Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Σήμερα το βράδυ, στις εσχατιές της Περσίας μαζεύονται κάτι περίεργοι και γιορτάζουν την επικράτηση του φωτός έναντι του σκότους. Γιατί απόψε είναι η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου. Από αύριο, η μέρα θ' αρχίσει να μεγαλώνει και το φως κερδίζει -μέχρι την 21η Ιουνίου- τη μάχη...
Μαζεύονται λοιπόν στα σπίτια οι περίεργοι -με τη στάμπα του Ζωροάστρη, του Μίθρα και του Μανιχαίου στο μέτωπο- και πίνουν τσάι, τρώγοντας φρούτα και ξηρούς καρπούς μέχρι το πρωί. Οι γεροντότεροι λένε ιστορίες· ίσως για την αιώνια διαμάχη ανάμεσα στον Αχουρα Μάζντα και τον Αριμάν - την πάλη του καλού με το κακό. Αυτός ήταν ο πυρήνας του Ζωροαστρισμού, επίσημης θρησκείας στην Περσία. **** Εδώ σ' εμάς, φαίνεται πως έχει κερδίσει τη μάχη ο Αριμάν, ο άρχων του κακού. Τουλάχιστον πρόσκαιρα... Αλλιώς δεν εξηγείται το πυκνό σκοτάδι που σκεπάζει τη χώρα και σιγά σιγά ολόκληρη την Ευρώπη. Πεθαμένες κουβέντες και αδύναμα μέτρα προσπαθούν ματαίως να συνεφέρουν τη λιπόθυμη Ηπειρο. Εχει εμπλακεί στη μοίρα των αλαζόνων που νόμιζαν πως θα κρατούν τα σκήπτρα για πάντα *** CUT: Ενδίδουν κάποτε οι άνθρωποι κάτω από την τρομερή πίεση των οδυνηρών εξελίξεων. Και τους βλέπεις αγνώριστους. Είχε δίκιο ο Αγγελος Τερζάκης: «Ξέρω ανθρώπους που θα έμεναν σ' όλη τους τη ζωή απονήρευτοι σαν άγιοι, αν δεν τους εξανάγκαζε ο αμυντικός αγώνας της ζωής να ξυπνήσουν μέσα τους έναν μηχανισμό ελαστικό, χαμόσυρτον, που διαφορετικά θα έμενε να σκουριάζει στο κατώι. Ομολογώ, βέβαια, ότι τους φαντάζομαι ελαχιστότατους» (...Το ξέρουν αυτό οι άθλιοι. Ξέρουν ότι λυγίζουν κάποτε οι άνθρωποι, ότι αναγκάζονται να ενδώσουν στα εκμαυλιστικά ψίχουλα που τους προσφέρει η εξουσία. Γι' αυτό και βγαίνουν ασύστολοι στα μαρμάρινα μπαλκόνια τους και λένε «μαζί τα φάγαμε». Κι έχεις κάτι αβροδίαιτους με γλαφυρές γραβάτες και ασύσπαστα πρόσωπα που κεραυνώνουν τον λαϊκισμό του πλήθους, αφήνοντας στο απυρόβλητο την αθλιότητα της εξουσίας. Μονίμως στην επιφάνεια οι εξοχότατοι. Οι εμβριθείς με τα υψωμένα φρύδια) *** Ο Αριμάν, λοιπόν. Και οι στυφές μέρες μας. Που, αν τις στύψεις, θα βγάλεις μονάχα πίκρα και οργή. Μέρες που έχουν τη σοφία του καημού... Αλλά στο βάθος φως. Ο Αχουρα Μάζντα...
Με κατεβασμένα μάτια...
Το κέντρο της πόλης θλιβερό. Λένε τα «Νέα»: «Η εμπορική ζωή πεθαίνει. Οι γειτονιές αλλάζουν όψη. Ο φόβος πάνω από την πόλη: παραβατικότητα, φτώχεια, έγκλημα, υγειονομικοί κίνδυνοι, ανέλεγκτη εγκατάσταση αλλοδαπών»...
Γιορτές υποφωτισμένες, άχρωμες, λυπημένες. Στην τεφρή πρωτεύουσα μιας άναυδης χώρας.
Εκ των έσω
* ΕΠΙΝΟΗΣΕΙΣ...
Πολυμήχανος ο καπιταλισμός σκαρφίζεται συνεχώς προσοδοφόρες λύσεις...
Από τον «Ελ. Τύπο»:
- «Στη θάλασσα οραματίζεται τη δημιουργία των... γραφείων των τεχνολογικών κολοσσών στο μέλλον η εταιρία Blueseed, η οποία παρουσίασε τα σχέδια ενός πλοίου 1.000 δωματίων, σε διεθνή ύδατα, 12 μίλια στα ανοικτά της Καλιφόρνιας. Ο απώτερος στόχος του φιλόδοξου αυτού σχεδίου είναι η παράκαμψη των σκληρών ρυθμίσεων των ΗΠΑ σχετικά με τη χορήγηση βίζας σε εργαζομένους από άλλες χώρες».
* ΕΚΡΗΞΕΙΣ... «Καθώς το 2011 πλησιάζει στο τέλος του, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι υπήρξε μία από τις πιο ολέθριες χρονιές για την ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης»...
Από «Γκάρντιαν» / «Καθημερινή»:
- «Η αδυναμία των Ευρωπαίων να δουν πέρα από τα βραχυπρόθεσμα οφέλη του "εθνικού συμφέροντος" ήταν η βασική αιτία. Τώρα, η νέα παγκόσμια ύφεση μοιάζει αναπόφευκτη. Και σε αυτό το ζοφερό πλαίσιο, τι πρόκειται να φέρει στην Ευρώπη το 2012; Εάν η παρούσα κατάσταση συνεχιστεί, σίγουρα θα έρθουν περισσότερες ταραχές. Μια από τις καινοτομίες αυτού του έτους -αν κρίνουμε από την Αραβική Ανοιξη, τη γέννηση του κινήματος Occupy και τις μεγάλες διαδηλώσεις κατά της οικονομικής πολιτικής στην Ισπανία και στην Ελλάδα- ήταν η εμφάνιση νέων κοινωνικών κινημάτων και η ευρεία χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τον συντονισμό των κινητοποιήσεων».
- «Απαξ και το τζίνι βγει από το μπουκάλι, είναι σχεδόν αδύνατο να ξαναμπεί μέσα. Συνεπώς, εάν δεν υπάρξει αποτελεσματική αντιμετώπιση της αιτίας των διαδηλώσεων -πράγμα απίθανο- η κοινωνική αναταραχή θα συνεχιστεί για να λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις μέσα στο ερχόμενο έτος».
Του ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
- Από το «Εθνος»
Οι τίτλοι
ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Διώξεις για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος - Σε Β. Παπαγεωργόπουλο, Μ. Λεμούσια και Μ. Ζορπίδη.
ΑΔ. ΤΥΠΟΣ
«Εκτός ψηφοδελτίων όσοι διεκδικούν αναδρομικά» - Μήνυμα Σαμαρά προς πρώην και νυν βουλευτές της Ν.Δ.
ΑΥΡΙΑΝΗ
Κατέστρεψαν συνειδητά την Ελλάδα Μέρκελ και Σαρκοζί.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Θα έχουμε νεκρούς στα νοσοκομεία του Λοβέρδου.
ΕΛ. ΩΡΑ
Τα απόκρυφα ημερολόγια και οι προφητείες των Μάγια για το «τέλος» του κόσμου.
ΕΛ. ΤΥΠΟΣ
Ανοίγουν τα σύνορα στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας.
ESPRESSO
Κτηνωδία -χτύπησαν έγκυο για μια χούφτα ευρώ.
ΕΣΤΙΑ
Αγοράζετε ελληνικά - Το αντίδοτο στην ύφεση και την ανεργία.
Η ΒΡΑΔΥΝΗ
Δάνεια - Πώς να τα διαγράψετε.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
«Παράθυρο» για ανασχηματισμό.
Η ΝΙΚΗ
Τα λεφτά τελείωσαν και στους Ευρωπαίους.
Ο ΛΟΓΟΣ
Μαυρίλα το 2010 προβλέπει η Λαγκάρντ.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ολοι σήμερα στα συλλαλητήρια για την προστασία των ανέργων.
ΤΑ ΝΕΑ
Παγώνουν τις επιστροφές φόρου και ΦΠΑ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Δουλειά στην Ε.Ε. με μια ταυτότητα - Πανευρωπαϊκό ηλεκτρονικό πιστοποιητικό για άσκηση επαγγέλματος.
Επωνύμως
Τι θα απομείνει;
«...Δύο φορές μέσα σε δύο χρόνια, οι ευρωκράτες μάς είχαν πουλήσει τη σκληρή λιτότητα που εφάρμοσε η Ιρλανδία ως μία επιτυχημένη ιστορία.
Η πρώτη ήταν το 2010. Και η δεύτερη φέτος το φθινόπωρο. Για να διαψευστούν και τις δύο. Τι δείχνουν όλα αυτά; Πως εκείνοι που με θρησκευτική πίστη υπαγορεύουν αυτές τις πολιτικές, προτιμούν να εθελοτυφλούν μπροστά σε κάθε στοιχείο που αποδεικνύει την αποτυχία τους.
Η τυφλή πίστη έχει ανάγκη από μύθους. Ενας από αυτούς έλεγε πως τα διαρθρωτικά προβλήματα των νοτιοευρωπαϊκών χωρών προκάλεσαν σε αυτές χρόνια εμπορικά ελλείμματα. Ομως, όπως εξηγεί ο οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, που εξέτασε τα ελλείμματα της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας από το 1990, αυτά τα "χρόνια" ελλείμματα είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη: "Εμφανίζονται μόνο μετά την ψευδαίσθηση που δημιούργησε το ευρώ, προκαλώντας τεράστιες ροές από τη Γερμανία προς την περιφέρεια". Παρ' όλα αυτά, ο Μάριο Μόντι επιμένει να οδηγήσει τη χώρα του στην ίδια έρημο που βρέθηκαν και οι άλλες χώρες. "Αισιοδοξούμε πως οι αγορές θα αντιδράσουν θετικά στις προσπάθειες τις οποίες καταβάλλει η Ιταλία και πως η μείωση του κόστους δανεισμού τους προσεχείς μήνες θα δώσει ώθηση στην οικονομία μας», λέει, μολονότι, όπως αποδείχτηκε στην πράξη, η λιτότητα αυτοαναιρείται από μόνη της.
Τι θα απομείνει λοιπόν από το ευρώ για όσο ακόμη θα συνεχίζονται αυτές οι πολιτικές; Ο αρθρογράφος Μάρτιν Γουλφ φτάνει στο σημείο να γράφει στους "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" αυτά: "Για να τα πούμε έξω από τα δόντια, το ευρώ θα φτάσει να είναι συνώνυμο της μείωσης μισθών, της εσωτερικής υποτίμησης και των παρατεταμένων οικονομικών υφέσεων. Μπορεί να αντέξει έτσι, όσο και αν είναι το κόστος της διάλυσής του;" Η απάντηση που δίνει σε αυτό ο Πολ Κρούγκμαν είναι κατηγορηματική: "Οχι"».
Του ΡΟΥΣΣΟΥ ΒΡΑΝΑ
Από τα «ΝΕΑ»
