Έντυπη Έκδοση

Μύρτος: ο νωχελικός, αισθησιακός τόπος του Νότου

ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΡΑΤΙΚΑΚΗΣ - Κιβωτός

Εναυσμα για να γραφεί η «Κιβωτός» αποτέλεσε η κρίση που περνάμε, την οποία θεωρώ πρωτίστως κρίση αξιών.

Ετσι γύρισα πολύ πίσω σε ό,τι αυθεντικό και γνήσιο είχα βιώσει στα παιδικά μου χρόνια, στο γενέθλιο τόπο, που δεν είχε ακόμη διαβρώσει η οξείδωση του πολιτισμού, με την ξέφρενη αδράνεια και τα τοξικά του απόβλητα. Θέλησα να φτιάξω μία Κιβωτό για να «περισώσω» ό,τι σε στιγμές συσκότισης έχουμε αποχωριστεί.

Ο,τι σημαντικό με ύφος και πρόσωπο προσπαθεί να εξοβελίσει ο πολιτισμός της Αγοράς, που έχει κυρίαρχο στόχο την Υλοφροσύνη, το κέρδος και τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Μια αντίσταση σε αυτό το ρεύμα αποπροσωποποίησης και ομοιομορφίας που είναι εννοιολογικά ο λαβύρινθος. Ως την πλήρη έκλειψη των αντικειμένων και κάθε πραγματικού μέσα στην εικονική πραγματικότητα που συντελείται.

Γιατί πιστεύω πως στην ανυπαρξία ενός αυθεντικού αξιακού συστήματος βρίσκονται οι ρίζες της κακοδαιμονίας μας. Το χαμένο βασίλειο, που με τόση ανόητη οίηση φανταστήκαμε πως έχουμε, το κουβαλάει καθένας που δεν είναι αληθινός βασιλιάς. Αυτός είναι ο τρόμος μας και αυτός ο τρόμος μεταφράζει νύχτα μέρα το φτηνό περιπλανώμενο πένθος μας. Το παράδοξο μαρτύριο του ξεπεσμού μας. Νομίζουμε πως χάσαμε τα πάντα, ενώ απλώς χάσαμε τις αυταπάτες μας (υπάρχουν εξαιρέσεις).

Αυτοί οι καιροί μάς δίνουν εκείνο που αδειάζει όλη μας τη ζωή. Μας σπρώχνουν στης αφθονίας το βουλιμικό κάτεργο· σε ένα συνεχές σηπτικό φαγοπότι. Κι όλο ζητάμε. Κι όλο ψάχνουμε αυτό που λάμπει αχόρταγο στα βάραθρό μας. Ετσι σκέφτηκα να ξανασυνδεθώ με όλες εκείνες τις ουσίες και τα εργαλεία του πολιτισμού που μας επέτρεπαν αυθεντικότητα, μέσα στον αισχύλειο «έσωθεν αυτοδίδακτο ρυθμό», για να μπορούμε να ονειρευόμαστε ακόμα.

Σύναξα όλα τα ζωντανά στοιχεία της παράδοσης, πνευματικά και εργαλειακά. Ολα εκείνα τα είδη που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και πάνω απ' όλα την ελληνική λαλιά, που αποτελεί την ιστορία μας και το πνευματικό μας οικοσύστημα.

Γλωσσικά θέλησα η «Κιβωτός» να συμπεριλάβει όλα τα είδη του λόγου: πεζός λόγος, προφορικός, δοκιμιακός, λυρικός, φιλοσοφικός, δημοτικό τραγούδι, παραδοσιακός δεκαπεντασύλλαβος, μοντέρνος, χλευαστικός, βιβλικός. Στη μορφή πρόκειται για ένα συνθετικό-συμφωνικό ποίημα (ποιητικής πρόζας - εκτενές, 2.450 στίχοι περίπου). Είναι μια καρικατούρα της Θείας Κωμωδίας.

1) Παιδικός παράδεισος συν μετακατοχική κόλαση.

2) Μόνο παράδεισος.

3) Μόνο κόλαση, με το τέλος της αθωότητας, την εκμετάλλευση, ο τόπος καλυμμένος με νάιλον σαν σάβανα, καταστροφή κάθε πλάσματος ελευθέρας βοσκής.

4) Πουργατόριο: χαμένες αυταπάτες, αυτομαστίγωση, εμπεδόκλειοι καθαρμοί.

5) Ενατένιση μιας αναγεννησιακής προοπτικής, εκχέρσωση της έρημης χώρας, ένωση των πολιτισμών, διασταυρώσεις δέντρων και ιδεών. Ενωση Ανατολής-Δύσης. Τέλος του δυϊσμού. Προσπάθεια πνευματικής παγκοσμιοποίησης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλίο
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Χωρίς εγωισμό, αυταρέσκεια και αλαζονεία
Εμιλι Ντίκινσον Ισορροπία και λεπτότητα φωνής
Με τον Καβάφη και τον Σαχτούρη
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εθνικό Θέατρο
«Θεατές» στην εξαθλιωμένη Ελλάδα
Ιστορία
Παράξενα και ανέκδοτα της Επανάστασης
Αρχαιολογία
Ο «Ευαγγελισμός» του Παρθενώνα
Ντοκιμαντέρ
Τριάντα χρόνια μανάβης
Θέατρο
«Ο εαυτός μου μια εξορία»
Ποίηση
Η χαρούμενη γνώση της ποίησης
Τηλεόραση
Επικίνδυνες συνταγές
Λογοτεχνία
Τίτος Πατρίκιος
Βιβλίο
Χωρίς εγωισμό, αυταρέσκεια και αλαζονεία
Εμιλι Ντίκινσον Ισορροπία και λεπτότητα φωνής
Μύρτος: ο νωχελικός, αισθησιακός τόπος του Νότου
Με τον Καβάφη και τον Σαχτούρη
Άλλες ειδήσεις
Το ψυχικό τοπίο του τόπου