Έντυπη Έκδοση

Τυπογραφείο

  • Οι ανθρώπινοι ...βιβλιοστάτες

    ** Της Ευγενίας Ηλιοπούλου από το protagon.gr «Δεν είναι βιβλίο, αλλά είναι πάντα κοντά στα βιβλία. Ξύλινο, γύψινο, πλαστικό ή μεταλλικό. Μπορεί να πάρει γεωμετρική μορφή, ζώου ή κολώνας. Πτυσσόμενο ή σταθερό. Είναι καλαίσθητο. Αλλάζει χρώμα ανάλογα με το χρώμα της βιβλιοθήκης. Στέκεται περήφανα και λαμπρά επειδή πλαισιώνει αρμονικά την εικόνα.

     Μπορεί να είναι πιο όμορφος από τα άχαρα εξώφυλλα των βιβλίων. Είναι απαραίτητος σε μία βιβλιοθήκη ή σε ένα γραφείο. Είναι το στήριγμά τους για να είναι όρθια και να μη χαλάσει η ραφή τους. Ο τρόπος στηρίγματος διαφέρει αλλά η χρησιμότητα είναι αποδεδειγμένη. Ψυχολογικά είναι καλά, άσχετα αν δεν συμπαθεί πολύ τους γείτονές του. Ζηλεύει τη χάρη τους. Αντιλαμβάνεται ότι ποτέ δεν θα έχει το περιεχόμενό τους. Εχει επίγνωση της ασημαντότητάς του.

    Στη μονότονη και άχαρη ζωή μας, μερικοί άνθρωποι συνειδητά επιλέγουν να παίξουν το ρόλο του βιβλιοστάτη. Ανεξάρτητως φύλου κάποιος πουλάει την υποστήριξή του. Συνειδητά γίνεται στήριγμα για τις δημόσιες εμφανίσεις κάποιου άλλου. Κάθεται κοντά σε επώνυμους και απλώς ομορφαίνει το περιβάλλον. Η επιλογή του, ως συνοδού, γίνεται με βάση την εμφάνισή του. Στηρίζει φανερά ή κρυφά κάποιες προσωπικότητες προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα του "μεγάλου" βιβλίου. Δεν είναι καλός ή κακός. Είναι σίγουρα σιωπηλή παρουσία, αφού είναι δεδομένη η αφοσίωση και η αποδοχή του. Συνοδεύει τους πολιτικούς, τους αστέρες του πενταγράμμου ή του σινεμά και τους πλούσιους στις δημόσιες εμφανίσεις τους. Στηρίζει τις απόψεις αυτών των ανθρώπων με το χαμόγελο και την παρουσία του. Δεν προκαλεί αρνητικές αντιδράσεις. Ισως μόνο τη ζήλια των άλλων επειδή είναι λίγο ακριβή η τιμή του.

    Τα θυμήθηκα όλα αυτά όταν είδα έναν κύριο κοντά σε έναν πολιτικό. Ο πολιτικός είχε ζεσταθεί πάρα πολύ και κουραζόταν να κρατήσει το πανάκριβο, επώνυμο, λινό σακάκι του. Χαμογελαστός και άνετος ο πολιτικός. Ο βιβλιοστάτης κρατούσε προσεκτικά το σακάκι. Αφοσιωμένος στο έργο του. Να μην τσαλακωθεί και αλλάξει την εικόνα του πολιτικού. Αυτός ήταν ο ρόλος του!»

  • Η Γερμανία, η Μεσόγειος και το μέλλον

    ** Του Γιώργου Δελαστίκ Από το «ΕΘΝΟΣ» (29/9/14) ««Χρόνο με τον χρόνο οι χώρες (σ.σ. της Ε.Ε.) παζαρεύουν μόνο για το ποιος θα φορτωθεί τα βάρη της κρίσης του ευρώ» τονίζεται στο πρωτοσέλιδο άρθρο της «Ντι Τσάιτ». Αυτό που απασχολεί τον αρθρογράφο όμως δεν είναι η αποκατάσταση των αδικιών που ενδεχομένως έχουν γίνει εις βάρος των λαών της νότιας Ευρώπης από τη Γερμανία.

     Ούτε που περνάει από το μυαλό του ότι ενδεχομένως επεκτείνεται πραγματικά ο γερμανικός ηγεμονισμός στην Ε.Ε. και ίσως να μην έχουν απλώς την "εσφαλμένη εντύπωση" οι Γάλλοι, Ιταλοί, Ισπανοί, Ελληνες και λοιποί Νοτιοευρωπαίοι ότι αναδύεται μια "γερμανική Ευρώπη που το μόνο που απαιτεί είναι θυσίες" από τους υπόλοιπους λαούς. Τον απασχολεί μόνο το γεγονός ότι "μια οικονομικά αδύναμη και μη ενωμένη Ευρώπη... δεν μπορεί να επιβληθεί. Χωρίς εσωτερική δύναμη και χωρίς συγκεκριμένους στόχους, η Ευρώπη δεν μπορεί να δικαιωθεί προς τα έξω"! Μεγάλο καημό έχουν όλοι οι λαοί της Ε.Ε., ιδίως σε αυτές τις συνθήκες της κρίσης, κατά πόσο η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση... "δικαιώνεται προς τα έξω"!

    Εδώ εκατομμύρια Ευρωπαίοι χάνουν το ψωμί τους, καθώς οι μισθοί μειώνονται και η ανεργία καλπάζει, αλλά τους Γερμανούς, ακόμη και τους προοδευτικούς διανοητές τους, αυτό που τους απασχολεί είναι η εικόνα της Ε.Ε. προς τα έξω! Τι να πει κανείς; Η διέξοδος πάντως που προτείνει ο αρθρογράφος της σοσιαλδημοκρατικής γερμανικής εφημερίδας είναι να κληθούν οι λαοί της Ε.Ε. να απαντήσουν ψηφίζοντας "αν πρέπει η Ευρώπη να αναπτυχθεί ως σύνολο με περισσότερες κοινές μεταρρυθμίσεις και κοινή οικονομική πολιτική ή όχι"! Κάπως διαισθάνεται όμως ότι η πρότασή του αυτή δεν προκαλεί ενθουσιασμό σε κανέναν - γι' αυτό και προσθέτει: "Η ερώτηση φόβου που έρχεται φυσιολογικά όταν κανείς παρατηρήσει την οργή των πολιτών είναι, τι θα γίνει, αν τελικά βγει "όχι"; Η αναπότρεπτη απάντηση είναι ότι τότε το ευρώ θα διαλυθεί"!

    Αυτό είναι εύκολο να το γράφει ένας Γερμανός διανοούμενος. Είναι όμως εξαιρετικά δύσκολο να το αποδεχθεί ένας Γερμανός πολιτικός - πόσω μάλλον να θέσει σε κίνηση μια διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα και μάλιστα μόνο και μόνο ως αποτέλεσμα της λαϊκής βούλησης! Θα ήταν τρελός για δέσιμο οποιοσδήποτε Γερμανός πολιτικός επιχειρούσε να υπονομεύσει την πανευρωπαϊκή οικονομική ηγεμονία του Τέταρτου Ράιχ, καλώντας τους ευρωπαϊκούς λαούς να ψηφίσουν ουσιαστικά, ναι ή όχι στο Βερολίνο!»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Υπουργείο Οικονομικών
Νόμιμες και οι μειώσεις μισθών στο υπ. Οικονομικών
Στον αντεισαγγελέα η «καυτή πατάτα»
ΥΠΕΚΑ/ΙΓΜΕ
Αγνοήθηκαν παντελώς οι εργαζόμενοι
ΠΑΜΕ/ΟΑΣΘ
ΠΑΜΕ: «Γαλαντόμοι με τον ΟΑΣΘ, οι αυξήσεις στους Θεσσαλονικείς»
Ρατσισμός/Βία
Σε έξαρση η ομοφοβική βία
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Καταγγέλλει στημένους διαγωνισμούς στην εγκατάσταση κιγκλιδωμάτων
Εξορύξεις/Κινήματα
Οχι άλλα τοξικά μεταλλεία
Υπουργείο Μεταφορών
Αντί για τις συγκοινωνίες στα... βουλευτικά γραφεία
ΕΥΑΘ
Ιδιωτικοποίηση μέσω της συγχώνευσης με ΕΥΔΑΠ
Ρομά/Υπουργείο Εσωτερικών
«Μαζί με τις παράγκες μας γκρεμίζουν κι εμάς»
Υπουργείο Παιδείας
Ανά κατηγορία οι μετεγγραφές φοιτητών
Greenpeace
Οχι άλλα δισ. για πετρέλαιο στα νησιά
TV & Media
Ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της ΝΕΡΙΤ
Ο μήνας των μπλογκμπάστερ
Στη δίνη της πλήξης
Ανθρώπινα
«Από το κέλυφος, στην κοινωνική ένταξη και αποδοχή»
Fata Morgana
Άλλες ειδήσεις
Εκδήλωση για δικηγόρους