέγγιχτα τα μέσα ενημέρωσης.

    Οση αλήθεια έχει ο ισχυρισμός ότι η κρίση στα ΜΜΕ προϋπήρχε της γενικότερης οικονομικής κρίσης, άλλο τόσο είναι αλήθεια ότι χωρίς την οικονομική κρίση, η κρίση στα ΜΜΕ μπορεί και να μη συζητιόταν σήμερα.

    Διαπίστωση δεύτερη: Πώς αντιμετωπίζουν την κρίση οι επιχειρήσεις των μέσων ενημέρωσης; Οπως και όλες οι άλλες. Περικοπές και πάλι περικοπές. Αναστολή εκδόσεων, μειώσεις αποδοχών, απολύσεις. Είναι η κλασική συνταγή παγκοσμίως. Κι όμως, όταν αυτή τη συνταγή την ακολουθούν οι κυβερνήσεις, δέχονται τους κεραυνούς των μέσων ενημέρωσης, ιδίως εκείνων που έχουν ως ευαγγέλιο τις κεϊνσιανές θεωρίες ή ασπάζονται τις προτροπές ορισμένων οικονομολόγων ότι η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με περικοπές, αλλά με «επεκτατική» πολιτική.

    Γιατί, λοιπόν, και οι επιχειρήσεις αυτές δεν κάνουν αυτό για το οποίο προτρέπουν τις κυβερνήσεις; Απλούστατα, διότι λεφτά δεν υπάρχουν και ο συνεχής δανεισμός κάποτε τελειώνει. Πόσο αξιόπιστο είναι να κατακεραυνώνεις την κυβέρνηση που κόβει μισθούς και περιορίζει το προσωπικό ζημιογόνων ΔΕΚΟ κι εσύ, ως επιχείρηση, να κάνεις ακριβώς τα ίδια; Η απάντηση είναι προφανής. Δεν είναι καθόλου αξιόπιστο. Και δεν μπορεί παρά κάποιοι από τους «πελάτες» σου να το επισημαίνουν και να το αξιολογούν. Μπορεί και να το λάβουν υπόψη τους στις αγοραστικές επιλογές τους...

    Διαπίστωση τρίτη: Για τη σημερινή κρίση φταίει το περιεχόμενο ειδικά των εφημερίδων, λένε κάποιοι. Η συζήτηση επ' αυτού είναι πολύ μεγάλη. Αν κάποιοι εννοούν την ποιοτική πλευρά, έχουν εντελώς λάθος. Οσοι έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μια στοιχειώδη σύγκριση των σημερινών εφημερίδων με τις αντίστοιχες προ δεκαετίας, δεκαπενταετίας και εικοσαετίας, θα διαπιστώσουν εύκολα ότι είναι η νύχτα με τη μέρα. Οι παλιές εφημερίδες ήταν κομματικοποιημένες στο έπακρο, δηλαδή πολιτικά μονόχνοτες, σαφώς πιο φτωχές σε περιεχόμενο και, επομένως, ποιοτικά κατώτερες από τις σημερινές.

    Αν πάλι εννοούν την πτώση της αξιοπιστίας των εφημερίδων, και πάλι η συζήτηση είναι μεγάλη. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι αναγνώστες επιβραβεύουν την προσπάθεια εντύπων και δημοσιογράφων να διατηρήσουν κάποιο επίπεδο αξιοπιστίας και όχι όσους τους λένε όσα θέλουν να διαβάσουν. Δεν είναι καθόλου εύκολο να δεχτεί ο αναγνώστης κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτό που πιστεύει ή να τον μεταπείσεις για κάτι που το θεωρεί δεδομένο, ενώ δεν είναι. Ο αναγνώστης θέλει να διαβάζει και να ακούει τα ευχάριστα. Τα δυσάρεστα τον απωθούν. Φυσικά, πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

    Εδώ και ένα χρόνο η χώρα βρίσκεται στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Αν για κάτι μπορεί να κατηγορηθεί ο Τύπος είναι ότι δεν προειδοποίησε έγκαιρα για τον ερχομό της. Πολλοί ήξεραν. Αλλά είτε πίστευαν ότι, τελικά, «θα τη σκαπουλάρουμε», με τη βοήθεια του καλού θεού της Ελλάδος, είτε καλλιεργούσαν τον εφησυχασμό. Ομως και όσοι είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως υπήρξαν φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

    Ας μου συγχωρεθεί, επ' αυτού, ένα προσωπικό παράδειγμα. Τον Ιούλιο του 2009, περίπου τότε που ο Σαμαράς έλεγε ότι το έλλειμμα ήταν... 4%, έγραφα σ' αυτήν εδώ τη στήλη: «Το πιθανότερο είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές θα κληθούν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση. Και θα σκάσουν στα χέρια τους όλες οι μικρές ή μεγάλες "βόμβες" τις οποίες έχουν κρύψει κάτω από τις κυβερνητικές καρέκλες όσοι κάθονται σήμερα σ' αυτές. Το γνωρίζουν, διότι αφελείς δεν είναι. Γνωρίζουν, για παράδειγμα, ότι για τα επόμενα τουλάχιστον δύο χρόνια το οικονομικό αδιέξοδο θα είναι αξεπέραστο... Αρα όσες υποσχέσεις δοθούν πρέπει να είναι πολύ μετρημένες, για να μη αναιρεθούν στην πρώτη δυσκολία».

    Και που τα λέγαμε κάποιοι, τι έγινε; Οι μεν πολιτικοί έλεγαν τα αντίθετα και έδιναν αφειδώς υποσχέσεις, οι δε αναγνώστες τις άκουγαν ευχάριστα. Και ορισμένοι διαμαρτύρονταν ότι ...κινδυνολογούσαμε!

    Ολα αυτά δεν σημαίνουν, φυσικά, ότι οι εφημερίδες και οι δημοσιογράφοι είναι άμοιροι ευθυνών για την κρίση του χώρου τους. Κάθε άλλο. Ομως, για τις άλλες παραμέτρους αυτής της κρίσης, σε επόμενο σημείωμα.

    Τώρα είναι αργά...

    Αν θες να είσαι χρήσιμος και όχι απλώς ευχάριστος, μιλάς ανοιχτά γι' αυτό που βλέπεις να έρχεται.

    Αλλιώς είσαι συνυπεύθυνος. Υπήρχαν υπουργοί των κυβερνήσεων Καραμανλή που έβλεπαν την οικονομική κρίση που ερχόταν και τρόμαζαν από την αδράνεια που επικρατούσε. Αλλά δεν μίλησαν δημόσια. Τι αξία έχει που λέει σήμερα ο Αβραμόπουλος, δύο χρόνια μετά, ότι είχε στείλει προειδοποιητική επιστολή στον Καραμανλή; Δεν μπορεί να μην ήξερε ο Σαμαράς ότι η η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο (γνωρίζει οικονομικά), όταν έλεγε, τον Ιούνιο του 2009, ότι το έλλειμμα ήταν...4%. Φυσικά, ήξερε και ο Παπανδρέου, γι' αυτό δεν έπρεπε να κάνει το λάθος να δίνει προεκλογικά υποσχέσεις. Τώρα είναι κάπως αργά για δικαιολογίες...

  • Βάζουν Μνημόνιο και στα ατομικά δικαιώματα

    Ενα χαρακτηριστικό γνώρισμα της εξουσίας, ιδίως όταν αισθάνεται ότι απειλείται, είναι να προστατεύει με κάθε τρόπο τα προνόμιά της.

    Μπροστά στην ανάγκη αυτή υποχωρούν συνήθως όλες οι προφάσεις περί νομιμότητας. Η εξουσία κρατά πάντα για τον εαυτό της την αυθεντική ερμηνεία των πράξεών της και της έννοιας του δικαίου. Με πρόσχημα τη διακινδύνευση της ασφάλειας των δικαιωμάτων των άλλων, σπεύδει να χαρακτηρίσει εκτός νόμου κάθε συμπεριφορά που αμφισβητεί έμπρακτα τις κυρίαρχες επιλογές της.

    Η ελαστικοποίηση των νομικών προσδιορισμών, η αντιμετώπιση όσων αντιμάχονται το κοινωνικό καθεστώς ως οιονεί παραβατών, η ποινικοποίηση της συμμετοχης στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, η αναγόρευση (με συνεργασία Ε.Ε. - ΗΠΑ), του «εξτρεμισμού» ως νέου κοινωνικού εχθρού, η συνεχής αυστηροποίηση των ποινών, είναι τα βασικά εργαλεία άσκησης της κατασταλτικής πολιτικής του σύγχρονου κράτους.

    Η νέα τάξη πραγμάτων απαιτεί ευέλικτες και αποτελεσματικές μορφές άμεσου κοινωνικού ελέγχου. Η όποια αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα γίνεται με το ζόρι, χαριστικά. Μοιάζει με περιττή πολυτέλεια μπροστά στο μέγα ζητούμενο της ασφάλειας (του κράτους).

    Η εξουσία κατάφερε τελικά να μας πείσει ότι εμείς, οι πολίτες, κινδυνεύουμε περισσότερο από εκείνη. Και μας προσφέρει σαν «προστασία» το ηλεκτρονικό φακέλωμα, τις βιομετρικές κάρτες, τη συνεχή βιντεοεπιτήρηση από τις κάμερες της αστυνομίας, τις (νόμιμες και παράνομες) τηλεφωνικές υποκλοπές, τη φυλάκιση της μιζέριας και του μικροεγκλήματος, την ποινικοποίηση της σκέψης και του φρονήματος.

    Το θεσμικό μοντέλο του κράτους δικαίου, οι αρχές της δίκαιης δίκης, ο σεβασμός των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων από αυτονόητα γίνονται και πάλι ζητούμενα.

    Στην Ελλάδα έχουμε λόγους να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο. Ο χειμώνας προβλέπεται δύσκολος για όλους. Το ενδεχόμενο κοινωνικών εκρήξεων, από την απρόβλεπτη έξαρση της ανεργίας, τις περικοπές των αποδοχών και την ύφεση, δεν μπορεί κανείς να το αποκλείσει. Ιδίως η κυβέρνηση, που πρώτη έσπευσε από νωρίς να λάβει τα μέτρα της.

    Μια σειρά από νομοθετήματα έκτακτης ανάγκης, τα περισσότερα με πρωτοβουλία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (τι ειρωνεία!), ψηφίστηκαν νύχτα στο Τμήμα Διακοπών της Βουλής. Το πάθημα του Δεκέμβρη έγινε μάθημα. Από τον «τρομονόμο» αφαιρέθηκε η διάταξη που προστάτευε, έστω συμβολικά, τη βίαιη πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Τώρα, με μεγαλύτερη ευκολία απ' ό,τι πριν, μπορούν να χαρακτηριστούν τρομοκράτες και οι απλοί συνδικαλιστές διαδηλωτές που εμπλέκονται σε επεισόδια με την αστυνομία. Αρκεί να φοράνε κασκόλ για να προστατευτούν από τα χημικά!

    Την ίδια στιγμή όποιος καταγγελθεί γενικώς και αορίστως ότι έδινε πληροφορίες σε τρομοκράτες κινδυνεύει με κάθειρξη.

    Η κατάργηση του «κουκουλονόμου», πρώτη δέσμευση και εξαγγελία του υπουργού Δικαιοσύνης Χ. Καστανίδη, έμεινε στα αζήτητα.

    Οι κάμερες της αστυνομίας συνεχίζουν να καταγράφουν ανεξέλεγκτα τα πάντα, παρά τη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ότι πρέπει να αλλάξει το καθεστώς λειτουργίας τους.

    Οι τράπεζες συλλογής και αποθήκευσης DNA ετοιμάζονται πυρετωδώς κατ' απαίτησιν των ΗΠΑ, που θέλουν άμεση, on line πρόσβαση στα γενετικά δεδομένα όλου σχεδόν του πληθυσμού!

    Η πολιτική της μηδενικής ανοχής του κ. Χρυσοχοΐδη (ομάδες ΔΙΑΣ), αύξησε κατακόρυφα τις συλλήψεις των μικροπαραβατών και διόγκωσε υπέρμετρα τον πληθυσμό των φυλακών. Μέσα σε λίγους μήνες προστέθηκαν περίπου 1.000 νέοι φτωχοί κρατούμενοι, οι οποίοι είτε δεν είχαν να πληρώσουν τις ποινές τους, είτε δεν τους δόθηκε ποτέ αναστολή από το δικαστήριο.

    Οι αστυνομικοί που παρανομούν προστατεύονται προκλητικά όταν αρνούνται να αποκαλύψουν την ταυτότητά τους. Αντίθετα, όλοι οι πολίτες θα φακελωθούν υποχρεωτικά με τις νέες βιομετρικές κάρτες του πολίτη.

    Δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία. Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στο νέο αντιτρομοκρατικό Μνημόνιο Ε.Ε. - ΗΠΑ που διώκει ως ύποπτο τρομοκρατίας όποιον μετέχει σε πράξεις «βίαιου εξτρεμισμού». Εννοια που προσφάτως ποινικοποίησε και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Για την ασφάλειά μας προφανώς.

    Πιέσεις για αυστηρότερες ποινές

    Αποδέκτης αιτημάτων διαφόρων υπουργείων για αυστηροποίηση των ποινών σε μια σειρά ζητήματα, έγινε το τελευταίο διάστημα ο υπουργός Δικαιοσύνης Χ. Καστανίδης.

    Το οικονομικό επιτελείο ζητούσε επιβολή προφυλάκισης και καθείρξεων 20 ετών για τους φοροφυγάδες. Επειτα από επίπονες διαπραγματεύσεις έμεινε μόνο η πλημμεληματική δίωξη για φοροδιαφυγή από 1-3.000 ευρώ.

    Οχι, είπε ο υπουργός και στην πρόταση της γενικής γραμματείας Αθλητισμού, για αυστηρότερα ποινικά μέτρα για τους υπότροπους ταραξίες στα γήπεδα (ιδιώνυμο). Οι μόνες αλλαγές που πέρασαν, ήταν αυτές που προώθησε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για τον «τρομονόμο».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Δημοτικές & περιφερειακές εκλογές
Ποιος φταίει ποιος, από πόλη σε χωριό
Μας έταζε λαγούς με πετραχήλια
Αλήθειες και ψέματα για τις εκλογικές δαπάνες
Απειλούν τις εκλογές οι υπάλληλοι ΚΕΠ και ΟΤΑ
ΠΑΣΟΚ
Καψής: «Ο Πάγκαλος υποστηρίζει ότι υπήρξε φαύλος. Δεν θα τον διαψεύσω...»
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Η διπλωματία των F-16 στο Αιγαίο
Γκρίζο φόντο στ' ανοιχτά του Αϊ-Στράτη
Λιμενικό Σώμα
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας παραίτησης
ΚΚΕ
ΚΚΕ στη Βουλή: Οχι στις κοινές ασκήσεις με το Ισραήλ
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης
Δεν είμαι χωροφύλακας των αγροτών
Άλλες ειδήσεις
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν