Έντυπη Έκδοση

Τυπογραφείο

  • «Τσίπρας + Μαργαρίτης = κρέιζι λοβ»

    **Από κείμενο του Χρήστου Ξανθάκη στο provocateur.gr «Να είσαι τώρα Αλέξης Τσίπρας, να έχεις ένα σωρό σκοτούρες, να ετοιμάζεσαι για το κοινοβουλευτικό νταβαντούρι με την ψήφο εμπιστοσύνης, να σε κατηγοράνε διάφοροι σύντροφοι για «δεξιά στροφή» και να κουβαλάς στην καμπούρα σου και τον Γιώργο Μαργαρίτη;

    Μάλιστα, τον Γιώργο Μαργαρίτη! Τον γνωστό τραγουδιστή, η εμφάνιση του οποίου στο Φεστιβάλ της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ το βράδυ του περασμένου Σαββάτου άναψε φωτιές στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

    Οι αντιδράσεις βροχή, καταιγίδα σας λέω. Από τις "Τι δουλειά είχε αυτός εκεί;", ως του τύπου "Σκυλάδικο έγινε η Αριστερά". Και δώσε καυγά και πάρε μαλλιοτράβηγμα στα social media (...).

    Να μείνουμε όμως στο προκείμενο. Στον Γιώργο Μαργαρίτη, που έχει διαγράψει μια πορεία 35 χρόνων στο ελληνικό τραγούδι. Μια δύσκολη πορεία, ξεκινώντας άσημος και άγουρος από το χωριό του, τη Βασιλική Τρικάλων ("κάθε σπίτι και αποστακτήριο") και φτάνοντας στις κορυφές της καλλιτεχνικής αναγνώρισης. Δεν είναι πολύ πίσω ο καιρός όπου η μισή Ελλάδα τραγούδαγε "Δεν με νοιάζει, μη σε νοιάζει οι δρόμοι που τραβάνε", σ' εκείνη τη μνημειώδη παραγωγή του Θοδωρή Μανίκα. Για να μην ξεχνιόμαστε...

    Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, πρώτον και βασικότερον, ούτε έχει ξεφτιλιστεί ούτε έχει ξεφτιλίσει στη ζωή του. Πάντοτε του κεφαλιού του έκανε, πάντοτε ακολουθούσε τον δαίμονα εαυτού και πάντοτε υπηρετούσε τα γούστα και όχι τις ανάγκες της στιγμής. Ισως γι' αυτό δεν "πρόκοψε" (...). Ο Μαργαρίτης αυτό που ήταν, αυτό έμεινε (...).

    Σ' αρέσει; Εχει καλώς. Δεν σ' αρέσει; Πάλι ωραίος είσαι. Από ένα σημείο και ύστερα, είναι απλώς θέμα γούστου. Κι αυτό γιατί ο Γιώργος Μαργαρίτης δεν εκπροσωπεί ούτε μια κυρίαρχη κουλτούρα, όπως η Παόλα και ο Παντελίδης, ούτε μια κυρίαρχη ιδεολογία όπως ο Νταλάρας (...). Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.

    Οπότε η πρωτοβουλία της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ να τον καλέσει στο Φεστιβάλ της ήταν μια έκπληξη ευχάριστη. Ηταν ένα άνοιγμα προς ένα κόσμο που συχνά πυκνά η Αριστερά τον αντιμετώπιζε αφ' υψηλού (...). Τώρα όμως που η κρίση μας έφερε πιο κοντά τον έναν στα χνώτα του αλλουνού, ανακαλύπτει κανείς ότι δεν πειράζει να μυρίζουν και λίγο Τζώνυ (...)».

  • «Ευρώπη, αλλά όχι των λαών»

    **Αρθρο του Τηλέμαχου Χυτήρη στα «Νέα» (6.10.2014) «Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που μπήκαν τα θεμέλια της Ενωμένης Ευρώπης, έχουν γίνει τεράστια άλματα. Η πλήρης όμως ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) θα συντελεστεί με την ομοσπονδιοποίησή της, κάτι που μοιάζει πολύ μακρινό.

     Το θέμα είναι αν όλα τα κράτη-μέλη συμβάλλουν σε αυτή την κατεύθυνση. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Η Μεγάλη Βρετανία, π.χ., προτιμά σκέτη την οικονομική ένωση, και μάλιστα στον βαθμό που συμφέρει την ίδια. Θα 'λεγε κανείς ότι η πολιτική της απαξιώνει, παρά προωθεί, την όλη προσπάθεια.

    Από την άλλη πολλοί θεωρούν, και δικαίως, ότι η πολιτική ένωση και η εμβάθυνση έχουν μείνει πίσω. Αντίθετα, η ΕΕ προχώρησε άκριτα στη διεύρυνση για λόγους γεωπολιτικούς και αλλότριους. Ταυτόχρονα, όμως, έχει αυξήσει τη γραφειοκρατία, έχει απομακρυνθεί από τους λαούς και οι ηγεσίες της, τα τελευταία χρόνια, ελάχιστα συνέβαλαν στην ανέλιξή της. Το χειρότερο, η Κομισιόν υπόκειται σε εξαρτήσεις από τους πλέον ισχυρούς - σήμερα από τη Γερμανία. Ο πεπεισμένος ευρωπαϊστής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ θα μπορέσει να αλλάξει κάπως τα πράγματα, δίνοντας στην Επιτροπή την οντότητα που της αρμόζει; Για παράδειγμα, όπως ο Ζακ Ντελόρ, αδιαμφισβήτητος στυλοβάτης της ευρωπαϊκής ιδέας στην πράξη, ως πρόεδρος της Κομισιόν την περίοδο 1985-1995;

    Την πρόοδό της η ΕΕ την οφείλει και στη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος σε όλες τις χώρες-μέλη. Με κύριο στοιχείο τη σταθερότητα και την εναλλαγή στην εξουσία των δύο μεγάλων πολιτικών οικογενειών της Ευρώπης: των συντηρητικών και των σοδιαλδημοκρατών.

    Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης, όμως, άλλαξαν τα πράγματα. Από το δίπολο περάσαμε στην ώσμωση και μετά στην ταύτιση των σισιαλδημοκρατών με τους συντηρητικούς. Το φαινόμενο άρχισε στην Αγγλία με τον Τόνι Μπλερ, για να συνεχιστεί στη Γερμανία με τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, που έστρωσε το χαλί στην Ανγκελα Μέρκελ.

    Πρόκειται για μια ισοπεδωτική εξέλιξη που έχει τη σφραγίδα της παγκοσμιοποίησης και της επικυριαρχίας των αγορών. Στην Ιταλία, σήμερα, ο Ματέο Ρέντσι κατηγορείται για μπερλουσκονισμό! Στη Γαλλία, ο Φρανσουά Ολάντ αλλάζει εν μια νυκτί την κυβέρνησή του επί το συντηρητικότερο. Στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται "επί ξυρού ακμής" και η Κεντροαριστερά αναζητείται από το... Silver Alert! Ετσι, όμως, κύρια αντιπολίτευση γίνεται παντού η Ακροδεξιά (πλην Ελλάδος) ενώ φουντώνουν οι ευρωσκεπτικιστές και μαζί ο εφιάλτης των νεοναζί.

    Αναρωτιέται λοιπόν κανείς: πώς τα κατάφεραν έτσι; Ξέχασαν το ευρωπαϊκό μέτρο; Σε περίοδο κρίσης εύκολα αναζωπυρώνονται και οι εθνικισμοί. Δεν θα συναινέσουν εύκολα Γαλλία - Ιταλία στις επιταγές της Μέρκελ. Ηδη έχουμε τους πρώτους τριγμούς. Μην ξεχνάμε ότι η επιβολή ενός κράτους απέναντι στα άλλα αντίκειται στο βασικό σκεπτικό της ίδρυσης της Ενωμένης Ευρώπης. Θα ξαναγυρίσουμε λοιπόν, στις αντιπαλότητες;

    Οι αγορές, είναι γνωστό, ενδιαφέρονται μόνο για πάρτη τους. Οι ευρωπαίοι πολιτικοί όμως; Τι είδους Ενωμένη Ευρώπη ευαγγελίζονται;

    Οχι πάντως Ευρώπη των λαών».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Αρθρα/Σχολιασμοί
Του Λιβυκού νανούρισμα
Ρεπορτάζ
Πάρτε τώρα το Ι.Χ., αλλιώς...
Ολυμπιακά Ακίνητα
Δίωξη για κακούργημα
ΥΠΕΘΑ
Κριτήριο η ιθαγένεια για τις στρατιωτικές σχολές
ΕΟΠΥΥ
60 εκατ. εις υγείαν του ΕΟΠΥΥ
ΕΣΥ/Διαφθορά
Ε και, τι έγινε που πιάστηκε με φακελάκι;
Νοσοκομεία και υπηρεσίες υγείας
Σε αναμμένα κάρβουνα οι εργαζόμενοι στο Ψυχιατρείο Αθηνών
Θεσσαλονίκη
Στο νοσοκομείο ο Β. Παπαγεωργόπουλος
Παιδεία
Ολοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Ξαναστήνονται δημοτικές κάλπες στην Καισαριανή
Αλληλεγγύη/Κρήτη
Δωρεάν... λογιστής
Ιδρύματα/Παιδί
Φωλιά αγάπης για 160 παιδιά
Αθλητισμός
Χρυσός και παγκόσμιος
ΟΚΑΝΑ
Στον «αέρα» ο ΟΚΑΝΑ
Δικαστικό ρεπορτάζ
Τον Ιανουάριο στο σκαμνί οι «τυφλοί»
Ανθρώπινα
«Στόχος, το Πλανητάριό μας να παραμείνει στην κορυφή»
Στο 25ο Αχαρνών
TV & Media
Οι «κλώνοι» και τα... κλωνάρια
Αποστολή στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας
Σχολές/Πανεπιστήμια
Για την επιστημονική έρευνα στα πανεπιστήμια
Τροχαία/Δυστυχήματα
Πετούν το μπαλάκι στην Τροχαία