Έντυπη Έκδοση

Σημείο συνάντησης με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

  • Οι καταγγελίες πέφτουν βροχή

    ΓΙΑ ΤΙΣ αρπαχτές-όργιο φοροδιαφυγής σταρ-καλλιτεχνών στην Κύπρο πολλά ακούγονταν χρόνια τώρα. Αλλά για τη «χαρεμοποίηση» της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, μέσω του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, πέφτουμε από τα σύννεφα.

    Ηταν τουλάχιστον σοκαριστικές οι αποκαλύψεις τού υπομνήματος προς τον εισαγγελέα Διαφθοράς, το οποίο συνέταξαν οι διοικητικοί υπάλληλοι της Σχολής, καταγγέλλοντας το μεγάλο φαγοπότι που γινόταν μέσα από «αδικαιολόγητες πληρωμές», μεταξύ άλλων, για ταξιδάκια αναψυχής και προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ γυναικών υπαλλήλων, οι οποίες -όπως υποστηρίζουν οι καταγγέλλοντες- ήταν φίλες ή ερωμένες των επικεφαλής του αμαρτωλού Ιδρύματος.

    Ωστόσο ο τέως πρύτανης της ΑΣΚΤ Γεώργιος Χαρβαλιάς χαρακτηρίζει συκοφαντίες τις καταγγελίες και προτίθεται να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

    * Σε καταγγελίες στην Επιθεώρηση Εργασίας προέβη όμως και το Σωματείο Εργαζομένων του Εθνικού Θεάτρου για την παραβίαση της Συλλογικής Σύμβασης από τη διοίκησή του, απειλώντας με απεργιακές κινητοποιήσεις.

    Τουλάχιστον παράδεχονται ότι ακόμη πληρώνονται. Η στάση πληρωμών, όπως συνέβη στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, παρ' όλ' αυτά, τους τρομοκρατεί. Ηρθε η ώρα που πρέπει η πολιτεία να πάρει τη μεγάλη απόφαση και να απαλλάξει το ΚΘΒΕ από τα χρέη της Οπερας της Θεσσαλονίκης που του φορτώθηκαν και βεβαίως να μην καθυστερεί τις εκταμιεύσεις της τακτικής επιχορήγησης.

    * Τουλάχιστον ακατανόητη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η μανία μεγάλου και εύρωστου πολιτιστικού φορέα να διαφημίζει με αυταρέσκεια ως πανελλαδικές πρωτιές τις μετακλήσεις του στη χώρα μας καλλιτεχνών, οι οποίοι ωστόσο μας έχουν ξαναεπισκεφθεί προσκεκλημένοι μεγάλου κρατικού Φεστιβάλ. Αφ' ενός είναι κάτι που ο συγκεκριμένος φορέας δεν το έχει ανάγκη, αφ' ετέρου πρόκειται για μια βαναυσότητα εις βάρος οποιουδήποτε βρίσκεται και παράγει πολιτισμό εκτός των δικών του τειχών.

    * Στη μεταμοντέρνα καθημερινότητά μας γίναμε, μεταξύ άλλων, θύματα εκβιασμού από την παραγωγή της ταινίας «Summer in Greece» του σκηνοθέτη Γ. Παπαβασιλείου (με παραγωγό τον Δ. Μπιρμπίλη). Επειδή το νόμιμα σταθμευμένο όχημά μας, σε θέση μόνιμου κατοίκου, στο εμπορικό τρίγωνο θα «χάλαγε» τα πλάνα, η παραγωγή -μεταμφιεσμένη σε Δήμο Αθηναίων- μάς κάλεσε-απείλησε ότι αν δεν μετακινηθεί θα το σηκώσει γερανός. Επινόησαν ακόμα και τραπεζικό λογαριασμό στον οποίο έπρεπε να καταβάλουμε ένα ποσόν επειδή η κάρτα μας έχει λήξει -ενώ διαρκεί μέχρι το 2015.

    ΟΣΑ Μουσεία Σύγχρονης Τέχνης και αν ανοίξουμε, όσοι διεθνείς καλλιτέχνες και αν μετακληθούν, θα παραμείνουμε η ίδια άναρχη βλαχομπανανία της αρπαχτής.

  • Πολεμικά ανακοινωθέντα

    ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ διαδηλωτές, οι οποίοι έπεσαν νεκροί -κι ακόμη δεν γνωρίζουμε σε πόσους θα φθάσει ο αριθμός τους- στην Κωνσταντινούπολη, φοβάμαι ότι θα είναι προμήνυμα γενικότερων ανακατατάξεων στη γείτονα χώρα.

    Και δεν θέλω με τίποτα να εξυφάνω σενάρια για το σταδιακό διαμελισμό της αντι-ευρωπαϊκής δύναμης, η οποία ως χοντροκομμένος Ασιάτης δυνάστης χώνει τη μύτη της στην ΑΟΖ ενός ελεύθερου (πλην διχοτομημένου) κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Δεν μπορώ να γνωρίζω εάν το γεγονός ότι η Τουρκία δεν έδωσε γην και ύδωρ, όταν οι ΗΠΑ αποφάσισαν να εισβάλουν στο Ιράκ, λειτουργεί ως μνησίκακο παρελθόν στο μυαλό των αξιωματούχων που καταστρώνουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

    Πάντως, ούτε χημικά βρέθηκαν και περιέργως η ιρακινή αεράμυνα δεν απεδείχθη αξιόμαχη, ώστε να αντιμετωπιστούν οι ψευδεπίγραφα πολιτισμένοι και δημοκρατικοί εισβολείς χωρίς καν το άλλοθι ενός ψηφίσματος του ΟΗΕ.

    Η Τουρκία δεν επεμβαίνει (ακόμη) στην πόλη Κομπάνι, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, γιατί ίσως θέλει να ξεπαστρευτούν μία ώρα αρχύτερα οι Κούρδοι μαχητές, πολλοί από τους οποίους ανήκουν στο μισητό ΡΚΚ -και κανένας μεγάλος γεωπολιτικός παίκτης δεν θέλει ένα δραστήριο κομμουνιστικό κόμμα στην εύφλεκτη περιοχή.

    Εν τούτοις, η πόλη Κομπάνι λειτουργεί στους εντός των τουρκικών συνόρων Κούρδους ως η αρχή στο δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Γι' αυτό, αποτελεί πόλη-σύμβολο για την κουρδική αυτοδιάθεση, εξού και οι μαχόμενοι Κούρδοι γνωρίζουν ότι έτσι και κερδίσουν αυτή την (πρώτη) μάχη, έχει ανοίξει το χρόνιο απόστημα, το οποίο δεν τολμά να σπάσει η Αγκυρα.

    Να μιλήσει για το κουρδικό ζήτημα, με το οποίο δεν συμφιλιώθηκε ποτέ, εκτός από το τελευταίο διάστημα, καθώς βλέπει (έβλεπε) το αλυτρωτικό κουρδικό αίτημα να λύνεται και να περιχαρακώνεται στο βόρειο Ιράκ...

    Για την τουρκική πραγματιστική και αρπακτική εξωτερική πολιτική, οι Κούρδοι της Συρίας είναι κίνδυνος θάνατος, καθώς δεν είναι καθόλου δύσκολο να είναι η απαρχή έγερσης αλυτρωτικών λύσεων στα νοτιοανατολικά του τουρκικού κράτους.

    Αυτή η εξέλιξη ίσως σημάνει το ξεθεμελίωμα της εθνικής συνεκτικότητας για την οποία έδωσε τόσες μάχες -κερδισμένες ακέρδιστες- το βαθύ κεμαλικό κράτος, το οποίο σήμερα έχει αντικατασταθεί από τον τύπου Ερντογάν νεο-οθωμανισμό.

    Ετσι, καταλαβαίνετε ότι η αργοπορία των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων να επέμβουν στην πόλη Κομπάνι και η καταστολή των Κούρδων διαδηλωτών είναι ένα και το αυτό πράγμα. Αφού η σιωπηλή αποδοχή από τον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου του κινήματος των σουνιτών τζιχαντιστών του ISIS κάηκε, και καθώς τα πετρέλαια επείγουν, οι Τούρκοι σέρνονται πίσω από τους Αμερικανούς σαν πεινασμένα σκυλιά.

    ΟΜΩΣ, το κουρδικό ζήτημα (ξανα)άνοιξε με νεκρούς στην ευρωπαϊκή Κωνσταντινούπολη, και να είσθε σίγουροι δεν θα βαρεθούμε να βλέπουμε καινούργια πολεμικά ανακοινωθέντα...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Βιβλίο
Σμύρνη: Οι τελευταίες μέρες
Εικαστικά
Ατζέντα Εικαστικών
Θέατρο
Μεγαλώνοντας με την Ξένια
Γάμοι και στο Μέγαρο
Κινηματογράφος
Οταν η αλήθεια σκοτώνει
Μνήμες και φαντασία
Μουσική
Ατζέντα Μουσική
Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
Ο μεγάλος πόλεμος στη μεγάλη οθόνη
Οκτώ ταινίες για ένα βραβείο
Σινεμά
Ατζέντα Σινεμά
Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου
Η «Μικρά Αγγλία» ταξιδεύει
Φωτογραφία
Ο ιεροφάντης της κομψότητας