Έντυπη Έκδοση

Επείγουσες αποφάσεις πριν φτάσει το τσουνάμι

Το έχουν καταλάβει όλοι, από τον Καραμανλή και τους υπουργούς του ώς τον βουλευτή της πιο μικρής εκλογικής περιφέρειας και τον τελευταίο «γαλάζιο» κεντρικοεπίτροπο: η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη.

Κι επειδή στην πολιτική κατ' εξοχήν δεν υπάρχει μοίρα, έχουν αντιληφθεί ότι όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν. Το κακό είναι ότι μαζί τους θα κοιμηθούμε και όλοι οι υπόλοιποι σε ένα στρώμα που θα το τραβάνε από τη μια μεριά ο Αλμούνια και από την άλλη οι διεθνείς δανειστές μας - και δεν ξέρουμε τι θα μείνει στο τέλος.

Δεν χρειάζεται καμία κινδυνολογία γι' αυτό που μας περιμένει. Και δεν βρισκόμαστε στο τέλος του 19ου αιώνα, για να ξανακούσουμε το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαρίλαου Τρικούπη. Σήμερα η κατάσταση είναι πιο σύνθετη και γι' αυτό, ίσως, πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμη. Η χώρα βρίσκεται σε απείρως καλύτερη θέση και δεν χρειάζεται επ' αυτού δεύτερη (ούτε καν πρώτη!) συζήτηση. Είναι μέλος ενός από τα ισχυρότερα παγκοσμίως οικονομικά κλαμπ και οι πολίτες της έχουν στην τσέπη τους το ισχυρότερο, ίσως, νόμισμα στον κόσμο. Οποιος αναλογιστεί τι συνέβαινε στο, σχετικά πρόσφατο, παρελθόν σε κάθε μικρής έκτασης οικονομική κρίση, αντιλαμβάνεται την αξία αυτών των κατακτήσεων.

Ομως, εδώ σταματούν τα καλά. Διότι η σημερινή κρίση δεν μοιάζει με καμία απ' όσες έχουμε ζήσει ή έχουμε διαβάσει ότι συνέβησαν. Μόνο οι στρατιές των ανέργων στη σημερινή Αμερική φέρνουν στον νου ανάλογες εικόνες από την Αμερική τού 1929 και μετά. Και ακόμα είμαστε στην αρχή. Ακόμα στην Ελλάδα δεν έχουν φτάσει τα κύματα από το διεθνές τσουνάμι. Τι θα συμβεί αν φτάσουν;

Η Ελλάδα έχει ένα βασικό πρόβλημα, από το οποίο εξαρτώνται οι κλυδωνισμοί που πιθανότατα θα υποστεί: υψηλό δημόσιο χρέος. Το οποίο εκμεταλλεύονται οι διεθνείς δανειστές της για να τη «γδέρνουν» με τα ληστρικά επιτόκιά τους. Η πραγματικότητα αυτή, για την οποία φέρνουν ευθύνη οι κυβερνήσεις των τελευταίων τουλάχιστον 20 χρόνων, δεν μπορεί να αλλάξει σε σύντομο χρόνο. Και θα απαιτήσει επώδυνα μέτρα για να αλλάξει. Είναι, όμως, αμφίβολο αν μπορεί να υπάρξει ταχεία αντιμετώπιση ενός μέρους του προβλήματος αυτού, ώστε οι επιπτώσεις της κρίσης να είναι λιγότερες και λιγότερο επώδυνες.

Από την άλλη, η Ελλάδα των δύο-τριών τελευταίων δεκαετιών έχει κατακτήσει ένα σχετικά υψηλό επίπεδο διαβίωσης για την πλειονότητα των κατοίκων της. Χωρίς να λείπουν οι γκρίζες ζώνες (των συνταξιούχων με σύνταξη μερικών εκατοντάδων ευρώ, των νέων με τις αντίστοιχες αποδοχές και, φυσικά, των ανέργων), δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί ότι η μεγάλη μάζα των «μεσαίων» ελληνικών νοικοκυριών είδε τη ζωή της να καλυτερεύει και σε κατανάλωση να πλησιάζει ή και να ξεπερνάει το μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αυτό το επίπεδο είναι που σήμερα κινδυνεύει. Κοντά στις κατηγορίες, που από χρόνια συμπιέζονταν, θα κινδυνεύσουν να βρεθούν τώρα όσες είχαν κατακτήσει ένα μεσαίο και παραπάνω επίπεδο ζωής, αν η κρίση είναι μακροχρόνια και απαιτήσει μειώσεις εισοδημάτων και αν η ανεργία αρχίσει να πλήττει μαζικά πολλές κοινωνικές ομάδες. Μακάρι τα «αν» αυτά να μείνουν «αν», αλλά οι εικόνες που μεταδίδονται από χώρες, οι οποίες βρίσκονται σε παρόμοια ή και καλύτερη μοίρα από τη δική μας, δεν επιτρέπουν αισιοδοξία.

Για να αποτραπούν τέτοια φαινόμενα ή έστω να περιοριστούν όσο γίνεται απαιτείται εθνικό σχέδιο, πολιτική αποφασιστικότητα και, φυσικά, μέτρα, τα οποία δεν θα είναι ευχάριστα. Ολα αυτά απαιτούν στοιχειώδη πολιτική συνεννόηση, ικανή και αποφασισμένη κυβέρνηση και πολίτες ενημερωμένους, που να την εμπιστεύονται και να είναι έτοιμοι να δεχτούν κάποια πρόσκαιρη θυσία, πεπεισμένοι ότι θα συμβάλει στο γενικό καλό και, ως εκ τούτου, και στο ατομικό.

Τι από όλα αυτά ισχύει σήμερα; Δυστυχώς τίποτα. Το πολιτικό σύστημα, με πρώτη την κυβέρνηση, εκλογολογεί και επιδίδεται σε κοκορομαχίες. Και ο πρωθυπουργός δείχνει να έχει χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του και δεν αποτολμά τη μόνη υπεύθυνη κίνηση που του απομένει: προσφυγή στον λαό για να αποφασίσει ποιος θα χειριστεί την καλπάζουσα κρίση. Δεν χρειάζεται μεν κινδυνολογία, αλλά πώς να περισσέψει αισιοδοξία;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Δυο ματιές την εβδομάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
Ζητάει να δει τους αρχηγούς για συναίνεση στην οικονομία
Με επιφυλάξεις δέχεται ο Γιώργος την πρόσκληση
Με «Καραμανλής ή χάος» αύριο στην ΟΝΝΕΔ
Βήμα πίσω για την επιδότηση εργασίας μέσω ΟΑΕΔ
Γιώργος με «5 εθνικούς στόχους»
Παπαρήγα: Αισθανόμαστε επαναστατικά αισιόδοξοι
Τσίπρας για «Πάγκαλο-Δρακουμέλ» και «σκόνη του Στάλιν»
«Η εκλογολογία δεν είναι δείγμα υπευθυνότητας»
Φταίνε οι νυν και οι πρώην για το Βατοπέδιο
Ελεύθερος χωρίς όρους
Γλέντι «Εργατικής Αριστεράς»