Έντυπη Έκδοση

Τυπογραφείο

  • Οι σοβαροί γελοίοι

    Κείμενο του Νίκου Δήμου στο: www.protagon.gr «Εχουμε μία γελοία λέξη με την οποία τους αποκαλούμε. «Γελοιογράφοι». Στην πραγματικότητα, τίποτα το γελοίο δεν υπάρχει στη γραφή σους. Είναι πικρή και συνήθως οδυνηρή.

    Συνηθίζουμε, δυστυχώς, να συγχέουμε τη σάτιρα με το ευθυμογράφημα. Κι όμως, είναι αντίθετα είδη. Το ευθυμογράφημα χαρίζει ευθυμία και καλή διάθεση. Αλλά η σάτιρα πονάει. Οχι μόνον αυτούς που σατιρίζονται - αλλά και όλους μας, αφού συνήθως αφορά και το σύνολο. Μαστιγώνει και τσούζει.

    Επειδή στην Ελλάδα καλές κουβέντες λέμε σπάνια (τόσο που, όταν επαινέσεις κάποιον, οι άλλοι σε κοιτάνε ύποπτα) σκέφθηκα να κάνω μία εξαίρεση και να γράψω εγκώμιο. Γι' αυτούς τους ανθρώπους, που ιδιαίτερα τώρα, τα χρόνια της κρίσης, συνοδεύουν την επώδυνη καθημερινότητά μας με το πικρόξινο σχόλιό τους.

    Μεγαλώσαμε, εμείς οι παλιότεροι, με τον Αρχέλαο, τον Βασίλη Χριστοδούλου, τον Γάλλια - και τη "Χοντρή" του "Θησαυρού". Πόσο ειδυλλιακά αφελείς φαίνονται σήμερα οι γελοιογραφίες τους - κι ας πέρασαν μέσα από καιρούς πίκρας. Πιο σκληροί ήταν ο Φωκίων Δημητριάδης και ο Κώστας Μητρόπουλος, που αειθαλής συνεχίζει.

    Αλλά οι νεότεροι υπήρξαν πιο ουσιαστικοί και πιο ώριμοι. Γιάννης Ιωάννου, ΚΥΡ, και οι κομίστες (Καλαϊτζής και Σία) άνοιξαν άλλους δρόμους. Κι ο αυστηρός είρων Ανδρέας Πετρουλάκης, που συναντάω κάθε πρωί.

    Ωστόσο τρεις είναι -για μένα- οι κορυφαίοι, που ξεπερνάνε πια τα όρια του σκίτσου-σχόλιου και μπαίνουν στο χώρο της σοβαρής δημιουργίας. Ο παλαιότερος Μποστ, ο νεότερος Αρκάς και ο ολίγον νεότερος Δημήτρης Χαντζόπουλος.

    Η απόλυτη τρέλα του Μποστ - που επεκτείνεται και στο πλάσιμο μιας νέας σατιρικής διαλέκτου, ο θανατηφόρος σαρκασμός του Αρκά (σε εικόνα και λόγο), και τα δραματικά σκηνικά που στήνει κάθε μέρα ο Χαντζόπουλος, είναι έργα τέχνης. Με κομμένη την ανάσα παρακολουθώ κάθε μέρα στα "Νέα" τις εικαστικές, λεκτικές και συνειρμικές ακροβασίες του τελευταίου.

    Είναι σπουδαία προσφορά η καθημερινή τέχνη. Νομίζω πως εκφράζω και άλλους πολλούς, λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μάστορες του κλαυσίγελου (ναι - ακόμα και σε αυτούς που ξέχασα)».

  • Πλαστά διλήμματα για το Δημόσιο

    ** Αρθρο του Σταύρου Καπάκου στην «Αυγή» (25.9.2014) Η κόντρα Μητσοτάκη με δημάρχους και την περιφερειάρχη Αττικής, Ρένα Δούρου, εκτός από την προπαγάνδα του τύπου: οι «κακοί» Συριζαίοι δε θέλουν τον έλεγχο των πλαστών στοιχείων και την αξιολόγηση, ενέχει και μια ακόμη διάσταση την οποία κρύβει επιμελώς η κυβερνητική πλευρά.

    Η διάσταση αυτή δεν είναι άλλη από τον ρόλο του ευρύτερου δημοσίου τομέα στην ανάπτυξη της χώρας και πως, μέσω της λειτουργικής ανασυγκρότησης, οι δημόσιες υπηρεσίες μπορούν να συναγωνιστούν τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές. Για το θέμα του ελέγχου των πλαστών πιστοποιητικών κανείς δεν διαφωνεί όσο κι αν η κυβερνητική προπαγάνδα μεγεθύνει προβλήματα κάνοντας την τρίχα, τριχιά. Για την αξιολόγηση επίσης κανείς δεν διαφωνεί, υπό την προϋπόθεση να μην εξαντλείται σε μια ανούσια τεχνική διαδικασία και να αποσυνδεθεί από τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης.

    Το κρίσιμο θέμα όμως είναι η λειτουργική ανασυγκρότηση του ευρύτερου δημοσίου τομέα, που θα βάλει τέλος στις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά, που ενδημούσαν στα χρόνια του άλλοτε κραταιού δικομματισμού, όταν με δημόσιο χρήμα φτιάχθηκαν τα «νέα τζάκια». Η ανασυγκρότηση αυτή πρέπει να γίνει με όρους ευρωπαϊκής και όχι τριτοκοσμικής χώρας. Εξαιτίας των πελατειακών σχέσεων και της διαφθοράς το Δημόσιο έφτασε να δίνει το 13% του ΑΕΠ της χώρας στην εξυπηρέτηση των δαπανών της γενικής κυβέρνησης (μισθοί, ΟΤΑ, ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία) ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος ήταν 11%. Μετά το Μνημόνιο όμως τα πράγματα αντιστράφηκαν και οι δαπάνες από 19 δισ. το 2010 κατρακύλησαν στα 11,5 δισ. το 2014.

    Η δραματική μείωση των δαπανών, πάνω από 40%, αποδεικνύει ότι η Ελλάδα δεν γίνεται «φυσιολογική χώρα» όπως ισχυρίζεται η κυβερνητική προπαγάνδα. Αντίθετα βρίσκεται σε δραματική απόσταση από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Η μείωση των δαπανών κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες, προκειμένου η Ελλάδα να αποτελεί μια φυσιολογική ευρωπαϊκή χώρα, θα μπορούσε να γίνει με εξορθολογισμό της μισθοδοσίας, με ενοποίηση ομοειδών λειτουργιών για να επιτευχθούν οικονομίες κλίμακος, π.χ. ενοποίηση ασφαλιστικών ταμείων, με χτύπημα των πελατειακών δομών και της διαφθοράς (π.χ. φαρμακευτική δαπάνη, μαϊμού συντάξεις, διαπλοκή). Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τα πλαστά πτυχία και την αξιολόγηση για να κρύψει τη δραματική μείωση των δαπανών κατά 8 δισ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν κατά 4,5% του ΑΕΠ, που αποτελεί ποσοστό το οποίο ταιριάζει όχι σε ευρωπαϊκή αλλά σε τριτοκοσμική χώρα. Η μείωση αυτή οδηγεί στην εκθεμελίωση του κοινωνικού κράτους.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Αττικό Μετρό Α.Ε.
Κατεβάζουν τους εργολάβους από το Μετρό
ΟΑΣΘ
Καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ για τις αυξήσεις των εισιτηρίων του ΟΑΣΘ
Προσωπικά δεδομένα
Στο σφυρί προσωπικά δεδομένα
Δημοσιεύματα/Αφιέρωμα
Αφιέρωμα στο BBC για τον Παλαιοκώστα
Επιδοτήσεις
Εως 60% η επιδότηση για λέβητα αερίου
Φωτοβολταϊκά/τεχνολογία
Φωτοβολταϊκά σε... φιλμ
Επιστημονικές έρευνες και μελέτες
Ψάξε, ψάξε και θα το βρεις
Μεταφορές/Μαθητές
Γολγοθάς η μετακίνηση
Περιβάλλον/Πρόστιμα
Τουχτερό πρόστιμο στην Ελλάδα για τα επικίνδυνα απόβλητα
Οδηγίες/ΕΝΦΙΑ
Νέες οδηγίες προς εφοριακούς για αιτήσεις ΕΝΦΙΑ
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Βρήκαν 180 τόνους ξυλείας, ψάχνουν το κύκλωμα
Οκτώ μήνες με αναστολή για ξυλοδαρμό φωτορεπόρτερ
Ανθρώπινα
«Κόμικς, ένα αποτελεσματικό εκπαιδευτικό εργαλείο»
Βαλίτσες
TV & Media
Τα έστριψε ο Καρούνος
Επιστρέφει το «Μπρούσκο»
Μαστορεύουν στο... σπίτι τους