Έντυπη Έκδοση

Οι αναγνώστες γράφουν

  • Αμεση και έμμεση ληστεία

    Οταν ένας διαρρήκτης μπαίνει σε ένα σπίτι ή σε ένα κατάστημα και κλέβει ορισμένα χρήματα ή διάφορα άλλα αντικείμενα, αυτό λέγεται άμεση ληστεία, γιατί το χρηματικό κόστος, που προκύπτει από τη λεία αυτής της ληστείας, το χρεώνεται αντιστοίχως ο ένοικος του σπιτιού ή ο καταστηματάρχης.

    Αυτό γινόταν μέχρι πρότινος και όταν ακόμη η ληστεία γινόταν σε βάρος μιας τράπεζας. Το κόστος του προϊόντος της ληστείας το χρεωνόταν ο τραπεζίτης. Τώρα όμως μάθαμε ότι, όταν ο ισολογισμός μιας οποιασδήποτε τράπεζας, κρατικής ή ιδιωτικής, προκύψει ελλειμματικός, ανεξαρτήτως αν αυτό οφείλεται σε κακοδιαχείριση, ή σε κάποια συγκυρία μιας ευρύτερης οικονομικής κρίσης, το έλλειμμα αυτό δεν το χρεώνεται ο τραπεζίτης, διότι σπεύδει τότε ασμένως το κράτος να το αποκαταστήσει με μια ανάλογη ανακεφαλαιοποίηση. Και επειδή το Δημόσιο ταμείο ποτέ δεν είναι πλεονασματικό, το κράτος απευθύνεται στους γνωστούς και μη εξαιρετέους δανειστές μας.

    Ετσι λοιπόν, όλο αυτό το δυσβάστακτο οικονομικό βάρος, το κράτος το φορτώνει σε όλους τους πολίτες και τους επιγόνους τους, αφού δεν ασκεί καμία εποπτεία επί των τραπεζών, για να εξασφαλίσει, έστω και μακροπρόθεσμα, την επιστροφή αυτών των κεφαλαίων στο Δημόσιο ταμείο. Αυτή λοιπόν η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι ουσιαστικά μια έμμεση ληστεία.

    Βέβαια, οποιαδήποτε κυβέρνηση, του παρελθόντος ή του μέλλοντος και όχι μόνο η σημερινή, είχε, έχει και θα έχει πάντα τα επιχειρήματά της, προκειμένου να αιτιολογήσει την αναγκαιότητα αυτής της πρωτοφανούς ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Ενα από τα επιχειρήματα αυτά είναι ότι οι εκάστοτε κυβερνώντες θεωρούν υπεύθυνο το ίδιο το κράτος, εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής την οποία άσκησαν οι προγενέστερες κυβερνήσεις. Ενα άλλο επιχείρημα, πιο πειστικό για τον ελληνικό λαό, είναι ότι με αυτή την οικονομική ενίσχυση των τραπεζών, θα αναζωογονηθεί η ρευστότητα των τραπεζών, θα "πέσουν πολλά χρήματα στην αγορά", θα δανειοδοτηθούν όλες αυτές οι χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που έχουν βάλει λουκέτο στο μαγαζί τους και θα αρχίσουν σύντομα να γίνουν παραγωγικές, συμβάλλοντας στην ταχεία οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

    Υπάρχει όμως και μια άλλη μακροχρόνιος έμμεση ληστεία, για την οποία είναι υπεύθυνες όλες ανεξαιρέτως οι, προγενέστερες της σημερινής, κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, άλλες σε μικρότερο και άλλες σε μεγαλύτερο βαθμό, οι οποίες δημιούργησαν αυτό το δυσθεώρητο, για τα ελληνικά δεδομένα, εξωτερικό χρέος, για το οποίο μόνο ένας Θεός ξέρει αν είναι, ή πότε θα καταστεί, βιώσιμο. Στην προκειμένη περίπτωση, χρειάζεται μια πληρέστερη ανάλυση για να γίνει αντιληπτό, πώς είναι δυνατόν, αυτή η υπερχρέωση του κράτους να θεωρείται ότι είναι μια έμμεση ληστεία.

    Είναι γνωστό, σ' ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, ότι το εκάστοτε κυβερνών κόμμα για να παραμένει επί μακρόν στην εξουσία καλλιεργεί τις γνωστές, από την εποχή της παλιγγενεσίας, πελατειακές σχέσεις. Για την ικανοποίηση όλων αυτών των πελατών, με τον διορισμό τους στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, τροφοδοτείται η κρατική μηχανή με υλικό το οποίο όχι μόνο δεν είναι αναγκαίο, αλλά προκαλεί τόση δυσαρέσκεια σε όλο εκείνο το υπαλληλικό προσωπικό, που έχει προσληφθεί με νόμιμες διαδικασίες, ώστε να επηρεάζεται δυσμενώς η αποδοτικότητά του. Και αυτοί είναι οι μικροί πελάτες.

    Υπάρχουν όμως και οι μεγάλοι πελάτες και είναι εκείνοι που χρηματοδοτούν τους προεκλογικούς αγώνες, όλων σχεδόν, των πολιτικών κομμάτων, όχι βέβαια αφιλοκερδώς, διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι, όταν το κόμμα το οποίο στηρίζουν ανέλθει στην εξουσία, θα τους ευνοήσει, με διάφορες κρατικές επιδοτήσεις, ή με τα γνωστά νομοθετικά και άλλα τερτίπια, ώστε να προσποριστούν οικονομικά οφέλη πολλαπλάσια.

    Η αφαίμαξη αυτή, που κάνουν οι εκάστοτε κυβερνώντες πολιτικοί από το Δημόσιο ταμείο, για να ικανοποιήσουν τόσο τους μικρούς όσο και τους μεγάλους πελάτες τους, είναι ασφαλώς μία έμμεση ληστεία, που διαπράττεται αενάως εις βάρος όλων των φορολογουμένων πολιτών.

    Φαίνεται, λοιπόν, ότι δικαιώνεται απολύτως ο Αγιος Αυγουστίνος, ο οποίος είχε πει πριν από δεκαέξι αιώνες: "όταν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά μια οργανωμένη (έμμεση θα έλεγα εγώ) ληστεία"».

    Αιμίλιος Κομίνης

    διπλωματούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός

  • Πώς να μας χαμογελάσει αύριο η ζωή;

    Πώς μπορούμε να κάνουμε την ίδια τη ζωή μας να μας χαμογελάει αύριο; Πώς μπορούμε να καταστήσουμε ευημερούσα την κοινωνία μας στο σύνολό της; Τι θα αιτούσαμε -απαιτούσαμε από τους σημερινούς, αλλά και ώς πέρα εκάστοτε κρατούντες; Μήπως παραγωγικότητα, δημιουργώντας θέσεις εργασίας, παραγωγής και προσφοράς έργου με ανταμοιβή;

    Υπάρχει ελπίδα να πάρει μπροστά η μηχανή της ζωής μας, της καθημερινότητάς μας και να ξαναλειτουργήσουν τα πάντα της, που θα την καταστήσουν όμορφη, ευχάριστη, απολαυστική και γελαστή; Να περιμένουμε το αύριό μας γελαστό; Μήπως έγκαιρα θα πρέπει να τιμωρούνται οι κάθε κλέφτες, με τις πραγματικές κι αντάξιες μεγάλες τιμωρίες, γιατί αλλιώς εξακολουθούν να επαναλαμβάνονται οι κλεψιές και η ατιμωρησία, αλλά και ο απάνθρωπος εξαναγκασμός των φτωχών, που με κάθε μεσαιωνικό τρόπο υποχρεώνονται αυτοί (με θυσίες ζωής) να αναπληρώσουν τα όσα υπεξαίρεσαν - έκλεψαν εκείνοι; Μήπως ο λαός με τη δύναμη της κάλπης και μέσα από τη δύναμη της κάλπης ήρθε η ώρα να κάνει χρήση των πολλών δικών του δυνάμεων; Η δύναμη του λαού μέσα από την κάλπη θα θέσει τέλος στην κλεψιά, στο ψέμα, στη διαπλοκή, στην απονιά, στην αναισθησία και την πολιτική αλητεία... του σήμερα! Αυτή η δύναμη του Λαού, μπορεί να αλλάξει το Σύνταγμα πλήρως, έτσι ώστε τα δικαιώματά του και η εξουσία που θα μπορεί να ασκεί (αυτό είναι και η Δημοκρατία), να μην τον αφήνουν έξω από το Σύνταγμα... Ενα Σύνταγμα που να μην είναι μόνο για τους κρατούντες και να μην ευεργετεί μόνο αυτούς... Τους 300!».

    Σωτήρης Μαντζούτσος

    λογοτέχνης, άνεργος,

    Αθήνα

  • Ζήτω το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος!

    Πριν από λίγες ημέρες χρειάστηκε εκτάκτως να αγοράσω ένα φάρμακο για ίλιγγο. Πήγα στο φαρμακείο της περιοχής μου και ζήτησα εκείνο που γνώριζα από παλιά. Η φαρμακοποιός με ενημέρωσε πως το φάρμακο που ζητούσα δεν κυκλοφορεί πλέον στην αγορά και αντ' αυτού υπάρχει άλλο από την κρατική φαρμακαποθήκη. Ως εδώ κανένα πρόβλημα. Αγόρασα το νέο φάρμακο και πήγα σπίτι μου.

    Οταν όμως άνοιξα το κουτί και έψαξα να βρω το χαρτί με τις οδηγίες, διαπίστωσα πως όλα ήταν γραμμένα στα γερμανικά. Ούτε μια λέξη στα ελληνικά. Το ίδιο και στο κουτί.

    Τώρα τι κάνουμε; Πού είναι οι ενδείξεις; Πού είναι η δοσολογία; Πού είναι οι αντενδείξεις;

    Να πάρω αυτό το νέο φάρμακο ή μήπως θα με βλάψει επειδή δεν είναι συμβατό με άλλες θεραπείες που κάνω;

    Αλλά, δυστυχώς, συμβαίνει να είμαι Ελληνας...

    Ιθαγενής στο κράτος που λέγεται Σαμαριστάν...

    Κανείς δεν με υπολογίζει...

    Και αν πεθάνω, ένας λιγότερο... Κανείς δεν θα σκοτιστεί ούτε θα κλάψει...

    Ζωή σε εσάς και καλά σαράντα...

    ΥΓ.

    1. Τελικά το φάρμακο μάλλον είναι αυστριακό, και μπορεί να είναι και το καλύτερο της αγοράς... Αλλά ποιος με βεβαιώνει για όλα αυτά; Μήπως ο κ. Αδωνις;

    2. Αν δεν κάνω λάθος, υπάρχει νόμος που υποχρεώνει όλα τα ξένα φάρμακα να περιέχουν οδηγίες στα ελληνικά...

    3. Για την εφαρμογή των νόμων ποιος ιδρώνει στη χώρα μου; Μόνο ο φορατζής που θα σπεύσει να μου βάλει πρόστιμο αν καθυστερήσω δύο μέρες το χρέος μου...

    4. Και μόνο το γεγονός ότι το φάρμακο διατίθεται από την Κρατική Φαρμακαποθήκη (αν μου είπε αλήθεια η φαρμακοποιός) είναι ακόμη ένας λόγος ώστε να έπρεπε να περιείχε οδηγίες στα ελληνικά.

    5. Στη φωτογραφία του εντύπου των οδηγιών καθώς και του κουτιού του φαρμάκου, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη στα ελληνικά. Ούτε και το τηλέφωνο για το κέντρο δηλητηριάσεων... Τι να πω;».

    Β. Βασιλειάδης, συνταξιούχος,

    Νέα Ιωνία

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
ΚΕΔΕ
Πρόβλημα η τρύπα 250 εκατ. στους ΟΤΑ
ΤΑΙΠΕΔ
Ηχηρό «όχι» στην πώληση αεροδρομίων
ΥΠΕΚΑ
Ο ορυκτός πλούτος για πολιτική χρήση
Χαριστική βολή στην Καρδιά με τοξική χωματερή
Οδικό δίκτυο
Ξεπουλάνε την Εγνατία Οδό
Κοινωνικά θέματα
Εξωση στο Περιστέρι
Παρεμβάσεις
1.110 ευρώ ο κάθε θάνατος από τις φωτιές
ΜΜΕ
Φυντανίδης: 31 χρόνια στην «Ελευθεροτυπία»
Πανελλαδικές
Πανελλαδικές -Θέματα
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Εγκλημα πάθους στο Λεωνίδιο
Ανθρώπινα
Υπερδύναμη στις Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες
Μαθηματικά
Αρθρα/Σχολιασμοί
Ρέκβιεμ για τους πτωχιούχους
TV & Media
Το «χουνέρι» στο TRT
Αντάρτικο από την Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης
Από Ιούλιο απευθείας τιμολόγηση διαφημίσεων
Ισχύς εν τη ενώσει
Αλληλεγγύη
Γκολ αλληλεγγύης στο Λαύριο