Έντυπη Έκδοση

Αρθρο

  • Αν σέβονταν τη Δημοκρατία μας...

    Οι βουλευτές, οι υπουργοί, η ασυλία και η ευθύνη Οε κράτος της Ε.Ε. κινήθηκε η διαδικασία δίωξης κατά υπουργού γιατί αυτός χρησιμοποίησε υπηρεσιακό όχημα για προσωπική χρήση εκτός των συνόρων της χώρας. Σε άλλη περίπτωση, ακολουθήθηκε η ίδια διαδικασία επειδή επιβαρύνθηκε ο προϋπολογισμός υπουργείου με μικροέξοδα μη υπηρεσιακού χαρακτήρα υπουργού.

    Στην Ελλάδα, βάσει κανόνων που απορρέουν από το Σύνταγμα, δεν απονέμεται συχνά η Δικαιοσύνη ακόμη και στα πιο απλά ζητήματα που αφορούν στους βουλευτές μας.

    Ετσι, η Βουλή αρνήθηκε την άρση της ασυλίας της κ. Μιλένας Αποστολάκη σε υπόθεση που αφορούσε στην παραβίαση των όρων επικοινωνίας του πρώην συζύγου της με το παιδί του! Η υπόθεση έφθασε έως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), που δικαίωσε φυσικά τον πρώην σύζυγό της, τον Φεβρουάριο του 2012. Η καταδικαστική αυτή απόφαση συνοδεύθηκε και με επιβολή προστίμου στην Ελλάδα 19 χιλιάδων ευρώ, που δεν το πλήρωσε βέβαια η κ. Αποστολάκη και οι «συνοδοιπόροι» της βουλευτές, αλλά όλοι μας, στο όνομα ενός πείσματος!

    Από την άλλη, στη χώρα μας, υπουργοί που αποδεδειγμένα χρηματίστηκαν, απαλλάσσονται συχνά από διάφορες κατηγορίες, γιατί βάσει του Συντάγματος παραγράφονται τα αδικήματά τους.

    Στη χώρα μας επίσης, ο πανίσχυρος θεσμός της βουλευτικής ασυλίας ή οι διατάξεις περί ευθύνης των υπουργών, σε συνδυασμό με το σαθρό τρόπο λειτουργίας του «πόθεν έσχες», προσφέρουν ένα ασφαλές καταφύγιο σε κάθε διεφθαρμένο μέλος της κυβέρνησης.

    Η έλλειψη της απαραίτητης υλικοτεχνικής υποδομής σ' ό,τι αφορά τις υπηρεσίες που ασχολούνται με το «πόθεν έσχες» και ο γραφειοκρατικός τρόπος λειτουργίας του συστήματος, είναι η πηγή απαλλαγής κάθε μέλους του Κοινοβουλίου στο υπό εξέταση θέμα.

    Ετσι, φίλοι, συγγενείς, πεθεροί ή πεθερές, δικαιολογούν, βάσει του διάτρητου αυτού θεσμού, τον πλουτισμό κάθε υπουργού ή υφυπουργού, με μια απλή δήλωση περί δωρεάς ή δανείου εκατομμυρίων. Πόσο διαφορετικά θα ήταν όμως τα πράγματα, αν όλοι αυτοί οι γενναιόδωροι δωρητές όφειλαν να αποδείξουν την πηγή του πλούτου τους;

    Αν νοιαζόταν για τη Δημοκρατία μας οι εκπρόσωποί μας στη Βουλή, τότε θα μεριμνούσαν για την αλλαγή των άρθρων 60-62 του Συντάγματος περί βουλευτικής ασυλίας και του άρθρου 86 περί ευθύνης των υπουργών, λύνοντας έτσι τα χέρια της Δικαιοσύνης.

    Αν σέβονταν οι αιρετοί μας άρχοντες τους ψηφοφόρους τους, θα μεριμνούσαν έτσι ώστε να πάψουμε να θεωρούμαστε η 80ή πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη.

    Αν ενδιαφέρονταν οι κυβερνώντες, τότε ο πλουτισμός που προκαλείται σε πολλά επίπεδα, όπως λόγου χάρη από το λαθρεμπόριο καυσίμων ή μέσα από τις προμήθειες του Δημοσίου, θα έβγαινε στον αφρό. Η πολιτική, όμως, ηγεσία δείχνει και εδώ την υποκρισία της.

    Και πέραν των όποιων δυσκαμψιών, που οφείλονται στο Σύνταγμα της χώρας, διάφορα άλλα ερωτήματα τίθενται, συνδεόμενα με την επιζητούμενη εύρυθμη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος. Αναλυτικότερα, σε ποιο κράτος δικαίου, πολιτικοί που κρατούν στα συρτάρια τους θαμμένη και «πειραγμένη» μια λίστα Λαγκάρντ θα απολάμβαναν την ελευθερία που χαίρονται σήμερα οι δικοί μας πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας που μας γελοιοποίησε διεθνώς;

    Τέλος, σε ποια Βουλή πολιτισμένης χώρας, η Δικαιοσύνη θα έμενε με δεμένα τα χέρια και δεν θα διερευνούσε την όποια πιθανή σχέση των πολιτικών αυτών με κύριους πρωταγωνιστές της λίστας Λαγκάρντ; Ποιος μπορεί να αποκλείσει, παραμονές εκλογών, το ενδεχόμενο της ακριβής εξαγοράς της ανωνυμίας κάποιων επώνυμων ή ανώνυμων γραμμένων στην επίμαχη λίστα;

  • Αλλαγή ιεραρχίας στις αξίες της εποχής

    Δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση τα θύματα της ύφεσης να συμπεριφέρονται με το σαβουάρ βιβρ Τα τελευταία δύο χρόνια, με αυξανόμενη συχνότητα, που στις μέρες μας έχει φτάσει πια σε παροξυσμό, το κοινό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης διαπομπεύει διάφορους λογοτέχνες που, στα χρόνια της φούσκας, υπήρξαν χαϊδεμένα παιδιά του μιντιακού κατεστημένου.

    Από τους πρώτους μπήκε στο στόχαστρο ο Πέτρος Τατσόπουλος, στη συνέχεια ο Χρήστος Χωμενίδης, η Κική Δημουλά, η Λένα Διβάνη, η Σώτη Τριανταφύλλου, ο Γιάννης Ξανθούλης κ.ά. Κάποιοι εξ αυτών, καθώς και αρκετοί σχολιαστές του φαινομένου, πρόλαβαν να μιλήσουν για «λιντσάρισμα από τον όχλο» ή για «κανιβαλισμό». Ομως, παρ' ότι οι ακρότητες και οι υπερβολές δεν έλειψαν στη διάρκεια των επικρίσεων, οι οποίες μάλλον δεν πρόκειται να σταματήσουν εδώ, δεν συμφωνώ καθόλου με τους εν λόγω χαρακτηρισμούς.

    Ανοίγω μια παρένθεση, για να υπογραμμίσω την αναλογία του φαινομένου με τους προπηλακισμούς πολιτικών που προέρχονται από τα δύο κόμματα εξουσίας (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) ή μεγαλοδημοσιογράφων της τηλεόρασης, από θυμωμένους και κάποτε κυριολεκτικά έξαλλους πολίτες.

    Την εποχή των Αγανακτισμένων τα περιστατικά αυτά ήταν καθημερινά στην ημερήσια διάταξη, αλλά σαν να εκτονώθηκαν με το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, όπου ένα μεγάλο μέρος του παραδοσιακού πολιτικού προσωπικού δεν εξελέγη, σε ένδειξη τιμωρίας.

    Ωσπου, πρόσφατα, οι προπηλακισμοί σεσημασμένων συστημικών παραγόντων άρχισαν να επανέρχονται στο προσκήνιο, και τα μίντια, όπου οι συγκεκριμένοι παράγοντες συχνάζουν, ξεπέρασαν τον εαυτό τους σε αναθέματα και κατάρες. Ασφαλώς, κανείς σώφρων άνθρωπος δεν επικροτεί τους προπηλακισμούς.

    Αλλο όμως αυτό και άλλο η αδυναμία κατανόησης του φαινομένου.

    Οταν η ανεργία πλήττει σχεδόν το ένα τρίτο της χώρας και οι ανασφάλιστοι σχηματίζουν ορδές, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση τα θύματα της ύφεσης να συμπεριφέρονται, σε όσους θεωρούν υπαιτίους για την κατάστασή τους, με το σαβουάρ βιβρ.

    Επανέρχομαι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με ένα μικρόφωνο που έχει παρασχεθεί στην κοινή γνώμη, ένα μικρόφωνο μέσω του οποίου η τελευταία παίρνει τώρα πια μέρος στις δημόσιες συζητήσεις, χωρίς να χρειάζεται τη διαμεσολάβηση των παραδοσιακών μίντια και τους δημοσιογράφους μεσάζοντες. Και εφόσον οι λαϊκές μάζες είναι σήμερα οικονομικά στριμωγμένες από την κρίση, βρίσκονται σε εγρήγορση και οι αντιδράσεις τους χαρακτηρίζονται από οξύτητα.

    Κάτι τέτοιο δεν τις μετατρέπει επ' ουδενί σε όχλο, παρά μόνο στα μάτια όποιου δεν ανήκει σ' αυτές και τοποθετείται με το μέρος της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

    Σε αντίθεση με την απάθεια και την αδιαφορία που επικρατούσαν στα χρόνια της ευμάρειας, ένα μεγάλο μέρος του απλού κόσμου αντιλαμβάνεται σχεδόν αυτομάτως ποιος από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης εκφράζει καθεστωτικές απόψεις και του ανταποδίδει ευθέως τα ίσα. Εάν, λοιπόν, εξαιρέσουμε ορισμένες ακραίες ή υπερβολικές εκφάνσεις παρόμοιων αντιδράσεων, ο μέσος όρος των μη προνομιούχων δεν αντεπιτίθεται ούτε άδικα ούτε άστοχα, αντιθέτως θα μπορούσε να θεωρηθεί εντυπωσιακή η ακρίβεια των αντανακλαστικών του.

    Υπό μια ευρύτερη έννοια, βιώνουμε μια ανακατάταξη των πραγμάτων, μια φάση αλλαγής της ιεραρχίας που είχε διαμορφωθεί και επιβληθεί στα χρόνια της φούσκας από το κατεστημένο των μέσων ενημέρωσης. Σ' ένα πρώτο στάδιο, οι προηγούμενες αξίες καταρρέουν και το σκηνικό αναδιαμορφώνεται, ώστε να εγκαθιδρυθεί σταδιακά μια νέα και προς το παρόν άγνωστη ιεραρχία, περισσότερο ταιριαστή με την επερχόμενη εποχή.

    Δεν είναι τυχαίο ότι, από την «Καθημερινή» ώς «Το Βήμα» και «Τα Νέα» ή το «Εθνος», και δυστυχώς όχι μόνο εκεί, οι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν όσους προαναφέρθηκαν, όπως τους αντιμετώπιζαν πάντα. Οι συστημικοί δημοσιογράφοι έχουν εξασκηθεί να βουλώνουν τ' αυτιά τους σε όσα κραυγάζει το κοινό, έχουν μάθει να παίζουν μόνο το ρόλο της Αστυνομίας της Σκέψης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Portas βλέπει ο Σαμαράς
Αποκρατικοποιήσεις
Μήνυμα Πούτιν σε Μαξίμου και Βρυξέλλες
Γάλλοι, Ρουμάνοι και Ρώσοι οι «μνηστήρες»
Ενδιαφέρεται εκ νέου η Gazprom για ΔΕΠΑ αν υπάρχει τελεσίδικη έγκριση της Ε.Ε.
Ανεξάρτητοι Έλληνες
Εισαγγελέας ερευνά τις δηλώσεις Καμμένου
ΣΥΡΙΖΑ
Μεθοδεύσεις βλέπει η Κουμουνδούρου
Νεοναζισμός
Αμυνα, η θεωρία των δύο άκρων
Υπουργείο Οικονομικών
Αγώνας δρόμου οι έλεγχοι της τρόικας
ΟΤΑ
ΟΤΑ: δάνεια με εγγύηση τη δημοτική περιουσία
Πολιτικά κόμματα
Συμφωνία για τρίτο πόλο κεντροαριστεράς
EESC
Ανοιχτή επιστολή ενός ένθερμου Ευρωπαίου
Κύπρος
Κύπριος αξιωματικός εκπαίδευε ακροδεξιούς
Βουλή
Στα χαρτιά το «εγγυημένο εισόδημα»
Ψάχνουμε μέτρα για προστασία όσων καταγγέλλουν φοροφυγάδες
Άλλες ειδήσεις
Τα βρόντηξε και η ΒΙΟΧΑΛΚΟ