Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Φουλ Επίθεση

  • Αξίζει να ξοδέψεις λεφτά για δύο ματς με τη Μίλαν;

    Λογικά, ο Κόκκαλης θα πρέπει να νιώθει απόλυτα δικαιωμένος με τα όσα έγιναν την περασμένη Τετάρτη στο «Καραϊσκάκη», στο ματς με τη Σεντ Ετιέν.

    Εκλεισε τ' αυτιά του κι αντιμετώπισε με χαμόγελο όσους του έλεγαν να πάρει παίκτες για να μπορέσει να προχωρήσει στην Ευρώπη. Και σίγουρα γέλασε, όταν άκουσε τον Μπελούτσι να μιλάει σοβαρά για τις πιθανότητες να παίξει ο Ολυμπιακός στον τελικό του UEFA.

    Από την άλλη, έβαλε κάτω τα έσοδα -που φέτος είναι μείον από τη στιγμή που η ομάδα δεν μπόρεσε να πάρει τα χοντρά λεφτά του Champions League- κι έκανε την πολύ απλή, λογική και φυσικά ξεκάθαρα ελληνική σκέψη: Αφού δεν θα περάσουμε τη Σεντ Ετιέν, αλλά και να την περάσουμε θα πέσουμε πάνω στη Μίλαν, κι αφού είμαστε 14 βαθμούς μπροστά, που ώς τον Απρίλιο μπορεί να γίνουν και 20 με τα χάλια που έχει ο Παναθηναϊκός, και αφού δεν κινδυνεύουμε γενικά από κανέναν και από τίποτα, τότε καλύτερα ν' αφήσουμε για το καλοκαίρι τις όποιες μετεγγραφές και να κοιτάξουμε να τελειώσουμε τη χρονιά όσο γίνεται φτηνότερα.

    Η Σεντ Ετιέν τον δικαίωσε. Από την ώρα που η Ευρώπη χρησιμεύει πρώτα για να μαζεύει η ομάδα λεφτά και μετά σαν παραμύθι για χαζοχαρούμενους που τους αρέσει να πιστεύουν στις μεγάλες πορείες, έρχεται η στιγμή που παρουσιάζονται κάτι... δευτερότριτα ευρωπαϊκά καφενεία και κάνουν τον Ολυμπιακό μία χόρτα.

    Η πείρα έχει δείξει πως δεν χρειάζονται και πολλά προσόντα στην άλλη ομάδα για να έρθει εδώ και να κάνει το πάρτι της. Κάτι σαν Ρόζενμποργκ να είναι, ή Νιουκάσλ ή Μακάμπι Χάιφα (μην πάμε παλιότερα στη Χέρενφεϊν με τις καρδούλες...) και την κάνει τη ζημιά εύκολα, μέσα στο «Καραϊσκάκη», όπως την Τετάρτη οι Γάλλοι. Λίγο παραπάνω να τρέχουν οι παίκτες της, λίγο να ξέρουν ν' αλλάζουν μπάλα, λίγο στη βραδιά τους να βρεθούν και θα την κάνουν τη ζημιά. Δεν χρειάζεται να είναι Τσέλσι, Ρεάλ Μαδρίτης ή Γιουβέντους ο άλλος. Ισα ίσα, που με τέτοια μεγάλα ονόματα η ομάδα κατεβαίνει πιο προσγειωμένη, το παλεύει, «κοιτάζει τον αντίπαλο στα μάτια» (τι ωραία έκφραση αυτή, και ποιητική και ποδοσφαιρική!) και στο τέλος... «πέφτει με το κεφάλι ψηλά». Ενώ με τους μικρότερους... Εκεί είναι που την πατάει.

    Εχει δίκιο, λοιπόν, ο Κόκκαλης να μην ανοίγεται ακούγοντας πότε τον ένα και πότε τον άλλο, όλους εκείνους που επειδή δεν είναι δικά τους τα λεφτά προτείνουν έναν, δύο, τρεις, τέσσερις και πέντε παικταράδες κάθε Ιούνιο και Ιανουάριο. Εδώ που τα λέμε, και μετεγγραφές να είχε κάνει η ομάδα, πέρα από τον τσάμπα αλλά συμπαθέστατο κατά τα άλλα Ντερμπισάιρ, που μέχρι να τον δούμε ν' ακουμπάει τρεις φορές την μπάλα σ' ένα παιχνίδι θα έχει τελειώσει η σεζόν, τι θα γινόταν; Θα νικούσε ο Ολυμπιακός τη Σεντ Ετιέν; Ε, και; Θα ερχόταν μετά η Μίλαν. Αξιζε ένα τέτοιο κόστος η πιθανότητα να παίξει η ομάδα δυο φορές με τη Μίλαν και να αποκλειστεί;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
Το 8ήμερο του τρόμου
Η Βαρκελώνη στις φλόγες
Αλλάζουν πρόσωπα, όχι και μυαλά!
Ποντάρει στην κούραση των πρωταθλητών
Η Τούμπα... εμπνέει!
Ηθικό ακμαιότατο για τον Αστέρα
Κυρίαρχος στην Τούμπα
Διαβεβαιώσεις και εγγυήσεις ζητάει ο Βαλβέρδε
Η κόντρα καλά κρατεί...
«Τελικός» για Αρη στο Αλκαζάρ
Φρεσκάρισμα στην ενδεκάδα
Ακέφαλος ο μπασκετικός ΠΑΟΚ