Έντυπη Έκδοση

Τυπογραφείο

  • «Τα πιάνουν» βουλευτές;

    **Από κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου στο: www.enikos.gr «Πρώτο: Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν βουλευτές που «τα πιάνουν» για να ψηφίζουν Προέδρους της Δημοκρατίας, για να ψηφίζουν νόμους, για να ρίχνουν ή για να ανεβάζουν κυβερνήσεις.

    Δεύτερο: Ξέρουμε ότι εκείνη η διαπίστωση πως "όταν παίρνονται παρουσίες στη Βουλή, είναι πολλοί βουλευτές που δεν ξέρουν τι πρέπει να απαντήσουν: 'Παρών' ή 'αθώος'..." είναι μια φράση που αποδίδεται στον Ρούσβελτ. Οχι σε Ελληνα αξιωματούχο. Συνεπώς τη δράση της πολιτικής "βιομηχανίας" που λειτουργεί με όρους προσωπικής ιδιοτέλειας (...) θα πρέπει να την αναζητήσουμε αλλού. (...).

    Τρίτο: Ξέρουμε ότι στην Ελλάδα της "Ζίμενς", του "έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του" και του "ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό" παλιά υπήρξαν "Τσιριμώκοι". Παλιά υπήρξαν "αποστάτες". Παλιά υπήρξαν "Γαρουφαλιάδες". Παλιά υπήρξαν και καταγγελίες για "συνωμοσία", για "προδοσία" και για "συνασπισμό οικονομικών συμφερόντων" που όπως έλεγε ο κ. Μητσοτάκης έριξαν την κυβέρνησή του το 1993. Αυτά παλιά. Τώρα ο κ. Μητσοτάκης γίνεται αποδέκτης των φιλοφρονήσεων του κ. Σαμαρά στα γενέθλια της Ν.Δ. και ο κ. Σαμαράς γίνεται αποδέκτης του χειροκροτήματος του κ. Μητσοτάκη.

    Τέταρτο: Κάθε φορά που η πολιτική ζωή αποσπάστηκε από τον "φυσικό της δικαστή", δηλαδή την κοινωνία, όποτε μπήκε πίσω από το παραβάν της δικαστικής τηβέννου, οψέποτε κατρακύλησε να διεξάγεται με όρους δικαστικών ερευνών, (...), τίποτα το "καθαρτήριο", τίποτα το φιλολαϊκό δεν προσέφερε σε ό,τι αφορά το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής. Και άρα της ζωής των ανθρώπων.

    Πέμπτο: Το παιχνίδι της τεχνητής πολιτικής πόλωσης αξιοποιείται, πάντα, ως αντιπερισπασμός για να ξεστρατίζει ή να συμπιέζεται η έκφραση των πραγματικών κοινωνικών αντιθέσεων.

    Εκτο: Στο παιχνίδι της τεχνητής πολιτικής πόλωσης και ειδικά όταν το κλίμα θερμαίνεται επικίνδυνα, κανείς δεν είναι αθώος του αίματος. Είτε η συμμετοχή του είναι εκούσια, είτε η συμμετοχή του είναι ακούσια. (...).

    Εβδομο (...): Κάθε κουβέντα στις συνθήκες που ζούμε η οποία δεν θέτει στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαράθεσης τα (πραγματικά) αίτια για το γεγονός (...) ότι 4 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν υπό το ζόφο της φτώχειας, (...), αποτελεί αποπροσανατολισμό. Αποτελεί πυροτέχνημα. Αποτελεί κοροϊδία. Και αυτή την κοροϊδία στην Ελλάδα του δικομματισμού τη γνωρίσαμε κοντά 40 χρόνια. Από αυτή την κοροϊδία χορτάσαμε. Νισάφι. (...)».

  • Ο ιστός που μας κρατάει

    **Αρθρο της Τασούλας Καραϊσκάκη από την «Καθημερινή» (19.10.2014) «Κάτι αλλάζει στη ζωή μας. Ενας καταιγισμός email από ομάδες βοήθειας φτάνουν καθημερινά στους υπολογιστές μας, όλο και πιο πυκνά, όλο και πιο οργανωμένα μετά το καλοκαίρι, με εντυπωσιακές δράσεις.

    Χιλιάδες πρέπει να είναι πλέον τα εθελοντικά δίκτυα, που προσφέρουν στήριγμα εκεί όπου η πολιτεία αποσύρει το δικό της λόγω λειψών κονδυλίων, νοοτροπίας, αγκυλώσεων, δημοσιοϋπαλληλικής αδιαφορίας, που διανέμουν αγαθά και υπηρεσίες, τα περισσότερα χωρίς ιδιοτελείς βλέψεις. Εισχωρούν στη σάρκα της κοινωνίας, ως αόρατος ιστός, κρατώντας την όσο γίνεται ορθή, συνεκτική. Δίκτυα άμεσης συνδρομής, παράκαμψης μεσαζόντων, νομικής υποστήριξης, ελεύθερου λογισμικού, ελεύθερων μετακινήσεων, τράπεζες χρόνου, συνεταιρισμοί ζωντανής οικονομίας, κοινωνικά ιατρεία, οίκο-κοινότητες, πρωτοβουλίες διαχείρισης απορριμμάτων, παιδικά στέκια... Πολίτες παίρνουν σκούπα και φαράσι και καθαρίζουν τον δρόμο, το πάρκο της γειτονιάς, μαγειρεύουν για φτωχούς, προσφέρουν από τα περισσευούμενα, απασχολούν παιδιά εργαζόμενων γονέων, φροντίζουν ηλικιωμένους, απαλύνουν τον πόνο ανιάτων, επαγγελματίες περιθάλπουν ανασφάλιστους, εμβολιάζουν άπορα νήπια, χειρουργούν δωρεάν, μορφώνουν παιδιά κι ενήλικες, δίνουν παραστάσεις σε νοσοκομεία και ιδρύματα, απομακρύνουν από το χείλος του γκρεμού χρήστες ουσιών, προσφέρουν ευκαιρίες ζωής σε ερείπια του περιθωρίου, σβήνουν φωτιές, προστατεύουν οικοτόπους, αποκαλύπτουν κρυμμένα "αποστήματα", οργανώνουν ιδέες και τάσεις, θέτουν στην ημερήσια διάταξη καίρια θέματα περισσότερο απ' ό,τι οι κυβερνήσεις, δημιουργούν αυτόνομες κοινότητες πολιτών, νέα πεδία δημόσιας έκφρασης...

    Μια νέα αντίληψη πλάθεται μεταξύ νέων και ηλικιωμένων, αντρών και γυναικών που βαρέθηκαν να μαραζώνουν στο άγονο έδαφος των πολλαπλών διαψεύσεων και δρουν κινητοποιημένοι από την ανάγκη του άλλου ή την κοινή ανάγκη, ανασκάπτοντας παλιά κοινωνικά θεμέλια: ότι τίποτα δεν πετυχαίνουμε μόνοι, χωρίς τον διπλανό μας. Οτι το σύνολο είναι πάντα κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μελών που το απαρτίζουν. Οτι η από καρδιάς έμπρακτη προσφορά όχι μόνο βγάζει από το αδιέξοδο, αλλά και κάπως αμβλύνει τις ανισότητες, δίνει μια λύση στην ανεργία, περιορίζει την κρίση των δημόσιων συστημάτων κοινωνικής προστασίας. Η προστιθέμενη αξία που παράγεται από τους εθελοντές διαμορφώνει ένα νέο εθνικό προϊόν.

    Ομως, ο εθελοντισμός -που δεν έχει σχέση με τον οίκτο ή τη φιλανθρωπία αλλά με την ενεργό συμπαράσταση- δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαταστήσει την κρατική λειτουργία. Ωστόσο, μπορεί ώς ένα βαθμό να την εξυγιάνει. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες η κοινωνία των διαθέσιμων πολιτών θα μπορούσε να αποκαταστήσει τη χαμένη τιμή των κυβερνήσεων.

    Εάν καταφέρει να αφυπνίσει τον λειτουργό που κοιμάται στο βάθος ενός λειτουργού, να σφραγίσει τις δεξαμενές απατηλής διαφάνειας, να πείσει ότι οι αναλαμπές δεν είναι στιγμιαίες και ότι οι πτώσεις δεν είναι ο κανόνας που μας διέπει.

    Εάν πετύχει να νικήσει τις δυσκολίες που γεννά το γεγονός ότι το χρήμα παραμένει ο σημαντικότερος γεννήτορας αξιών και τον πολιτισμό μας ρυθμίζει ο νόμος της αγοράς, που δεν επιτρέπει δομικές αλλαγές παρά μόνο μικρές "παρεκκλίσεις", συσσίτια, ελεημοσύνες, εθελοντικές εργασίες, ώστε να αποφορτίζονται οι πιέσεις και το κοχλάζον καζάνι να μη σκάει...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Τοξικά Απόβλητα
Τοξικές βόμβες έτοιμες να εκραγούν στην Αττική
ΚΕΔΕ
Μέτωπο δημάρχων από τον ΣΥΡΙΖΑ
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Θύμα αποτρόπαιου εγκλήματος 59χρονη στη Νάξο
Εκδηλώσεις
«Κάτω τα χέρια από την πλατεία»
Να επιστρέψει η ζωή στο Πεδίον του Αρεως
Ο «ασύρματος» μας φέρνει πιο κοντά
Αρθρα/Σχολιασμοί
Ανεπαρκής και προβληματική η διαχείριση των αποβλήτων
Η «Αγία» Απελευθέρωση
ΙΓΜΕ
«Στον αέρα το ερευνητικό έργο του πρώην ΙΓΜΕ»
Παρουσίαση βιβλίου
Οπισθεν ολοταχώς στην ωκεανογραφική έρευνα
Τρομοκρατικές οργανώσεις
«Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι εδώ»
Ανθρώπινα
Ευέλικτο... κουαρτέτο «Ο ήχος ως έχει»
Ημέρες κρίσης
Ενθετο Εργασία & Ασφάλιση
200 νέες προσλήψεις στο ΕΚΑΒ
Δημιουργήστε με... όχημα το αυτοκίνητο του άλλου
1.090 προσλήψεις σε δήμους
100 θέσεις ερευνητών στον Γεωργικό Οργανισμό
Συμβουλευτικό εργαστήριο για ανέργους από τον ΟΑΕΔ
Συνταξιούχοι στο μικροσκόπιο
Πρόσκληση σε 12.489 συνεταιριστικές επιχειρήσεις
Κυβερνητικό «σαφάρι» για ανείσπρακτες οφειλές
Δωρεάν συμβουλές σε καινοτόμες εταιρείες
Αντιστρές εργαστήριο
Ψηφιακά εργαλεία για τους συμβούλους
Νέα προνόμια για τους πελάτες της
Αλλαγές στην κορυφή των επιχειρήσεων
Το νέο κτήριο και η επιβίωση του ΤΣΜΕΔΕ
«Ψαλίδι» 10% εκ νέου στις επικουρικές
Πότε παίρνω σύνταξη