Έντυπη Έκδοση

Πού επιτρέπεται - πού απαγορεύεται

ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Μεγάλη Βρετανία

Οπως αναφέρεται σε βρετανικό νόμο του 1961, σχετικό με την αυτοκτονία (British Suicide Act of 1961), όταν κάποιος βοηθά, ενθαρρύνει σε κάποιον αυτοκτονία, διαπράττει αυτόματα ποινικό αδίκημα και αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης που φτάνουν τα 14 χρόνια κάθειρξη. Και τούτο επειδή ο νόμος θεωρεί την ευθανασία «υποβοηθούμενη αυτοκτονία». Ο νόμος δεν παραλείπει να αναφέρει και το αυτονόητο: ότι αυτοκτονία χωρίς τη συνδρομή άλλου ανθρώπου θεωρείται νόμιμη!Το ζήτημα της ευθανασίας έχει επανέλθει ωστόσο στο προσκήνιο έπειτα από περιπτώσεις Βρετανών πολιτών, με ανίατες ασθένειες, που επέλεξαν να ταξιδέψουν εκτός συνόρων, σε χώρες όπου η ευθανασία δεν είναι παράνομη, για να τερματίσουν τη ζωή τους. Αυτή την περίοδο, η Βουλή των Λόρδων (House of Lords) συζητάει το ενδεχόμενο να εγκρίνει νομοσχέδιο για να επιτραπεί, υπό αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, η ευθανασία.

Γαλλία

Το 2004 ψηφίστηκε νόμος, σύμφωνα με τον οποίο επετράπη να τερματιστεί θεραπεία ασθενή που υπέφερε από αβάσταχτους πόνους, ακόμα και αν η συγκεκριμένη θεραπεία ήταν αυτή που τον κρατούσε στη ζωή. Βεβαίως, για να γίνει αυτό χρειάστηκε ο ίδιος ο ασθενής να το ζητήσει έντονα και να υπάρξει έγγραφη συναίνεσή του.

Ολλανδία

Η ευθανασία νομιμοποιήθηκε το 2002. Πρόκειται για την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που προέβη στη νομιμοποίηση, καταγράφοντας και τα κριτήρια που θα πρέπει να ισχύουν ώστε ο γιατρός να βοηθήσει τον ασθενή να πεθάνει. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι ο ασθενής θα πρέπει να πάσχει από ανίατη αρρώστια, να είναι ενήλικος, να βιώνει φριχτούς πόνους και να έχει πλήρη γνώση της κατάστασής του και της επιθυμίας του να πεθάνει. Στην Ολλανδία, ο γιατρός που θα αναλάβει να κάνει ευθανασία είναι ο άμεσα υπεύθυνος για τη σωστή έκβαση της διαδικασίας. Στη χώρα μπορούν να καταφύγουν άτομα από όλο τον κόσμο, που θέλουν να πεθάνουν «με αξιοπρέπεια» και που στη χώρα τους η νομοθεσία δεν επιτρέπει την ευθανασία.

Βέλγιο

Το παράδειγμα της Ολλανδίας ακολούθησε λίγο αργότερα το Βέλγιο. Και στη βελγική νομοθεσία αναφέρονται ρητώς οι προϋποθέσεις που πρέπει να υπάρχουν ώστε η διαδικασία να είναι νόμιμη. Χρειάζεται ο ασθενής να δηλώσει γραπτώς την επιθυμία του, να πάσχει από ανίατη ασθένεια, η κατάστασή του να είναι μη αναστρέψιμη και το αίτημα να εξεταστεί από επιτροπή. Πολύ πρόσφατα μάλιστα θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα να γίνεται ευθανασία και σε ασθενείς μικρότερους από 18 χρόνων. Η νομοθεσία καλύπτει μόνο όσους είναι Βέλγοι, οπότε η διαδικασία δεν μπορεί να γίνει για πολίτες άλλων χωρών.

Ελβετία

Μπορεί νομικά η Ελβετία να μην επιτρέπει την ευθανασία, αλλά σε περίπτωση που μπορεί να αποδειχθεί ότι όποιος βοήθησε ασθενή με ανίατη ασθένεια να τερματίσει τη ζωή του, δεν το έκανε βάσει εγωιστικών κινήτρων, τότε αυτός δεν έχει να αντιμετωπίσει ποινικές κυρώσεις. Στη χώρα μάλιστα υπάρχει μια ιδιάζουσα κλινική, η Dignitas (από τη λέξη dignity=αξιοπρέπεια), στην οποία καταφεύγουν ασθενείς βαρύτατων και ανίατων ασθενειών από όλο τον κόσμο που επιθυμούν να τερματίσουν τη ζωή τους.

ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΟΣΜΟ

Αυστραλία

Η ευθανασία απαγορεύεται. Το 1995 με τον νόμο Rights of the Terminally Iee Act η υποβοηθούμενη αυτοκτονία επιτράπηκε, αλλά δύο χρόνια αργότερα αυτός ο νόμος καταργήθηκε έπειτα παρέμβαση της Ομοσπονδιακής Βουλής.

ΗΠΑ

Ενώ σε επίπεδο κράτους η υποβοηθούμενη αυτοκτονία απαγορεύεται, η ευθανασία δεν είναι παράνομη στην Πολιτεία του Ορεγκον. Με τον νόμο Oregon Death with Dignity Act, που ξεκίνησε να εφαρμόζεται πριν από περίπου 10 χρόνια, θεσμοθετήθηκε ουσιαστικά ο «θάνατος με αξιοπρέπεια». Και σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται να πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις, καθώς και περισσότερες της μιας αιτήσεις του ασθενή ότι πράγματι επιθυμεί να πεθάνει. Η ευθανασία επιτρέπεται και στο Τέξας με νόμο του 1999. Και εδώ χρειάζεται να πληρούνται παρόμοιες αυστηρές προϋποθέσεις.

Καναδάς

«Οποιος βοηθήσει ή ενθαρρύνει κάποιον να αυτοκτονήσει, ανεξάρτητα από την επιτυχία ή αποτυχία της πράξης, μπορεί να καταδικαστεί σε φυλάκιση ώς 14 χρόνια», αναφέρει ο Ποινικός Κώδικας της χώρας. Ωστόσο ο ασθενής έχει το δικαίωμα να ζητήσει τη λήξη της θεραπείας του.

Ιαπωνία

Η ευθανασία είναι νόμιμη από το 1962. Θα πρέπει όμως να αποδεικνύεται ότι ο ασθενής πονάει και υποφέρει αβάσταχτα, και ότι η κατάστασή του είναι μη αναστρέψιμη. Επίσης ο νόμος αναφέρει ρητά ότι η ευθανασία πρέπει να γίνεται μόνο από γιατρό και με «ηθικά σωστό τρόπο».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Για το ίδιο θέμα
Αξιοπρέπεια ή βίος αβίωτος;
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
3.000 γλώσσες σε κίνδυνο
Αξιοπρέπεια ή βίος αβίωτος;
«Οι ασφαλιστικές υπερθεματίζουν»
Η ευθανασία στη λογοτεχνία
Αυτοί που «έφυγαν» με αξιοπρέπεια
Σχετικοί ιστότοποι
Δείτε ακόμα τα βίντεο
Η απίστευτη ιστορία της 13χρονης Χάνα
Πού επιτρέπεται - πού απαγορεύεται
Τι προβλέπει ο ποινικός κώδικας
«Γιατρός του θανάτου»
Η αυστραλέζικη εκδοχή
Η κλινική του ευσπλαχνικού θανάτου
Σαν βγεις στον πηγαιμό για την τριτοβάθμια εκπαίδευση
Η πρόσβαση στο πανεπιστήμιο σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης
Γυαλιά-καρφιά το θυρωρείο του ΑΠΘ
44.000 ευρώ για βελόνα που ξέχασε σε ασθενή
Ο Συνήγορος... των ζώων
ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΕΣ ΚΑΤΑ ΜΟΥΦΤΗΔΩΝ