Έντυπη Έκδοση

Από το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» στην Παγκ. Τράπεζα

Ακόμη και οι ξένοι στην Ουάσιγκτον έχουν ενοχληθεί από την τοποθέτηση του Χρήστου Παπουτσή, έστω και ως χαμηλόβαθμου στελέχους, στον οργανισμό

Η τοποθέτηση Παπουτσή στην Παγκόσμια Τράπεζα, στη θέση ενός χαμηλόβαθμου στελέχους (σ' αυτήν που εκ των πραγμάτων δικαιούται η Ελλάδα στην Τράπεζα), είναι εξαιρετικά υποτιμητική για τα δεδομένα κάποιου πρώην ανώτατου πολιτικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ.

Γίνεται, ως εκ τούτου, αντιληπτή και ερμηνεύεται ως μια «απαράδεκτη επιστροφή στο παρελθόν» πολιτική πράξη που, κατά γενική παραδοχή, κλονίζει την επίπονα προβαλλόμενη εικόνα της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού Σαμαρά που διακηρύσσει κατά κόρον ότι έχει αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας.

Ιδιαίτερα, εν όψει και της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον, στις 8 Αυγούστου, η πολιτική αυτή συναλλαγή δεν πέρασε απαρατήρητη σε στελέχη της αμερικανικής γραφειοκρατίας και των δίδυμων οικονομικών οργανισμών στην αμερικανική πρωτεύουσα (ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα), που σχολίαζαν καυστικά και πικρόχολα τη συγκεκριμένη πράξη.

Προκαλεί απορίες...

Είναι ενδιαφέρον ότι σοβαροί παράγοντες της ελληνοαμερικανικής κοινότητας, που τις τελευταίες ημέρες έγιναν παραλήπτες εκκλήσεων από το πρωθυπουργικό γραφείο για να μεταφέρουν στο Λευκό Οίκο «μηνύματα» για να επιδείξει ο πρόεδρος Ομπάμα «ιδιαίτερη θέρμη» στον κ. Σαμαρά, εξέφραζαν απορίες για ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης όπως αυτή της «πολιτικής τακτοποίησης» Παπουτσή του «βαθέος ΠΑΣΟΚ».

«Είναι προφανές ότι δεν προσμετρούν στην Αθήνα τον πολιτικό απόηχο τέτοιων πράξεων ή μπορεί ακόμη και να μην τους ενδιαφέρει», έλεγαν χαρακτηριστικά αρμόδιοι κύκλοι σαφώς ενοχλημένοι και καταλόγιζαν παράλληλα «σοβαρή έλλειψη πολιτικής ευαισθησίας» στους εκάστοτε κυβερνώντες που συνήθως ενεργούν με βάση τις «ανάγκες της στιγμής και όχι κάποιου σχεδίου», αγνοώντας, επιδεικτικά πολλές φορές, τις ευρύτερες συνέπειες των πράξεών τους.

Είναι εύλογο το χάσμα λόγων και έργων του πρωθυπουργού να προκαλεί σοβαρό σκεπτικισμό για το εύρος της αξιοπιστίας ή αναξιοπιστίας της κυβέρνησης, η οποία προφανώς εξακολουθεί να διακατέχεται σε όλες τις εκφάνσεις της από βαθιά παλαιοκομματική αντίληψη και νοοτροπία αγνοώντας σκανδαλωδώς την «πραγματικότητα» των καιρών.

Ηδη, στην Τράπεζα έχουν υπάρξει οι πρώτες αρνητικές αντιδράσεις στο «σκάνδαλο Παπουτσή», όπως απεριφράστως το χαρακτηρίζουν. Και τούτο διότι, πέραν της «δυσφορίας» εκ του γεγονότος ότι δεν ενημερώθηκε εθιμοτυπικά ο Ιταλός εκτελεστικός διευθυντής της αρμόδιας Διευθύνσεως, προ της ανακοινώσεώς του στην Αθήνα, εκφράζονται φόβοι πως η έλευση του κ. Παπουτσή, που αποτελεί σαφώς μια παχυλή αργομισθία (υπολογίζεται σε περίπου 180 χιλιάδες δολάρια ετησίως αφορολόγητα) σε μια «θέση ξεφτίλα» για το πρώην ανώτατο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, δεν θα προσφέρει κάτι στη δομημένη λειτουργία των εργασιών της.

Η εκ μέρους του προγενέστερη κατοχή σοβαρών θέσεων, ως υπουργός και Ευρωπαίος επίτροπος, «δεν ταιριάζει με αυτή τη θέση». «Δεν μπορείς να γίνεσαι από δήμαρχος κλητήρας» λέγεται από τους εν λόγω κύκλους, «εκτός και αν δεν έχει συναίσθηση των εξαιρετικά χαμηλών αρμοδιοτήτων της συγκεκριμένης θέσεως». Και προστίθεται πως «εδώ, χρειαζόμαστε άτομα που θα διαβάζουν τις εκθέσεις, θα κάνουν σχόλια και θα προετοιμάζουν τα σχέδια αναφορών των προϊσταμένων τους στη Διοίκηση».

Εκ των... τελευταίων

Οι παραπάνω διπιστώσεις, που κατά κάποιον τρόπο επιδιώκουν να προϊδεάσουν για το τι μέλλει γενέσθαι, πηγάζουν από το γεγονός ότι η θέση του κ. Παπουτσή είναι η απολύτως τελευταία στην ιεραρχημένη δομή της Τράπεζας (τέταρτη κατά σειρά, μετά τον εκτελεστικό διευθυντή, τον αναπληρωτή του και το βασικό σύμβουλο), στην οποία συνήθως διορίζονται νέοι επιστήμονες, μόλις εξερχόμενοι των διδακτορικών τους σπουδών, γύρω στα 30, που κάνουν τη «βρόμικη δουλειά» για τον εκτελεστικό διευθυντή παρακολουθώντας την εξέλιξη-εφαρμογή των προγραμμάτων της Τράπεζας σε διάφορες χώρες (συνήθως ο Ελληνας σύμβουλος αναλαμβάνει τελείως ασήμαντες χώρες) και γράφοντας τα σχέδια των ομιλιών-αναφορών του εκτελεστικού διευθυντή στο διοικητικό της συμβούλιο.

Σημειώνουν, δε, ότι επ' ουδενί παραλληλίζεται σε σημασία με την αντίστοιχη θέση του εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ και εξ αυτού του λόγου είχαν προκύψει αντιπαραθέσεις μεταξύ των Ελλήνων εκπροσώπων στους δύο οικονομικούς οργανισμούς, με αυτόν του ΔΝΤ, προ ολίγων ετών, να βλέπει «στραβά» εκείνον της Τράπεζας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Συνεντεύξεις
Παγκόσμια Τράπεζα
ΠΑΣΟΚ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Τρεις εκβιασμοί και μία λίστα
Το Μαξίμου «στρώνει» εκλογικό χάρτη...
Η κυβέρνηση, τα ζόμπι και η διαγραφή του χρέους
Από τη γερμανική «αυστηρότητα», στην αμερικανική «επανεξέταση»
ΣΥΡΙΖΑ
«Κάνει λάθος ο Σόιμπλε για τις επ ανορθώσεις, ανοιχτό το θέμα»
Υποχωρήσεις πολλές, ηττημένος κανένας...
ΚΚΕ
«Συνεργασία εντός Λαϊκής Συμμα χίας, μέσα από τις δομές της»
ΑΣΕΠ
70.000 εκτός μέσω... ΑΣΕΠ
Ελεγκτικό Συνέδριο
Και οι επίορκοι δικαιούνται σύνταξη
ΔΗΜΑΡ
Σε ασκήσεις δύσκολης ισορροπίας η ΔΗΜΑΡ
Πολιτικοί αρχηγοί
24 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 Η Μεταπολίτευση, ο Καραμανλής και ο ναύαρχος
Κύπρος
ΚΥΠΡΟΣ Ο «Αττίλας» των δανειστών φέρνει καζινο-καπιταλισμό
ΣΕΕΔΔ
Εκπαραθυρώνουν όσους μπήκαν από το παράθυρο
Παγκόσμια Τράπεζα
Από το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» στην Παγκ. Τράπεζα
ΠΑΣΟΚ
Ο Πάρις που έκλεψε την ωραία... Ιπποκράτους