Έντυπη Έκδοση

«Οι ασφαλιστικές υπερθεματίζουν»

Την κοινωνική αλλά και την οικονομική διάσταση της ευθανασίας ξετυλίγει η κ. Ιωάννα Σιαφάκα, επίκ. καθηγήτρια Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Αγωγής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάζεται στο Ιατρείο Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου της Αθήνας και παράλληλα είναι αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Παρηγορητικής - Συμπτωματικής Αγωγής Καρκινοπαθών και μη Ασθενών.

«Δεν είναι τόσο απλό να μιλούμε για τέτοια ζητήματα. Ενα από τα πολλά προβλήματα εντοπίζεται στο σύστημα, που δεν μπορεί να συντηρήσει ανθρώπους με τέτοια προβλήματα. Και αναφερόμαστε σε ασθενείς που έχουν ανίατη και καταληκτική νόσο, με χρόνιο και αβάσταχτο πόνο. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που βιώνει τέτοια κατάσταση με κάποιο οικείο του πρόσωπο, εξοντώνεται από κάθε άποψη, ψυχική, σωματική και οικονομική, λόγω έλλειψης κοινωνικών υποδομών. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ομάδες εθελοντών, όπως υπάρχουν σε άλλες χώρες. Και το μεγάλο ερώτημα είναι: ποιος πληρώνει όλη αυτή την κατάσταση; Είναι πολύ λεπτό το θέμα. Περιπλέκεται σε μεγάλο βαθμό. Διότι ο ιδιωτικός χώρος της ασφάλισης είναι αυτός που καίγεται και υπερψηφίζει με χέρια και με πόδια την ευθανασία», θα πει στην «Ε».

Εσείς πώς θα αντιδρούσατε, αν ένας δικός σας ασθενής με τόσο σοβαρά προβλήματα σας εκλιπαρούσε για ευθανασία;

«Κατ' αρχάς, δεν με εξασφαλίζει ο νόμος. Αλλά θα προσπαθήσω με κάθε τρόπο να ανακουφίσω από τον πόνο χωρίς να επισπεύσω το θάνατο. Αυτό θα φροντίσω να κάνω. Εφόσον έχω προσπαθήσει με κάθε άλλο μέσο να ανακουφίσω τον ασθενή με αθεράπευτη νόσο και δεν έχω αποτέλεσμα, προχωρώ στη λεγόμενη καταστολή του τελικού σταδίου. Αλλά αυτή η διαδικασία, όπως δηλώνει, είναι η τελική. Και υπάρχουν πολλά βήματα που μπορούμε να κάνουμε πριν φτάσουμε εκεί. Πολλοί ασθενείς έχουν έρθει σε εμάς και μας λένε "λυτρώστε με", γιατί δεν τους έχει προσφερθεί άλλου είδους βοήθεια. Χρειάζεται πολλή δουλειά για να γίνει ενημέρωση. Και των γιατρών και των νοσηλευτών και των επαγγελμάτων υγείας και του κόσμου. Ειλικρινά σας λέω, αν είχα στα χέρια μου ένα κονδύλι θα το διέθετα στην ενημέρωση. Στους δήμους, στις κοινότητες, στην εκκλησία, τους αθλητικούς συλλόγους».

Με κεντρικό θέμα;

«Τι είναι καρκίνος, φέρ' ειπείν. Τι κάνουμε για να προλάβουμε την εξέλιξη και, όταν φτάσουμε στο μη παρέκει, τι κάνουμε για να ανακουφίσουμε. Και είναι πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Για το ίδιο θέμα
Αξιοπρέπεια ή βίος αβίωτος;
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
3.000 γλώσσες σε κίνδυνο
Αξιοπρέπεια ή βίος αβίωτος;
«Οι ασφαλιστικές υπερθεματίζουν»
Η ευθανασία στη λογοτεχνία
Αυτοί που «έφυγαν» με αξιοπρέπεια
Σχετικοί ιστότοποι
Δείτε ακόμα τα βίντεο
Η απίστευτη ιστορία της 13χρονης Χάνα
Πού επιτρέπεται - πού απαγορεύεται
Τι προβλέπει ο ποινικός κώδικας
«Γιατρός του θανάτου»
Η αυστραλέζικη εκδοχή
Η κλινική του ευσπλαχνικού θανάτου
Σαν βγεις στον πηγαιμό για την τριτοβάθμια εκπαίδευση
Η πρόσβαση στο πανεπιστήμιο σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης
Γυαλιά-καρφιά το θυρωρείο του ΑΠΘ
44.000 ευρώ για βελόνα που ξέχασε σε ασθενή
Ο Συνήγορος... των ζώων
ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΕΣ ΚΑΤΑ ΜΟΥΦΤΗΔΩΝ