Έντυπη Έκδοση

Ελεύθερο βήμα

  • Η χρεοκοπία της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας

    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ είναι μία πολλαπλή χρεοκοπία. Δεν χρεοκόπησε μόνον η οικονομία της κρατικής, κομματικής και ιδιωτικοδημόσιας «φούσκας» που παρήκμασε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, είναι και η ίδια η Γ' Ελληνική Δημοκρατία -της μεταπολίτευσης του 1974- , οι θεσμοί της και τα κατά συνθήκη ψεύδη της.

    Η μεταπολιτευτική ευφορία που κατέληξε στην τρέχουσα εθνική μελαγχολία βασίστηκε σε σειρά κατά συνθήκη ψευδών, επιμελώς διαρθρωμένα, εξελιγμένα και μεταλλαγμένα.

    *Πρώτον, η χώρα πανηγύριζε για τη δημοκρατία, η οποία όμως ήλθε μετά την κατάρρευση του στρατιωτικού καθεστώτος ενώπιον της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Το «η Κύπρος είναι μακριά» αποτέλεσε ένα άλλοθι της εσωστρεφούς ευφορίας. Η χώρα εν συνεχεία ήλπισε ότι θα γλίτωνε από τον «εξ Ανατολών κίνδυνο» και τις συνέπειές του, «τρυπώνοντας» στην τότε ΕΟΚ.

    *Δεύτερον, εν μέσω των δύο πετρελαϊκών κρίσεων του 1973 και 1978-79, που προκαλούσαν «έκτρωση» στην τότε δασμοβίωτη παραγωγική βάση της, ερχόταν το κράτος να υποκαταστήσει το παραγωγικό κενό, επεκτεινόμενο προς διατήρηση της οικονομικής ισορροπίας, δίνοντας προτεραιότητα στον κρατικό τομέα: από τις κρατικοποιήσεις (Ολυμπιακής, Εμπορικής κ.λπ., που συνεπώνυμοι συγγενείς κρατικοποίησαν και αποκρατικοποίησαν), το μειωμένο έναντι του ιδιωτικού τομέα ωράριο των δημοσίων υπαλλήλων κ.ο.κ.

    *Τρίτον, η δημοσιονομική κρίση του κράτους που άρχιζε και διεθνώς εύρισκε στην Ελλάδα, αφ' ενός λύσεις-πατέντες σε έκτακτα μέτρα που παγιώθηκαν (π.χ. η «περαίωση»), ενώ στο αρχέτυπο της ευρωπαϊκής αυταπάτης, ότι «θα πέσουμε στην θάλασσα και θα μάθουμε να κολυμπάμε», προσετέθη και το διαχρονικό χρηματικό συμπλήρωμα των κοινοτικών πόρων (ΚΠΣ), που υποκατέστησαν το κενό των εθνικών πόρων για δημόσιες επενδύσεις. Με προτεραιότητα στην «απορρόφηση» και όχι στην επένδυση.

    *Τέταρτον, η μεταπολιτευτική ευφορία συνυπήρξε με τη ρετρό ιδεολογική κλεισούρα και παλινδρόμηση της πολυπληθούς «διανόησης» στο να ξαναλύσει αδιέξοδα ιδεολογικά ζητήματα της ελληνικής αριστεράς «για τον χαρακτήρα της επανάστασης», ενώ ταυτόχρονα εδραίωνε τον ιδεολογικό αμοραλισμό, βάσει του οποίου στη συνέχεια θα επάνδρωνε, σηκώνοντας κατά καιρούς «σημαίες ευκαιρίας», την κρατική φούσκα, τη φούσκα του χρηματιστηρίου, τη φούσκα των ΜΜΕ, τη φούσκα της «απορρόφησης των κοινοτικών πόρων», τη φούσκα των Ολυμπιακών Αγώνων κ.ο.κ.

    *Πέμπτον, η Γ' Ελληνική Δημοκρατία είχε (και) παραγωγή-αναπαραγωγή του ελληνικού δημόσιου χρέους μέσω κοινοβουλευτικών διαδικασιών συζήτησης-έγκρισης κρατικών προϋπολογισμών και απολογισμών, όπου ετησίως άλλοι εγκρίνονταν, άλλοι εκτελούνταν και άλλοι οριστικοποιούνταν. Στις πολλαπλές συνιστώσες του (απεχθούς) χρέους είναι (και) οι πελατειακές, οι εξοπλιστικές, οι εκ των ΔΕΚΟ εκπορευόμενες, οι ολυμπιακές (Ολυμπιακής και Ολυμπιακών), οι κερδοσκοπικές, οι κλεπτοκρατικές κ.ο.κ., στις οποίες συνέβαλαν συμπολιτεύσεις και αντιπολιτεύσεις.

    *Εκτον, η αρχή και το τέλος της μεταπολίτευσης έχουν ομοιότητες. Το 1974 η στρατιωτική κάστα -η ηγεσία και η ελίτ αυτής- χρεοκόπησε, όταν απέτυχε στον κατ' εξοχήν τομέα της «ειδικότητάς» της -στην άμυνα της χώρας. Τα τελευταία χρόνια, η καθηγητική-οικονομολογική κάστα -η ιθύνουσα ελίτ αυτής- χρεοκόπησε, όταν αποκαλύφθηκε ότι επί δεκαετία και πλέον απέτυχε στον κατ' εξοχήν τομέα της ειδικότητάς της -στην οικονομική πολιτική της χώρας. Τότε, φερέλπιδες στρατιωτικοί, τώρα φερέλπιδες πολιτευτές οικονομολόγοι.

    Πολιτευτές που αξιοποίησαν τη μεταπολιτευτική άρση του ασυμβιβάστου καθηγητή-βουλευτή, λειτούργησαν ως η κορυφή του παγόβουνου συμφερόντων (ελέω μιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που εξελίχθηκε σε επιτομή του ελληνικού «ιδιωτικοδημόσιου», του «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις»). Κι αυτό δεν αφορά μόνον οικονομολόγους, αλλά πλείστες συνιστώσες τής σε κρίση πολιτ(ευτ)ικής τάξης.

    Αν και μετά την 35ετία έρχεται η σύνταξη, η Γ' Ελληνική Δημοκρατία -της μεταπολίτευσης του 1974- δεν συνταξιοδοτήθηκε το 2009, γιατί το μέγεθος της χρεοκοπίας δεν ήταν πασιφανές. Ηθελε επιμήκυνση και την πήρε. Τώρα, καθώς πλησιάζει η 37ετία της και η χρεοκοπία είναι πασιφανής, γίνεται αντιληπτό ότι από τις χρεοκοπίες δεν μπορούν να μας βγάλουν αυτοί που μας οδήγησαν εκεί. Ούτε το άλλοθι ότι για την τρέχουσα χρεοκοπία μας «φταίνε οι ξένοι». Η Δ' Ελληνική Δημοκρατία χρειάζεται άλλες ποιότητες...

  • 5+1 προτάσεις για την κρίση χρέους

    Οι Ελληνες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της κρίσης της ευρωζώνης, γεγονός που αποτελεί σαφή συνέπεια των βασικών αδυναμιών της τελευταίας.

    Η ύπαρξη ενιαίου νομίσματος με νομισματική πολιτική εκτός δημοκρατικού ελέγχου, στοχευμένη αποκλειστικά στον χαμηλό πληθωρισμό, χωρίς μεταβιβάσεις μεταξύ περιοχών διαφορετικού οικονομικού επιπέδου και χωρίς εναρμόνιση των οικονομικών και κοινωνικών προδιαγραφών, οδηγεί δομικά σε άνοδο της ανισότητας και του χρέους.

    Η δραματική κατάσταση της Ελλάδας δείχνει ότι η πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης ουδόλως βοήθησε και πρέπει ριζικά να επαναπροσδιορισθεί. Επίσης, απαιτούνται επειγόντως αλλαγές στον προσανατολισμό της πολιτικής της ευρωζώνης. Το Δίκτυο των ευρωπαϊκών ATTAC έχει εναλλακτικές προτάσεις, που αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα. Ειδικότερα:

    1Είναι τώρα εξαιρετικά επείγον να γίνει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους των υπερχρεωμένων χωρών και να πιεσθούν να πληρώσουν οι τράπεζες -που φέρουν μέρος της ευθύνης της κρίσης- αντί να πληρώσει ο λαός. Επομένως, πρέπει να οργανωθεί πανευρωπαϊκά ο δημοκρατικός λογιστικός έλεγχος του χρέους.

    2 Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, μια πραγματική έξοδος από την κρίση απαιτεί αλλαγές στην ευρωζώνη. Πρώτα απ' όλα, η δημοκρατία πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων σχετικά με τη διαμόρφωση και το συντονισμό της οικονομικής πολιτικής, ο οποίος πρέπει να περιλαμβάνει την εναρμόνιση των ελάχιστων μισθών και των ελάχιστων κοινωνικών προδιαγραφών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

    3Πρέπει επίσης να προωθηθεί ενιαίος ελάχιστος φορολογικός συντελεστής για τις εταιρείες και μεταρρύθμιση της ευρωπαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής, με στόχο τη βελτίωση της κατανομής του πλούτου.

    4Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χρήζει μεταρρυθμίσεων. Είναι απαραίτητο να επιτραπεί στις κυβερνήσεις να δανείζονται κατευθείαν από αυτήν.

    5Πρέπει να προωθηθούν μαζικές δημόσιες επενδύσεις στις δημόσιες μεταφορές, τις ανανεώσιμες και ασφαλείς πηγές ενέργειας, τη διατροφική κυριαρχία, τη δημόσια εκπαίδευση, τη δημόσια φροντίδα και υγεία κ.λπ.

    6Απαιτείται η ρύθμιση των χρηματιστικών αγορών και του τραπεζικού τομέα, προκειμένου να αποφεύγεται το φαινόμενο των πολύ μεγάλων τραπεζών, που θέτουν σε κίνδυνο ολόκληρη την οικονομία και μαζί της την κοινωνία. Χρειάζεται, επίσης, η συντονισμένη μάχη εναντίον των φορολογικών παραδείσων και η διακοπή των κερδοσκοπικών επιθέσεων εναντίον χωρών. Π.χ. αυτό θα περιελάμβανε την απαγόρευση της κερδοσκοπίας με τα παράγωγα ασφάλισης κατά του κινδύνου πτώχευσης, καθώς και τη δημιουργία νέων οίκων αξιολόγησης υπό δημοκρατικό έλεγχο.

    Για την προώθηση της εναλλακτικής πολιτικής, η ATTAC ετοιμάζει δράσεις τους επόμενους μήνες σε ολόκληρη την Ευρώπη.

    Για το ATTAC Ελλάδας,

    Μαρίκα Φραγκάκη, Θάνος Κονταργύρης, Βάσω Κανελλοπούλου

    *Σημ.: Στις 17-19 Ιουνίου διοργανώθηκε στην Αίγινα η εξαμηνιαία συνάντηση του Δικτύου της Ευρωπαϊκής ATTAC (Association pour la taxation des transactions financieres et pour l'action citoyenne = Ενωση για τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και τη δράση των πολιτών), με τη συμμετοχή εκπροσώπων των οργανώσεων ATTAC των Γαλλίας, Ισπανίας, Γερμανίας, Αυστρίας, Φιλανδίας, Νορβηγίας και Ελλάδας. Σε συνέχεια της συνάντησης, το Δίκτυο ενέκρινε Διακήρυξη, απόσπασμα της οποίας δημοσιεύουμε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Οικονομική πολιτική
Το μεσοπρόθεσμο ανοίγει νέες μαύρες τρύπες
Αποκρατικοποιήσεις
Μπούσουλας ιδιωτικοποίησης οι ισολογισμοί των ΔΕΚΟ
Επιχειρήσεις
Ο αυξημένος ΦΠΑ εξοντώνει μαζική εστίαση και τουρισμό
Πάνω οι φόροι, κάτω τα έσοδα
Μνημόνιο
Η έκθεση προόδου είναι γεμάτη... εκκρεμότητες
Τράπεζες
Οι ελληνικές τράπεζες θα χορέψουν σε γαλλικό ρυθμό
Ενας δανειολήπτης κέρδισε τη μάχη
Παγκόσμια οικονομία
Προ των πυλών η νέα ύφεση, αλλά από μέτρα τόνωσης μηδέν
Το παιχνίδι με τα αποθέματα του μαύρου χρυσού
Ευρωζώνη
Το ευρώ χάνει τη λάμψη του και στη Γηραιά Ηπειρο
Αίγυπτος
Η πλατεία (Ταχρίρ) επέβαλε το «όχι» στο ΔΝΤ
Θέματα καταναλωτή
Κυβερνητική επιλογή η ακρίβεια
Ακλόνητες μένουν οι τιμές στο ράφι
Σωσίβιο για το πορτοφόλι
Τουρισμός
Οι ευκαιρίες για διακοπές στο παρά πέντε
Η άνεση κοστίζει ακριβά
Τα ασφυξιογόνα διώχνουν και τους ξένους τουρίστες
Ο «τιμοκατάλογος» ανά προορισμό
Συνέντευξη: Στέφαν Χόμπουργκ
«Δεν πιστεύω ότι το ευρώ θα καταρρεύσει από την Ελλάδα»
Αερομεταφορές
Μαίνεται ο πόλεμος στους αιθέρες
Αμοιβαία κεφάλαια
Ο επενδυτικός γίγαντας έγινε νάνος