Έντυπη Έκδοση

Οι αναγνώστες γράφουν

  • Τα θαύματα και τα εγκλήματα της τεχνολογίας

    Ο ρυθμός με τον οποίο εξελίσσεται σήμερα η τεχνολογία είναι ταχύτατος και είναι αυτό, νομίζω, ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Τα επιτεύγματά της είναι τόσο πολλά, που αν κάποιος προσπαθήσει να τα απαριθμήσει, σίγουρα θα πελαγοδρομήσει. Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει. Επειδή όμως ο χώρος αυτός είναι περιορισμένος, είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω εδώ τα σημαντικότερα από τα επιτεύγματα αυτά, που συνηθίσαμε να τα αποκαλούμε «θαύματα».

    Θα ξεκινήσω από τον τομέα της υγείας, γιατί πιστεύω ότι η υγεία είναι το ύψιστο αγαθό για τον άνθρωπο και όπως λένε οι Κινέζοι, είναι ο αριθμός ένα στο ένα εκατομμύριο και αν τον αφαιρέσεις, όλα τα άλλα που σου απομένουν είναι μηδενικά. Στο χώρο της ιατρικής και ειδικότερα της χειρουργικής, η τεχνολογία έχει εισχωρήσει εδώ και πολλά χρόνια τώρα και έχει σώσει πολλές ζωές, αλλά τα πιο αξιοθαύμαστα επιτεύγματά της είναι τα πιο πρόσφατα, που αφορούν την τηλεϊατρική και τη ρομποτική ιατρική.

    Αν μπούμε τώρα στο χώρο των τηλεπικοινωνιών, εκεί δεν θα ξέρουμε ποιο από αυτά τα αξιολογότατα επιτεύγματά της θα πρέπει να πρωτοθαυμάσουμε. Τις δυνατότητες που μας παρέχει σήμερα η κινητή τηλεφωνία, ή αυτές που μας δίνει η ανακάλυψη και ταχύτατη εξέλιξη του Διαδικτύου; Είναι αμέτρητα τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κανείς από την ορθή χρήση του Διαδικτύου. Βέβαια, από όλες αυτές τις δυνατότητες που παρέχει στον άνθρωπο, υπάρχουν και ορισμένες που αν κάποιος τις επιδιώξει μπορεί να βλάψει τον εαυτό του ή άλλους συνανθρώπους του. Αλλά μήπως αυτό δεν συμβαίνει και με ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, το μαχαίρι, που χρησιμοποιούμε καθημερινώς στη ζωή μας;

    Ας έλθουμε και σε ακόμη ένα πεδίο, εκείνο της εξερεύνησης του κοσμικού Διαστήματος. Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί, τον Οκτώβριο του 1957, όταν ο άνθρωπος έθεσε σε τροχιά τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο της Γης, ότι θα κατόρθωνε μέσα σε δώδεκα μόνο χρόνια να κατακτήσει τη Σελήνη; Ή μπορούσε τότε να φανταστεί κανείς ότι, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μόλις πενήντα ετών, θα κατάφερνε να αποστείλει στον Αρη ένα διαστημόπλοιο και να προσεδαφίσει επιτυχώς ένα ειδικώς κατασκευασμένο όχημα, για να τον εξερευνήσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προγραμματίσει, για το προσεχές μέλλον, ταξίδια αναψυχής στον Αρη, μετ' επιστροφής, για τα οποία δήλωσαν από τώρα συμμετοχή ορισμένοι από τους μεγιστάνες του πλούτου;

    Ομως η τεχνολογία έχει δύο όψεις, την καλή, στην οποία εμφανίζονται όλα τα ωφέλιμα για τον άνθρωπο επιτεύγματά της, μερικά από τα οποία αναφέρθηκαν πιο πάνω, και την άλλη, την κακή, στην οποία καταγράφονται όλα τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Γιατί δεν είναι δυνατόν να λησμονήσει κανείς ότι η ανακάλυψη της διάσπασης του ατόμου είχε συνέπεια την κατασκευή και τη ρίψη των δύο ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι, με την ευθύνη βέβαια κυρίως των πολιτικών, αλλά και ορισμένων επιστημόνων-ερευνητών και με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους διακόσιες πενήντα χιλιάδες αθώοι συνάνθρωποί μας. Και εκείνο που θα μπορούσε να διαπιστώσει κανείς σήμερα είναι ότι, προς την κατεύθυνση αυτή των πολεμικών εξοπλισμών, η τεχνολογία έχει κάνει πολύ μεγαλύτερες προόδους και έχει εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αποκτήσει τη δυνατότητα, με τα μέσα μαζικής καταστροφής τα οποία διαθέτει, όχι μόνον να εξολοθρέψει έναν ολόκληρο λαό, αλλά να ισοπεδώσει ακόμη και ολόκληρο τον πλανήτη.

    Αλλά το λυπηρό είναι ότι όλα αυτά τα "εγκλήματα" της τεχνολογίας είναι ανθρώπινα επιτεύγματα, γιατί δημιουργός τους είναι ο άνθρωπος, ο οποίος με τις γνώσεις που απεκόμισε από την επιστήμη, την κατεύθυνε ώστε να διαπράξει αυτά τα φοβερά "εγκλήματα". Αυτός λοιπόν είναι ο ηθικός αυτουργός και εκείνη είναι το εκτελεστικό όργανό του.

    Επειτα από όλες αυτές τις διαπιστώσεις, θα πρέπει ο κάθε ένας σκεπτόμενος άνθρωπος να αναρωτιέται: Πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν στον άνθρωπο δύο έννοιες διαμετρικά αντίθετες, η λογική και ο παραλογισμός; Η λογική που δημιουργεί τις επιστήμες, τις τέχνες και τα γράμματα και τον ανεβάζει σε ένα αξιοθαύμαστο πολιτιστικό επίπεδο και ο παραλογισμός, που καλλιεργεί το μίσος και τη μισαλλοδοξία και τον οδηγεί στους καταστροφικούς πολέμους, στις βιαιοπραγίες και στις αντιπαλότητες, μεταμορφώνοντάς τον σε ένα τέρας, αφού του στερεί τον ανθρωπισμό, που είναι η πεμπτουσία του πολιτισμού».

    Αιμίλιος Κομίνης

    διπλωματούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός

  • Γιατί την Πανεπιστημίου

    Μήνες πριν είχαμε επισημάνει με άρθρο μας στην «Καθημερινή» τα προβλήματα της προτεινόμενης Ανάπλασης της Πανεπιστημίου, έτσι όπως τουλάχιστον είχαν παρουσιαστεί από το αποτέλεσμα του «διαγωνισμού». Ακολούθησε μια άτυπη διαβούλευση στον Τύπο, που δείχνει το βαθμό ευαισθησίας των πολιτών αυτής της πόλης σε ζητήματα που αφορούν την αλλαγή του χαρακτήρα της και τις άμεσες επιπτώσεις από αυτή την αλλαγή.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι ουδείς από τους συντάκτες των άρθρων και επιστολών επικροτεί την παρέμβαση. Αντιθέτως, τα σχόλια ήταν και είναι αρνητικά και προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι οι καθηγητές που πρωτοστατούν στην παρέμβαση για την Πανεπιστημίου δεν λαμβάνουν υπόψη τους και δεν απαντούν, επιμένοντας στην εφαρμογή μιας ατεκμηρίωτης επέμβασης στην καρδιά της πόλης, αδιαφορώντας για τις σημαντικές επιπτώσεις της λειτουργίας της στο άμεσο και ευρύτερο περιβάλλον της, χωρίς να προβληματίζει η πιθανή ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα συνολικά, όπως παραδείγματος χάριν της πρότασης που συντάχτηκε από τους αρχιτέκτονες Ανδρέα Βεντουράκη και Δημήτρη Κονταργύρη και αφορούσε την πεζοδρόμηση της οδού Σταδίου, συνοδευόμενη από ευμενή σχόλια της επιστημονικής κοινότητας.

    Γιατί παραμένουν αναπάντητα τα ακόλουθα ερωτήματα που έχουν τεθεί:

    Ποια η εγκεκριμένη και θεσμοθετημένη μελέτη Πολεοδομικής Οργάνωσης του κέντρου της πόλης των Αθηνών, στα πλαίσια του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής, στην οποία καλείται να ενταχθεί η πρόταση παρέμβασης στην Πανεπιστημίου;

    Ποια μέτρα προβλέπονται να ληφθούν πολεοδομικά, κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά για την επαναφορά της κατοικίας και άλλων συναφών προς αυτήν δραστηριοτήτων στην περιοχή παρέμβασης; Το πραγματικό πρόβλημα του κέντρου της Αθήνας δεν είναι η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στην Πανεπιστημίου, αλλά ο πληθυσμός του και "η αδυναμία του πληθυσμού αυτού να παραγάγει βιώσιμη κοινωνική σύνθεση".

    Ποια η σκοπιμότητα και κυρίως η άμεση ανάγκη του έργου, ιδίως αυτή τη δύσκολη οικονομικά περίοδο που διέρχεται η χώρα;

    Ηταν ή όχι παραπλανητικός ο διαγωνισμός και ο τίτλος του "Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού για την Ανασυγκρότηση του κέντρου της Αθήνας" που αποτελεί τη "νομιμοποίηση" του εγχειρήματος για την κοινή γνώμη και τις κρατικές αρχές;

    Πώς διασφαλίζεται με συγκεκριμένο τρόπο η επιτυχία της προτεινόμενης λύσης;

    Ποια είναι η "οικονομοτεχνική μελέτη", που καθιστά συμφέρουσα και συνεπώς απαραίτητη την επέκταση του τραμ με τις ειδικές προδιαγραφές μέχρι μόνο την πλατεία Αιγύπτου, αντικαθιστώντας τα υπόλοιπα μέσα δημόσιας συγκοινωνίας (ηλεκτρικά και θερμικά λεωφορεία) που αποτελούν σήμερα το γενικότερο δίκτυο των μέσων μαζικής μεταφοράς της πόλης;

    Μετά τα παραπάνω, οι φράσεις που έντεχνα έχουν χρησιμοποιηθεί, όπως για "βιώσιμη κινητικότητα", για "καλύτερο φυσικό και αρχιτεκτονικό περιβάλλον στο κέντρο της πόλης", για "ένα κέντρο ζωντανό που θα εξασφαλίσει το δικαίωμα στην πόλη σε όλους", δεν εξασφαλίζουν και την επιτυχία του εγχειρήματος, και ως εκ τούτου καλούμε δημόσια το ΥΠΕΚΑ, θεσμικά υπεύθυνο για την οδό Πανεπιστημίου, και το δήμαρχο Αθηνών, που κινδυνεύει η κεντρική λεωφόρος της πόλης του, να παρακολουθήσουν όσα γράφτηκαν σχετικά με το θέμα στον Τύπο και σταθμίζοντάς τα να προβούν στις αντίστοιχες ενέργειες: Είναι επείγον να συνταχθεί άμεσα μελέτη ρύθμισης και ανασυγκρότησης του κέντρου της Αθήνας και της ευρύτερης περιοχής του, μελέτη που θα λάβει υπ' όψιν της την υφιστάμενη κατάσταση από κάθε άποψη, θα προσδιορίσει τα γενικά και ειδικά προβλήματα, θα δώσει λύσεις-προτάσεις για διαβούλευση με τους κοινωνικούς και λοιπούς φορείς, προκειμένου το τελικό αποτέλεσμα να συμβάλει στην ομαλή λειτουργία του κέντρου και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων του.

    Μια τέτοια μελέτη είναι απαραίτητη και για το λόγο ότι οι συνθήκες από την εποχή του Αντώνη Τρίτση έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Το Μετρό εξυπηρετεί χιλιάδες χρήστες την ημέρα, με συνέπεια να έχουν λιγοστέψει τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν και που εν πάση περιπτώσει είναι μικρότερα και φιλικότερα προς το περιβάλλον».

    Βασίλης Γρηγοριάδης,

    Χρήστος Λεμπέσης,

    αρχιτέκτονες-πολεοδόμοι

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Αρθρα/Σχολιασμοί
Του Λιβυκού νανούρισμα
Ρεπορτάζ
Πάρτε τώρα το Ι.Χ., αλλιώς...
Ολυμπιακά Ακίνητα
Δίωξη για κακούργημα
ΥΠΕΘΑ
Κριτήριο η ιθαγένεια για τις στρατιωτικές σχολές
ΕΟΠΥΥ
60 εκατ. εις υγείαν του ΕΟΠΥΥ
ΕΣΥ/Διαφθορά
Ε και, τι έγινε που πιάστηκε με φακελάκι;
Νοσοκομεία και υπηρεσίες υγείας
Σε αναμμένα κάρβουνα οι εργαζόμενοι στο Ψυχιατρείο Αθηνών
Θεσσαλονίκη
Στο νοσοκομείο ο Β. Παπαγεωργόπουλος
Παιδεία
Ολοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Ξαναστήνονται δημοτικές κάλπες στην Καισαριανή
Αλληλεγγύη/Κρήτη
Δωρεάν... λογιστής
Ιδρύματα/Παιδί
Φωλιά αγάπης για 160 παιδιά
Αθλητισμός
Χρυσός και παγκόσμιος
ΟΚΑΝΑ
Στον «αέρα» ο ΟΚΑΝΑ
Δικαστικό ρεπορτάζ
Τον Ιανουάριο στο σκαμνί οι «τυφλοί»
Ανθρώπινα
«Στόχος, το Πλανητάριό μας να παραμείνει στην κορυφή»
Στο 25ο Αχαρνών
TV & Media
Οι «κλώνοι» και τα... κλωνάρια
Αποστολή στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας
Σχολές/Πανεπιστήμια
Για την επιστημονική έρευνα στα πανεπιστήμια
Τροχαία/Δυστυχήματα
Πετούν το μπαλάκι στην Τροχαία