Έντυπη Έκδοση

Τυπογραφείο

  • Τα πανεπιστήμια και οι Φορτσάκηδες

    *Από κείμενο του Νίκου Μιχαλίτση στο THEPRESSPROJECT.gr «Ο αξιότιμος κ. Φορτσάκης είναι πολυσχιδής προσωπικότητα. Του αρέσει ο πολιτισμός μια και είναι πρόεδρος του Ειδικού Ταμείου Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.

     Είναι επίσης πρόεδρος του Ελληνο-γαλλικού Σωματείου για την Παιδεία! Διδάσκει Δημόσιο Δίκαιο! Αναρωτιέμαι, αν αναλαμβάνει τέτοιες δραστηριότητες για να καλύψει τις υπόλοιπες, που αποκαλύπτουν ποιος πραγματικά είναι.

    Διότι, πρύτανης με τέτοια συμπεριφορά, ούτε με τον Πολιτισμό ούτε με την Παιδεία μπορεί να έχει σχέση. Ακόμα περισσότερο, δεν μπορεί να έχει σχέση με την ελευθερία και τη δημοκρατία, ενώ δεν δικαιούται να κραυγάζει για εφαρμογή νόμων, όταν ο ίδιος, ως (και) πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ, έχει κουρελιάσει τον ίδιο τον ιδρυτικό της νόμο, επιμένοντας να λειτουργεί ένα Εποπτικό Συμβούλιο που έχει ακυρωθεί μετά την παραίτηση τριών μελών του, με καταγγελίες για απροκάλυπτες κυβερνητικές παρεμβάσεις. (...)

    Οι νόμοι Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου έβαλαν τις βάσεις για τη διάλυση και την εμπορευματοποίηση του δημόσιου πανεπιστημίου. Αλλος τρόπος να εφαρμοστούν δεν υπήρχε, παρά μόνον η βία, ο αυταρχισμός, τα ΜΑΤ και οι σεκιουριτάδες, ό,τι ακριβώς βρίσκεται στον αντίποδα του ρόλου του δημόσιου πανεπιστήμιου, της αυτοτέλειάς του (που ορίζεται επίσης στο Σύνταγμα) και της δημιουργίας ελεύθερων ανθρώπων.

    Η έρευνα και η διδασκαλία, οι δύο ισότιμες και αδιάσπαστες λειτουργίες του πανεπιστημίου, έχουν ως κινητήρια δύναμη και ως προϋπόθεση για την εξέλιξή τους την ελευθερία και την αμφισβήτηση. Οι Φορτσάκηδες και οι άβουλοι συγκλητικοί αυτό ακριβώς θέλουν να κτυπήσουν, γιατί το σύστημα που υπηρετούν τρέμει τους ελεύθερους και σκεπτόμενους πολίτες.

    Οι μέρες είναι κρίσιμες για τα πανεπιστήμια της χώρας. Οι φοιτητές και μερίδα τολμηρών πανεπιστημιακών δασκάλων, που αντιστέκονται στη διάλυση των πανεπιστημίων, ίσως δεν επαρκούν για να την αποτρέψουν.

    Η ελληνική κοινωνία πρέπει να πάρει θέση. (...) Τώρα! Αύριο θα είναι αργά...».

  • Ενας Πρόεδρος σαν υπουργός;

    **Του Παντελή Μπουκάλα από την «Καθημερινή» (5.11.2014) «Οι κοινοί θνητοί, που κυκλοφορούν και με το όνομα «μέσοι πολίτες» ή «απλοί άνθρωποι», ενίοτε δε και «πληβείοι» και επί το δημοτικότερον «πλέμπα» (ας αποφύγουμε εδώ τα συνώνυμα «όχλος», «μάζα» και «τελευταίοι των αφελών»), δυσκολεύονται να καταλάβουν τα κριτήρια και τις μεθόδους της υψηλής λεγόμενης πολιτικής.

    Προσπαθούν βέβαια. Προσπαθούν να συνθέσουν σε σενάριο με στοιχειώδη συνέπεια όσα χαοτικά ακούνε και διαβάζουν. Αλλά κάθε φορά συνειδητοποιούν ότι δεν γίνεται τίποτα δίχως επαφές με "έγκυρους κύκλους" και "υψηλά ιστάμενα πρόσωπα"· δίχως "αποκλειστικές πληροφορίες" και έμπιστους μέσα στο "πολύ στενό περιβάλλον" του ενός ή του άλλου Μεγάλου που θα τους δώσουν έγκαιρα ραπόρτο για το τι τρέχει και για το τι παραμένει βαλτωμένο.

    Υποψιάζονται φυσικά πως όταν ακούνε κάποιον τρανό δημοσιογράφο να λέει με καμάρι ότι "σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες τού κ.λπ.", συνήθως ο έγκυρος πληροφοριοδότης είναι ο καθρέφτης του δημοσιογράφου ή κάποιο βαποράκι "αποκλειστικοτήτων" που διακινεί συμφέροντα, όχι ειδήσεις. Αλλά και σε ποιον να πουν τις υποψίες τους; Κι αυτοί στον καθρέφτη τους τις λένε. Μέχρι πρότινος τις έλεγαν και στο καφενείο της γειτονιάς. Τώρα όμως που τα καφενεία χαρακτηρίστηκαν εστίες φθοράς της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου, σκέφτηκαν ότι μάλλον πρέπει να τα αποφεύγουν πια, για να μην τους πουν και δολιοφθορείς του έθνους. Για παράδειγμα, δυσκολεύονται οι "μέσοι πολίτες" να καταλάβουν με ποια κριτήρια αναζητείται ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ή μάλλον δυσκολεύονται να αποδεχθούν ότι τα κριτήρια αυτά χαλαρώνουν μέρα τη μέρα, χάνοντας όποια αυστηρότητα υποτίθεται πως είχαν· υπακούουν σε τρέχουσες ανάγκες και βλέψεις κομματικής υφής και αδιαφορούν για τον συμβολισμό που διασώζει ο τίτλος "πρώτος πολίτης της χώρας" ακόμα κι όταν τον καταντούν ευφημιστικό. Οταν ο "μέσος πολίτης" καλείται να αναγνωρίσει και να τιμήσει ως πρώτον όχι κάποιον που έχει αποδείξει ότι το αξίζει και ότι θα διατηρήσει την ακεραιότητα της προσωπικότητάς του και την αυτοτέλεια του λόγου του μ' όλες τις μειωμένες αρμοδιότητές του, αλλά κάποιον βολικό, συμφερτικό, εύπλαστο, αν όχι ευπειθή, τότε ουσιαστικά καλείται να περιφρονήσει τον θεσμό. Και να αποδεθχεί τα παίγνια ως υψηλή πολιτική.

    Κρίνοντας από τη μέχρι τώρα ονοματολογία και από όσα γράφονται για τα κίνητρα που οδηγούν στην επιλογή υποψηφίων, συμπεραίνουμε ότι δεν αναζητούμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά έναν υπουργό, υπουργό Προεδρίας λ.χ. Και επειδή ξέρουμε πόσο αυστηρές είναι οι εξετάσεις που πρέπει να περάσει κάποιος για να κριθεί άξιος για υπουργείο, φαίνεται ότι για την προεδρία αναζητούμε ένα πρόσωπο με την ευθιξία του κ. Ντινόπουλου, τη μειλιχιότητα του κ. Γεωργιάδη, το κεντρώτο του κ. Βορίδη, το βαρύγδουπο του κ. Αβραμόπουλου και τις αθλητικές ικανότητες του κ. Κικίλια και του κ. Λοβέρδου. Δύσκολα πράγματα».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
ΥΠΕΚΑ
7+3 χρόνια... φαγούρα
Κίτρινη κάρτα Κομισιόν για την ατμοσφαιρική ρύπανση
Υπόθεση ομολόγων
«Αποκατάσταση αδικίας τώρα...»
Σωφρονιστικό σύστημα
Εισαγγελική έρευνα για το «νοσοκομείο» του Κορυδαλλού
Λίστα Λαγκάρντ
Εισαγγελέας ζητεί να καθίσει στο σκαμνί ο Διώτης
Υπουργείο Παιδείας
Η Παιδεία στους δρόμους
Υπουργείο Μεταφορών
«Επισπεύστε τις εργασίες στη γέφυρα του Ευρίπου»
Εισαγγελικές έρευνες
«Η μεγάλη της γκάφας σχολή»
Δικαστικό ρεπορτάζ
Τα έδωσαν όλα και αποφυλακίστηκαν
Διπλάσια ποινή σε έφηβες για φόνο
Παιδί/Κοινωνικά θέματα
Τα παιδιά καταλαβαίνουν από κρίση και χρήματα
Πανελλαδικές
Πανελλαδικές
Πολιτισμός
Καλοτάξιδη...
Ανθρώπινα
Εθελοντισμός για αιμοδοσία και μυελό οστών
Μαύρη Θάλασσα
TV & Media
Habemus Τρίτο Πρόγραμμα
Εγινε είδηση
Ομοφοβία στοπ
Στο πλευρό της ΕΤΕΡ
«Καθαρίζει» με μουρμούρα
Αρθρα/Σχολιασμοί
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η πολυτάραχη εποχή του